Uncle Rat schreef:Integendeel. Je zat meteen klem en moest gaan draaien.
Waar?
Toen heb je de verantwoordelijkheid voor wat de mohammedanen uitdragen verlegd naar de verantwoordelijkheid voor het gedrag.
Maar dat is uiteindelijk ook de enige verantwoordelijkheid die men heeft.
De wet is er om de marge's van gewenst en ongewenst gedrag vast te stellen, met dien verstande dat ook datgene wat men uitdraagt, onderdeel is van iemand's gedrag.
Zo is aanzetten tot geweld, en het bedreigen van anderen verboden.
Er bestaat geen strikte scheiding tussen wat men uitdraagt, en gedrag.
Dat is geen verantwoordelijkheid: dat is een keuze.
Alsof het maken van een keuze, en de (wettelijke) erantwoordelijkheid daarvoor, losstaan van elkaar.
Ik krijg de indruk dat je nu bezig bent met woordspelletjes.
Je wordt verantwoordelijk gesteld voor het feit dat je de verkeerde keuze gemaakt hebt.
Alle wetten en regels, ook de ongeschreven regels, zijn er om de mens in toom te houden en het is maar goed ook dat ze er zijn.
Maar die regels hebben slechts in zoverre met verantwoordelijkheid te maken, dat ze er juist zijn omdat er vanuit gegaan wordt dat mensen geneigd zijn om zich onverantwoordelijk te gedragen.
Maar ongeschreven regels, zijn weer geen wetten.
Wanneer je iemand ergens juridisch aansprakelijk voor wil stellen, zal je toch echt meer nodig hebben dan ongeschreven regels.
Dat is een fraaie redenering.
Dus het doel zou moeten zijn om wetten op termijn af te schaffen?
Hoezo? Hoe kom je tot deze merkwaardige conclusie?
Omdat je zelf degene bent die het aansprakelijk stellen middels de wet, ziet als de ultieme manier om iemand de eigen verantwoordelijkheid uit handen te nemen.
Wanneer je dus streeft naar een verantwoordelijke maatschappij, met verantwoordelijke burgers, volgt uit die logica dat het eindpunt er uit zou moeten bestaan, dat wetten overbodig worden.
Maar goed, je hebt al gezegd dat wetten nodig zijn om naar onverantwoordelijkheid neigend gedrag binnen de perken te houden, dus dat beschouw ik maar als afgedaan.
De wet heeft de verantwoordelijkheid voor gedrag naar zich toegetrokken door sancties te leggen op ongewenst gedrag.
Als iedereen de ethische verantwoordelijkheid voor zijn gedrag zou nemen zouden er geen wetten en regels nodig zijn.
Die verantwoordelijkheid kunnen de meesten niet opbrengen en daarom stelt de wet hen aansprakelijk als ze de wet overtreden.
Meer is het niet. De wet zegt niet: "je mag zus niet doen", de wet zegt: "als je zus doet dan wordt je zo gestraft".
Ja, het klinkt allemaal leuk, hoor.
Maar zonder sanctie kan verantwoordelijkheid natuurlijk niet bestaan, omdat je deze verantwoordelijkheid anders nooit voelt.
Verantwoordelijkheid bestaat bij het besef dat iets mis kan lopen, en wanneer iets misloopt, weet men zich in de regel gestraft. Zelfs wanneer dit niet-juridische zaken betreft.
Het doel van elke actie is namelijk dat deze slaagt.
Afhankelijk van het gewicht zijn ook de gevolgen vervelender of minder vervelend.
Het feit dat er op een bepaalde overtreding straf staat, doet niets af aan iemand's verantwoordelijkheid, in geen enkel opzicht.
Nee, inderdaad.
Daar hebben ze uiteindelijk zelf achter moeten komen, en een aantal kopstukken heeft het inderdaad nooit toegegeven, en zijn in gevangenschap als overtuigd Nazi gestorven. (Rudolf Hess)
Niet uiteindelijk en ook niet zelf. Blijkbaar vind je het ook nog nodig om de geschiedenis verdraaien.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Denazificatie
Ik heb niets willen verdraaien, maar ik heb me wel vergist.
