Goed verwoord! Het grote Kladblok van de leerzame momenten.

[DiMensie]

.
Als God bestond zou Hij ons beschermen tegen Zijn volgelingen.
.

[DiMensie]

.

• "De Nederlandse politiek is inmiddels zo’n gekkenhuis geworden
  • [Fortuyn, Verdonk, Wilders, Krol]
    • • dat er nog wel een patiënt bij kan."

• • • • • Columnist Frits Abrahams over Bram Moszkowicz

.

[DiMensie]

.

• "People are more likely to believe things that make them happy
  than to believe things that are true.
  And so we say we are looking for liberation,
  but actually we are looking for satisfaction.
  (Which is fine of course)"
  • • • • • Paul Smit, Filosoof & cabaretier

[lost and not found yet!]

Rereformed schreef:

Ingersoll heeft in de 19e eeuw ooit dit uitgesproken:

"Godslastering is het naamkaartje dat bijgeloof geeft aan alle vormen van gezond verstand. Wie de godsdienst onder de loep neemt zoals ieder ander onderdeel van wetenschap zal godslasteraar genoemd worden. Wie een dominee of priester tegenspreekt; wie de vermetelheid heeft gebruik te maken van zijn eigen verstand; wie zijn eerlijke gedachten durft uit te spreken, hij is een godslasteraar. Wanneer een zendeling met minachting spreekt over het afgodsbeeld van de inboorlingen, zullen zij hem godslasteraar noemen. Als je in Contantinopel lacht om de pretenties van Mohammed, zal het vreselijke godslastering zijn. Als je in de St. Pieter Mohammed uitroept tot Profeet Gods zal het evenzeer vreselijke godslastering zijn. Er was een tijd dat het verkondigen van de goddelijkheid van Jezus in Jeruzalem godslastering was. Tegenwoordig is het ontkennen hiervan godslastering in New York."

Dit laat overduidelijk zien dat er enkel blindheid heerst over het begrip God.
Wovon man nicht sprechen kann, darüber muß man schweigen.

Geniaal!

[Maria]

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 62#p475162" onclick="window.open(this.href);return false;

Zie hier het dilemma waarmee je als atheïst te maken kunt krijgen, ingeval je stamt uit een christelijk gezin. Je wilt solidair zijn met mensen die je liefhebt. Ze geloven niet zomaar wat. Hun geloof is de zin van hun leven, hun identiteit hangt eraan op, het is oorzaak en reden van hun bestaan.

Dit is zo herkenbaar!! En zo intens moeilijk! Loyaal zijn gaat vanzelf, maar staat soms ook ruimte voor de eigen gevoelens in de weg. Het is niet niks als je zó beschadigd bent geraakt door 'het geloof' en ondertussen ook 'de geliefde ander' alle ruimte wilt geven voor positieve ervaringen uit datzelfde geloof.. Een onmogelijke spagaat.. Mijn ervaring is dat ik in mijn behoefte tot 'laten leven' van de ander, mezelf beperk in het 'leven'.

Het is nog maar sinds een paar weken dat ik hardop, óók tegen mijn gelovige geliefde familie, mag zeggen dat in mijn ervaring religie/geloof schadelijk is voor nog te vormen kinderen.
Terwijl ik tegelijk oprecht dankbaar ben voor mijn opvoeding, waarin mij het geloof met de paplepel werd ingegoten.
Als gelovige ouder is zo'n opvoeding het meest liefdevolle wat je kunt doen. Denk ik. Ik laat dit in elk geval staan aan de ene kant, maar ik zet er aan de andere kant mijn eigen ervaringen naast. En daar staat dus dat ik mijn identiteit als zeer beschadigd ervaar door diezelfde opvoeding.
De kloof tussen deze twee dingen lijkt onoverkomelijk. De spagaat verscheurend.

Ik ben zo'n mens die van het Dasein geniet. Daar heb ik geestelijke barricades voor bestormd, studerend, lezend, mezelf onderzoekend, genadeloos eerlijk alle vragen toelatend, verliezend, tot op het bot gaand, tegenstribbelend. Ik ben er alleen door komen te staan, heb jaren van eenzaamheid gekend, want je tunnel hakken vanuit het donkere steenkool van geestelijke knechting, daar hebben omstanders geen ervaring mee, al willen ze nog zo graag dichtbij je zijn. De enige die zichzelf vrij kan denken, ben je zelf. Decennia lang leed ik aan depressie; ik belandde zelfs op de plaatselijke PAAZ. Al het werk dat ik heb moeten doen, de zwartheid die ik heb moeten uitbannen, de ziekte waarvan ik heb moeten genezen, zijn het dubbel en dwars waard geweest. Hé! Ik ben vrij! Ik ben dankbaar dat ik leef, zonder dat ik een instantie nodig heb om die erkentelijkheid op te projecteren. Ik kan mijn leven ervaren als genade en ik heb daarvoor geen god nodig. Ik ben er en dat is een wonder. Hoe krijgen mensen het verzonnen dat er meer moet zijn dan dat?

