Freethinker.nl

Binnen de door u terecht aangegeven beperkingen zijn er wel mogelijkheden voor mijn basisidee: het wegschieten van roterende wielen. Aan beperkte snelheden dan wel.
Jij had het enkel over grote wielen of grote snelheden.

Dus vanaf waar de centrifugaalkrachten te sterk zijn, werkt het principe niet meer. Daar ligt dus, zoals je terecht aangeeft, een beperking. Maar onder deze grens blijft het principe overeind volgens mij.
Volgens jou niet? Ik zie het principe in elk geval zeer duidelijk bij roterende wielen. Zij halen een gegeven snelheid bij wegschieten. Test het anders eens uit, mocht je er zelf sceptisch tegenover blijven staan. Dan zie je het principe ook echt wel in werking.

Ik ken het principe echt wel, maar je wilt wat vervoeren?
Hoeveel cargo wil je kwijt?
Denk daar eens over na?

Om je rotatiesnelheid hoog genoeg te krijgen zal eea zo licht en klein moeten zijn dat er hooguit een melkpak nuttige lading overblijft.
Onpraktisch dus.

Ah, je herkent het principe. Toch al goed. Een pluspunt. Een bank vooruit.
Ik weet het nog niet of er iets praktisch uit kan voortkomen. Ik zie volgens u misschien potentiële mogelijkheden waar er geen zijn. Maar ik ben wel bereid er eens over door te denken. Met de beperkte kennis die ik heb, en me intussen informeer over natuurkundige principes. Zoals de lectuur die u me aanraadde.
Tenslotte hoef je niet eerst in alle wetenschappen thuis te zijn om iets te mogen bedenken.
Anders zouden gewone mensen nooit een product kunnen ontwikkelen waar ze van denken dat mensen er voordeel mee kunnen hebben. Ze moeten allemaal eerst natuurkundigen zijn en liefst een master in hebben behaald. Iedereen mag erover nadenken. De natuurwetten zijn van en voor iedereen. Niemand heeft er een exclusief monopolie op. Ook geen wetenschapper.
Iedereen mag daar vrij over denken. Waar ik dit forum trouwens voor bewonder. Vrijdenken.
Je kan al gaandeweg ontdekken wat werkt en wat niet. En uiteraard in discussie met natuurkundige principes.
Maar zoals het er nu uitziet, in dit stadium is het zeker onpraktisch. Daar heb je gelijk in.
Maar het principe zelf wordt al degelijk herkend, maar nog nergens in hoge mate benut. Dat is een feit.
En volgens mij zijn er meer toepassingsmogelijkheden voor mijn idee dan jij hier op dit moment lijkt te suggereren.

Ik probeer wat zaken aan te reiken om te overdenken.
Ik ben echt wel bekend met de meeste natuurkundige principes.
De meeste ideeën lopen echter vast op diezelfde principes.
Zolang je geen materiaal hebt dat lichter en sterker is dan carbon kun je het vergeten.

Overigens is een van de nadelen van een draaiend wiel dat het slecht van zijn koers te brengen is.
Om een koerswijziging te bewerkstelligen zul je grote hoeveelheden energie nodig hebben.
De kinetische energie die er in opgeslagen is zorgt ervoor dat het geheel stabiel is en op koers blijft.
Maar manoeuvreer ruimte blijft er niet over.

Het is het zelfde principe waardoor een motorfiets op zijn twee wielen niet omvalt als hij rijdt.

Ja, bedankt.
Ik denk dat je het over het effect hebt zoals je dat bij een gyroscoop kan zien.
Dat het inderdaad 'tegentrekt'.
Ik weet dat het bvb. ook wordt gebruikt in onbemande helikopters om aan te geven waar zo'n helikopter uit evenwicht geraakt.
Dus idd. praktisch gezien: veel energie nodig om het van richting te doen veranderen.

Alhoewel, ik heb het effect, dat ik hier aangaf, al meermaals mogen zien bij kleine moertjes die doldraaien, omhoogkomen van hun vast punt, ergens tegen een rand botsen en pijlsnel wegschieten.
Als je dit effect kunstmatig kan oproepen heb je al 'iets'.

Je ziet het bij een wiel dat je zelf aan het draaien brengt, loskomt en ergens tegenvliegt. Bij een draaiende voetbal. Bij autobanden enz.

Van daaraf is het verderdenken hoe je die kinetische kracht kan benutten.
En dat is daarom helemaal niet zo simpel, zoals je aangeeft.
Maar het is volgens mij de moeite waard te overdenken, want wie weet kan je er niet iets uit genereren dat meer waarde creëert dan op het eerste zicht lijkt.
Je inhoudelijk inbreng is zeker welkom daarvoor. Dat geeft de beperkingen aan, vanwaaraf andere oplossingen moeten worden bedacht.
Maar daarom moeten we dit niet zomaar direct opbergen, vind ik.

