Freethinker.nl

Blues-Bob schreef: Het dilemma is dan, of hetzelfde bedrag als gecontracteerde betaald moet worden of niet. MAW mag een zorgverzekeraar zeggen: "voor diezelfde zorg betalen wij bij die contractand 550 euro voor je, maar kies je er niet voor naar die contractant te gaan, betalen wij slechts 225 euro voor je".

De morele vraag zou dan zijn:

"Is het moreel toelaatbaar dat patienten voor dezelfde zorg in een ander ziekenhuis minder of zelfs niets vergoedt krijgen dan wat ze zouden krijgen als ze naar een gecontracteerd ziekenhuis zouden gaan?"

Jamie schreef:

Jim schreef:Welkom, en beantwoord hem maar.

Ik zou zeggen...

Is het moreel toelaatbaar dat patiënten minder vergoed krijgen wanneer zij naar een niet gecontracteerde zorgaanbieder gaan?
Dit is een moreel probleem omdat hiermee de rechtvaardigheid in het geding lijkt te zijn.

Het zou moreel lastig worden als er geen goede zorg geleverd zou worden. Maar het gaat denk ik meer om standaard DBC's en dus niet om eerste hulp gevallen. Als je als patiënt naar een een behandelaar wil die geen contract heeft met jou zorgverzekeraar dan krijg je minder vergoed. Wil je een nieuwe heup of knie of hartklep dan ga je naar gecontracteerd ziekenhuis. Maar er is gelukkig keuzevrijheid je "hoeft"namelijk niet voor de de natura polis te kiezen

doctorwho schreef:Wil je een nieuwe heup of knie of hartklep dan ga je naar gecontracteerd ziekenhuis. Maar er is gelukkig keuzevrijheid je "hoeft"namelijk niet voor de de natura polis te kiezen

Niemand wil denk ik een nieuwe heup, knie of hartklep. Er is echter een zekere vorm van medische noodzakelijkheid. Die twee zijn niet te verwarren. Wat men wel kan willen is dat een bepaalde arts de zorg levert (waar de operatie ook onder valt). Maar het is natuurlijk een belangrijke vraag, welke zorg kan het collectief betalen? Het morele aspect is dus tweeledig, de financieen en het type zorg.

Groet,

Bob

doctorwho schreef:
Het zou moreel lastig worden als er geen goede zorg geleverd zou worden. Maar het gaat denk ik meer om standaard DBC's en dus niet om eerste hulp gevallen. Als je als patiënt naar een een behandelaar wil die geen contract heeft met jou zorgverzekeraar dan krijg je minder vergoed. Wil je een nieuwe heup of knie of hartklep dan ga je naar gecontracteerd ziekenhuis. Maar er is gelukkig keuzevrijheid je "hoeft"namelijk niet voor de de natura polis te kiezen

Maar wat goede zorg is, is deels objectief en deels subjectief. Of het een standaard DBC is of niet maakt niet uit.
Zo vergoed de door mij genoemde verzekeraar alle zorg van de regionale GGZ instelling, maar niet langer van sommige zeer goed aangeschreven vrije praktijken waaronder de mijne. Terwijl mijn praktijk op bepaalde parameters beter scoort dan de regionale GGZ - zoals dat de zorg van A tot Z door een specialist gedaan wordt (kwaliteitscriterium van NB de zorgverzekeraar zelf) en bij de GGZ deels door onervaren hulpverleners (objectief).
Daarnaast willen sommige patiënten gewoon liever naar een kleine discrete praktijk en niet naar een grote instelling waar ze zich een nummer voelen (subjectief) of niet gegarandeerd bij een professional van een bepaald opleidingsniveau terecht komen (objectief).
Ook willen veel patiënten bij mij in zorg omdat ze door een huisarts direct naar mij verwezen worden, omdat het vertrouwen van de huisarts en de goede samenwerking tussen mijn praktijk en de huisarts (objectief, kwaliteitscriterium van de verzekeraars zelf, ze betalen er zelfs een hoger tarief voor), ook voor vertrouwen van die patiënt zorgt (subjectief). Ik moet die patiënt nee verkopen, of patiënt laten bijbetalen, of zelf voor een lager tarief gaan werken en dat allemaal met extra bureaucratische rompslomp die ook de verzekeraar geld en dus tijd, kost.

Windsurfer,

Ben niet aanvullend verzekerd dus mag zelf bepalen of ik bij jou op de sofa kom liggen.

Hoe bedoel je dit?
tweedelijns GGZ zit in de basisverzekering, niet in de aanvullende.

@Windsurfer
Zijn er in de GGZ (tweede lijn) al casussen waarbij je beter (gezien administratie, overhead en dergelijke) beter niet gecontracteerde-zorg kunt leveren als je kijkt naar effectieve tijd besteed aan de patient cq. effectieve kosten (kosten die in de omzet weer geinvesteerd kunnen worden in de zorg / praktijk)? De vraag is gerelateerd aan jouw beleving en mening overigens. Het is geen gulden standaard, maar jij hebt daar meer zicht op dan wij.

MAW zijn er handelingen in de tweede lijn GGZ die kwalitatief minder resultaat hebben (subjectief + objectief) omdat er veel inspanningen en investeringen (denk ook aan software, opleiding, etc.) gedaan worden tbv niet-patienten?

Groet,

Bob

Bob, daar zijn een aantal zaken over te zeggen, los van het feit of een praktijk wel of niet gecontracteerd is.

Een vrijgevestigde praktijk heeft veel minder overhead (vergaderingen, werkbesprekingen etc) dan een grote instelling voor GGZ, dus van de DBC tijd gaat netto meer tijd naar de patient. De patient en de verzekeraar krijgen voor hun geld dus netto méér minuten therapie.