Na deze woorden ben ik een tijdlang stil. Ik ga staan. Slik tranen weg. Laat ze vervolgens toch stromen. En dan, uiteindelijk, begin ik langzaam te klappen. Steeds harder. Mijn handen gaan er pijn van doen, maar ik blijf klappen, terwijl de tranen over m'n wangen rollen. Ik voel respect, ik voel triomf. Ik voel de overwinning van het pure leven dat zich al die tijd al boven de steenkoolmijnen afspeelde, maar waar jij en ik en nog zoveel anderen nu aan deelnemen. Zo goed en zo kwaad als dat gaat.

Vrij!!

[Maria]

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 37#p475237" onclick="window.open(this.href);return false;

Maar ik durf gewoon niet goed in badwater te gaan zitten waarvan ik vrees dat het giftig is of waar ik mogelijk in kan verdrinken..

Je wilt een recept voor zekerheid?
Heb ik wel.

1 dosis gezond verstand
Flinke schep vrijdenken
Snufje gezonde argwaan t.o.v. claimers van de echte waarheid
Scheutje scepsis
1 bullshitfilter
Flinke schep lef
Op smaak brengen met smaakmakers naar keuze.

Goed mengen en voila!

[Gerard R.]

.
Als God bestond zou Hij ons beschermen tegen Zijn volgelingen.
.

Dan ga jij ervan uit, dat het een bezielde god is.
Ik kan me daar niets bij voorstellen, ook al staat de bijbel er vol mee.

Dit topic is niet voor discussies.
Rereformed

[Gerard R.]

Akkoord!

[Yours]

Met permissie plaats ik hierbij een leerzaam moment verwoord door Henry ll :

Het is een diepe geestelijke ervaring geweest die ik tweemaal heb beleefd op belangrijke momenten in mijn volwassen leven. Beide momenten voelen inderdaad aan als een breuk, maar dan een breuk met mijn ego. Een soort plotseling besef dat je meer bent dan alleen je intellect, waar je ego op kickt omdat je wat slimmer bent dan anderen, meer bent dan iemand die iets een beetje beter kan dan een ander. Maar ook meer bent dan iemand die heel lang heeft moeten zoeken om zijn geestelijke vrijheid te vinden. Na veel zoeken dacht ook ik dat ik iets intellectueels had gepresteerd door vrij te komen van de levensvisie die ik in mijn jeugd had. Maar om trots te zijn op wat je hebt bereikt vind ik nu voer voor mijn ego. Het dualisme was voor mij een moeilijk pad, wat uiteindelijk leidde naar het non-dualisme. Ik ben in ieder geval wel tot de ontdekking gekomen, dat wat ik zocht altijd al aanwezig was, maar wat door mijzelf en vele anderen wordt verdrukt door de gedachte dat je iets moet presteren en je daar dan mee identificeren. Dat je je gelukkig voelt door een baan en een fijn gezin te hebben. In feite (en nu citeer ik Eckhart Tolle voor het gemak) komen gevoelens van vreugde, vrede en liefde vanuit jezelf, je diepste zelf. Gevoelens van gelukzaligheid en depressie komen als reactie op situaties rondom je, dus van buitenaf. Zo kan het leven voelen als een reeks ups en downs die over de gehele linie liefst een positief saldo moeten opleveren. Aan het eind van je leven kun je dan een optelsom maken en zeggen dat je een goed leven hebt gehad. Maar als je uitgaat van innerlijke vreugde en vrede heb je ander een uitzichtpunt op het leven. Er is dan na verloop van tijd geen goed of slecht meer in je leven, er zijn alleen dingen die gewoon zijn. Het waardeoordeel over een situatie in je leven is dan niet meer een aanleiding om in een depressie te raken. Zoals bij een leugendetector, die niet ziet of je antwoord een leugen of waarheid bevat, maar alleen de reactie op de vraag vastlegt. Op dit moment in mijn leven kan ik (en dat doe ik ook met opzet een paar keer per dag) gewoon even alles loslaten, nergens meer aan denken en dan herinner ik me dat moment van losbreken met mijn ego weer. Dan ervaar het weer opnieuw, ben simpel blij met het feit dat ik besta. Niet met een apatische gelatenheid of angst over alles wat vroeger fout ging en in de toekomst ook wel weer zal mislukken, maar juist met een doel voor ogen dat veel helderder is omdat ik alleen maar in het nu wil zijn. Op die momenten voel ik precies wie ik ben, en dat gevoel tovert nu als ik het opschrijf weer een diepe vredige glimlach op mijn gezicht.

