Stoppen vergoeding hele dure medicijnen?

[Peter van Velzen]

Even nagekeken wat de -mogelijke - oorzaken zijn van de hogere kosten in de USA

http://www.oecd.org/health/healthpolici ... 084355.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

Uit deze link blijkt dat de prijzen in de US hoger zijn en verder blijkt met name dat de zorg voor patienten vóórdat ze in het ziekenhuis belanden te wensen over laat, hetgeen uiteindelijk leidt tot onnodige ziekenhuiszorg. Die laatste zorg is weer wel beter dan elders (maar uiteraard duur).

http://www.oecd.org/health/healthpolici ... 3800977.pd" onclick="window.open(this.href);return false;

Uit deze link blijkt dat de administratieve kosten veel hoger zijn dan elders, de grootste kostenpost lijkt echter de "out-patient" spending te zijn een soort combinatie van poliklinsche behandeling en eendaagse opnames. (zelfde dag nog geopereerd).
Ook hier weer wordt gesteld dat de prijzen hoog zijn, en dat met name de inkomens van medische specialisten hoger zijn dan elders.
De conclusie van de vorige link, dat de zorg in de USA vooral beter is waar het dure behandeling betreft en slechter waar het goedkope behandelingen betreft, wordt ook hier getrokken.

Ergo, ze moeten de primaire zorg verbeteren en zijn dan uiteindelijk goedkoper uit.


Dit laat ons dillema natuurlijk onverlet: Als je geen beperkingen stelt aan de zorg, wordt ze altijd sneller duurder dan je inkomsten, dus vroeg of laat wordt het dan écht onbetaalbaar. Waar bezuinig je dan op? Geen lekkere keus.

1.
Ee les getrokken uit de USA analyse is dat het niet handig om op de 1e-lijns behandelingen te gaan bezuinigen, want dan wordt de 2e lijn alleen maar duurder (er daar zitten de meeste kosten). Dus: Huisarts gratis houden en géén eigen risico! Wat ook een kostenbesparing kan opleveren is een test op genetische defecten, waarna de aanstaande ouders kunnen kiezen, het kind niet geboren te laten worden. Dat is dus ook iets waar je juist níet op moet bezuiningen. (zeker voor ernstige aandoeningen, die hoge medische kosten gaan veroorzaken). Laat dat maar voor iedereen gratis zijn. (wel een eigen bijdrage voor aanvullende tests die niet kosten-efficiënt zijn wellicht)

2.
Het lijkt eerlijk om behandelingen die niet levensreddend zijn, en ook iemands vermogen tot arbeid niet (kosteneffectief?) positief beïnvloeden aanvullend te laten verzekeren. Dan maakt de verzekerde in principe zelf uit wat wel en wat niet vergoed wordt. Maar ongetwijfeld zullen er voor allerlei zaken goede argumenten zijn, om die toch in het basispakket te stoppen. Of omdat ze zeldzaam zijn (die worden zelden gekozen in een aanvullend pakket, maar wie de aandoening heeft zit mooi met de gebakken peren). Of omdat de aandoening aangeboren is, waardoor het oneerlijk lijkt om degenen die er toevallig geen last van hebben er niet aan mee te laten betalen. "Eigen schuld" kun je tegen een pasgeborene toch moeilijk zeggen....

3.
Een ander lastig probleem is een ongezonde levenstijl. In hoeverre mag je die de patient aanrekenen en hoe toon je die aan? Met roken ligt het in feite simpel. Verdisconteer de extra kosten in de accijns (wellicht is die al hoog genoeg, wellicht niet). Met andere drugs kun je hetzelfde doen (bijvoorbeeld met Alcohol). Met betrekking tot overgewicht zou je wellicht een accijns op caloriën kunnen invoeren (deels gecompenseerd door verhoging van de heffingskorting), en wellicht ook op verzadigde vetzuren. Maar hoe doe je dat met bijvoorbeeld sporters, grote mensen (boven 1m90?) en brandwondenpatiënten, die hebben echt méér caloriën nodig. Helemaal eerlijk wordt dat dus nooit. Gewoon wegen en meten is ook weer niet eerlijk, want de een heeft aanleg tot vetzucht en de ander eet evenveel, werkt even hard, maar komt domweg niet aan. Bovendien wanneer weeg je? Als het al mis is? Of elk jaar? Dat laatste lijkt eerlijker, maar leidt wellicht tot ongezonde spoeddieëten vlak voor de eerstvolgde afspraak, met contraproductieve gevolgen. Dus nóg vaker? In hoeverre staan we Big Brother toe om ons te Weightwatchen?

