De waargenomen bewegingen in ruimte en tijd

[The Black Mathematician]

Sarnian, wat is je achtergrond? Hoe is je link met wetenschappers? Want voor ik een idee, waar heel wat denkwerk achter zit, aan iemand toevertrouw wil ik wel weten of ik op het juiste forum ben om het mee te delen.
Misschien ben je net als ik niet echt geplaatst om het te beoordelen. En ga je er maar met de botte bijl door om het in mootjes te hakken omdat het je allemaal nonsens lijkt door de configuratie en de chaos waarin het op het forum verschijnt.
Dus:
wat is je achtergrond?
Is hier op het forum iemand die wetenschapper is, die ideeën objectief met kennis van zaken kan beoordelen?

Maarten je bent een morosoof.

Een 'waangeleerde' of 'waanwijze' wordt ook wel morosoof genoemd. Anders dan de, middelmatiger, pseudowetenschappen zijn morosofieën vaak zo bizar en ongerijmd dat ze welhaast literaire kwaliteit krijgen. Morosofen zijn vaak autodidact, en dikwijls obsessieve enige aanhangers van hun eigen theorieën. Belachelijk en schijnbaar ongevaarlijk stellen ze zich vaak te kijk, met publicaties (op eigen kosten), interviews, lezingen, en gaan welwillend in dovemansdiscussies met gelegenheidsopponenten. Hun redeneringen zijn vaak moeilijk te weerleggen, want vaak geconstrueerd uit combinaties van verschillende uiteenlopende disciplines. De term morosofie werd in de Nederlandse literatuur bekend gemaakt door Matthijs van Boxsel, in zijn Encyclopedie van de domheid.

Ik heb geen hoop voor je.

Je moet wel nageven dat Maarten bereid is om afstand van bepaalde "ideeën" te doen. Er gaat alleen wel steeds 10 pagina's discussiëren aan vooraf en dat is vermoeiend.

[Maarten]

Dank u BM. Dat is toch goed dat je dat hebt opgemerkt. Ookal is mijn idee fout, ik sta open voor discussie en verandering van mijn idee op basis van inhoudelijke en redelijke tegenwerpingen. Ik geef dat dan ook telkens toe. Dat vind ik voor mezelf een belangrijk principe en daar hou ik mij aan. Anderen houden zich daar niet altijd aan of vinden 'fouten' vooral iets dat je best niet maakt.

Kijk, ik heb het hier nog eens - minder hoogdravend - opgeschreven.
http://maartenverguchtt.weebly.com/

Waarschijnlijk zorgt de hoogdravendheid en misschien de stijl vooral voor veel begrijpelijke weerstand. Omdat het misschien nogal hautain overkomt van iemand buiten de wetenschap te denken dat hij daar iets zinvols over kan zeggen. Ik weet het niet. Gewone mensen kunnen ook nadenken.

Ik zou graag inhoudelijke argumenten horen, vooral die van Sarnian. Omdat hij beweert dat "het vol fouten staat". Zo'n bewering moet je dan ook kunnen staven met inhoudelijke argumenten, want niemand gelooft iemand anders 'zomaar'. Vooral niet op dit FT forum.
Enkel rede brengt licht in zulk duister antwoord.
Dus Sarnian, je inhoudelijke tegenwerpingen zijn welkom. 1 is voldoende.
Ps: zo werkt ook wetenschap: een theorie wordt tijdelijk aanvaard en daarna is ze niet meer geldig wanneer er fouten in staan of een betere theorie wordt gevonden.
Dus ik wacht. Als je je bewering dat het vol foute staat niet kunt staven, beschouwing dat als een aanval in het ijle en dus als gebakken lucht dat nergens op slaat.
Wij wachten Sarnian.

[The Black Mathematician]

Ik kan me voorstellen dat Sarnian er niet echt veel zin meer in heeft. Je mag dan soms wel bereid zijn om afstand van ideeën te doen, er zijn wel steeds 10 pagina's voor nodig.

[Maarten]

Ja, Bm, maar ook zo'n opmerking is weeral niet-inhoudelijk.
Afbreken lukt Sarnian inderdaad 10 pagina's en nog langer als hij wil. Die 10 pagina's zijn er vooral gekomen, als je eerlijk nagaat,omdat ik tien pagina's lang heb moeten uitleggen waarom mijn these toch wel juist is, voor hij niks meer inhoudelijks kon terugzeggen dan alleen maar de loze bewering bazelen 'het staat vol fouten'. Als je dan vraagt naar welke fouten is het daarover stil. Typisch Sarnian om af te komen met lege zinnen als: "het is fout", maar hij kan niet uitleggen waarom. "het is niet onderbouwd" terwijl ik 10 pagina's lang niet anders doe dan onderbouwen. "het is niet wetenschappelijk" terwijl ik het over niets anders heb dan over Newton, Einstein en Lorentz.
Hoe ... kan je zijn.
De enige legitieme manier waarop Sarnian dit idee mag neerhalen is met inhoud.
De rest zijn loze praatjes.

