De wachttoren aan de deur !
Geplaatst: 17 dec 2013 12:33
Mijn dag is weer goed.
Zojuist aan de voordeur een goed gesprek gehad met twee mannen die mij een folder van 'de Wachttoren' wilden overhandigen.
Ik heb me kostelijk geamuseerd.
Ze begonnen het gesprek en eerlijk gezegd heb ik daar niet zo naar geluisterd, die halve minuut heb ik gebruikt om voor mijzelf uit te maken of ik ze te woord zou staan (ja) en hoe ik het komende kwartier zou gaan indelen; ik besloot gewoon te beginnen met wat het meest logisch leek.
Ik heb ze wat vragen (is uw god almachtig, alwetend en liefdevol) gesteld waarop bevestigend werd geantwoord.
Beter goed gejat dan slecht verzonnen, en achteraf geen spijt, ik denk dat ik er wel een keer of 7, 8 naar terug heb verwezen.
Ik ging door op liefdevol: “Wat gebeurde er onder aan de berg toen Mozes terug kwam met de tien geboden ?”
Een van de twee: “Hij bood de mensen een keus”
Ik: “Ik bedoel wat gebeurde er met de mensen die nee zeiden”.
Hij : “die kozen er zelf voor om nee te zeggen”
Ik: “Ik zal duidelijk zijn: ik bedoelde wat er gebeurde in opdracht van uw god met deze mensen? Ze werden afgeslacht, zie daar uw liefdevolle god.“
Vervolgens heb ik ze meegenomen naar de miljoenen Joden in de tweede wereldoorlog, kanker en spontane abortussen. Allemaal doden dankzij hun alwetende, liefdevolle en almachtige god.
Ze kwamen terug met “Waarom neemt U dat god kwalijk ? Als uw buurman iemand vermoord neemt U dat uzelf toch ook niet kwalijk”
(Gossie, deze mensen komen echt slecht voorbereid aan mijn deur) “Nou, als ik almachtig en alwetend was, dan zou ik behoorlijk aan mijzelf gaan twijfelen, maar ik ben dat gelukkig niet, Uw god is dat wel ”
De twee meenden dat wij van god de wereld mochten besturen en dat we daar een puinhoop van maakten.
Ja, zei ik, dat iemand die almachtig en alwetend is daar nou niets aan doet, ik heb er wel een verklaring voor: hij bestaat niet, dat blijkt wel uit deze puinhoop.
De twee""Maar god wil dat ieder mens hem kent " (op dit moment begon ik te twijfelen: willen ze hier nu echt alle hoeken van de tuin zien)
Ik: "Dat is een goede, hij is almachtig, waarom doet hij dat dan niet"
De twee: "hij gebruikt ons daarvoor, de mensen"
Ikke: "Dat is een instrument dat niet werkt, daar is god inmiddels toch ook wel achter, want het grootste deel van de mensheid heeft nog nooit van hem gehoord. Daaruit blijkt dat hij niet almachtig is"
De wanhoop sloeg bij de twee toch wel toe, toen ze door elkaar heen een andere stelling wilden poneren.
“Luister” zei ik “ Het is niet moeilijk, we zijn bijna hetzelfde, ik geloof in geen enkele van al die duizenden goden, en jullie ook niet, behalve eentje. We schelen dus maar een klein godje (daarbij opzettelijk voor zijn neus een heel klein ruimte overlatend tussen mijn duim en wijsvinger) ”
Nee, uiteraard, maar dat was de enige ware, volgens hen, veel groter dan ik aangaf en degene die de wereld had geschapen.
(Wow, wat een voorzet, hoe kop ik hem in)
“Hoe oud is de wereld dan volgens jullie ?”
“Miljarden jaren meneer”
“Hoe kan dat nou, ik sprak laatst iemand met hetzelfde boek en vertelde dat de wereld een paar duizend jaar oud was”
“Ja maar die zit er naast”
“Okee, heeft hij een andere god dan”
“Ja”.
“Luister, dit is onzin, als hij het over de god uit jouw bijbel heeft, dan heeft hij het over dezelfde god”.
Ondertussen besloot ik geen einde te maken aan het gesprek.
Misschien sadistisch maar ik had lol en de tijd, dus waarom stoppen als je het naar je zin hebt.
Ik merkte ook dat ik de leiding had in het gesprek, en dan loopt het wel zo makkelijk.
Daar was het volgende onderwerp, de bijbel.
“Is volgens jullie die bijbel het woord van God ? “
Wat ben ik gemeen, ik weet hun antwoord: Ja natuurlijk !
Ik: “Dat is niet zo, het is overgenomen van andere, oudere religies”.
Hoppa. Zondvloedverhaal vs. Gilgamesj.
De twee: “Het is maar net welk verhaal er ouder is”
Ik heb hen maar uitgelegd dat Gilgamesj ouder is en waarom dat zo is.
Op dat moment greep de meest stille van de twee in : ”Mag ik U wellicht voordat we weg gaan toch deze folder aanbieden”
Fantastisch, hij geeft op, al zal hij dat niet hardop zeggen.
