Freethinker.nl

@Maria: die plensbui komt er nu aan (als u in het oosten woont). Was ook hard nodig want het was kurkdroog hier (ik zit ook nog eens op hele arme zandgrond). Hier bloeit momenteel alleen de dicentra :


(Mijne is wat minder indrukwekkend dan deze helaas.)

LordDragon schreef:Bij permacultuur oogst je enkel de vrucht of wat je nodig hebt van de plant, de rest laat je op de grond liggen om de grond vruchtbaar te houden. Dat lukt natuurlijk niet voor 100 jaar aan één stuk, daarom dat men ook om de 6 a 10 jaar het stuk grond dient te laten rusten. (geen actieve kweek, wel regelmatig maaien zodat het onkruid als voedsel dient)

Ik kom er toch niet helemaal uit waar dit 'voedsel' dan vandaan komt, zoals ik al schreef: stikstof..vooruit: dat kun je nog wel aanvullen met stikstofbindende planten. Maar hoe kom je aan je sporenelementen en fosfaat? De lage opbrengst per hectare zorgt ervoor dat je dit niet zo snel merkt maar uiteindelijk loop je er toch tegenaan? Of mis ik iets..

Dank je RD voor de link.
Ik had zoiets al in gedachten, toen ik een paar sites bezocht, maar ik vond het allemaal erg rommelig aandoen, zag allerlei planten door elkaar staan en had daardoor weinig inzicht in wat er allemaal bedoeld werd.
Mede doordat Edwin kwam met zijn balkontuintje.

Overigens heb ik dit toch wel ooit eens gedaan door overal in mijn (sier) tuin ook groenten te kweken.
De afval ging op de composthoop.
Aangevuld met gedroogde koeiemest, dacht ik het aardig te doen.
Hopeloze oogsten en de composthoop werkte van geen kanten, ook niet na bijvoegen van in de handel verkrijgbare composteer (dure) hulp.
Mijn sla groeide op steeltjes met om de 5 cm een blad
Sperzieboontjes geleid aan de staak, kwamen wel 30 cm hoog en op 6 sets staken heb ik zegge en schrijven 1 eenpersoons maaltje geoogst.
De worteltjes kan ik niet beschrijven.
Ik had koolrabi plantjes gehad van mijn schoonzusje en kreeg 5 cm lange wortelvormige met gaten en insekten geïnfecteerde produkten, die ik niet eens op de composthoop hoefde te gooien, daar ze ter plekke verdwenen.

Mijn toenmalige woning en tuin aan de rand van de drunense duinen leende zich daar dus echt niet voor.
Wat doe je met 700 vierkante meter klapzand?
Lekker genieten van het zonnetje als het scheen.
En dat deed ik dan geweldig in mijn tuin.

Gelukkig heb ik nu vruchtbare klei
Vruchtbaar zat maar probeer maar eens wat te oogsten, als die na 4 dagen zonder regen op keramiek lijkt.

Ik heb het opgegeven.
Nu geniet ik nog van mijn siertuin, waar mag groeien wat het graag wil doen en waar ik veel paden en stoepjes heb om niet te veel onkruid te hoeven wieden.

Ik heb het gehad met een moestuin.

Samsa schreef:@Maria: die plensbui komt er nu aan (als u in het oosten woont). Was ook hard nodig want het was kurkdroog hier (ik zit ook nog eens op hele arme zandgrond). Hier bloeit momenteel alleen de dicentra :


(Mijne is wat minder indrukwekkend dan deze helaas.)

De pikzwarte lucht die in het zuiden langsdreef een half uur geleden, is zoals gewoonlijk ook weer voorbij gegaan.
En direct daarna, na dagen miezeren scheen de zon waarempel weer.
Hier in de zak (van Z Beveland) hebben we de meeste zonuren van Nederland.

Links en recht varen de wolken door de lucht maar plenzen, ho maar.

Jammer, je foto zie ik niet.

Edit:
Dat is nu duidelijk verandert.
Prachtig.
Dit was nu juist een plant waarvan ik hoopte dat hij het hier beter zou doen.
Twee jaar hebben 2 van de 3 plantjes het gedaan, arremetierig;
Toen waren ze gewoon verdwenen>

Mijn dochter had nog een paar pootaardappeltjes over die heb ik in een grote pot gepoot, de blaadjes staan al boven de grond.
Ik heb voor haar ook alvast suikermais voorgezaaid, die zijn inmiddels zo'n 15 cm hoog, staan 's nachts binnen en overdag buiten.
Is eigenlijk nog te koud de bladeren zijn niet hard groen maar er zit iets geligs in, komt door de kou.
Komt wel goed als het wat zachter wordt.