Alhoewel, ik heb het effect, dat ik hier aangaf, al meermaals mogen zien bij kleine moertjes die doldraaien, omhoogkomen van hun vast punt, ergens tegen een rand botsen en pijlsnel wegschieten.

Het keyword hier is massa en kinetische energie.
Kleine massa en een hoop kinetische energie.
Omdat het klein is kan het de centrifugaal krachten aan.

ok, bedankt. Kleine massa en veel kinetische energie.
Daar komt het op neer.
Maar wat met iets met een groot volume, en kleine massa en veel kinetische energie?
Dus de dichtheid is dan klein. (als ik juist ben)

Waarschijnlijk kan je een maximale dichtheid aangeven dan van waar iets uiteenspringt?

Trouwens, ik wil nog even bijzeggen dat ik denk dat het 'wegschieten' de centrifugaalkrachten een uitweg geeft. Dus de middelpuntvliedende krachten zijn dan tevens de krachten waarmee het ding wegschiet.
Zoals bij een slinger. Je voelt de middelpuntvliedende kracht, maar je voelt die niet meer als je de slinger laat gaan.
Het laten gaan is het wegschieten.
In die optiek gebruik je de centrifugaalkrachten om het ding wegschietsnelheid te geven. Je moet dat doen vlak voor het uiteen gaat spatten.
Ik ga het zelf testen.

Doe dat, en laat ons de resultaten weten.

Als ik de tijd vind. Je kan het zelf ook altijd testen natuurlijk he. Misschien heb je door je job meer toegang tot materialen dan ik.
Maar ik zie die dingen zeker graag aan het werk, en deel dus zeker een gelijkaardige fascinatie als jij, Jim.
Alhoewel ik op kennisvlak zeker tekortschiet. Ik geef dat grif toe. Het fascineert me.

Maarten, ik heb niet de minste behoefte om zelf eea te proberen.
Ik weet zo ongeveer wel hoe een en ander werkt.

Maar we wachten gewoon jouw ervaringen af.

Je gaat gewoon mijn gezwoeg zitten afwachten terwijl jij al weet wat de uitkomst zal zijn en waarom. Hmmm.... Omdat je wel de kans kreeg ooit zo'n richting te studeren.
Je mag het hier ook gewoon voor de leken onder ons vertellen hoor. In lekentaal dan deels vertaald. Dat bespaart mij het werk, het uitzoekwerk, de energie die ik heb bij de fascinerende vragen die ik me stel enz. En doet me terugkeren naar de realiteit. Mocht jij die kennen en ik niet. Dat zal mijn fascinatie doen vergroten, als jij het goed in lekentaal weet te verhalen.
Je mag de formules er ineens bijzetten en de verhoudingen. En vertalen (voor leken) waarom.
Dat vergemakkelijkt en verheldert in het beste geval heel wat voor de onwetende gefascineerde leken onder ons. Dat bespaart opzoekwerk en testwerk. Overgeleverde kennis die jij via je opleiding hebt kunnen blokken en wij niet. Dat bespaart doorleefd onderzoek en fascinatiemomenten of teleurstellingsmomenten.
Het brengt een mens terug tot een neutrale kennisneming van gekende feiten. Het vraagloos aanvaarden van doorgeefbare data.
ik weet dit niet zeker voor de duidelijkheid. Ik stel me de vragen alleen maar en kijk gefascineerd. Anders zou ik het ook niet ter discussie stellen hier. En dat vind ik nog steeds de essentie en het mooie aan dit alles.

Dus ga je gang maar, zou ik zeggen, als je nog wat achter de hand hebt. Wacht niet mijn getest af, als je het antwoord al weet. Doe een ander mens niet eerst zweten en zwoegen terwijl jij het antwoord ergens hebt mogen lezen en achter je rug klaarhoudt om het na mijn gezweet, gefascineerde zoektocht en uiteindelijke teleurstelling triomfantelijk boven te kunnen halen.

Maarten bedoel je dit?

Ontwerp: Wernher von Braun 1946.
http://www.astronautix.com/craft/vonation.htm

Maarten schreef:Daar heb je zeker gelijk in. De technische details moeten uitgewerkt worden. Opstijgen gebeurt volgens het helicopter principe bijvoorbeeld. Maar we zullen naast het denkwerk, ook met z'n allen via trial and error moeten ontdekken wat het best werkt en wat niet.
Ik vroeg reeds een octrooi aan voor het gyroscoopprincipe dat ik eerder uitschreef. De details en aanpassingen komen later. Er zijn al mensen die denken dat het mogelijk moet zijn.

Je hebt mijn punt niet begrepen. Een ruimteschip middels rotatie afschieten kost volgens mij meer energie dan de normale methode middels brandstof, die in Kourou gebruikt wordt. En meer energie betekent duurder.
Je idee is wel mogelijk, maar onpraktisch.

Maarten schreef:Ik wil me wat meer verdiepen in de natuurkunde ervan.

