Freethinker.nl

Ik heb de reportage niet gekeken, is hier ter plaatse uitgebreid in de krant geweest.

Triest.

heeck schreef: Een ander tot zelfmoord aanjagen, dwingen of zo, wel.

ik dwing niemand tot zelfmoord. dat kan uiteraard niet.

het gaat om de patiënt. moet ik mij echt degraderen en van gebouwen of onder treinen gooien ipv dat een arts mij pijnloos wegstuurt?
3 artsen zoeken is geen probleem (in Vlaanderen), het gaat om de uitbreiding vd euthanasie.
waarom moet een ms patient vandaag eerst wachten tot hij totaal afgetakeld is en mag hij niet al veel vroeger opstappen.
waarom mag je die persoon enkel laten sterven door uithongering, stopzetten pijnbestrijding en andere "passieve" hulp ipv gewoon zoals bij een hond het hart stil te zetten?

Appelflap,
Ik reageerde op je uitspraak dat je geen zelfmoord zou mogen plegen, wat volgens mij dus helemaal niet verboden is. Ook pogingen zijn niet strafbaar.

Daarbuiten lijkt het me ook gezonder om het niet over "de patiënt" te hebben, maar over jezelf.
Dat maakt de posities helderder.

Om voor je eigen wensen iemand anders te verplichten tot medewerking, daar blijf ik zwaar aan wegen. Die arts, hoe medewerkend ook zal toch minstens mogen afwegen of hij/zij inderdaad uit de normale genezersrol over moet stappen naar de ellende blokkerende?

Roelnd

heeck schreef: Appelflap,
Ik reageerde op je uitspraak dat je geen zelfmoord zou mogen plegen, wat volgens mij dus helemaal niet verboden is. Ook pogingen zijn niet strafbaar.

een mislukte zelfmoord is volgens mij poging tot moord (strafbaar)

heeck schreef: Die arts, hoe medewerkend ook zal toch minstens mogen afwegen of hij/zij inderdaad uit de normale genezersrol over moet stappen naar de ellende blokkerende?

kankers, MS en andere aftakelingsziekten zijn niet te genezen. men kan enkel de aftakeling vertragen.

Gisteren in Debat op 2 een discussie gezien over de levenseindekliniek die er in Den Haag gaat komen.
Er waren tegenstanders, o.a. van de christenunie en een jongedame. Ook een psychiater toonde zich als tegenstander.

Er werd een psychiatrisch patiënt besproken die al 30 jaar behandeld werd vanwege zijn depressies. De psychiater vond dat die patiënt niet uitbehandeld was en kennelijk ook dat het lijden niet ondraaglijk genoeg was. Daarnaast waren de tegenstanders van mening dat de dood kon worden besteld en dat het praten over dit onderwerp juist mensen zou aanzetten tot het dood willen gaan.

Langzamerhand word ik er kotsmisselijk van als mensen voor een ander gaan bepalen of het lijden wel uitzichtloos en ondraaglijk is. En ook als mensen menen dat het na een tijd(je) wel weer zal goed komen met een chronisch depressief patiënt.
Die tijd of dat tijdje is het hem juist. Het gegeven dat je nog een week langer zou moeten leven kan al ondraaglijk en uitzichtloos zijn. Iemand blijkt dan weer op zichzelf toegewezen om het levenseinde te laten plaatsvinden en loopt daarom maar tegen een trein aan.

Ik juich het toe dat er een Levenseindekliniek gaat komen en dat "de dood kan worden besteld". Het is dieptriest dat de dood niet kon worden besteld als men klaar was met het leven, wanneer men het leven als voltooid zag.

Hier kun je de uitzending terugzien.

Appelflap,

Zie voor de NIET-strafbaarheid:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zelfmoord schreef: In België, Nederland en Suriname is een poging tot zelfmoord niet strafbaar.

Ik dacht nog even snel te kunnen achterhalen van welk jaar de wetswijziging was, maar dat laat ik maar.
De problematieke kanten van de discussie die ik ook even wilde belichten, gaan uiteraard niet om de laatste fasen van een doodziek leven die jij nu naar voren haalt en al hoog en breed hiervoor in dit topic aan bod zijn geweest.

Roeland

Samante schreef:Gisteren in Debat op 2 een discussie gezien over de levenseindekliniek die er in Den Haag gaat komen.
Er waren tegenstanders, o.a. van de christenunie en een jongedame. Ook een psychiater toonde zich als tegenstander.

Er werd een psychiatrisch patiënt besproken die al 30 jaar behandeld werd vanwege zijn depressies. De psychiater vond dat die patiënt niet uitbehandeld was en kennelijk ook dat het lijden niet ondraaglijk genoeg was. Daarnaast waren de tegenstanders van mening dat de dood kon worden besteld en dat het praten over dit onderwerp juist mensen zou aanzetten tot het dood willen gaan.

Langzamerhand word ik er kotsmisselijk van als mensen voor een ander gaan bepalen of het lijden wel uitzichtloos en ondraaglijk is. En ook als mensen menen dat het na een tijd(je) wel weer zal goed komen met een chronisch depressief patiënt.
Die tijd of dat tijdje is het hem juist. Het gegeven dat je nog een week langer zou moeten leven kan al ondraaglijk en uitzichtloos zijn. Iemand blijkt dan weer op zichzelf toegewezen om het levenseinde te laten plaatsvinden en loopt daarom maar tegen een trein aan.

Ik juich het toe dat er een Levenseindekliniek gaat komen en dat "de dood kan worden besteld". Het is dieptriest dat de dood niet kon worden besteld als men klaar was met het leven, wanneer men het leven als voltooid zag.