Mariakat schreef: Wat doe je met 700 vierkante meter klapzand?

Misschien dat rucola het net overleeft? Denk niet dat je op 700 vierkante meter rucola zit te wachten alleen. Heb zelf ook zandgrond (zit op de heuvelrug vlakbij de soesterduinen)... heb de hele boel afgegraven 30 cm diep en al het groenafval van de buurt verzameld, gestort en een stuk of 10 kilo aan wormen toegevoegd... en dan maar wachten he (het rook niet al te best in het begin, nu zijn we 1.5 jaar verder en is alles verteerd).. Het is redelijke grond, alhoewel het dus nog steeds wat zanderig blijft (het water loopt er nogal vlotjes uit.. en als het lang droog is). De buren vinden je wel wat gek als je hun groenafval komt vragen, dus ik raad het niet aan.

Alhoewel het eigenlijk wel beter zou zijn als we überhaupt geen groenafval meer in containers zouden gooien.. Ik heb bij de vuilnis gewerkt jaren en ongeveer 50% van de afvalstroom (in gewicht) is groenafval, waarvan zeker 70% vocht is. Er rijden dus jaarlijks honderden vrachtauto's langs onze huizen om water te verplaatsen: het totale aantal ritjes kan zeker gehalveerd worden als we het gewoon in de tuin zouden gooien. Scheelt ook een boel afvalstoffenheffing.. (in deze regio al snel tegen de 100 euro). Bovendien zou het efficiënter zijn, want slechts een klein deel van het groenafval wordt daadwerkelijk gecomposteerd, de rest wordt gewoon verbrand.

Dit was nu juist een plant waarvan ik hoopte dat hij het hier beter zou doen.
Twee jaar hebben 2 van de 3 plantjes het gedaan, arremetierig;
Toen waren ze gewoon verdwenen.

Zonde.. moet het wel doen op kleigrond, het is echt onkruid dat overal groeit.. Maar ja, soms moet je de natuur z'n gang laten gaan hè... hij groeit hier volledig perongeluk: ik heb ze ooit gestekt... maar alle stekjes zijn overleden. Die aarde heb ik toen maar weer in de tuin gegooid en blijkbaar heeft een stuk wortel het overleefd want het jaar erna groeiden daar opeens dicentra's.

Fish schreef:Mijn dochter had nog een paar pootaardappeltjes over die heb ik in een grote pot gepoot, de blaadjes staan al boven de grond.

Wel op tijd verspenen dan, anders knallen ze de pot uit.
Hopelijk dan.

Nog een leuk verhaal.
In mijn vorige tuin ging alles op de composthoop, die, zoals ik al schreef, niet echt functioneerde.
Dan maar weer de tuin in en steeds op plekken onderspitten, als ik weer eens een Douglas den gerooid had.

Het jaar door bleef ik me altijd weer verbazen wat er nu weer uit zou komen.
Zo had ik één van de jaren, dat ik nog zo ijverig was, oa. overal in de tuin een nog al grootlobbig kiemblad, waar een plantje uitgroeide, dat ik niet thuis kon brengen.
Totdat ik er één, toen het wat groter werd, wilde verplanten.
Er bleken krielaardappeltjes aan te zitten.
Waar niet bestrooien met wortelremmers al niet goed voor is.

Het volgende heb ik me overigens ook al eens afgevraagd:
Waar blijft al dat kiem-rem-strooisel, dat over aardappels gaat, als je de schillen op de composthoop gooit?
Evenals de pestciden van de kwekerijen?
Geconcentreerd op je eigen veldje of spoelt dat weg in de regen?

Fish schreef:Nog geen vlinders hier wel gebruikt een merel ons kleine tuintje als bouwmarkt en sleept ze de hele dag door met materiaal waarvan ze twee tuinen verder een nest aan het bouwen is.

Mijn staartmezen zijn terug.
http://www.vogelvisie.nl/soort/staartmees.php" onclick="window.open(this.href);return false;

Vanaf een paar jaar geleden hadden we steeds een paar dagen 2 tot 5 staartmezen op ons voederhokje.
Een paar jaar geleden een nest.
Vorig jaar ook één en nu zijn ze terug op hun plekje van vorig jaar.
Zou het nu toch wat bestendiger worden?