Volgens mij is dit onderwerp de komende 100 jaar nog niet uitgediscussiëerd.

[Peter van Velzen]

Ik vind het bovendien behoorlijk cynisch dat mensen geld steeds maar weer de enige voorwaarde blijkt te zijn , mensen weten vaak overal de prijs van maar slecht de waarde.

Helaas, je kunt wel medicijnen aanschaffen, maar je gezondheid verkopen gaat niet lukken. Wat je zegt is waar en maakt deze discussie bepaald niet simpeler. Ik vrees echter dat ze vroeg of later gevoerd moet worden, want als wij er zelf niet over nadenken, dan zal er toch worden beslist. En misschien niet op een manier die wij waarderen zouden.

[Samante]

Paracetamol kost helemaal niks meer. Als we de dure medicijnen gaan bekostigen door bijvoorbeeld op een pakje paracetamol een euro toeslag te rekenen (zowat iedereen slikt paracetamol), is er misschien geen probleem meer in de financiering van die zeldzame gevallen die dure medicijnen nodig hebben.

[HenkM]

1.
Ee les getrokken uit de USA analyse is dat het niet handig om op de 1e-lijns behandelingen te gaan bezuinigen, want dan wordt de 2e lijn alleen maar duurder (er daar zitten de meeste kosten). Dus: Huisarts gratis houden en géén eigen risico! Wat ook een kostenbesparing kan opleveren is een test op genetische defecten, waarna de aanstaande ouders kunnen kiezen, het kind niet geboren te laten worden. Dat is dus ook iets waar je juist níet op moet bezuiningen. (zeker voor ernstige aandoeningen, die hoge medische kosten gaan veroorzaken). Laat dat maar voor iedereen gratis zijn. (wel een eigen bijdrage voor aanvullende tests die niet kosten-efficiënt zijn wellicht)

Goh .... maar eigen schuld zou je wel tegen de ouders kunnen zeggen, als het risico meer dan ...% bedraagt.

Maar verder geef je me dus gelijk ....

[HenkH]

Een tikkeltje cynisch misschien, maar gaan we door naar de trechter van Dunning...
http://medischcontact.artsennet.nl/Nieu ... -de-la.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
... of moeten 'we' gaan nadenken over een nette variant van Aktion T4 (de poster rechts kan vrij eenvoudig worden aangepast aan de huidige situatie)
http://nl.wikipedia.org/wiki/Aktion_T4" onclick="window.open(this.href);return false;

Een tikketje cynisch, maar ik lees nu al berichten van mensen met chronische aandoeningen, die zich al ernstig zorgen maken over hoe het verder zal gaan met hun medicatie en bijbehorende leefbaarheid.
Het vertrouwen in de goede afloop is duidelijk minder geworden in onze steeds harder wordende maatschappij...

[Fish]

Een tikkeltje cynisch misschien,

Een tikkeltje?

[Peter van Velzen]

Een tikkeltje cynisch misschien, maar gaan we door naar de trechter van Dunning...
http://medischcontact.artsennet.nl/Nieu ... -de-la.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
... of moeten 'we' gaan nadenken over een nette variant van Aktion T4 (de poster rechts kan vrij eenvoudig worden aangepast aan de huidige situatie)
http://nl.wikipedia.org/wiki/Aktion_T4" onclick="window.open(this.href);return false;

Een tikketje cynisch, maar ik lees nu al berichten van mensen met chronische aandoeningen, die zich al ernstig zorgen maken over hoe het verder zal gaan met hun medicatie en bijbehorende leefbaarheid.
Het vertrouwen in de goede afloop is duidelijk minder geworden in onze steeds harder wordende maatschappij...

