Kitty schreef:Wat ik vind is dat ieder gewoon vrij is om hier zijn eigen mening en invullling aan te geven. Ik snap BR wel, ik vind ook niet dat hem moet worden opgelegd dat hij niet zou mogen denken wat hij denkt en vindt.
Dat doen we niet, wij constateren en trekken een conclusie, één die hij niet wilde erkennen terwijl de feiten hem toch tegen zaten.
Waarom mag je geen gradaties aanleggen? Waarom mag je er niet tegen zijn dat de doodstraf in je wetsysteem wordt opgenomen en tegelijkertijd geen moeite hebben met de doodstraf van een massamoordenaar? Waarom mag je hier alleen een expliciete uitspraak van voor of tegen over doen?
Omdat het gaat om een straf. Dat je persoonlijke grenzen legt, kan best, maar hier zit geen structuur of regelmaat in, en dus geen effectiviteit. Waarom zou een massamoordenaar (en wanneer is het trouwens massa, boven de duizend?) het wél verdienen, en een man die zijn auto dubbel parkeert niet? Ik heb geen last van die miljoen gedode mosilms. Wat interesseert mij dat nou? Ik wil m'n auto kwijt kunnen! (Dit is allemaal fictief en ter illustratie, even voor de duidelijkheid.) Dus waarom kan die straf nou niet zó bepaald worden, dat ook die buurman eraan gaat? Nou? ... Omdat we dan aan het schuiven blijven. Het slaat nergens op om de één wel te doden als straf, en de ander niet. Zeker niet als "Westerse maatschappij waar een Christelijk moraal heerst." Ik ben geen voorstander van democratie en ben ook geen Christen, maar als een land ergens voor staat, dan moet dat altijd gelden. Anders is je woord en je systeem niets waard. En dat blijkt maar weer, ons poldermodel slaat overal aan: een beetje dit, een beetje dat, consessies doen. Zó, nu hebben we de regels omzeild om dat te doen wat ons het beste uitkomt, ondanks het systeem. Heerlijk, die hypocrisie op een regenachtige zaterdagavond.
Je kan heel goed zeggen dat je geen utlieme voorstander bent van de doodstraf, maar toch geen moeite hebt met de doodstraf van iemand zoals Hussein. Wat is het doel om dan iemand op te leggen dat hij dan DUS altijd voor de doodstraf is. Kan hier geen nuancering zijn voor iemands mening? Iets is niet altijd of wit, of zwart, er bestaat ook nog zoiets als grijs, of naar omstandigheden.
Maar niet bij een ultieme straf als de doodstraf waarin ook geen zwart of wit heerst. Je gaat óf dood, of niet. Er is geen grijs in dit geval, of "dood naar omstandigheden." De enige mogelijke grens is "alles" of "niets."
Ik respecteer gewoon ieders mening hierover. En als iemand zegt in principe tegen de doodstraf te zijn, maar het in het geval van Saddam terecht vindt, dan vind ik iemand niet hypocriet. Dan is dat gewoon het gevoel dat er achter zit. En daar is in mijn idee helemaal niets mis mee.
Je mag er "niets mis mee" vinden, maar het
is hypocriet. Je uit een standpunt dat je niet waarmaakt. Je beweert dat mensen niet dood gemaakt mogen worden als straf, tenzij ze (vul persoonlijke visie in). Hierin maak je een uitzondering die niet te verantwoorden is als straf, dus tegen je visie van "straf" in gaat. Emoties zijn zwakten als ze je redenering beïnvloeden. Een systeem kan niet bestaan op emoties van een leider of van een groep, emoties zijn vergankelijk en veranderen van dag tot dag.
Ook heb ik net zoveel respect voor mensen die altijd en overal tegen de doodstraf zijn. Ook dat is eigen gevoel.
Voordat er misverstanden ontstaan: ik keur de doodstraf niet af. Ik vind het wel nutteloos en kan beredeneren dat het doel hiermee totaal gemist wordt. Belangrijker in dit geval is dat de Westerse wereld (de zogenaamde "beschaafde wereld") dit heeft toegelaten zonder slag of stoot. Daarin is het Westen dus hypocriet.
Maar ontopic: ik heb een hekel aan "een mening respecteren." Men denkt dat het verplicht is en dat het hoort/moet. Onzin. Ik tolereer meningen, maar voor ik überhaupt respect kan opbrengen voor iemand, moet diegene toch het één en ander gedaan hebben voor mij. Respect moet je verdienen. Maar een mening van een neo-nazi of een gereformeerd christen, zal ik nooit respecteren, ik zie de waarde er niet van in. Ik ga diegene niet doden of lichamelijk straffen omdat ik iets anders vind, dus ik tolereer die persoon, maar respecteren...
Ik vind het eigenlijk gewoon onzinnig om iemand aan te vallen op zijn eigen, heel persoonlijke, ethische keuze en mening.
Dat is juist de bedoeling van een discussie. Als jouw kasteel nooit wordt aangevallen, hoe weet je dan waar de zwakke plek zit? Zolang ik een mening op basis van feitelijke conclusies en droge argumenten kan onderuit halen, zie ik die mening als "technisch zwakker." Iedereen mag vinden wat hij of zij vindt, maar als hun eigen mening niet op hun daden slaat, is het hun mening niet, en is die persoon hypocriet, dus technisch onjuist. Verdedig jezelf met argumenten, dat is waar het in een discussie om draait.