Hier kun je de uitzending terugzien.

Dank Samante, voor het plaatsen van dit linkje! Ik ben het volkomen met je eens en ik neem specifiek mijn pet diep af voor de ouders die zo liefdevol, open, krachtig helder en eerlijk spraken over de psychische aandoening van hun kind en het diepe lijden dat daarmee gepaard ging!

a.r. schreef: Wie in de toekomst niet behandeld wil worden door een arts tekent een behandelverbod. Maar veel artsen kennen daarvan de betekenis niet. Gevolg: patiënten worden tegen hun wil behandeld.


http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1237784" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik zag dit daarstraks pas. Ik werd woest van psychiater Bram Bakker die dus ook volkomen schijt heeft aan het behandelverbod. Eigenlijk moet het negeren van het behandelverbod strafbaar worden gesteld. Behandelen terwijl een behandelverbod van kracht is, komt neer op lichamelijke geweldpleging.

Samante schreef:

a.r. schreef: Wie in de toekomst niet behandeld wil worden door een arts tekent een behandelverbod. Maar veel artsen kennen daarvan de betekenis niet. Gevolg: patiënten worden tegen hun wil behandeld.


http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1237784" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik zag dit daarstraks pas. Ik werd woest van psychiater Bram Bakker die dus ook volkomen schijt heeft aan het behandelverbod. Eigenlijk moet het negeren van het behandelverbod strafbaar worden gesteld. Behandelen terwijl een behandelverbod van kracht is, komt neer op lichamelijke geweldpleging.

Bij Bram Bakker weet ik nooit of zijn standpunten representatief zijn voor de gehele psychiatrie

Groet,

Bob

Oh, ik kon me wel vinden in wat Bakker zei.

De Week van de euthanasie:

http://www.publiekeomroep.nl/artikelen/ ... euthanasie" onclick="window.open(this.href);return false;

Hier staan nog twee uitzendingen, oa de al genoemde 'Debat op 2'.

Fenomeen schreef:Oh, ik kon me wel vinden in wat Bakker zei.

Mijn punt is vooral dat Bram Bakker een reputatie heeft in dingen zeggen die niet representatief zijn voor de psychiatrie. Ik vraag mij dus af of het de geschikte persoon is om informatie te winnen over een willekeurig onderwerp. Ik acht het goed mogelijk dat er een algemene consensus is dat na 30 jaar lijden, er een situatie is gekomen dat men kan spreken van uitzichtloosheid en ondragelijkheid.

On-topic:
Zolang je niet een recht hebt op een chemokuur behandeling, maar slechts wanneer aan specifieke criteria wordt voldaan (ziek zijn, als eerste bijvoorbeeld) denk ik dat euthenasie ook geen recht hoort te zijn. Ik denk dat Heeck het beter verwoord heeft dan ik, maar ik vind de autonomie van artsen erg belangrijk.

Groet,

Bob

heeck schreef:Appelflap,
Zie voor de NIET-strafbaarheid:

ok

Bob
met die autonomie zou ik toch oppassen. voor je het weet krijg je moslimartsen die hun autonomierecht inroepen om geen vrouwen te behandelen.
er zal altijd een evenwicht moeten zijn tussen rechten en plichten van zowel arts als patiënt.

je moet om te beginnen een keer de discussie openen of recht op leven gelijk staat met plicht om te leven.
discussie's over de relatie tussen levensduurte en levenskwaliteit.

appelfflap schreef: Bob
met die autonomie zou ik toch oppassen. voor je het weet krijg je moslimartsen die hun autonomierecht inroepen om geen vrouwen te behandelen.
er zal altijd een evenwicht moeten zijn tussen rechten en plichten van zowel arts als patiënt.

Een arts die onkundig is op welk terrein dan ook zal behandeling moeten weigeren en doorverwijzen naar een kundig arts. Deze arts dient de competenties toe te passen, op hen bij we een zekere toepasbaarheid is. Niet veel anders dan een huisarts die naar de oncoloog verwijst als er inderdaad reden voor is. Indien de huisdokter kundig is in het uitvoeren van euthenasie, en de kennis en vaardigheden om een duidelijke prognose te krijgen bij het ziektebeeld kan de huisarts euthenasie toepassen. Als een psychiater kundig is in het toepassen van euthenasie en kundig is in het verkrijgen van een duidelijke prognose / diagnose, dan zijn er geen bezwaren van mijn kant de euthenasie te laten plaatsvinden. Indien de arts in kwestie wel een duidelijke diagnose / prognose verstrekt heeft gekregen (door diagnostiek of overdracht) kan deze, indien euthenasie niet tot de competenties behoort, op basis van de hulpvraag doorverwijzen naar een andere arts.

Op die manier bedoel ik het meer of minder dan dat. Een moslimdokter die vrouwen niet behandelt, of een christendokter die moslims niet behandelt, dient wel de behandeling te fasciliteren, en indien van toepassing vervolgt voor schending van bestaande regelgeving. Niet veel anders dan de door mij geschetste situatie omtrent euthenasie.

Plicht tot leven is niet aan de orde volgens mij. Mensen kunnen uiteindelijk zelf legaal een eind aan hun leven maken. Niet de ideale situatie, maar in formele zin dus geen verplichting. Kunnen ze dit zelf niet, dan is er zondermeer een situatie waarin zeer aannemelijk gesteld kan worden dat er sprake is van uitzichtloosheid en ondragelijkheid.

Groet,

Bob