Verplichte sterilisatie zou ik niet zo heel graag zien. (onvrijwillige eutuhenasie wil ik niet eens over nadeken). Over het algemeen zullen dragers van erfelijke afwijkingen toch al niet zo makkelijk aan sex komen. Dus daar is al een natuurlijke barriëre. Maar het vrijwillig afbreken van zwangerschappen bij phoetussen met ernstige aandoeningen (erfelijk of anderszijds aangeboren), zou ik niet willen ontmoedigen, net zo min als ik vrijwillige Euthenasie zou willen verbieden.

De zorg van chronisch zieken voor de toekomst, begrijp ik. Economisch zijn ze helaas niet zo interessant, en dus zijn ze aangewezen op pure solidariteit. Bijna alle simpele bezuinigingsmaatregelen zouden hen treffen. Een ervan in het bijzonder kunnen we zowiezo beter achterwege laten: Het eigen risico. Dat is namelijk een schijnbezuinigng, de zorg wordt er immers helemaal niet goedkoper op, maar wordt alleen door iemand anders betaald. Maar elders gaat Krautsjo's waarneming een grote rol spelen. Hoe weeg je de waarde af van de zorg? Een kosten/baten-analyze gaat niet zo simpel als je geen maat hebt voor de baat. Wat wellicht mogelijk is, is om patiëntenverengingen zelf te laten kiezen hoe de beperkte middelen het best kunnen worden ingezet. Blijft altijd het probleem hoe het beschikbare budget wordt bepaald.

[Jagang]

Maar het niet meer vergoeden van dure medicijnen, is toch ook onvrijwillige euthanasie?
Er zouden immers mensen door sterven.

[Krautsjo]

Paracetamol kost helemaal niks meer. Als we de dure medicijnen gaan bekostigen door bijvoorbeeld op een pakje paracetamol een euro toeslag te rekenen (zowat iedereen slikt paracetamol), is er misschien geen probleem meer in de financiering van die zeldzame gevallen die dure medicijnen nodig hebben.

Alleen is paracetamol een geneesmiddel dat niet meer vergoed wordt, je kunt accijns op drank en tabak ook gebruiken, je zou ook accijns kunnen gaan heffen op dikmakers op de kwalijke uitstoot van alles dat op fossiele brandstof gestookt wordt. Zie dat maar eens te verkopen, wil jij met je hoofdpijn mee betalen aan de ellende van een ander lijkt me een voor de hand liggende gedachtegang .

[Krautsjo]

Zo maar even een gedachtesprongetje http://www.kwakzalverij.nl/1190/Alterna ... _Nederland" onclick="window.open(this.href);return false;.

[Fenomeen]

Een stukje van Geenstijl:

Alle aanpaksuggesties zijn schijnoplossingen. Kreten als 'meer eigen bijdrage voor hogere inkomens' of 'extra aandacht voor mantelzorg' doen het leuk in verkiezingsprogramma's, maar hebben weinig houdbaarheid na 12912. Mensen met de Ziekte van Pompe zijn nog niet onmiddellijk afgeschreven wegens economisch total loss, maar ze dienen wel als proefballonnetjes voor een discussie die we móeten gaan voeren. Eerst over kleine aantallen lijders aan zeldzame ziekten die veel duur gemeenschappelijk behandelgeld kosten. Tussenstopje nog bij vettax en rokersheffing. Daarna wordt het debatteren over de afschrijving van uit de beschikbare zorgmaat escalerende hoeveelheden ouderen met doodnormale ouderdomsverschijnselen. Maar ieders favoriete oplossing (namelijk: het probleem doorschuiven naar de volgende generatie) wordt heel snel echt onmogelijk. Er moet onderhand toch eens iets anders bedacht gaan worden als we over een paar jaar niet >50% van ons inkomen aan zorg kwijt willen zijn. Maar op Den Haag hoef je niet te rekenen in verkiezingstijd, want slecht nieuws kost zetels.