[Bonjour]

Maar je begeeft je op een del van de natuurkunde waar niet iedereen in thuis is en waar het heel lastig is om de denkbeelden aan een ander over te brengen, tenzij je een hoogleraar theoretische natuurkunde bent. Petje af voor sarnian.
Nu ook weer op je eigen website: toenemend zwaartekrachtveld bij hoge snelheid. Dat is niet waar. Niet binnen een eigen referentiekader. Een ruimteschip dat steeds sneller gaat implodeert niet, terwijl jij dat wel suggereert.
En wat er nu dus bijkomt dat jij een site lanceert die suggereert dat er gedegen natuurkunde op staat en dat dus niet heeft. Een middelbare scholier zou daar lelijk in kunnen vallen.
Je theorien zijn pas goed als je metingen hebt of tenminste berekeningen die alles aantonen. Dat heb je niet.

[Maarten]

De berekeneningen die bestaan al. De Newtoniaanse zwaartekracht en Einsteiniaanse ruimtetijdskromming zijn er al om geodetische banen mee te beschrijven. Die bestaan al. Als je van getallen en formules houdt, daar kan je ze vinden. Mijn these is op die reeds bestaande berekeningen gebaseerd.
Zo kan je bij de zwaartekrachtwetten van Newton vinden wat er gebeurt bij toegenomen massa's van objecten. De massa neemt toe met de lorentzfactor.

Wat ik denk is, is dat men denkt dat dat object opzichzelf staat en men behandelt het als een inertiaal referentieframe dat zich zelf niet als object in een inertiaal stelsel bevindt.
Dat object staat niet op zichzelf. Een inertiaalstelsel staat niet op zichzelf maar interageert uiteraard met andere inertiaalstelsels. Zoals een zonnestelsel binnen een sterrenstelsel beweegt.

Het object is een inertiaalstelsel dat in de invloedssfeer van een ander inertiaalstelsel een groter emergent inertiaalstelsel vormt. Waar het draaien rond een zwaartepunt tot de orde van de dag behoort.

Check de waarnemingen er maar op na.

En laat studenten natuurkunde dat maar bekijken. Ze zullen de logica er wel van inzien. Misschien sneller dan jij omdat ze niet gepreoccupeerd zijn door andere theorieën.
Er staat trouwens in koeien van letters bij dat het een these is, dus dat is geen enkel probleem. Desnoods checken ze het bij een prof. En als die ruimdenkend genoeg is, zal die een kijkje nemen en zelf aangespoord worden tot nadenken.
Gedachtenexperimenten zijn nodig om berekeningen binnen een interpretatiekader te plaatsen. Al zijn berekeningen nog zo goed, je kan er alle kanten mee uit als ze niet gekanaliseerd worden via een goede theorie. (dat bewijst statistiek)
Waarnemingen, die liggen aan de basis. En nogmaals: je moet echt blind zijn en misschien zelfs doofstom om niet te zien dat alles daarboven draait.

[The Black Mathematician]

Het probleem is dat je denkt dat dat object opzichzelf staat.
Dat object staat niet op zichzelf. Een inertiaalstelsel staat niet op zichzelf maar interageert uiteraard met andere inertiaalstelsels. En binnen dat denkkader dient mijn theorie geïnterpreteerd te worden.
Het object is een inertiaalstelsel dat in de invloedssfeer van een ander inertiaalstelsel een groter emergent inertiaalstelsel vormt.

Waar heb je het in hemelsnaam over? Een inertiaalstelsel is niets meer dan een bepaalde keuze van coordinaten. Ik zie niet in op wat voor manier dan ook een coordinatenstelsel beïnvloed wordt door een ander coordinatenstelsel. Je kan natuurlijk wel de coordinaten van het ene stelsel in de coordinaten van het andere uitdrukken, maar dat is iets anders.

[Bonjour]

Heer, vergeef hem, want hij weet niet wat hij doet.

[Maarten]

Kijk, een zwaartekrachtsveld is een inertiaal referentieframe voor een waarnemer. Kijk maar naar de Aarde.
En een bewegend inertiaal referentieframe verandert het zwaartekrachtsveld waarin het beweegt, want het verandert zijn tijd en ruimte. Stel dat de Aarde een grotere massa zou krijgen zou dat van invloed zijn op de bewegingen met andere planeten. Andere objecten worden daar noodzakelijk door beïnvloed wat weer een invloed heeft op het bewegend object.
Het vraagt een interactionistische visie.
Kijk zelf goed naar de bewegingen van planeten. Als de massa zou vergroten van de ene planeet, zou dat een invloed hebben op de bewegingen van een ander. Een veranderd zwaartekrachtsveld is immers een verandering in de ruimtetijd. Dat kan je niet los van elkaar bekijken.
De bewegingen en ruimtetijdsveranderingen daarvan komen in interactie met de ruimtetijdskromming van andere object.
Dit houdt trouwens de energiebalans in evenwicht. (wet van behoud van energie)
Verandert het ene dan moet er ook iets wijzigen bij het andere.

Je kan niet zomaar iets los van elkaar bekijken.
Het vraagt een noodzakelijk holistische kijk.

En nogmaals: kijk naar boven wat er gebeurt. Het is zo voor de hand liggend dat je het blijkbaar niet ziet.
Alle waarnemingen bevestigen mijn these.