Met dank aan http://schijnbaarmens.punt.nl/index.php ... _archief=0" onclick="window.open(this.href);return false; voor deze mooie foto.

Ook hier is onze tuin er eentje aan het verworden tot biotuin. oorzaak mijn rugklachten. (operatie staat eind juni gepland) en het graf van onze dit vroege voorjaar overleden lievelingskat.

De enige plek die ik nog wel kan onderhouden is het vogelvoerhuisje, waarmee we het hele jaar door vogels van allerlij snit aantrekken. En ook hier slepen de diverse vogels alle losse op de grond liggende twijgjes en takjes weg naar hun nestelplaatsen.

Het is ongelooflijk hoeveel soorten vogels zo in de stad voorkomen.

Wat vervelend.
En wat een ellende, die wachttijd.
Hernia?

Is je tuin groot?
Is het onoverkomelijk als hij een tijd doorwoekert?
Het je geen hulp om het meest belangrijke te doen?

Ikzelf heb veel hulp aan een kunststof matje; doe dus veel zittend.
Op mijn gat of op mijn knieën in kruiphouding.
Maar misschien gaat dat bij jou ook niet.

Mariakat schreef: Het volgende heb ik me overigens ook al eens afgevraagd:
Waar blijft al dat kiem-rem-strooisel, dat over aardappels gaat, als je de schillen op de composthoop gooit?
Evenals de pestciden van de kwekerijen?
Geconcentreerd op je eigen veldje of spoelt dat weg in de regen?

Ik neem aan dat dat... verdund raakt. Het werkt iig niet meer, bij mij schieten overal aardappels uit de grond, maar ik laat ze soms groeien.. ik hou wel van een beetje oorlog.

De dicentra´s worden momenteel overigens aangevallen door hommels die door de buitenpetalen heen lijken te kauwen om iets te pakken te krijgen.. het gekke is.. ik weet niet wat ze zoeken (weet niet waar de nectar zit, maar ik meen onderaan in de binnenste petalen).

Hommels bijten soms gaatjes om bij de honing te komen.

Wij hebben echt een piepkleintuintje maar toch jaarlijks koolmezen, nu ook weer, ik telde gisteren onder de middag toen mevrouw mees het nest even verliet acht eitjes.

Verder hebben wij wel een groen afvalbak maar die gaat zelden naar de weg, meest nog met snoeiafval van de leilinden die voor staan.
De rest verdwijnt in de compostbak die er al weer zo'n kleine veertig jaar staat. Als je de berg groen zou zien die daar ingaat en dan wat er uit komt, je zou haast denken dat er minder dan 30 % (Samsa) overblijft.
Dat gaat in de tuin en die wordt niet echt voller, uiteindelijk blijft er maar een paar procent vaste stof over denk ik.

De drie pootaardappeltjes staan in een pot van 50 bij 50 en die had ik tot ongeveer achtien cm onder de rand gevuld, inmiddels al twee keer aangeaard daarmee ga ik door tot de pot ongeveer vol is, ruimte genoeg hoop ik voor een paar maaltjes.

Fish schreef: De rest verdwijnt in de compostbak die er al weer zo'n kleine veertig jaar staat. Als je de berg groen zou zien die daar ingaat en dan wat er uit komt, je zou haast denken dat er minder dan 30 % (Samsa) overblijft.
Dat gaat in de tuin en die wordt niet echt voller, uiteindelijk blijft er maar een paar procent vaste stof over denk ik.

Klopt, het was een bovengrens (voor houtachtig materiaal). Je houdt inderdaad heel weinig over.. Des te merkwaardiger dat we het afvoeren: zelfs lokaal vermalen en gewoon in een gat in de grond stoppen zou je weinig van merken. Volgens wikipedia heeft een huishouden 250 kg groenafval, wat 50% is van de totale afvalstroom. Het CBS kwam in 1999 kwam op 23% maar daarbij is het deel GFT afval in gemengd afval niet meegenomen. Volgens Cyclus scheelt het 230 kg/jaar als een huishouden thuis composteert.

Natuurlijk kan het nuttig gebruikt worden in de tuinbouw als het bij een composteerder terecht komt.

Mariakat schreef:Wat vervelend.
En wat een ellende, die wachttijd.
Hernia?

Is je tuin groot?