Daarbij wordt die netto tijd zoals ik al zei geleverd door hulpverleners met een gemiddeld hoger opleidingsniveau.

Persoonlijk denk ik ook dat je meer klantgericht werkt als het je eigen portemonnee is. Het is niet toevallig dat de patient de zorg van de vrijgevestigde praktijk hoger waardeert (tevredenheidsonderzoeken) dan de zorg van de grote instellingen.

Bij vrijgevestigde praktijken die niet gecontracteerd zijn bij de verzekeraar van de betreffende patient, krijgt de patient zelf de rekening en kan die indienen bij zijn verzekeraar, ter restitutie. Hij krijgt dan meestal zo'n 75% vergoed. Dit is klantonvriendelijk, zorgt voor de praktijk en de verzekeraar voor meer administratie en kost tijd en dus geld.
Overigens heeft mijn praktijk met praktisch alle verzekeraars gewoon een contract, maar er zijn er een paar die zich beroepen op de bezuinigingen en minder zorg inkopen, en dus óf kleine contracten geven (lagere declaratieplafonds, hetgeen neerkomt op het minder patienten van die verzekeraar direct kunnen declareren) of helemaal geen contract.

windsurfer schreef:Hoe bedoel je dit?
tweedelijns GGZ zit in de basisverzekering, niet in de aanvullende.

Die vijf zittingen zijn bij lange na niet genoeg.

Die vijf zittingen zijn eerste lijns zittingen, als die van mening zijn dat jouw leven inderdaad zo levenloos is dan kun je als nog via een DBC behandeling in de tweede lijn ontvangen voor saaie mannen, en wie weet een cursus midlifen in stijl erbij krijgen.

Groet,

Bob

doctorwho schreef:

windsurfer schreef:Hoe bedoel je dit?
tweedelijns GGZ zit in de basisverzekering, niet in de aanvullende.

Die vijf zittingen zijn bij lange na niet genoeg.

zoals Bob al aangeeft betreffen die 5 zitten eerstelijns zorg, voor lichte psychische problematiek. Tweedelijns zorg gaat om specialistische zorg bij ernstige, complexe psychische problemen, en kan enkel op verwijzing aangeboden worden. En die zit in de basisverzekering, kost je vanaf 2012 200 euro extra bijdrage die voor de somatische zorg niet geldt.

voorbeeld: je bent postbode en wordt overvallen, je neus wordt gebroken en je raakt in een psychose. Je gebroken neus wordt gefixt door de KNO arts, en je krijgt geen rekening. Je gaat naar de psychiater voor je psychose, en krijgt een rekening van 200 euro.

voorbeeld 2: je bent aan de drank en gaat comazuipen. De intensive care, gratis voor de patiënt. De psycholoog om van je drankverslaving af te komen: 200 euro eigen bijdrage.

Voorbeeld 3: je krijgt MS. Je wordt daardoor beperkt in je bewegingsvrijheid en ervaart depressieve klachten ten gevolge van verlies. De neuroloog en de psycholoog behandelen je multidisciplinair. De neuroloog is gratis, voor de psychische begeleiding: 200 euro op je deurmat.

etc. Puur onrecht.

Mensen, er is een mooie discussie op gang gekomen welke zeer waardevol is. Iedereen die twijfelt over de hoeveelheid eerstelijns psychiatrische zorg in zijn pakket, kijk je polis na.

Maar waar het mij in eerste instantie om ging was eerst de morele vraag op te zoeken uit het interview en van daaruit te kijken welke handelingsopties er zijn. En vervolgens deze handelingsopties te onderzoeken.

Dus...Wat is, als je naar de OP kijkt, de morele vraag?

Jamie schreef: Dus...Wat is, als je naar de OP kijkt, de morele vraag?

Optie:
Is de premiebetaler klant van de verzekeraar of van de zorgverlener?

Groet,

Bob

Jamie schreef:Mensen, er is een mooie discussie op gang gekomen welke zeer waardevol is. Iedereen die twijfelt over de hoeveelheid eerstelijns psychiatrische zorg in zijn pakket, kijk je polis na.

Maar waar het mij in eerste instantie om ging was eerst de morele vraag op te zoeken uit het interview en van daaruit te kijken welke handelingsopties er zijn. En vervolgens deze handelingsopties te onderzoeken.

Dus...Wat is, als je naar de OP kijkt, de morele vraag?

In het voorstel van de minister geldt de vrije artsenkeuze enkel nog voor die groep verzekerden die de duurste verzekering afsluit.
De ethische vraag hangt voor mij hiermee samen. De vrije artsenkeuze wordt ingelijfd in het type verzekeringspolis. Voor minder draagkrachtigen wordt de vrije artsenkeuze beperkt. De vrije artsenkeuze is dus voor een groep patiënten in het geding. De morele vraag is of dit acceptabel is. Voor mij niet.

De ethische vraag hangt voor mij hiermee samen. De vrije artsenkeuze wordt ingelijfd in het type verzekeringspolis. Voor minder draagkrachtigen wordt de vrije artsenkeuze beperkt. De vrije artsenkeuze is dus voor een groep patiënten in het geding. De morele vraag is of dit acceptabel is

Is het moreel toelaatbaar dat vrije artsenkeuze wordt ingelijfd in het type verzekeringspolis? Dit lijkt me de morele vraag.

Welke handelingsopties staan er nu open? Vrije artsenkeuze:
Ja, tenzij...
Nee.
Ja.
Of zijn er nog andere handelingsopties die open staan?