Je doet, nu ik nadenk, het voorkomen alsof de denazificatie een voldongen feit is.
Maar dat is het niet.
De Nazi-ideologie bestaat nog steeds, al is het in bescheiden kring.
Voor zover ik weet, betalen ze geen extra belastingen.
Nee, laten we er als alternatief als neanderthalers op los slaan.
Elke vorm van meedenken dient toegejuicht te worden, dus ook dit voorstel nemen we mee.
Ja, dat zie ik. Maar onder "meedenken" versta ik niet meehuilen met de grote voortrekkers van de "de-Islamisatie", maar juist het opwerpen van kritiek.
Al was het maar om te voorkomen dat het uitgroeit tot het monster dat we eigenlijk willen bestrijden.
Dat vind ik geen aanvaardbaar alternatief.
Wanneer je moslims ziet als nazi's, en tegelijk onderkent dat nazisme iets vreselijks is, kan je geen soortgelijke tactieken op hen zelf loslaten.
Daadkracht dient zich niet te openbaren als rücksichtlosheid.
Dat zou je wel willen. Blijf maar gewoon oostindisch dom.
Dames en heren, lees:
"Wie het niet met me eens is, en mij niet onvoorwaardelijk steunt, is dom."
(Wie niet voor mij is, is tegen mij.)
Maar nee, ik citeer alleen dat wat ik relevant acht.
Dat heet manipulatie.
Ik noem het "filteren". Er is geen enkele reden om niet terzake doende opmerkingen mee te nemen.
Als ik jou om een antwoord vraagt, zit ik er niet op te wachten dat mijn vraag naar een of andere politicus wordt gedirigeerd, die ik:
A: Niet kan bereiken.
B: Hier haar zegje niet zal komen doen.
Het is nochtans het juiste loket.
Bovendien is A niet juist. B is vermoedelijk wel juist: Halsema zal wel uitkijken om zich hier te vertonen. Met larmoyant theater bereik je op een forum helemaal niets.
Waar het mee begon is dat jij aangaf dat Halsema geen beleid tegen Islamisering wilde voeren, en dat vond je bezwaarlijk.
Dit is ook een impliciete verwijzing naar je eigen standpunt dat je wél voor een beleid tegen islamisering bent.
Wanneer ik vervolgens aan jou vraag: "Hoe moet dat beleid tegen Islamisering er dan uitzien?", verwijs je me weer door naar Halsema.
Dat is geen legitieme discussietechniek.
Jij staat een bepaald beleid voor, en dan ben je ook de aangewezen persoon om dit beleid uit te leggen.
Over verantwoordelijkheid gesproken.
Goede vraag. Waar meet je dat aan af? In de huidige situatie krijgen bepaalde ideologiën/sektes/levensbeschouwingen het predikaat 'religie' uitgereikt zonder dat er criteria voor vastgesteld zijn.
Nu komen we misschien ergens.
Aan welke criteria zou een religie moeten voldoen om als zodanig te worden bestempeld?
Een onderzoekscommissie zal waarschijnlijk tot de conclusie komen dat godsdienst gewoon een mening is. Een mening die een ieder vrij staat te hebben (dat kun je immers niet verbieden), maar dat het uiten van die mening of er naar handelen aan regels gebonden is. Net zoals nu het geval is met meningsuiting.
Maar dit is bij godsdiensten toch ook al het geval, wettelijk gezien?
Deze vrijheid is er reeds "behoudens verantwoordelijkheid jegens de wet".
Mooi. Nu nog een lucratief ontmoedigingsbeleid voeren (accijns heffen) met een getrapte inschaling op basis van anciënniteit en we zijn klaar.
Accijnzen op religie?
Hoe ziet dat er uit?
