Freethinker.nl

http://www.nu.nl/buitenland/2123848/ver ... ieuws.html

Verminkte man leest Brits nieuws
Uitgegeven: 16 november 2009 13:06
Laatst gewijzigd: 16 november 2009 13:25

LONDEN - De Britse commerciële zender Channel Five heeft deze week een primeur. Een man die door brandwonden zwaar verminkt is in zijn gezicht leest vanaf maandag een week lang het journaal van de omroep.
Met het inzetten van de nieuwslezer wil de zender naar eigen zeggen de vooroordelen tegen mensen met een misvormd uiterlijk wegnemen.

De tijdelijke presentator van het journaal is James Partridge, die zware brandwonden heeft door een auto-ongeluk. ''Mijn gezicht is een lappendeken van littekens'', zegt hij er zelf over.

Partridge neemt de komende week de plaats in van de reguliere nieuwslezeres, showbizzdiva Natasha Kaplinsky

Een mooi initiatief. Maar vraag me toch wel af hoe het grote publiek erop zal reageren. Mijn eigen moeder bijvoorbeeld kan best wel spastisch doen over mensen die er anders uitzien. Die zegt dan dingen als: niet kijken anders krijg je kindjes die er zo uitzien... Of gewoon gillen: zappen! ander kanaal!

Juist voor mensen die zo reageren is een beetje gewenning aan mensen die er anders uitzien heel noodzakelijk. Misschien gaan ze er dan een beetje anders over denken.

Bibelebons schreef:Een mooi initiatief. Maar vraag me toch wel af hoe het grote publiek erop zal reageren. Mijn eigen moeder bijvoorbeeld kan best wel spastisch doen over mensen die er anders uitzien. Die zegt dan dingen als: niet kijken anders krijg je kindjes die er zo uitzien... Of gewoon gillen: zappen! ander kanaal!

Kitty schreef:Juist voor mensen die zo reageren is een beetje gewenning aan mensen die er anders uitzien heel noodzakelijk. Misschien gaan ze er dan een beetje anders over denken.

Ik ben het nog zelden zo met jou eens geweest


Teveel mensen reageren zo.
Een kennisje maakte het te vaak mee, dat hulpen in de huishouding, speciaal voor gehandicapten, wit wegtrokken en wegliepen, als ze haar prothese in de hoek van de slaapkamer zagen staan.
Ze was als de dood voor de reactie, als zij haar stomp zouden zien.

Mariakat schreef:Teveel mensen reageren zo.
Een kennisje maakte het te vaak mee, dat hulpen in de huishouding, speciaal voor gehandicapten, wit wegtrokken en wegliepen, als ze haar prothese in de hoek van de slaapkamer zagen staan.
Ze was als de dood voor de reactie, als zij haar stomp zouden zien.

Maar volgens mij is dat schrikken ook een natuurlijke reactie. Misschien zelfs instinctief. Als ik plotseling wordt geconfronteerd met zware verminkingen schrik ik ook, terwijl daar geen bijgeloof of zo achter zit. Zelfs bij kleine verminkingen zoals een missende vinger schrik ik nog enigzins.

Prima initiatief!
Loop ik al jaren aan te denken. (sinds de weerman met Tourette van BNN)

Mee eens Fenomeen.

Marinus schreef:Maar volgens mij is dat schrikken ook een natuurlijke reactie. Misschien zelfs instinctief. Als ik plotseling wordt geconfronteerd met zware verminkingen schrik ik ook, terwijl daar geen bijgeloof of zo achter zit. Zelfs bij kleine verminkingen zoals een missende vinger schrik ik nog enigzins.

Misschien is het ook wel de gedachte: "Het zal mij toch niet overkomen?" die hieraan ten grondslag ligt.

Groet

kiks

kiks schreef: Misschien is het ook wel de gedachte: "Het zal mij toch niet overkomen?" die hieraan ten grondslag ligt.

Ik denk dat het veel primitiever ligt. Meer iets van: het is hier gevaarlijk, en er is een zwaargewonde om dat te bewijzen. Eerder instinctief dan dat ik er veel gedachten aan vuilmaak. Wel vervelend voor betreffende verminkte, want je voorkomt zo'n schrikreactie niet echt.

Ik heb gemerkt in mijn werk dat, wanneer kinderen met zo iemand te maken hebben de schrik wat langer is dan dat je echt nog kunt spreken van schrikken (is toch vaak maar kort?). Zodra een handycap of verminking besproken wordt gaan de kinderen er weer "normaal" mee om. En in een volgende keer wordt er meer "normaal"gereageerd. Het is slechts mijn eigen ervaring dus geen bewijs he. Het initiatief van de Britse zender vind ik uitstekend. Zou hier ook vaker moeten gebeuren, dus niet alleen die mevrouw van Lingo.