[Jagang]

Er moet onderhand toch eens iets anders bedacht gaan worden als we over een paar jaar niet >50% van ons inkomen aan zorg kwijt willen zijn. Maar op Den Haag hoef je niet te rekenen in verkiezingstijd, want slecht nieuws kost zetels.

Wie berekent die percentages?
Anderen hoor ik alweer kleppen over zelfs 100% van onze inkomens.

Maar ik ben blij dat ze bij GS tenminste échte oplossingen aandragen.

[Peter van Velzen]

Maar het niet meer vergoeden van dure medicijnen, is toch ook onvrijwillige euthanasie?
Er zouden immers mensen door sterven.

NIet echt.
Er zouden mogelijkerwijs mensen éérder kunnen sterven als je het medicijn niet vergoed. Maar als je het geld aan iets goedkopers uitgeeft, zouden wellicht meer mensen méér aan levensduur wínnen. Even daargelaten dat we niet alleen te maken hebben met levensduur, maar ook met kwaliteit van leven. Zoals eerder gezegd is die moeilijker te meten. Maar als ik kán kiezen tussen twee maanden langer vergeeds tegen kanker vechten, of twee maanden langer puur kunnen genieten, dan wist ik het wel. Jammergenoeg hebben de betrokkenen die keus natuurlijk niet . . . .

Maar je moet niet denken, dat als degene die besluit het medicijn te vergoeden, zo'n keuze niet maakt. Dat doet hij of zij in feite wel, want het geld komt érgens vandaan. . . .

[Fenomeen]

Ik lees het als 'veel', Jagang.
De exacte cijfers vind ik niet het meest belangrijk in dit topic, maar de ethische kant van het verhaal. (een tikkeltje cynisch schreef iemand, ik dacht eerst dat dit hele onderwerp een hoax was...)
Aan die ethische kant hangt een prijskaartje en daarom gaat er nu een ballonnetje op.

[Samante]

Paracetamol kost helemaal niks meer. Als we de dure medicijnen gaan bekostigen door bijvoorbeeld op een pakje paracetamol een euro toeslag te rekenen (zowat iedereen slikt paracetamol), is er misschien geen probleem meer in de financiering van die zeldzame gevallen die dure medicijnen nodig hebben.

Alleen is paracetamol een geneesmiddel dat niet meer vergoed wordt, je kunt accijns op drank en tabak ook gebruiken, je zou ook accijns kunnen gaan heffen op dikmakers op de kwalijke uitstoot van alles dat op fossiele brandstof gestookt wordt. Zie dat maar eens te verkopen, wil jij met je hoofdpijn mee betalen aan de ellende van een ander lijkt me een voor de hand liggende gedachtegang .

Paracetamol was slechts een voorbeeld. Er zijn genoeg veelgebruikte medicijnen die bijna niets kosten. Als je daar een toeslag op doet als overheid (1 euro was ook slechts een voorbeeld, kan ook gaan om 40 cent), kun je misschien de kosten voor zeldzame en dure middelen enigszins dekken.

Als mensen met hoofdpijn niet mee willen betalen aan de ellende van een ander (iemand met zo'n zeldzame en dure ziekte), dan helpt een aspirientje ook niet meer.
Als het werkelijk ikke-ikke-ikke en de rest-kan-stikke wordt, dan moeten we de zorgpremie maar gelijk afschaffen en iedereen die ziek wordt aan zijn lot overlaten. In laten slapen met een spuitje om maar niet de portemonnaie van de ander te belasten. Ik chargeer nu behoorlijk, maar ik kan mezelf niet voorstellen dat ik met afgunst kijk naar iemand die kostbare behandeling krijgt waaraan ik misschien mee moet betalen. Alsof ik daarmee bezig ben als ik een paracetamolletje met toeslag inneem. In een doosje zitten er 50 en dat zou in mijn voorbeeld neerkomen op een toeslag van 2 cent per paracetamolletje. Big deal denk ik dan.