oneindig versnellen in ruimte telkens als vanuit rust

[Maarten]

ok, dank voor de verheldering.

[sarnian]

Het al of niet aanwezig zijn van een eventuele waarnemer is onbelangrijk. De snelheid van de aarde is zo onnoemelijk klein (tov "c") dat die irrelevant is.

Irrelevant of niet significant?

"Niet significant" is een stuk beleefder en wetenschappelijker, en "irrelevant" een stuk duidelijker na het vrijwel oneindig moeten herhalen van steeds dat zelfde punt in dit topic.

Overigens maakt het vanuit de stelling van Maarten uit redenerend ook nog eens uit of je op de evenaar staat of op een van de polen, of iets daartussen.

De diverse snelheden op onze planeet, in ons zonnestelsel, of zelfs van ons melkwegstelsel zijn t.o.v. de lichtsnelheid inderdaad geheel "niet significant" . Het enige correcte referentie punt is ruimtetijd.

Overigens doe ik hier ook mee als "oude zeur"

[Maarten]

Sarnian, wat dan met snelheden van het zonnestelsel zelf, de snelheid van melkwegstelsels, clusters, van virgo clusters en de snelheid waarmee het heelal uitdijt. Ook irrelevant?

Trouwens denk je eens in dat een ruimteschip tegen zijn maximumsnelheid voorbij snelt.
Wij reizen ook met zo'n ruimteschip in de tegenovergestelde richting aan dezelfde snelheid.
Aan welke snelheid zien wij dat andere ruimteschip voorbij het venster van ons ruimteschip snellen als beide snelheden opgeteld boven c van de lichtsnelheid zouden zitten?

[Blues-Bob]

Sarnian, wat dan met snelheden van het zonnestelsel zelf, de snelheid van melkwegstelsels, clusters, van virgo clusters en de snelheid waarmee het heelal uitdijt. Ook irrelevant?

De snelheid waarmee het heelal uitdijt is inderdaad WEL irrelevant (ipv niet significant, mooi dat ik dat verschil nog even kan duiden), omdat alles uitdijt, waardoor de verhoudingen eveneens uitdijen.

Concluderend uit vorige overpeinzingen: Snelheid geeft een verandering weer van coordinaten in de ruimtetijd op t0 en t1 (delta t en delta a). Het meetinstrument is derhalve onlosmakelijk verbonden met een coordinatenstelsel, die universeel toepasbaar gemaakt is. Als alles uidijt, dijt het coordinatenstel ook uit, zodoende blijft het meetinstrument valide.

Groet,

Bob

[sarnian]

Sarnian, wat dan met snelheden van het zonnestelsel zelf, de snelheid van melkwegstelsels, clusters, van virgo clusters en de snelheid waarmee het heelal uitdijt. Ook irrelevant?

snelheid zonnestelsel tov "c" veel te langzaam dus "Niet significant"
snelheid melkwegstelsels tov "c" veel te langzaam dus "Niet significant"
snelheid clusters tov "c" veel te langzaam dus "Niet significant"
snelheid virgo clusters tov "c" veel te langzaam dus "Niet significant"
snelheid waarmee het heelal uitdijt is "irrelevant" (zie reactie Blues-Bob)

NB : Maarten, alleen de aller-aller-verste clusters en melkwegstelsels reizen snel genoeg tov "c" om mee te nemen in berekeningen.

Trouwens denk je eens in dat een ruimteschip tegen zijn maximumsnelheid voorbij snelt.
Wij reizen ook met zo'n ruimteschip in de tegenovergestelde richting aan dezelfde snelheid.
Aan welke snelheid zien wij dat andere ruimteschip voorbij het venster van ons ruimteschip snellen als beide snelheden opgeteld boven c van de lichtsnelheid zouden zitten?

Je refereert hier dus aan 2 ruimteschepen die ieder sneller gaan dan 1/2 "c".
Op die snelheid krijg je last van tijd-verdringing die toeneemt naar mate je (nog) sneller gaat.
De gecombineerde snelheid van beide voertuigen zal voor waarnemers in die voertuigen nooit meer bedragen dan "c", en voor ieder voertuig op zich (ongeacht waar een waarnemer zich bevindt) nooit sneller zijn dan minder dan "c", omdat de voertuigen uit massa bestaan.

Hoe vaak moet dit nou nog voor je herhaald worden, Maarten?

[Maarten]

Het is niet omdat je iets herhaalt, dat mij dat dan moet overtuigen, he, Sarnian.
Herhaling van iets mag nooit een overtuigend karakter hebben. Slechts de rede zelf, niet waar.
Maar daarover zijn we het beiden wel eens, denk ik.
Het moet ook op een heldere manier gebracht worden met een zeker gezag.
En jij bent geen wetenschapper, dus ik blijf ergens terecht skeptisch.

[lanier]

Eh, wie is er nu aan het herhalen? We zijn nu 11 pagina's verder en je hebt nog maar weinig toegevoegd aan je theorie. Hoe lang gaat dit nog zo door?

[sarnian]

Het is niet omdat je iets herhaalt, dat mij dat dan moet overtuigen, he, Sarnian.

Waarom ga je niet in op wat ik nog meer postte, Maarten?
Hier refereer je slechts aan de allerlaatste lijn van mijn vorige reactie.
Of weet jij eigenlijk ook wel dat ik gelijk heb?

[sarnian]

Ach lanier, geef hem wat ruimte... Van zijn originele "theorie" is vrijwel al niets meer over.
Maarten droomt nu nog rustig verder over naar plekken gaan waar nog niemand eerder is geweest !
Helaas zijn de meeste dromen .... wel, hmmm, kijk hier maar !

