Prins Johan Friso bedolven onder lawine

[Cactus]

Het is idd een vreselijk dilemma om te besluiten reanimatie op te geven.

eigenlijk niet
je kunt perfect redeneren dat hersenen zonder zuurstof teveel schade oplopen en dan stop je gewoon na een bepaalde periode met reanimatie.
omgaan met de dood zou tot de artsenopleiding moeten behoren.

Men wist niet hoelang Friso onder de sneeuw zonder zuurstof is geweest. Dat hangt van een aantal factoren af en er blijft dan in dit geval een onbekende tijdsperiode van pakweg 15-20 minuten.
Maar indien dit wel bekend is dan kan men wellicht een bepaalde tijdsduur van reanimatie vaststellen.
Maar wat ik eigenlijk bedoel is ook wanneer trekt men de steker eruit als een patient al geruime tijd in coma ligt ? Misschien ligt Friso aan kunstmatige beademing. Dit is niet bekend gemaakt. Wanneer stop je hiermee? Sharon ligt in Israel al jaren in coma en men doet er verder niets aan.

[appelfflap]

Men wist niet hoelang Friso onder de sneeuw zonder zuurstof is geweest.]

men heeft 50 minuten gereanimeerd. dan weet je gewoon dat er neurologische schade is en dat je de patiënt dan degradeert tot een kasplantje is bijna een evidentie.
straks is het een medisch succes en enorme vooruitgang als hij na jaren revalidatie opnieuw een vork kan vasthouden.

Maar wat ik eigenlijk bedoel is ook wanneer trekt men de steker eruit als een patient al geruime tijd in coma ligt ? Misschien ligt Friso aan kunstmatige beademing. Dit is niet bekend gemaakt. Wanneer stop je hiermee? Sharon ligt in Israel al jaren in coma en men doet er verder niets aan.

[/quote]
en is dat niet gewoon wreed? alles omwille vh dogma "we mogen niet doden".

[PietV.]

en is dat niet gewoon wreed? alles omwille vh dogma "we mogen niet doden".

Er is nog een reden: "We kunnen geen afscheid nemen".

[Cactus]

Zolang het je eigen kind niet is kan je gemakkelijk praten. Ik geef je het te doen om de opdracht te geven alle apparaten stil te zetten wetende dat dit het definitieve einde betekent van je kind. Een mens houdt altijd hoop, al is die kans op herstel nog zo klein.
Het is achteraf altijd gemakkelijk praten over wat had moeten gebeuren en wat men fout gedaan heeft.

[a.r.]

Hoe moeilijk ook, ik denk dat ik het zou kunnen. Juist uit de allerdiepste Liefde en respect voor mijn kind! (Of andere naaste)!

[Jinny]

So do I

[Storm]

Misschien hebben mensen tijd nodig.

[Maria]

Misschien hebben mensen tijd nodig.

Dat is wel zeker.

[Cactus]

Zo zie je dat niet iedereen hetzelfde is en hetzelfde denkt.
Zoveel hoofden zoveel zinnen.

[Yours]

Zolang het je eigen kind niet is kan je gemakkelijk praten. Ik geef je het te doen om de opdracht te geven alle apparaten stil te zetten wetende dat dit het definitieve einde betekent van je kind. Een mens houdt altijd hoop, al is die kans op herstel nog zo klein.

Ik ben het met je eens, Cactus. Het lijkt mij verschrikkelijk moeilijk (zo niet onmogelijk) om de stekker er uit te (laten) trekken.
Als je echter weet welk traject hem/hen wacht, hoop je ergens dat hij alsnog een natuurlijke dood sterft.

Het is achteraf altijd gemakkelijk praten over wat had moeten gebeuren

Inderdaad.

en wat men fout gedaan heeft.

Als er maar geleerd wordt van de gedane zaken.