De link naar de pagina van dat bericht van vrijdag 3 juli om 2:52 pm :
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 5&start=75" onclick="window.open(this.href);return false;

[Maria]

Mooi.
Om het later terug te kunnen vinden:
Wil je hier de link van het bericht ook zetten?

[Maria]

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 97#p476997" onclick="window.open(this.href);return false;

Het zijn de daden van de gelovigen die een geloof goed of slecht maken. De aannames zijn slechts in zoverre slecht, als de mate waarin ze tot slechte daden kunnen leiden. De idee dat god eigendomsrechten over ons zou hebben, is daarom slecht omdat er lieden zijn, die pretenderen voor deze god te spreken, en daarmee in feite die eigendomsrechten over andere mensen trachten uit te oefenen. Dat is een poging om medemensen tot slaaf te maken, en dient bestreden te worden. Niet omdat de veronderstelde god iets verkeerd doet, maar omdat zijn zelfverklaarde spreekbuizen dat doen.

Uiteindelijk komt het daar altijd op neer. Niet wat een god wil maar wat degene die pretendeert namens de god te spreken wil.

[lost and not found yet!]

Rereformed schreef:

Ook Nietzsche waar je altijd mee bezig bent is bij uitstek de persoon die meer van Christus had begrepen dan christenen. Alle ketters hebben het altijd meer doordacht en beter begrepen, en de grootste ketters zijn de ex-gelovigen. Dáárom voel je je hier thuis.

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 25#p479125" onclick="window.open(this.href);return false;

[Maria]

Laten we het bij voorkeur houden op citaten van eigen leden hier op het forum. Met de link erbij. Maria

[Leen1]

http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... 6&start=15" onclick="window.open(this.href);return false;

Mooi verwoord door Henry II!

Dat voorstellen komt nog wel een keer, lees al een tijdje mee. Kan de inbreng van de meeste leden inmiddels redelijk plaatsen. Beschouw me voorlopig maar als protestantse gelovige die nog met een laatste "Waarom?" aan het geloof verbonden is....

Het heelal is ongeveer 13,8 miljard jaar geleden ontstaan. Er bestaan miljarden sterrenstelsels, waarvan onze Melkweg er één is. In deze Melkweg zitten een paar honderd miljard sterren. Alles bij elkaar (ruime gok) bestaan er dus zo'n 100.000.000.000.000.000.000 sterren, dus een 1 met 20 nullen. Onvoorstelbaar veel dus.

Eén sterrenstelsel bestaat uit een ster met daar omheen planeten etcetera. Eén van deze 100.000.000.000.000.000.000 sterren noemen wij de Zon en deze heeft een aantal planeten om zich heen draaien. Eén daarvan noemen wij de aarde en daar leven wij op.

Op deze aarde wonen al miljoenen jaren mensen en deze mensen vragen zich af hoe het heelal ontstaan is. Zij beweren stellig te weten hoe dit is gegaan, zonder ook maar één enkele wetenschappelijke waarneming te gebruiken. Eén van deze groeperingen noemt zich het christendom en is net als het Jodendom, de Islam, het Boedhisme, de Hindoeïsme en nog een paar duizend andere groeperingen, van mening dat zij de enige juiste versie hebben van deze enige ware uitleg van het ontstaan van het heelal en de reden van ons bestaan.

Van al deze groepen mensen die pas sinds ongeveer 2500 jaar weten hoe het allemaal in elkaar steekt, de miljoenen of miljarden mensen die hiervoor leefden hebben blijkbaar pech gehad, behoor jij tot een groep die zich pakweg 500 jaar geleden heeft afgesplitst van een iets grotere groep en het nog beter denkt te weten dan alle andere groepen op de aarde. Jouw groep beroept zich zoals vele andere op een ingrijpen van een bovennatuurlijk wezen, dat in mensenvorm op aarde heeft rondgelopen om al onze fouten te vergeven. En nergens is er enige uitzondering gevonden op de natuurwetten die wij hebben waargenomen, maar in het jaar 33 AD is dat éénmaal gebeurd met pasen. En die ene gebeurtenis zorgt ervoor dat het heelal ineens een antwoord heeft geboden door het geloof in Jezus.

En nu loop jij met de vraag rond 'Waarom?' Dat kan ik niet volgen. Je moet je toch maar gaan voorstellen denk ik.

[Maria]

Je bent me net voor.