[Maarten]

Marco borsato. grappig.
Sarnian, je hebt nog toch nog altijd niet geantwoord op de twee belangrijkste vragen:
a) Hoe bepaal je in volstrekt donker gebied in het heelal je snelheid wanneer je eenparig rechtlijnig beweegt?
(Door koplampen aan te steken ontdek je hoever je van de maximumsnelheid af bent).
Let wel: heel je horizon is zwart. Geen licht te bespeuren, alleen jij en je zaklamp. (hint).

b) Je hebt ook nog altijd de vraag ontweken: waarom is het zo dat men zegt dat een planeet de meest rechte weg in een gekromde ruimte volgt in een baan rond de zon, dat ook niet geldt voor al haar ander bewegingen (rond zichzelf bijvoorbeeld). Waarom zou die draaiende planeet rond zichzelf niet gebold zijn in een gekromde ruimtetijd, maar volledig vlak wanneer we er ter plaatse zouden gaan kijken. (wat ook zo uit de feiten blijkt trouwens).

[Maarten]

Eh, wie is er nu aan het herhalen? We zijn nu 11 pagina's verder en je hebt nog maar weinig toegevoegd aan je theorie. Hoe lang gaat dit nog zo door?

Je vraagt wel wat van een mens. Verzin zelf eens iets, zou ik zeggen.
Stap per stap. Zie twee bovenstaande vragen Sarnian.
En nog iets: als er niks meer van over blijft, heb ik hier toch leuk aan wetenschap gedaan: een theorie toetsen en weerlegd zien. Alhoewel dan niet met echte wetenschappers. En als er wel wat van overblijft, zoveel te beter.

[lanier]

Wat versta je onder een volstrekt donker gebied? Ik zou niet weten waar je die kunt vinden. Je kunt altijd licht opvangen van één of meerdere sterren en daar berekeningen mee uitvoeren.
Je doet pas aan wetenschap als je een wetenschapper bent; hoe staat het met je cursus naruurkunde Maarten?

Overigens stelde ik de vraag over hoe lang nog door te gaan uit mijn functie. Had ik er niet bijgezet maar dat zal ik de volgende keer doen.

[Maarten]

Wat versta je onder een volstrekt donker gebied? Ik zou niet weten waar je die kunt vinden. Je kunt altijd licht opvangen van één of meerdere sterren en daar berekeningen mee uitvoeren.
Je doet pas aan wetenschap als je een wetenschapper bent; hoe staat het met je cursus naruurkunde Maarten?

Nog nooit van naruurkunde gehoord hoor, Ianier. Wel van natuurkunde, maar dat is klaarblijkelijk niet je vraag. Ik zou zeggen: leer eerst het woord al eens goed spellen, da's al een begin.

Maar antwoordt eens op de vraag aub, ipv rond de pot te draaien en daarmee het vanzelfsprekende antwoord te ontwijken: hoe kan je je eigen snelheid refereren in (hypothetisch) volstrekt donker gebied.
Je ontwijkt duidelijk het simpele antwoord: door je koplampen aan te steken en te ontdekken dat je tov de maximumsnelheid nog niet eens vertrokken bent. Maar dat krijg je precies niet gezegd.

[siger]

door je koplampen aan te steken.

Wat zie je dan?

[Bonjour]

Ik heb even geen zin om 11 pagina's door te lezen, maar wil toch proberen wat licht in de duisternis te brengen ( met lichtsnelheid)

In den beginne dat men dat licht een medium nodig had. Net zoals geluid een gas of vloeistof. Dat noemde men ether. Maar dan moeten we kunnen meten hoe snel we door de ether vliegen met onze aarde. Als we dus een experiment met interferentiepatronen opzetten en we draaien dat tov van de voortgang van de aarde, zouden we een verandering van het interferentiepatroon moeten zien. Dat zien we dus niet. We zien dus dat licht altijd met lichtsnelheid beweegt.

Nu doen we een gedachtenexperiment. We plaatsen twee spiegels tegenoverover elkaar zodat een foton ertussen gevangen zit en steeds heen en weer gaat. We meten de voortgang van de tijd door de botsingen van het foton met een spiegel te tellen. Elke n botsingen zijn een seconde. We hebben nu een mooie klok.
Deze klok zetten we in een trein, zodanig dat het foton in de breedte van de trein op en neer gaat. De trein gaat rijden. Voor de conducteur veranderd er niets aan de klok. Hij ziet het foton rustig op en neer gaan. Iemand op het perron ziet het foton echter een zigzag koers gaan. Maar het foton gaat altijd met lichtsnelheid. De klok in de trein loopt dus tegelijk op twee verschillende snelheden. Dit is genoeg om een natuurkundige grijze wilde haren te geven. Voor de man op het perron loopt de klok langzamer als voor de conducteur.
Als je hier verder aan wilt rekenen met je diep in de boeken duiken. Eén van de consequenties is dat een raketmoter die een constante kracht levert de raket eenparig versnelt. De astronaut voelt steeds dezelfde versnelling. Maar naarmate zijn snelheid toeneemt, neemt zijn kloksnelheid af. Voor een waarnemer die alles kan overzien lijkt het alsof de raketmoter steeds meer moeite heeft om de raket in beweging te krijgen. Alsof de raket zwaarder wordt. De schijnbare massa van de raket gaat naar oneindig als de snelheid naar c gaat. De raketmoter krijgt de raket dus nooit op c.

Een deeltje met massa kan hierom nooit op c komen. Een deeltje met massa op c zou dus een oneindige energie hebben. Dus bestaan die niet en hebben fotonen geen massa.