En is dat niet in tegenspraak met de vrijheid van godsdienst? (Vrij = kosteloos tov de staat, toch?)
Ja hoor. Had je ook realistische ideeën?
Het is de gebruikelijke manier om garen te spinnen bij het ontmoedigen van ongewenst gedrag dat naar verwachting niet zal veranderen. Het is bovendien geweldloos.
Maar godsdiensten zijn volgens de grondwet geen vormen van ongewenst gedrag.
En vormen van gedrag die ongewenst zijn, zijn reeds gedekt door de wet.
Overigens vind ik "kopvoddentax" niet echt getuigen van beschaving.
Staat de uitdrukking of de heffing je niet aan? Beide zijn goed te verdedigen.
Mijn uitgangspunt is dat je niet tot datgene moet worden wat je bestrijdt.
In dat licht is het op geen enkele manier verdedigbaar.
Je hoeft niet datgene te worden wat je bestrijdt, of denkt te bestrijden.
Daar is ons hele strafrechtsysteem op gebaseerd: het mogelijk opleggen van geldboetes aan dieven of fraudeurs, het opsluiten van vrijheidsberovers en - vroeger - het ter dood brengen van moordenaars.
Dat is natuurlijk kul. Dieven en moordenaars opereren niet volgens een boekje, dat hen de opdracht geeft om in een specifieke situatie tot een specifieke daad over te gaan.
De wet is gewoon duidelijk, en waarschuwt van tevoren.
Je bent er dan ook niet verantwoordelijk voor wanneer je huis wordt leeggehaald, en wel wanneer je dat zelf doet bij een ander.
Wanneer er bij wet een sanctie wordt opgelegd, staat dit niet gelijk aan wat de dader doet, want het is legaal. Of krijg je soms ook een proces, voorafgaand aan een inbraak of overval?
Dat is ook een probleem, maar een ander probleem. Ik doelde op de valutastromen die naar de landen van herkomst gaan. Geld dat voorgoed verloren is voor de Nederlandse/Europese economie.
In welke vorm gaat dat geld daar dan naartoe?
Op basis van?
Op basis van verregaande incompabiliteit. Met artikel 1, 6, 7, 10, 11, 15, 17, 20 en 21 van de Grondwet.
Ik heb ze hier voor je:
http://www.wetboek-online.nl/wet/Grondwet.html
Maar kan je mij uitleggen waarom ze incompatible zijn?
Ik zie dat namelijk niet zo.
Er zit toch een godheid in?
Niet alles waar een godheid in zit is een religie. Lou de Palingboer heeft het ook niet tot een religie geschopt.
Was Lou een god dan? En had deze aanhangers?
Kan je dat aantonen?
Ja. Artikel 1 van de grondwet en artikel 23.6 van de grondwet zijn met geen mogelijkheid met elkaar in overeenstemming te brengen.
Oké, die wil ik nog wel even voor je opgraven.
Artikel 1:
Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Artikel 23.6:
Deze eisen worden voor het algemeen vormend lager onderwijs zodanig geregeld, dat de deugdelijkheid van het geheel uit de openbare kas bekostigd bijzonder onderwijs en van het openbaar onderwijs even afdoende wordt gewaarborgd. Bij die regeling wordt met name de vrijheid van het bijzonder onderwijs betreffende de keuze der leermiddelen en de aanstelling der onderwijzers geëerbiedigd.
Ik zie die tegenspraak niet.
De overheid dient de burger in gelijke gevallen, gelijk te behandelen.
Maar slechts openbare scholen, vertegenwoordigen direct de seculiere staat.
Scholen op een levensbeschouwelijke basis doen dit uiteraard niet.
Daarmee zijn openbare en levensbeschouwelijke scholen geen gelijke gevallen waar het leraren en leerlingen betreft, en heeft de tweede meer vrijheid om haar eigen personeel te kiezen.
