Ik heb net een interview gelezen in de Humo met een van oorsprong Syrische psychiater die al 15 jaar in Nederland woont en Syriërs met oorlogtrauma behandeld. Hij weet als geen ander wat er in de hoofden omgaat van deze mensen en wat ze nu eigenlijk willen. Ik kan het artikel hier vanwege copyright niet plaatsen helaas, maar het is zeker de moeite van het lezen waard.
De Syriërs die hier momenteel komen zijn relatief goed opgeleide mensen die eerst in kampen in Turkije hebben gezeten. Daar moesten ze een woning huren van de Turkse overheid voor een bedrag 3x zo hoog als wat de Turken ervoor moeten betalen. Op een gegeven moment zijn ze bijna door hun geld heen en dan moet je een keuze maken: blijf ik hier in Turkije of ga ik weg? De prijzen die mensensmokkelaars rekenen zijn momenteel nog maar 10% van wat het een paar jaar geleden was. Voor zo rond de €1200,- brengen ze je naar Europa. Maar er zijn ook heel veel mensen die zelf met hun Smartphone hier komen en Google Maps en navigatie gebruiken. Dus vertrekken ze uit Turkije en reizen naar Europa. Uiteraard zitten er ook gelukszoekers tussen, maar een Syriër heeft dat al snel in de gaten. Het arabisch dialect is anders, net als dat wij het verschil horen tussen een Nederlander en een Belg.
In Syrië werkte 1/3 van de bevolking voor Assad en daarom vertrouwen ze niemand. Het liefste willen ze hier niets met andere Syriërs te maken hebben, het wantrouwen is te groot. Syriërs zijn over het algmeen harde werkers en willen snel aan de slag. Maar het kan enige tijd duren voordat ze als eerste stap een interview krijgen van het COA. Dit kan soms wel 120 dagen duren. Deze psychiater adviseert dan ook deze mensen om zo snel mogelijk iets te gaan doen; bijvoorbeeld een cursus Nederlands volgen en niet de hele dag naar beelden kijken van de strijd in Syrië. De meeste van deze mensen willen nooit meer terug; Syrië heeft hun helemaal niets te bieden. Daarom wordt het land ook door de strijdende partijen vernietigd; niemand wil er eigenlijk blijven wonen. Hun eigen leven (ook al zijn ze soms nog maar 30) zien ze als verloren; ze willen een goede toekomst voor hun kinderen. Dat ze veilig zijn en goed onderwijs krijgen. Daarom zijn sommige jonge mannen onderweg aan het bemiddelen; ze willen graag een partner en kinderen en voor hun een toekomst opbouwen.
Extremisten zul je nauwelijks aantreffen tussen de vluchtelingen. De mensen die erg gevoelig zijn voor de indoctrinatie van IS, zijn laaggeschoold en leven in het dunbevolkte oosten van het land. Daar groeien kinderen op die de afgelopen 5 jaar geïndoctrineerd zijn. Kinderen die toen 10 waren en nu 15 en geweld tegen andersdenkenden volstrekt normaal vinden. Die mensen zijn nog in Syrië. Als er niet een oplossing komt voor Syrië dan zullen ook zij op een gegeven moment vertrekken.
De Syriërs zien over het algemeen de westerse wereld als schuldige voor alle ellende. Het opdelen van het MO in landen, het steunen van dictatoriale regimes, de bombardementen, steunen van terroristische groeperingen, het creëren van chaos. Dus komen ze hier; niet om een strijd met ons aan te gaan, maar om te delen in de rijkdom. Dat wil ook niet zeggen dat ze niets willen doen en een uitkering willen. Ze willen aan de slag net zoals iedereen. Maar dat kan soms uitlopen op een teleurstelling omdat ze geen werk kunnen vinden. Deze psychiater adviseert ze dan ook om zich aan te passen, kansen te grijpen en zich goed in te zetten.
Er zal snel moeten worden geïnvesteerd in infrastructuur in Syrië. Er zijn gebieden waar het nog relatief rustig is. Als daar snel weer iets kan worden opgebouwd dan zullen er mensen blijven. Als Syrië echter een speelbal blijft tussen de grootmachten, dan zal op een gegeven moment er niemand meer willen wonen, en ook niet meer willen terugkeren. Het westen is dan hun nieuwe wereld geworden, daar willen ze een nieuw bestaan opbouwen.
Tot zover (hopelijk goed) samengevat. Het interview werd afgenomen met dr. Aram Hasan, die de stichting Psychiaters zonder Grenzen heeft opgericht:
http://psychiaterszondergrenzen.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;