Soms kan iets zo voor de handliggend zijn, dat men het niet ziet.

[The Black Mathematician]

Kijk, een zwaartekrachtsveld is een inertiaal referentieframe voor een waarnemer. Kijk maar naar de Aarde.
En een bewegend inertiaal referentieframe verandert het zwaartekrachtsveld waarin het beweegt

Eerste zin: een zwaartekrachtsveld is een inertiaal referentieframe.
Tweede zin: Een bewegend inertiaal referentieframe verandert het zwaartekrachtsveld waarin het beweegt.

Als dit allemaal waar is, dan kunnen we beide zinnen combineren tot een derde zin:
Een bewegend zwaartekrachtsveld verandert het zwaartekrachtsveld waarin het beweegt.

Hoe kan in hemelsnaam een zwaartekrachtsveld bewegen binnen een zwaartekrachtsveld? Zijn er ineens twee zwaartekrachtsvelden?

Hopelijk zie je aan deze onzin dat je aanname dat een zwaartekrachtsveld een inertiaal referentieframe is gewoon fout is. Een zwaartekrachtsveld kun je uitdrukken in coordinaten, een zwaartekrachtsveld is niet zelf die coordinaten.

[Maarten]

Meer specifiek zegt mijn theorie dat waar de waarnemer is, het inertiaal referentieframe is.
De Aarde, waar een waarnemer zich bevindt, is voor die waarnemer, een inertiaal referentieframe.
Overal waar een waarnemer zich bevindt Is het inertiaal referentieframe.
Alles wat in rust is tov een (altijd bewegende) waarnemer vormt met hem het inertiaal referentieframe.

Dat is mijn aanname over inertiale referentieframes.
Waar de waarnemer is, loopt voor hem de tijd normaal en is de ruimte ongekromd. (vlakke ruimtetijd)

De zwaartekracht is een uitdrukking van de mate van ruimtetijdvervorming aldaar. Hoe zwaarder, hoe trager de tijd en hoe sneller objecten naar dat object vallen. (geodetische banen volgen in de gekromde ruimtetijd van dat zware object). Dat klopt ook met de gekende theorieën die zeggen dat in een zwaartekrachtsveld de tijd er trager gaat dan op grotere hoogte (afstand).
Wanneer de massa van de Aarde verandert, verandert de zwaartekracht die uitgaat van die Aarde op mij als waarnemer of op andere objecten. Dat verandert voor die andere objecten en voor mij ook hun eigentijd, want ze vertragen in de gekromde ruimtetijd van iets anders.
Net zoals licht vertraagt en een lichtjes gekromde baan volgt wanneer het langs de zon passeert in de gebogen ruimtetijd ervan door diens massa.

[Bonjour]

mar als jij op de Aarde staat en die Aarde gaat steeds sneller merk je niets van de toegenomen massa.
En licht vertraagt niet, tenzij in medium als water.

[Maarten]

Hij wordt zwaarder!
Als de massa van de Aarde toeneemt wordt een waarnemer zwaarder, want hij valt sneller naar die Aarde toe. Dus die veranderende massa van de Aarde beïnvloedt het zwaartekrachtsveld van elk object, ook van waarnemers die er op staan.
En dat geldt dus niet alleen voor die waarnemer dat die sneller naar de Aarde valt.
LIcht lijkt wel vertraagd (in zijn lineaire versnelling) in de buurt van de zon want het volgt een rechte weg in een gekromde ruimtetijd: het buigt af. Eveneens door het veranderd zwaartekrachtsveld.

[The Black Mathematician]

Meer specifiek zegt mijn theorie dat waar de waarnemer is, het inertiaal referentieframe is.
De Aarde, waar een waarnemer zich bevindt, is voor die waarnemer, een inertiaal referentieframe.
Overal waar een waarnemer zich bevindt Is het inertiaal referentieframe.
Alles wat in rust is tov een (altijd bewegende) waarnemer vormt met hem het inertiaal referentieframe.

Echter, als je de coordinaten zo kiest dat de waarnemer zich altijd in de oorsprong van je stelsel bevindt, is dat stelsel geen inertiaalstelsel indien de waarnemer zich op aarde bevindt. Op aarde heb je namelijk last van een aantal schijnkrachten, bijvoorbeeld de Corioliskracht ten gevolge van de draaiing van de aarde, en als je door een relativistische bril kijkt, is de zwaartekracht ook een schijnkracht.

[Maarten]

Ja, inderdaad: maar heb je ooit een rechte lijn gezien op een draaiende bol?
Kijk goed naar de biljartbal op een draaiende tafel en welke lijn hij volgt volgens een waarnemer volgens wie de tafel stilstaat en welke lijn hij dan volgt volgens een waarnemer die niet die tafel als een draaiende schijf bekijkt, van buitenaf.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Co ... mation.gif

Bij een draaiende planeet zal je een corioliseffect rechtdoor zien gaan.
Wanneer je je zelf op die draaiende planeet bevindt kromt het. (wat daar gekromd is, is hier recht)

En daarin zit hem onder andere de relativiteit van waargenomen bewegingen.