Het is eigenlijk een probleem van jaren zonder het een naam te kunnen geven en steeds meer gaat opspelen. De MRI wees uit dat er op drie plaatsen aangeboren beknellingen zitten door een teveel aan kraakbeen en kapselmateriaal.
De tuin is ongeveer 20 meter bij 6 meter en de door jou aangegeven hulpstukken gebruik in ook, met de nodige pauzes om de wildgroei in te tomen.

Fish schreef:Hommels bijten soms gaatjes om bij de honing te komen.

Ja, om daar even op terug te komen: ik kan de nectariën van de Lamprocapnos Spectabilis (voorheen dus Dicentra Spectabilis) niet vinden. Ik kan me voorstellen dat ze nog ergens op het petal zelf zich bevinden, maar zie niks opmerkelijks op intacte petalen. Hier een foto van de 'gaten' die aan weerszijden gegeten zijn (bovendien op alle bloemen op dezelfde plek).



De buitenste petalen verwijderd laat de binnenste petalen zien (wit):



Er lijkt dus helemaal niks te zitten op de plek waar ze een gat boren. Helemaal rechts in het gele kluitje, wat zichtbaar is omdat ik het 'kapje' van de binnenste petalen heb verwijderd, bevinden zich zowel de meeldraden als de stempel. Vrij opvallend, omdat dit setje pas na verloop van tijd opent en er zich dan al stuifmeel op de stempel kan bevinden. Dit viel nog iemand op vroeger, namelijk Asa Gray die dit opmerkte in een brief naar Darwin waarbij ze schrijft:

Asa Gray schreef: it is easy enough for your coadjutors the bees (whom I have never yet noticed about a Fumariaceæ) to push the cap of the inner petals to one side and reach the stigma; this is especially easy in Dicentra spectabilis & Adlumia: But in both these plants, also in Corydalis glauca & C. aurea, I generally find pollen on the stigma before the outer petals have opened, and before any insect can intermeddle.

In het SCIENTIFIC AMERICAN SUPPLEMENT NO. 841, godzijdank door iemand online gezet, staat een stukje over deze perforaties door insecten waarin een schetsje opduikt van ene C.E.Faxon van een D.Spectabilis met een 'karakteristieke perforatie' door een bij. In het schetsje is geen perforatie te zien helaas, maar in een bronvermelding die uitkomt bij een publicatie van ene L.H. Pammel (Perforation of Flowers, Transactions of the St. Louis Academy of Science, vol. v., pp. 246-277.) staat:



Die 'nectariferous spur' moet ik echter nog vinden. Uit dezelfde familie schrijven ze hier:

D. macrocapnos: "nectariferous spur crescent-shaped, often with a small
peg-like protruberance halfway along" (...)

D. scandens: "nectariferous spur almost straight but with a distinct
terminal hook"

Met hier een plaatje van het familielid (D.Scandens) in kwestie:


Bij nader inzien zou wat ik aanzie voor petalen wel eens sporen kunnen zijn:



Maar volgens dit boek bevindt het zich gewoon onder de stempel (dus aan de buitenkant v.d. bloem).

Ik weet nog niet hoe ik daar achter ga komen... dus wordt vervolgd

Voor wie van fietsen houdt:

Permacultuur Tuinen Tour

Tijdens de fietstocht proberen we zoveel mogelijk Permacultuur projecten in Rotterdam te bezichtigen in één dag. Bij elk project verteld een van de initiatiefnemers wat meer over zijn of haar tuin. De dag wordt afgesloten met een gezamenlijk te bereiden maaltijd.

Op deze manier kunnen geïnteresseerden een kijkje nemen bij alle Permacultuur tuinen. Wellicht dat men zich hierna aansluit bij een van de vele leuke projecten.
Ook voor mensen van buiten Rotterdam is dit dé mogelijkheid om in één dag een kijkje te nemen bij een groot aantal duurzame stadslandbouw initiatieven die in de Maasstad zijn gerealiseerd.

Voor lunch en drinken dienen deelnemers zelf te zorgen. De vegetarische/veganistische avondmaaltijd is gratis voor alle deelnemers van de fietstocht.
De gehele Permacultuur Tuinen Tour is in principe gratis. Wel is er de mogelijkheid om een donatie toe doen voor het dekken van gemaakte kosten.

Bron:
http://www.moestuinman.nl/p/permacultuu ... -tour.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Mijn vensterbank staat al propvol maar een soort 'etage systeem' zou moeten lukken.
PS De poes is gek op stevia.