Groet

kiks

Bibelebons schreef:Een mooi initiatief. Maar vraag me toch wel af hoe het grote publiek erop zal reageren. Mijn eigen moeder bijvoorbeeld kan best wel spastisch doen over mensen die er anders uitzien. Die zegt dan dingen als: niet kijken anders krijg je kindjes die er zo uitzien... Of gewoon gillen: zappen! ander kanaal!

Hmmm.. Ik kan vrij pissig worden van zulke reactie's..

Ik zou bijna vragen "En wat dan nog, als ik zulke kinderen zou krijgen?".

Kitty schreef:Juist voor mensen die zo reageren is een beetje gewenning aan mensen die er anders uitzien heel noodzakelijk. Misschien gaan ze er dan een beetje anders over denken.

Ja daar heb je natuurlijk gelijk in. Niet geschoten is altijd mis.

Jagang schreef:

Bibelebons schreef:Een mooi initiatief. Maar vraag me toch wel af hoe het grote publiek erop zal reageren. Mijn eigen moeder bijvoorbeeld kan best wel spastisch doen over mensen die er anders uitzien. Die zegt dan dingen als: niet kijken anders krijg je kindjes die er zo uitzien... Of gewoon gillen: zappen! ander kanaal!

Hmmm.. Ik kan vrij pissig worden van zulke reactie's..

Ik zou bijna vragen "En wat dan nog, als ik zulke kinderen zou krijgen?".

Ja ik ga dan in de verdediging en dan is er wel een "aha-moment" (bijvoorbeeld over de kunstenares zonder armen en de slachtoffers van de vuurwerkramp, allemaal sterke persoonlijkheden waar ik zeer veel bewondering voor heb), maar de volgende keer gebeurt het weer. Dus vandaar dat wat Kitty zei, gewenning, mij ook zo mooi lijkt.

Marinus schreef:

Mariakat schreef:Teveel mensen reageren zo.
Een kennisje maakte het te vaak mee, dat hulpen in de huishouding, speciaal voor gehandicapten, wit wegtrokken en wegliepen, als ze haar prothese in de hoek van de slaapkamer zagen staan.
Ze was als de dood voor de reactie, als zij haar stomp zouden zien.

Maar volgens mij is dat schrikken ook een natuurlijke reactie. Misschien zelfs instinctief. Als ik plotseling wordt geconfronteerd met zware verminkingen schrik ik ook, terwijl daar geen bijgeloof of zo achter zit. Zelfs bij kleine verminkingen zoals een missende vinger schrik ik nog enigzins.

De schrik is, denk ik, niet het voornaamste.
Dat is snel over en is ook bespreekbaar.
Als je dat dan ook maar doet, als je merkt dat je het niet hebt kunnen verbergen.

Het was ervoor weglopen, niet aan durven kijken, niet weten wat te zeggen, wat elke communicatie onmogelijk maakte.
Ik denk dat veel mensen niet met hun eigen verlegenheid om kunnen gaan
Die kennis was een heel intelligente vrouw, die in haar leven wat dat betreft al veel had meegemaakt.
Zij had daar tot op zeer grote hoogte mee leren leven.
Ze moest wel, want zij had geen keuze.
Maar wel had zij keuze over wie zij over de vloer wilde om haar te helpen.
Ik vind het dan ook niet kunnen bij een speciale hulp voor gehandicapten.
Die hoefde dan ook nooit meer terug te komen.

Ik vind het geweldig dapper van deze meneer in Engeland, want hij kent de reacties van degene, die van hem schrikken door en door.
Maar dat went eerder dan zelf een "freak" te zijn.
Ik heb ook geen enkel medelijden met de kijkers, die misschien weleens zouden kunnen schrikken en kan me vreselijk boos maken om hen die zich daar ook door laten leiden.

Het zou interessanter zijn als men deze verminkte man presentator op de radio laat zijn en hem via een paar mediastunts flink populair weet te krijgen. Zodra de bevolking massaal verslaafd is aan de mooie radiostem, de kritische interviews of leuke grappen van de presentator, nodigt men hem uit voor een tv-interview en komt de aap uit de mouw. Hierdoor wordt het beoogde doel veel beter bereikt.

Lijkt me een stunt.


Maar is er dan niet meer gevaar voor een hype, en zal het dan niet gaan lijken op een kermisattractie?

We kennen mensen en dienen dat ten allen tijde te proberen te voorkomen.

Ook als is de intentie goed en zouden we, de kijkers, die dan schrikken en er abnormaal mee omgaan willen pakken.
Wat is abnormaal trouwens in dit geval?
Is het al zo ver gekomen, dat we ons dit moeten afvragen?

Veel en gewoon in de kijkerd, zoals ook elk gezond en gewoon mens, lijkt me toch het beste.