Tegelijkertijd zijn bijzondere scholen als educatief orgaan voor de overheid in financiëel opzicht wel weer gelijk, omdat dit noodzakelijk is teneinde het recht op onderwijsvrijheid in stand te houden.
Hun leraren zijn echter geen ambtenaren, in tegenstelling tot die op openbare scholen.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Bijzonder_onderwijs
Het bijzonder onderwijs is een onderwijsorganisatievorm in Nederland die door anderen dan de overheid bestuurd wordt. Vaak is dit een stichting of een vereniging.
En niet alleen godsdienstige scholen vallen onder het bijzonder onderwijs, maar ook scholen als de "vrije school".
Het is waar dat mensen op levensbeschouwelijke scholen nogal eens ongelijk worden behandeld, maar niet door de overheid.
Zo word je op de sportclub als man of vrouw ook verschillend bejegend, maar wederom niet door de overheid.
Wanneer en zolang je systeem een recht kent op bijzonder onderwijs, dient de overheid ook de mogelijkheid tot het praktiseren van dit recht te faciliteren en te behouden.
Wanneer je tegen een Christelijke shool bijvoorbeeld zegt dat ze ook homo's, moslims, atheïsten etc. moeten aannemen als lera(a)r(es) of leerling, schop je in feite het fundament onder het bijzonder onderwijs weg.
Als je daar voor bent, en een bijbehorende grondwetswijziging wil, is mij dat goed.
Maar niet omdat de huidige wet zichzelf tegenspreekt, want dat doet deze namelijk niet.
Althans: Niet op dit vlak.
Wel wil ik dan graag jouw substituut zien, als bewijs dat je serieus over een alternatief hebt nagedacht, en accepteert dat dat alternatief mogelijk ook blootstaat aan kritiek.
De qoute over de ondeugdelijke grondwet passeer ik dan ook even, zelfs als agenten "homo" noemen strafbaar is. Maar dat is meer een wettelijke tegenspraak met de grondwet.
Je dient bij de interpretatie van de grondwet mee te nemen dat deze wet primair is bedoeld om verticaal te worden toegepast (tussen overheid en burgers), en niet zozeer horizontaal. (burgers onderling)
En dat bereik je door het verhangen van bordjes? ("Islam is geen religie, maar een ideologie")
Nee, het verhangen van bordjes verandert niets aan het stelsel van grondrechten.
Het is wel de snelste en eenvoudigste manier om de islam aan te pakken zonder te botsen met grondrechten.
Ik denk niet dat je er veel mee bereikt door van een religie een ideologie te maken.
Dit idee is in ieder geval om twee redenen achterhaald:
1. Een religie is ook al een ideologie.
2. Op grond van ideologie heb je juridisch niet meer of minder rechten dan op grond van een religie.
De grondwet maakt namelijk wel een onderscheid door godsdienst en levensbeschouwing afzonderlijk te noemen, doch men kan hieruit geen hiërarchisch onderscheid aflezen.
Van de Islam een ideologie maken klinkt leuk, maar verandert met de huidige grondwet helemaal niets aan het probleem.
Verder dan symboolpolitiek kom je daar niet mee.
Nee, dat klopt, maar dat geldt voor elke mogelijke beweging.
Dat betekent niet dat we er niet over hoeven na te denken.
Nadenken kan het beste vermeden worden door louter barrières op te werpen.
Dat moeten de Nazi's ook gedacht hebben, toen zij in de jaren '30 op een democratische wijze groeiden.
Wat je feitelijk zegt is "Nadenken kan men het best vermijden door oppositie te voeren."
In werkelijkheid stuur je hiermee dus juist aan op meelopen.
"Denk kritisch, word mijn kuddedier."
Maar dat meende ik al te lezen in je quote over "meedenken".
Het ondermijnt de legitimiteit van je betoog behoorlijk.
Zolang ik anderen bewust kan maken van dit soort retorische trucs, doe ik mijn werk nog aardig, denk ik.
Al was het maar om een omgekeerde Nazificatie tegen te werken.