Devious schreef:sjun schreef: Het huis van bezinning leek te zjin veranderd in een marktplaats. Ik kan me best voorstellen dat een bibliothecaris, bioscooophouder, museumdirecteur of voorganger een soortgelijke ergernis voelt opkomen als het hem in zijn nering overkomt dat anderen de zaak komen vervuilen met hun handelswaar en het bijbehorende rumoe..
'Anderen'? Het waren gewoon mensen die hun brood verdienden. En prima hoor, dat Jezus als een krankzinnige vandaal tekeer ging, maar kom me dan niet aan met de 'vredelievende' Jezus.
Ik kom nergens mee. Ik lees teksten door. Je gaat volledig langs de hedendaagse voorbeelden heen van ordeverstoring van een rustieke omgeving.
Waarom zouden deze handelaren hun brood in de contemplatieve ruimten moeten verdienen en niet buiten het terrein van dat gebouw?.
[qoute]Met
voorbedachten rade maakt de vredelievende Jezus, een gesel met touwtjes, mishandeld mensen en dieren, en gaat als een wildeman tekeer met de eigendommen van anderen.

Rare jongen, die Jezus

Niets menselijks zal de man vreemd geweest zijn

Inderdaad, veel mensen lijden aan psychische stoornissen.
Zoals ook diverse mensen zich vermeien met ridiculisatie van wat zij niet voetstoots begrijpen. Dat geeft hen toch weer een beetje macht over de materie die zich minder vertrouwd aan hen voordoet.
Wellicht helpt het lezen van de tekst in de bijbehorende context een ander verstaan. Kennelijk vroeg het nogal wat van mensen om lerling van Jezus te zijn. UIteindelijk hield hij er 12 over die hun leven vulden met rondreizen, vertellen over hun leermeester en zo nu en dan met gemarteld worden vanwege die verhalen zioals bijvoorbeeld het boek Handelingen verhaalt.. Al te familiair ingestelde mensen zouden zich eerder omkeren.
Allemaal best Sjun, maar mensen moeten me dan niet meer aankomen met 'vredelievende' Jezus.
Wat mensen doen moeten mensen weten. Op basis van door jou aangedragen teksten kom ik tot een conclusie dat al te goed is buurman's gek voor dit personage zeker niet opging.
'Hebt uw vijanden lief', maar 'haat uw familieleden en uzelf'. Maar hó eens even. Als je jezelf moet haten van Jezus, hoe zit het dan met 'heb uw naasten lief als uzelf'
Het verhaal slaat terug op het aandoen van de nieuwe mens en het laten afsterven van de oude. Die oude mens met primaire reacties zou in een proces van vernieuwing kunnen worden afgeleerd als mensen daar bewust voor wensen te blijven kiezen. Je zou de tekst eens in het licht van Johannes 3:3 kunnen bezien zodat voorbij de oppervlakte gekomen kan worden van hetgeen is gezegd en de link gelegd kan worden met hetgeen is bedoeld. Dan blijkt zo'n tekst meer consistent dan aan de oppervlakte gebleven grollen uitwijzen.
Johannes 3: 1-21
1 Zo was er een Farizeeër, een van de Joodse leiders, met de naam Nikodemus. 2 Hij kwam in de nacht naar Jezus toe. ‘Rabbi,’ zei hij, ‘wij weten dat u een leraar bent die van God gekomen is, want alleen met Gods hulp kan iemand de wondertekenen doen die u verricht.’ 3 Jezus zei: ‘Waarachtig, ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien.’ 4 ‘Hoe kan iemand geboren worden als hij al oud is?’ vroeg Nikodemus. ‘Hij kan toch niet voor de tweede keer de moederschoot ingaan en weer geboren worden?’ 5 Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest. 6 Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk. 7 Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden. 8 De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is.’ 9 ‘Maar hoe kan dat?’ vroeg Nikodemus. 10 ‘Begrijpt u dit niet,’ zei Jezus, ‘terwijl u een leraar van Israël bent? 11 Waarachtig, ik verzeker u: wij spreken over wat we weten en we getuigen van wat we gezien hebben, maar jullie accepteren ons getuigenis niet. 12 Wanneer jullie me niet geloven als ik over aardse dingen spreek, hoe zouden jullie me dan geloven als ik over hemelse dingen spreek? 13 Er is toch nooit iemand opgestegen naar de hemel behalve degene die uit de hemel is neergedaald: de Mensenzoon?
14 De Mensenzoon moet hoog verheven worden, zoals Mozes in de woestijn de slang omhooggeheven heeft, 15 opdat iedereen die gelooft, in hem eeuwig leven heeft. 16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. 17 God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld door hem te redden. 18 Over wie in hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon. 19 Dit is het oordeel: het licht kwam in de wereld en de mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht, want hun daden waren slecht. 20 Wie kwaad doet, haat het licht; hij schuwt het licht omdat anders zijn daden bekend worden. 21 Maar wie oprecht handelt zoekt het licht op, zodat zichtbaar wordt dat God werkzaam is in alles wat hij doet.’
