Freethinker.nl

He, jij bent op vakantie!

Het was een aflevering van Meldpunt.

Omroep Max schreef:
Schenden van het behandelverbod

Wie in de toekomst niet behandeld wil worden door een arts tekent een behandelverbod. Maar veel artsen kennen daarvan de betekenis niet. Gevolg: patiënten worden tegen hun wil behandeld.

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1237784" onclick="window.open(this.href);return false;

@ Jin! Haha, dat klopt! Ik zit hier heerlijk met een temparatuurtje van 20 graden het freethinkerforum een beetje te lezen!

Hier ligt sneeuw.
Ik had je IP even nagetrokken.
Kon je bijna zien zitten op je balkon.

Fenomeen schreef:
Het was een aflevering van Meldpunt.

Omroep Max schreef:

Schenden van het behandelverbod

Wie in de toekomst niet behandeld wil worden door een arts tekent een behandelverbod. Maar veel artsen kennen daarvan de betekenis niet. Gevolg: patiënten worden tegen hun wil behandeld.


http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1237784" onclick="window.open(this.href);return false;
Waarschuwing vooraf: Ik heb heel lang getwijfeld of ik deze post zou plaatsen en ik vind toch dat ik het moet doen...kijkend naar de foto van mijn zoon op mijn bureau...waarop hij zo'n big smile, zoveel plezier en zulke liefdevolle, warme pretogen heeft, met huivering wetend hoe hij hier binnenkwam twee jaar geleden....denkend aan nu, aan verleden, aan toekomst.....voor jou Mark, omdat ik weet wát je allemaal overwonnen hebt, met vallen en opstaan en veel teveel verdriet, ben je geworden wie je bent...een mooi mens die trots op zichzelf mag zijn en waarvan ik buitengewoon diep houdt!

Ik heb zojuist de uitzending bekeken en ik ben er stil van. Ik heb mijn moeder indertijd een week lang vreselijk en/maar vooral nodeloos zien lijden en toevallig heb ik het dagboek dat ik in die tijd heb bijgehouden, twee weken geleden aan een zus en zwager van mijn moeder laten lezen. Zij waren en zijn diep geraakt door dat verhaal. En dan zie ik zo'n jongen van 22 jaar, waarvan ik, op het eerste gezicht denk...jochie je hebt je hele leven nog voor je ( ik heb een zoon van dezelfde leeftijd én een twee jaar oudere dochter met een persoonlijkheidsstoornis)...ik weet dat je een persoonlijkheidsstoornis hebt én iig ongeveer wat dat inhoudt en wat het met een mens doet...twee zelfdodingspogingen....hoe zwaar is jouw leven? Je moeder die je vind en 112 belt...een arts die je wil redden omdat je zo jong bent. Vaak gaat het beter boven een jaar 25/30 zo heb ik begrepen....anderzijds ...."vaak" is niet "altijd" .....soms ook niet dus en als je kwaliteit van leven zo beroerd is...maar ja, IS het werkelijk zo beroerd ...of....mensen met een persoonlijkheidsstoornis doen immers ook vaak impulsieve dingen. Ik weet te weinig van deze casus...een moeder die 112 belt voor haar zoon, hoe diep wanhopig moet die schreeuw in HEM en haar wel niet zijn.....liefdevolle ouders willen hun kind immers niet kwijt....ik weet er alles van....ik heb mijn zoon hier twee jaar geleden bijna binnen zien strompelen en dacht....die gaat er een eind aan maken....en nu zijn we ruim twee jaar verder...ik heb hem op zien krabbelen, hij heeft heel langzaam aan weer plezier in het leven gekregen, hij is opgegroeid tot een liefdevolle en sterke jongeman die een voor zijn leeftijd ongelooflijke wijsheid in zich heeft....en ja hij heeft, net als ieder ander mens natuurlijk zijn fouten en gebreken....en mocht er iets met hem gebeuren waardoor hij diep ongelukkig en/of een " kasplantje" wordt .....weet dan dat ik ten diepste de moed zal proberen leren vinden om je te laten gaan! Maar ook, ik weet het niet...je weet immers hoeveel ik van je houd...hoe kun/kon je dat nu doen, houdt hem/haar in leven dokter, redt hem/haar, opdat hij/zij geluk weer zullen kunnen vinden. Uit liefde en respect, voor mijn zoon, mijn dochter, deze jongen, zijn moeder en alle mensen die zo worstelen met het leven! Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben, zou ik mijn zoon op die manier gevonden hebben....deels impulsief, deels uit egoistische motieven, deels omdat we elkaar in mijn ogen nog zoveel te vertellen hadden, grotendeels omdat ik je pijn weg zou willen nemen, deels uit vals schuldgevoel...deze jongen van 22 jaar wil dood, hij heeft een persoonlijkheidsstoornis, egoisme, loyaliteitsconflict...een duivels dilemma, voor deze jongen, zijn moeder/ouders, de arts(en). Ik heb geen antwoorden, slechts mijn overdenkingen en die schrijf ik hier neer...stil verdriet voel ik voor deze jongen en voor zijn moeder/ouders en ook voor de arts die vond dat deze jongeman te kort geleefd had en er alles aan deed om hem te "redden" .Het is hem deze keer gelukt om deze jongeman "te redden" ...een volgende keer wellicht niet....er heeft niemand schuld...er rest slechts een wanhopig gevoel van tekortschieten, hoewel je weet wát je gedaan hebt om in dit geval "hem" te kunnen redden. Er zijn alleen maar verliezers imo en dat maakt het allemaal nog triester, want ieder heeft zijn/haar best gedaan om te redden wat er redden viel.

