Grima schreef:We hadden het kunnen weten, word wel eens sarcastisch gezegd. Is het immers niet altijd zo geweest?
Op het gevaar af dat ik iets wat voor jou persoonlijk is en voor mij theoretisch te lomp benader (en als dat zo is, mijn gemeende excuses, ik wil niet beledigen, maar ik wil ook niet vanwege angst daarvoor mijn mond houden): ik heb de indruk dat de kracht van het joodse volk/religie (ik weet niet zo goed of je daar een helder onderscheid kan maken) in zekere zin de nogal strikte afscheiding van de omgeving is geweest. Met een sterke nadruk op nationalisme, alleen huwen in eigen kring, spijswetten die contact moeilijk maken, etc., heeft "het joodse volk" de eeuwen overleefd, en is als zelfstandige culturele eenheid bewaard gebleven. Aan de andere kant heeft dat er voor gezorgd dat Joden door de eeuwen heen altijd een soort "er niet bij horen" hebben gehad, deels opgelegd, deels gezocht. In combinatie met de menselijke neiging om een afkeer te hebben van buitenstaanders, en bij onheil zondebokken te zoeken, is dat niet door de eeuwen heen een belangrijke factor in antisemitisme geweest? Het christendom is het grootste deel van haar bestaan anti-semitisch geweest, maar communistisch Rusland ook, en de democratische angelsaksische landen niet minder.
Het zou me niet verbazen als je iedere vorm van anti-semitisme wel ergens kan herleiden naar het christendom, maar ik vraag me af of die keuze om als "vreemd volk" onder andere volkeren te leven, niet ook een factor is.
Let wel: ik bedoel allerminst een "eigen schuld"-argument te geven, maar ik ben wel heel benieuwd hoe jij hier tegenaan kijkt.
Natuurlijk ligt de schuld van wat ik modern antisemitisme noem vooral bij de politiek van Israël
Is dat wel zo?
Ik hoor het vaak zeggen, maar ik geloof er bijzonder weinig van als ik eerlijk ben.
Voor mezelf weet ik vrij zeker dat ik geen last heb van antisemitische driften (natuurlijk, wat latent aanwezig is weet niemand van zichzelf, maar die slag moet iedereen om de arm houden), en dat ik de politiek van Israel walgelijk vind.
Maar ook bij anderen zie ik dat verband eigenlijk niet. Ik geloof er niets van dat een Marokaan van 16 die jou bespuugt omdat je een keppeltje draagt, dat doet met in het achterhoofd dat hij toch zo enorm meeleeft met die arme Palestijnen waar hij nauwelijks werkelijk iets van weet.
Ik haat het wij zijn zielig-gedrag want zo zal je altijd slachtoffer blijven.
Misschien een zijstapje, maar ik heb vaker begrepen dat dat precies het bezwaar is van veel Israeli's die de holocaust niet van dichtbij hebben meegemaakt tegen hun landgenoten die zich wel slachtoffer wisten van de holocaust. Dat ze eens moesten ophouden zich slachtoffer te voelen.
Ik denk dat het te veel gevraagd is van iemand die objectief gezien gewoon slachtoffer IS. Het is knap, prijzenswaardig en waarschijnlijk gezond, als je het slachtofferschap achter je kan laten. Maar je mag het imho niet eisen van mensen.
Maar ondanks dat ik zo denk zal ik, omdat mijn Joodse afkomst nu eenmaal bekend is en ik een "typisch Joods uiterlijk heb", zeker een maal per maand worden uitgescholden en bespuugd. Het maakt niets uit dat ik niet meer geloof of dat de politiek van Israël me koud laat. Dat ik een goede burger probeer te zijn, ik heb genen die blijkbaar ervoor zorgen dat ik automatisch in een hokje word geschoven, wat dat betreft kan ik sommige Marokkanen wel begrijpen.
En ik geloof er NIETS van dat dat veroorzaakt wordt door de staat Israel. Helemaal niets. Jij wordt zo behandeld, omdat je als Jood herkend wordt, niet omdat mensen zo boos zijn over Israel. Voor 1935 was het volstrekt politiek correct in Europa en Amerika, om (al dan niet fel) anti-semitisch te zijn. Na 1945 was dat niet meer politiek correct. Maar was het daarmee ineens weg? Welnee. Kijk hoe de teruggekeerden uit het oosten zijn behandeld, ook in braaf Nederland. Kijk hoe antisemitisme ook vandaag virulent aanwezig is in heel Europa, in Amerika.
Als Israel morgen van de kaart zou worden geveegd, denk je dat de arabieren dan ineens erkennen dat de Protocollen van Sion een walgelijk werkje zijn?
Ik wil niet pessimistisch zijn, maar volgens mij is antisemitisme nog wel een tijd een blijvertje. Net zoiets als dat homohaat nu een beetje minder is geworden omdat het aan de Islam is gekoppeld. Maar al die brave Hollanders die nu ineens zo homovriendelijk zijn, praatten opvallend anders voor iemand bedacht dat we moslims homohaat in de schoenen gingen schuiven.
(Ik ben geen optimist over de goedheid van de mens, dat moge duidelijk zijn)
