@fbs33
Ik kan het grootste gedeelte van wat jij schrijft onderschrijven.
Hier verder met mijn eigen woorden, de reactie op wat LD schreef.
LordDragon schreef:
ik stelde de voorwaarde 100% orde, geen nieuwe chaotische invloeden meer? Bestaat dat denk je? Of anders gezegd zou een systeem zich in die vorm kunnen handhaven?
Ik noem het geen chaos of chaotische invloeden, maar gewoon invloeden.
Maar toch denk ik dat we nader kunnen komen.
Theoretisch?
Ja.
Praktisch?
Nee.
Er zijn altijd invloeden, ook al is het slechts "de tijd".
Wat niet levende materie betreft:
De vorm handhaaft zich (slechts) als er 100% orde is.
Als dat niet zo is, onstaat er altijd reactie en interactie, met het doel zich opnieuw binnen die 100% orde te handhaven.
Lukt dat niet, dan ontstaat er een nieuwe vorm, waarbij dat wel lukt.
Wat levend systeem betreft:
Zonder een verandering is er geen leven.
Een constante (vorm)verandering is voorwaarde van leven.
Die verandering kan van verschillende oorzaken zijn.
Leven is reageren op die verandering, op prikkels van buitenaf maar ook op die van binnenuit.
Om in jouw termen te blijven (als ik het goed begrepen heb), en
je vraag te beantwoorden:
Als er 100% orde is, is geen leven mogelijk.
Het menselijke brein (plus de rest van ons lichaam) is volgens de die-hard deterministen zo'n software programma.
ik ben dan ook geen die hard determinist. Ons menselijk brein en lichaam is een systeem, dat niet vanbuitenaf is geprogrammeerd, maar dat in staat is zelf bij te leren, te evolueren. Die hard deterministen spreken zichzelf tegen, want de evolutie van het leven op aarde zou dan op voorhand gedetermineerd geweest zijn, en dat is niet het geval, het is telkens een antwoord op chaotische invloeden dat systemen dwingt om zich aan te passen, hoe ze dat doen welke vorm ze aannemen is niet 100% gedetermineerd.
Complexe adaptieve systemen zijn adaptief omdat ze beschikken over een bepaalde dynamiek.
Met deze laatste zin heb je de essentie van evolutie en ontwikkeling wel te pakken denk ik.
Het die-hard determinisme is eigenlijk een digitale denkwijze.
Zoals het software programma is.
Uit het één volgt het andere en dan met de wetmatigheid van het binaire stelsel.
Maar het biologische leven is niet zuiver digitaal maar ook analoog.
Bij groei heb je celdelingen volgens het absolute systeem:
De nieuwe cel is exact de oude.
Maar er ontstaan regelmatig fouten in delingen en ook in gen overdrachten.
Niet te verklaren vanuit de theorie van een binaire stelsel.(misschien noem jij dat chaos?)
Dat is mogelijk omdat het een analoog systeem is en niet zuiver digitaal.
Daar zit de dynamiek van de natuur.
Dat niet per definitie het produkt van de "foute" cel wordt geëlimineerd, maar dat de meest "nuttige" cel doorgaat.
Maar ook de bepaling van welk nut het belangrijkste lijkt voor ontwikkeling en evolutie vanuit analogie te worden bepaald.
Ik denk, dat zo ook een interactie bestaat tussen datgene, wat men de menselijke geest noemt, en het functioneren van de verschillende organen en systemen, waaronder ook het orgaan waar de psyche in en doorheen functioneert.
Ik weet dat dit een persoonlijke theorie is en zoals steeds sta ik open voor een voor mij ook acceptabele.
Wat mij betreft dus:
Nog altijd blijft voor de mensheid dus open staan.
Wat is de psyche van de mens, en hoe, volgens welk mechanisme kan de mens flexibel reageren op iets wat niet volgens de regels gaat van de bekende wetmatigheden.
Maw.
Wat is het en hoe gaat het in zijn werk, dat de mens zijn gedetermineerdheid kan doorbreken.
En in geval van een afwijking van het patroon, zijn keuze kan maken.