a.r. schreef:Er zijn alleen maar verliezers imo en dat maakt het allemaal nog triester, want ieder heeft zijn/haar best gedaan om te redden wat er redden viel.

Deels andere gedachten, zelfde conclusie hier. Ik zou ook niet weten hoe of wat verder, en wat nu wijsheid is... Een beetje die tentamenvraag, waarvan je niet eens wist dat die stof ook in het leerboek vermeld stond. Ik kom er ook niet uit.

Groet,

Bob

Butters schreef: Misschien moet je je eerst afvragen of je inderdaad zelfbeschikking hebt over je leven als je euthanasie wil plegen. Je pleegt niet zelf euthanasie. Je laat dat over aan een dokter of arts. daarmee geef je dus je zelf beschikking uit handen. Eigenlijk vraag je aan een dokter of hij/zij je wil dood maken.

ik mag geen zelfmoord plegen dus ben ik verplicht een arts te zoeken. Daarmee doe ik geen afstand van mijn rechten of zelfbeschikking hé.

mag iemand met een aftakelingsziekte op een heel vroeg moment (bvb rolstoel) zelf bepalen dat hij al wil sterven? mag een oud vrouwtje van 90 wiens leven gedaan is (eigen aanvoelen) aanvragen om er een einde aan te maken ook al is ze niet terminaal en in principe nog relatief gezond?

is het niet pervers dat we ons bij euthanasie beperken tot passief gedoe zoals behandelverbod wat neerkomt op uithongeren, verdorsten of creperen vd pijn omdat we ethische bezwaren maken tegen het humanere hart stilleggen?

Vara schreef:'Dokter, mag ik dood?'

'Ik wil uit het leven stappen, maar niemand wil mij helpen.' Dat schreef de 86-jarige Corry van der Kolk uit Opperdoes afgelopen zomer aan journalist Cees Grimbergen. Van der Kolk is een van de vele ouderen die hun leven als voltooid beschouwen. Volgens de regels van de tien jaar oude euthanasiewet mag een arts hen niet helpen, omdat zij niet ondraaglijk en uitzichtloos lijden.


'Deze is wel erg kwiek'

Arjan de Jager was veertien jaar huisarts van mevrouw Van der Kolk. Hij voerde veel lastige gesprekken met haar, maar vond dat ze haar doodswens niet op zijn bordje mocht leggen. Ook SCEN-arts Bert Keizer wist in een oogopslag dat mevrouw Van der Kolk wat hem betreft niet binnen de regels viel. Hij zegt: ‘Toen ze zelf de deur openmaakte en een kopje thee voor me zette, dacht ik: deze is wel erg kwiek.’

Recht op de dood

Keizer vindt wel dat oude mensen met een voltooid leven recht hebben op de dood. ‘Alleen wil deze dokter daar niet bij geroepen worden. Omdat ik niet meegesleept wil worden in dat ultieme negatieve oordeel over het leven van iemand.’


Uitbreiding euthanasiewet

Het burgerinitiatief Uit Vrije Wil is het niet eens met de artsen van Corry van der Kolk. De actiegroep verzamelde 116.000 handtekeningen voor uitbreiding van de euthanasiewet. Ouderen met een zogeheten 'voltooid leven' willen middels een spuit of een drankje van de arts sterven.

'Dokter, mag ik dood?'