Het lijkt m niet zo moeilijk om uit deze teksten te kunnen concluderen dat hetgeen volgens de spreker gehaat zou moeten worden de onveranderde persoon met weinig oog voor de nood van anderen zou zijn en dat eventuele haat voor familieleden van aangesprokenen gezien kan worden in het licht van de opdracht om de wereld in te trekken en zich door niets te laten weerhouden. Jij kiest voor een andere uitleg en komt vervolgens met jolijt en woede over je eigen uitlegging terwijl degene die wat meer moeite neemt om teksten in hun gebundelde verband te bezien tot een andere uitleg komt dan degene waarvoor jij deze ter verantwoording wenst te roepen.
Het is hier dat zich een vergelijking met de aforistische teksten van Friedrich Nietzsche opdringt. Ook deze teksten konden niet zomaar los gezien worden van andere teksten om te kunnen verstaan wat werd beschreven. Wij aan de oppervlakte wenst te blijven krijgt daartoe de ruimte en die mag zichzelf vrolijk blijven maken middels ridiculisering. Wie nieuwsgieriger is en bereid tot meer tijdsinvestering kan maar zo op onderliggende verbanden stuiten die het verstaan van een tekst vereenvoudigen. Ik kan me overigens best voorstellen dat het aangenamer verpozen is om te blijven grijnzen om geconstateerde stupiditeiten aan de oppervlakte. Dat scheelt nogal wat tijd dat in andere interessen gestoken kan worden.

Wie oren heeft om te horen, die hore

'Indien iemand tot Mij komt
en niet haat ...............
zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn', en 'hebt uw naaste lief als
uzelf'. Misschien bedoelt Jezus 'Haat iedereen!' Soms lijkt het er wel op.
Hij lijkt degenen die zich aangesproken weten te willen meegeven: 'Zet je volledig in'. Maar ook dat is een subjjectieve betekenisgeving op basis van mijn rugzakje met associatiemogelijkheden. Ik zal je daarop dan ook niet ter verantwoording roepen en ik zal me ook al niet vroloijk maken over de discrepantie tussen wat we verschillend verstaan en interpreteren.
In het licht van de andere verhalen die over de man en zijn missie gingen komen mij deze teksten helder voor. Er zal bijvoorbeeld een bewustmaking vanuit gaan dat niemand zich kan laten voorstaan op de eigen werkverrichting of geesteshouding om een ander terecht te wijzen. Ieder faalt wel ergens om waardig gevonden te worden op basis van eigen verdiensten.
Je bent een mooie woordengoochelaar Sjun

Het is frappant dat mensen altijd de neiging hebben om mensen als Jezus en Mohammed te idealiseren, en op een voetstuk te zetten
Wat mensen doen moeten mensen weten. Ik ga hier slechts uit van de teksten die ik in het boek tref en de wijze waarop ik ze versta zoals jij dat ook doet. Ik ga overigens volledig met je mee dat idealiseerders een vertekend beeld verspreiden.
. Jezus en Mohammed móéten en zúllen vredelievende, zachtaardige en volmaakte mensen zijn, en zodoende gaat men recht praten wat krom is.
Van Jezus werd juist niet gezegd dat hij als mens volmaakt zou zijn. Neem bijvoorbeeld Jesaja 53.
53
1 Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?
Aan wie is de macht van de HEER geopenbaard?
2 Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,
als een wortel die uitloopt in dorre grond.
Onopvallend was zijn uiterlijk,
hij miste iedere schoonheid,
zijn aanblik kon ons niet bekoren.
3 Hij werd veracht, door mensen gemeden,
hij was een man die het lijden kende
en met ziekte vertrouwd was,
een man die zijn gelaat voor ons verborg,
veracht, door ons verguisd en geminacht.
4 Maar hij was het die onze ziekten droeg,
die ons lijden op zich nam.
Wij echter zagen hem als een verstoteling,
door God geslagen en vernederd.
5 Om onze zonden werd hij doorboord,
om onze wandaden gebroken.
Voor ons welzijn werd hij getuchtigd,
zijn striemen brachten ons genezing.
6 Wij dwaalden rond als schapen,
ieder zocht zijn eigen weg;
maar de wandaden van ons allen
liet de HEER op hem neerkomen.
7 Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet
en deed zijn mond niet open.
Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid,
als een ooi die stil is bij haar scheerders
deed hij zijn mond niet open.
8 Door een onrechtvaardig vonnis werd hij weggenomen.
Wie van zijn tijdgenoten heeft er oog voor gehad?