Het onderwerp heet rotatiemechanica. Voor jouw idee is vooral het begrip baansnelheid van belang.

Maarten schreef:Zo zal de wegschietsnelheid niet afhankelijk zijn van de grootte van het wiel.

Dan zul je leren dat dat wel zo is.

Maarten schreef:ok, maar zou dat ook meespelen in vacuüm?
Want het zou de bedoeling zijn het af te schieten in vacuüm zodat de beweging doorblijft gaan.
Speelt dat element van luchtdruk in vacuüm in diezelfde mate mee? Misschien niet he?

Sorry, maar dit is wartaal.
Vacuüm betekent luchtledig. Zet je een voorwerp in vacüum - en de ruimte voorbij de Aardatmosfeer komt daar het dichtste bij - dan is er niets om je tegen af te zetten (wrijving). Snelheid maken in vacuüm is alleen mogelijk middels de Derde Wet van Newton: Actie = - Reactie. In vacuüm kun je op geen enkele andere manier iets aan het draaien krijgen of in een rechtlijnige beweging zetten.
Als er straks ijs ligt moet je maar eens met gladde zolen op dat ijs jezelf in beweging proberen te zetten of aan het draaien te krijgen. Lukt je niet. Wat je wel lukt is met zijn tweeën op dat ijs staan en elkaar wegduwen. Elkaar aan het draaien krijgen is iets moeilijker, maar lukt ook wel.
En in vacuüm is er nog minder wrijving dan op ijs.

Je hebt gelijk. Je moet het ergens tegen kunnen afzetten. Absoluut. Ben ik intussen ook dankzij Jim en de inbreng van anderen hier achtergekomen.
Ik dacht bijgevolg aan weer een ander ideetje: aan een x-keer grotere schijf met tandwielen die je laat draaien en daardoor een mechanisch voordeel bekomt om de x-keer kleinere schijf met x minder tandwielen een x keer meer wegschietversnelling mee te geven.
Een tandwielsysteem dus waar een groter tandwiel een klein aandrijft. Het kleine is dan de schijf die je wil laten wegcatapulteren.
(ik leg dat nog wel beter uit)
Het zou een lanceermogelijkheid vanop de maan of zoiets kunnen zijn. (met zoiets uitklapbaars dat je meeneemt vanop Aarde en op iets zonder dampkring test)
Je ziet, het is al lang niet meer wat het was.

Merci voor jullie reacties: ik bekijk beter hoe ik' toch nog een mini-modelletje al hortend en stuntelend misschien toch in elkaar krijg..., koppigaard tot het einde toe die ik nog even wil zijn
Ik vind het ook leuk om er wat over te fantaseren: het blijft wellicht fantasie.

Ik geloof trouwens dat de middelpuntvliedende krachten zich omzetten in kinetische energie na dat je iets tegen je draaiende ding hebt gebotst zodat het niet meer draait. Zoals bij een slinger die je loslaat (je stopt de draaiing) en de middelpuntvliedende krachten in je vuist, die bijna uiteen lijkt te springen, worden bij loslaten van de slinger meegegeven met de slingerbeweging.
Jij oefent enkel net genoeg kracht uit (bij een slinger = 0 N) om de draaibeweging te doen stoppen. De andere krachten (middelpuntvliedende) werken niet tegen je als re-actie maar zetten zich om in een wegslingerbeweging.
Ik wil het nog es heeeel goed overdenken. Maar het leek me vanuit de slingeroptiek best kunnen kloppen.
Ik vergelijk een roterende schijf dus ergens ook met een draaiende slinger, die je 'loslaat' of 'wegschiet'. Maw: je stopt in beide gevallen de draaibeweging plots, waardoor de slinger of schijf zich verder beweegt in de richting waarin de optelsom van de vectoren gaat. (botsrichting + draairichting). In die richting schieten ook de middelpuntvliedende krachten. Dus ze werken niet als reactiekrachten tegen de botsrichting in, maar volgen de richting waarin de schijf of slinger wegslingert.
De zaak is voor mij nu een methode te vinden, als bovenstaande waar is, om zo'n schijf te doen stoppen en te doen wegslingeren. Iets wat bij een moertje dat losschiet vanzelf gebeurt, moet ik nu kunstmatig dus gaan oproepen.
Maar goed: ik ga het nog es heel goed overdenken en wat uittesten hier. Moet ik eerst wat basismateriaal en veiligheidsbril en dergelijke voor aanschaffen...

MNb schreef:<< >>
In vacuüm kun je op geen enkele andere manier iets aan het draaien krijgen of in een rechtlijnige beweging zetten.
<< >>

Behalve dan als je bij benadering een singulariteit weet te creëren.
Het kan dus wel, want het is al minstens één keer voorgevallen:
zoals die ene spontane(?) keer destijds, een paar jaartjes geleden: "De Big-Bang"

Mocht ik onzin uitkramen, dan bijvoorbaat mijn excuses ...

*