De huisarts van Corry van der Kolk hielp haar niet. Hij vond haar nog te levenslustig. Ook vier andere artsen beoordeelden haar verzoek negatief. Ze vroeg tevergeefs: ‘Dokter, mag ik dood?’ Waren er anderen die mevrouw Van der Kolk wilden helpen? Of hielp zij zichzelf uiteindelijk? En hoe handhaaft justitie de wetsregel dat hulp bij zelfdoding strafbaar is?

Zembla, vanavond om 21.20 bij de VARA op Nederland 2.

Appelflap schreef:ik mag geen zelfmoord plegen dus ben ik verplicht een arts te zoeken.

Die tijden zijn voorbij.
Noch zelfmoord noch de poging(en) daartoe zijn strafbaar.

Een ander tot zelfmoord aanjagen, dwingen of zo, wel.
Als je poging tot zelfmoord anderen in gevaar bracht dan blijf die poging om die reden wel strafbaar.

Roeland

heeck schreef: Een ander tot zelfmoord aanjagen, dwingen of zo, wel.
Als je poging tot zelfmoord anderen in gevaar bracht dan blijf die poging om die reden wel strafbaar.

Roeland

Roeland,
Weet je ook waarom die poging dan strafbaar is. Is dat op de zelfde basis als roekeloos mijn verzameling stenen en ander bouwpuin uit het raam gooien zonder te denken aan anderen, of is daar andere regelgeving voor? (Edit: ik wil even geen speciale regelgeving noemen dus gewijzigd)

Als je het uit je hoofd weet hoor, ander moet ik zelf zoeken, word ik moe van

Groet,

Bob

Bob,
Precies wat je vermoedt:
Butaanfles openzetten als zelfmoordmethode, vette explosie met schade alom plus eventuele gewonden en andere doden, jijzelf niet dood.
Dan volgt in principe gewone vervolging alsof er geen poging had plaatsgevonden. De opzettelijkheid gaat wel leuk meespelen; want het ging niet om een ongelukje.

R.

Fenomeen schreef:

Vara schreef:'Dokter, mag ik dood?'


Zembla, vanavond om 21.20 bij de VARA op Nederland 2.

@Fenoneem,

Bedankt, ik ga kijken. Het is en het blijft moeilijk. Deze vrouw wordt niet gehoord maar ik snap ook het dilemma van de artsen.

lost and not found yet! schreef:Voor iedereen die in dit onderwerp geinterresseerd is raad ik ten zeerste de volgende film aan:

http://www.imdb.com/title/tt1132623/" onclick="window.open(this.href);return false;

http://en.wikipedia.org/wiki/You_Don%27t_Know_Jack_(film" onclick="window.open(this.href);return false;)

Gisteren op je aanraden gekeken. Goede film (zoals elke waarin Al Pacino speelt)!

Is niet gehoord, ze is inmiddels via een langdurig en mensonterend proces gestorven in eenzaamheid.
Enig getuige, een goede vriendin die met haar handen over elkaar heeft zitten toekijken.
Familie durfde er niet bij te zijn uit (waarschijnlijk terechte) angst voor justitie.
Het hele proces heeft 24 uur geduurd.
Ik ken overigens meerdere voorbeelden.

Zeer indrukwekkend! Ik zag mijzelf een beetje in haar. Een lieve vriend van mij zou zeggen een vrouw met kloten en toch zo vrouwelijk, moe van het leven dat sjaaltje omdoen....allways a lady tot de laatste snik! Tegelijkertijd overvalt me een diepe triestheid, je eigen gifbekers moeten maken en leegeten, je geliefden die er niet bij mogen/durven zijn uit angst voor vervolging door justitie. Ook boosheid omdat ik de hypocritie van de artsen en de politiek niet begrijp. Zo oud zijn en de pit hebben om te zeggen dat je klaar bent met leven, dat je genoeg hebt gezien en meegemaakt en vecht tegen artsen die vinden dat ze daaraan niet mogen meewerken. Maar wel, áls ze de stap dan uiteindelijk alleen genomen heeft, later op televisie vertellen dat je dat moedig van haar vind. Ik heb heus begrip voor artsen, natuurlijk zien zij zich als redders van levens en dát zijn ze ook, maar aan ieder leven komt op zeker moment een einde....en mevrouw van der Kolck....ze wilde niet meer, ze was klaar en nam het recht zelfbeschikking en daarmee op sterven in haar eigen hand en besliste en beschikte over haar leven en haar dood. Jammer dat het op deze manier moet gaan. Ik ben blij dat ik indertijd mijn handdtekening onder die petitie heb gezet!