Hij werd verbannen uit het land der levenden,
om de zonden van mijn volk werd hij geslagen.
9 Hij kreeg een graf bij misdadigers,
zijn laatste rustplaats was bij de rijken;
toch had hij nooit enig onrecht begaan,
nooit bedrieglijke taal gesproken.
10 Maar de HEER wilde hem breken, hij maakte hem ziek.
Hij offerde zijn leven voor hun schuld,
om zijn nageslacht te zien en lang te leven.
En door zijn toedoen slaagde wat de HEER wilde.
11 Na het lijden dat hij moest doorstaan,
zag hij het licht en werd met kennis verzadigd.
Mijn rechtvaardige dienaar verschaft velen recht,
hij neemt hun wandaden op zich.
12 Daarom ken ik hem een plaats toe onder velen
en zal hij met machtigen delen in de buit,
omdat hij zijn leven prijsgaf aan de dood
en zich tot de zondaars liet rekenen.
Hij droeg echter de schuld van velen
en nam het voor zondaars op.
Zo'n helder verhaal rekent vanuit de overgeleverde teksten al af met wat gangbaar is geworden binnen de ikonenwereld en verhelen voor kinderen en goedgelovigen waar de figuur van Jezus staat afgebeeld als een prachtige verschijning met gelijkmatige gelaatstrekken en een atletisch lichaam.
Hoewel ik nergens een voorspelling over de komst van Mohammed lees in de overleveringen die als Bijbel bekend staan, is de eigen islamitische lectuur ook helder over de gestalte van Mohammed: Hij was een breedgeschouderde man van middelmatige gestalte. Tussen de schouders had hij het zegel van de Profeet: een soort grote wrat als een duivenei, dikbehaard, en donkergeel. Hij had grote handen en voeten, maar zacht aanvoelende handpalmen, lange armen en stevige dikke kuiten. Wanneer hij lang gestaan had, waren zijn voeten gewoonlijk opgezwollen. Hij had een groot hoofd, een dunne hals, een breed voorhoofd, en een rond aangezicht. Zijn gelaat was niet erg wit, maar ook niet donker getaand, eerder iets rozig. Daarin blonken grote zwarte ogen, die nochtans iets rood hadden en waterig waren. Hij had lange wimpers, en brede nagenoeg doorlopende wenkbrauwen.. Een lange neus en een brede mond zonder snor, hier en daar een grijs haar onder de lip, dat hij trouwens rood kleurde,. Dit vloeide over in een dikke volle baard die zelfs zijn nek bedekte en reikte tot aan zijn oren. De witte haren in zijn baard kon men gemakkelijk tellen. Zijn oren waren goed ontwikkeld. Hij had kort golvend haar en was corpulent, zweette bovenmatig en zijn zweet geurde sterker dan muskus. Zijn lichaam was behoorlijk behaard: er was haar op zijn schouders, zijn armen en de uitstekende delen van de borstkas; van af zijn sleutelbeen tot de onderbuik had hij een brede strook beharing. Het leek wel een vertakte boom. Zijn oksels en zijn lenden waren wit. De beharing van de schaamdelen epileerde hij met eigen hand. Zijn gang was als van iemand die van een berg naar beneden stapt. Hij liep enigszins gebogen. Ook zijn blik was meestal naar beneden gericht. Als hij zich keerde, draaide hij heel zijn lichaam. Hij sprak traag, met pauzes, zodat iedereen die hem hoorde gemakkelijk kon onthouden wat gezegd werd. Zijn stem was schril. Hij had een slepende ziekte, en paste daarvoor zijn eigen medicatie toe:aderlating met name via twee aders van de zijkant van de hals en een in de achterkant van de nek, of in het midden van het hoofd. Mohammed raadde dit iedereen aan als een remedie tegen hoofdpijn, tandpijn, slapeloosheid en ziekte, zelfs mogelijk geestesziekte. Mohammed leed periodiek aan hoofdpijn.
Bron: de negen boekdelen van het werk van Muhammad Ibn Ismail al-Bukhari, vooral deel 1. p. 484-521 en deel II p.260 Hier meer voor wie zich krapgebudgetteerd wil oriënteren.
Ook hier weer valt op dat goedgelovigen weinig bekend zijn met hun eigen overgeleverde geschriften en Mohammed als een fiere kerel afbeelden.
Als vandaag in de krant zou komen te staan dat een psychotische wildeman, op een zondag met een zweep een kerk binnen zou stormen, en de boekenverkoopsters zou mishandelen, en hun kassa's en kraampjes omver zou gooien, dan zou iedereen het volkomen normaal vinden dat men die idioot zou opbergen in een TBS kliniek.