Ik hoop dat ik ze op zijn minst aan het twijfelen heb gebracht.
Zojuist aan de voordeur een goed gesprek gehad met twee mannen die mij een folder van 'de Wachttoren' wilden overhandigen.
Ik heb me kostelijk geamuseerd.
Ze begonnen het gesprek en eerlijk gezegd heb ik daar niet zo naar geluisterd, die halve minuut heb ik gebruikt om voor mijzelf uit te maken of ik ze te woord zou staan (ja) en hoe ik het komende kwartier zou gaan indelen; ik besloot gewoon te beginnen met wat het meest logisch leek.
Ik heb ze wat vragen (is uw god almachtig, alwetend en liefdevol) gesteld waarop bevestigend werd geantwoord.
Beter goed gejat dan slecht verzonnen, en achteraf geen spijt, ik denk dat ik er wel een keer of 7, 8 naar terug heb verwezen.
Ik ging door op liefdevol: “Wat gebeurde er onder aan de berg toen Mozes terug kwam met de tien geboden ?”
Een van de twee: “Hij bood de mensen een keus”
Ik: “Ik bedoel wat gebeurde er met de mensen die nee zeiden”.
Hij : “die kozen er zelf voor om nee te zeggen”
Ik: “Ik zal duidelijk zijn: ik bedoelde wat er gebeurde in opdracht van uw god met deze mensen? Ze werden afgeslacht, zie daar uw liefdevolle god.“
Vervolgens heb ik ze meegenomen naar de miljoenen Joden in de tweede wereldoorlog, kanker en spontane abortussen. Allemaal doden dankzij hun alwetende, liefdevolle en almachtige god.
Ze kwamen terug met “Waarom neemt U dat god kwalijk ? Als uw buurman iemand vermoord neemt U dat uzelf toch ook niet kwalijk”
(Gossie, deze mensen komen echt slecht voorbereid aan mijn deur) “Nou, als ik almachtig en alwetend was, dan zou ik behoorlijk aan mijzelf gaan twijfelen, maar ik ben dat gelukkig niet, Uw god is dat wel ”
De twee meenden dat wij van god de wereld mochten besturen en dat we daar een puinhoop van maakten.
Ja, zei ik, dat iemand die almachtig en alwetend is daar nou niets aan doet, ik heb er wel een verklaring voor: hij bestaat niet, dat blijkt wel uit deze puinhoop.
De twee""Maar god wil dat ieder mens hem kent " (op dit moment begon ik te twijfelen: willen ze hier nu echt alle hoeken van de tuin zien)
Ik: "Dat is een goede, hij is almachtig, waarom doet hij dat dan niet"
De twee: "hij gebruikt ons daarvoor, de mensen"
Ikke: "Dat is een instrument dat niet werkt, daar is god inmiddels toch ook wel achter, want het grootste deel van de mensheid heeft nog nooit van hem gehoord. Daaruit blijkt dat hij niet almachtig is"
De wanhoop sloeg bij de twee toch wel toe, toen ze door elkaar heen een andere stelling wilden poneren.
“Luister” zei ik “ Het is niet moeilijk, we zijn bijna hetzelfde, ik geloof in geen enkele van al die duizenden goden, en jullie ook niet, behalve eentje. We schelen dus maar een klein godje (daarbij opzettelijk voor zijn neus een heel klein ruimte overlatend tussen mijn duim en wijsvinger) ”
Nee, uiteraard, maar dat was de enige ware, volgens hen, veel groter dan ik aangaf en degene die de wereld had geschapen.
(Wow, wat een voorzet, hoe kop ik hem in)
“Hoe oud is de wereld dan volgens jullie ?”
“Miljarden jaren meneer”
“Hoe kan dat nou, ik sprak laatst iemand met hetzelfde boek en vertelde dat de wereld een paar duizend jaar oud was”
“Ja maar die zit er naast”
“Okee, heeft hij een andere god dan”
“Ja”.
“Luister, dit is onzin, als hij het over de god uit jouw bijbel heeft, dan heeft hij het over dezelfde god”.
Ondertussen besloot ik geen einde te maken aan het gesprek.
Misschien sadistisch maar ik had lol en de tijd, dus waarom stoppen als je het naar je zin hebt.
Ik merkte ook dat ik de leiding had in het gesprek, en dan loopt het wel zo makkelijk.
Daar was het volgende onderwerp, de bijbel.
“Is volgens jullie die bijbel het woord van God ? “
Wat ben ik gemeen, ik weet hun antwoord: Ja natuurlijk !
Ik: “Dat is niet zo, het is overgenomen van andere, oudere religies”.
Hoppa. Zondvloedverhaal vs. Gilgamesj.
De twee: “Het is maar net welk verhaal er ouder is”
Ik heb hen maar uitgelegd dat Gilgamesj ouder is en waarom dat zo is.
Op dat moment greep de meest stille van de twee in : ”Mag ik U wellicht voordat we weg gaan toch deze folder aanbieden”
Fantastisch, hij geeft op, al zal hij dat niet hardop zeggen.
Ik hoop dat ik ze op zijn minst aan het twijfelen heb gebracht.