Ik heb Oostenrijk altijd gezien als een land waar het rechtse en ook het ultra rechtse gedachtengoed vrij uitgebreid vertegenwoordigd was.In de campagne profileerde Van der Bellen (72) zich als pro-Europa-kandidaat, terwijl Hofer eurosceptisch was. Verder hoopte Hofer op een effect als in de Verenigde Staten, waar Donald Trump met een soortgelijk anti-establishment-geluid succes had.
De uitslag is met gejuich ontvangen door de voorzitter van het Europees Parlement, Martin Schulz. Hij spreekt op Twitter van "een zware nederlaag voor nationalisme en anti-Europees populisme".
De opkomst lijkt uit te komen op zo'n 73 procent. Dat is ruim een procentpunt meer dan in mei en bovendien hoger dan verwacht, zegt correspondent Jeroen Wollaars. "Het kan goed zijn dat Van der Bellen daar zijn winst heeft gehaald. Hij had Oostenrijkers echt opgeroepen om naar de stembus te gaan uit verzet tegen de FPÖ. Een van zijn campagneslogans was: nu meer dan ooit."
Zowel in het verleden als nu.
Tussen alle Europese landen is het in mijn herinnering het eerste duidelijk nationalistisch en anti-vreemdeling bij monde van waar de FPÖ voor staat.
Duidelijk is nu, ook na de herhaling van mei, dat deze aan populariteit inboet.
Men heeft het hier ook over "strategisch stemmen".
Niet zozeer pro groen, maar anti FPÖ.
Het laatste jaar heb ik het niet zo specifiek meer gevolgd, vanwege het meer algemene Europese nieuws aangaande dit onderwerp.
Nu denk ik:
Zou dit een keerpunt kunnen betekenen, ook voor de wind die in heel Europa zou kunnen gaan waaien?
Voordat ik dit dit nieuws vanochtend las zou ik mezelf wat naïef en al te graag positief denkend hebben willen noemen.
Maar nu ben ik toch verbaasd en heb een voorzichtige hoop dat, hetzij misschien nog wat traag, toch het grote publiek wakker zal worden en dit de nieuwe tendens zal gaan worden.
Zou Oostenrijk nu ook een voortrekkersfunctie kunnen hebben?