Ik verwacht
dan ook een verhaal dat de betreffende kerk ernstig vermaand zal worden de een koepel of gelijkgestemdenvereniging met betrerkking tot de redelijke eredienst aan de Mammon in het gebedshuis terwijl de overgeleverde schriften toch bijzonder duidelijk zijn als zij stellen dat niemand twee heren kan dienen.. Ga er daarom maar gerust vanuit dat je hypothese niet zal voorkomen. Als-dan-redenaties worden overigens ook doorgaans slechts opgesteld om het perspectief van de opsteller te dienen. Vanuit dat perspectief bezien dragen ze doorgaans weinig bij aan een heldere argumentatie oonderbouwd met argumenten of bewijslast die voor de toegesprokene geldigheidswaarde hebben.
Om tegen te gaan dat een toeschrijving leidt tot verkleuring vind ik het handig de tekst in volledige context weer te geven. Tegen die context verbleekt gezocht jolijt. Het gaat volgens de overgelverde schriften om een context waarin volgelingen worden opgeroepen oog voor anderen te praktiseren.Mattheus 25:35,50
Ja, het scheiden van de bokken en de schapen. De bokken gaan naar het eeuwige vuur, en de volgzame schapen naar de hemel. De wijze maagden gaan naar de hemel, en de dwaze maagden naar de eeuwige duisternis. De vlijtige slaaf gaat naar het paradijs, en de lui slaaf voor eeuwig en altoos naar de buitenste duisternis, waar geween is en de knersing der tanden. Sorry, ik kan in deze hardvochtigheid en wraakzucht, geen spoortje van barmhartigheid, vredelievendheid en liefde ontdekken.
Een goed aforisme is te hard voor de kaken van zijn tijd.
Het concept van de hel heeft door de hele geschiedenis heen voor de meest gruwelijke psychische deformaties gezorgd. Wat ben ik blij dat ik niet meer in die lariekoek geloof.
Het lijkt om een preek voor eigen parochie te gaan waarin op de noodzaak van een bepaalde geesteshouding met oog voor de nood van anderen wordt gewezen.
Volgens mij had de Heere Jezus dan wel een betere methode kunnen gebruiken dan het dreigen met eeuwig hellevuur. Dit heeft niet zoveel goeds gebracht in de wereld. Dat concept van de hel. Bij 'de context' horen overigens óók de verzen ervoor. Het scheiden van de bokken en de schapen, de dwaze maagden en de wijze maagden, en de luie slaaf en de vlijtige slaaf.
Een tekst kan op verschillende manieren worden benaderd. Zij kan worden gelezen als een eenvoudige mededeling, zij kan ook worden gelezen met de intentie te vertsaan wat gezegd en bedoeld wordt door auteurs die verwijzende betekenissen probeerden te vangen in woorden. Als je teksten wilt verstaan kan het geen kwaad je nader te verdiepen in gehanteerde aforismen. Je kan echter ook de keuze maken een beetje te blijven lachen met wat je op het eerste gezicht concludeert waardoor nogal eens tekstverbanden en verwijzingen ter verheldering van passages onbenut blijven.
Epicures plaatste echter een algemene opmerking, een soort van beschouwende open deur waarbij hij niet al te diep op de materie inging om mensen persoonlijk aan te spreken. Zo'n open deur roept bijgevolg ook weinig weerwoord op.
Weinig weerwoord? Er zijn weinig filosofen geweest uit de oudheid die zó verketterd en gehaat zijn als Epicurus.
Ik ging slechts in op die ene door jou onder je bericht geplaatste tekst van Epicures....
De man heeft zich nogal impopulair gemaakt bij bijgelovige priesters en predikanten, omdat hij beweerde dat alles slechts uit atomen bestond, en dat het geen nut had om de goden te aanbidden. Daarom vonden ze het nodig om zijn naam te besmeuren, door te zeggen dat hij een dronkaard was, een vraatzuchtige, een seksmaniak. Maar het tegenovergestelde is waar. Filosofen als Epicurus werden blijkbaar als een bedreiging gezien, net als later mensen als d'Holbach, Bertrand Russell. Zij toonden de nutteloosheid van een geloof in Goden, spoken, tovenaars en profeten. Zij lieten zien dat mensen tot een hoogwaardige ethiek kunnen komen zonder het bijgeloof van hemel en hel.
Vriendelijke groet.
Ik denk dat zo'n pleidooi voor het gezonde verstand vooral slecht viel bij mensen die wat te verbergen hadden en religie niet als verhaal gebruikten om samenlevingsvraagstukken te verhelderen en mensen aanspreekbaarheid en oog voor anderen bij te brengen maar het integendeel inzetten ter meerdere eer en glotie van zichzelf en de eigen invloedsverwerving. Een mes kan worden ingezet voor het afslachten van iemand met een onwelgevallige mening maar kan natuurlijk ook worden gebruikt als nuttig instrument voor het snijden van brood...