Is de rationele methode van skeptici efficiënt?
Geplaatst: 16 mar 2010 20:33
Het verwondert mij dat skeptici, die geïnformeerdheid en rationaliteit terecht naar voor schuiven als een belangrijk wapen tegen illusies en fantasieën, hun eigen methode om gelovigen tot atheïsme te brengen niet wetenschappelijk evalueren en bijsturen. Ik vermoed dat zij dit niet doen, aangezien ik daar zelf nog geen onderzoek over ben tegengekomen.
Iets wat je vooral van een atheïst of skepticus verwacht: rationele onderbouwing.
Een groot aantal atheïsten ziet het immers als zijn nobele taak om de waarheidsclaims van theïsten met correcte argumenten te weerleggen. Zo hopen zij dat de gelovigen ongelovig worden tegenover deze claims. Een begrijpelijke verwachting, maar lossen atheïsten hun verwachting in?
Tal van gelovigen blijven geloven, niettegenstaande genoeg tegenbewijzen voor hun waarheidsclaims. Overtuigen de populaire boeken van Dawkins? Of nog beter: baseert Dawkins zich in zijn nogal botte en rationele methode van het aanklagen van religie zich hier op wetenschappeiljk onderzoek naar gedragsverandering of onderzoek naar verandering van irrationele overtuigingen?
Ik betwijfel dit ten zeerste.
De wetenschappelijke discipline die zich immers bezighoudt met gedragsverandering is de wetenschappelijke psychologie, die nochtans nergens in haar theorieën melding maakt van skepticisme als meest efficiënte methode voor interventies, wanneer mensen irrationeel gedrag stellen of irrationele overtuigingen koesteren.
Daarnaast leert de praktijk ook dat de inhoud van een religieus geloof vaak irrationele componenten bevat, maar dat de gelovigen zelf daarom geen zelfde soort verdraaiing van de feiten aanvaarden wat hun dagelijkse leven betreft.
Vaak gaan deze mensen in hun eigen leven psychologisch gezond om met (tegen)bewijzen in die zin dat zij snel geneigd zijn hun overtuigingen bij te sturen.
Gelovigen en niet-gelovigen kennen geen significante verschillen in de mate van rationaliteit waarmee zij met niet-religieuze onderwerpen omgaan.
Vandaar dat ook een tweede vraag zich stelt:
is irrationaliteit of het wijzen op rationaliteit als methode tot kennisverwerving wel de cruciale factor waar verandering rond dient gebracht te worden, wil men mensen beschermen tegen theïsme?
Zijn er intussen statistieken bekend van mensen die gelovig waren, geconfronteerd werden met tegenbewijzen en vlak erna, louter als gevolg daarvan, hun kerk verlieten?
Ik denk het niet.
Toch blijven atheïsten halstarrig hun skeptische methode op theïsten toepassen, terwijl je de vraag kan stellen of deze methode wel rationeel (te onderbouwen) is.
Zo zijn er bijvoorbeeld ook heel wat vooraanstaande wetenschappers die gelovig zijn, wat er ook weer op wijst dat geïnformeerd zijn over hoe men dient om te gaan met overtuigingen, niet de cruciale factor blijkt die leidt tot atheïsme.
Vaak zijn gelovige wetenschappers zelfs meer toegewijd aan hun geloof en diepgeloviger omdat ze hun geloof meer cultiveren. (op literair vlak, opvlak van kunst, poëzie enz.)
Wat een goed tegenargument vormt tegen rationaliteit als rationele methode die succesvol zou moeten leiden tot atheïsme.
Bestaat er onderzoek naar het effect van skepticisme op geloof?
Waarom baseren atheïsten, die het geloof uit de wereld willen helpen, zich niet op wetenschappelijk onderzoek om uit te zoeken of hun methode van rationaliteit wel rationeel te onderbouwen valt?
Mvg
Maarten
Iets wat je vooral van een atheïst of skepticus verwacht: rationele onderbouwing.
Een groot aantal atheïsten ziet het immers als zijn nobele taak om de waarheidsclaims van theïsten met correcte argumenten te weerleggen. Zo hopen zij dat de gelovigen ongelovig worden tegenover deze claims. Een begrijpelijke verwachting, maar lossen atheïsten hun verwachting in?
Tal van gelovigen blijven geloven, niettegenstaande genoeg tegenbewijzen voor hun waarheidsclaims. Overtuigen de populaire boeken van Dawkins? Of nog beter: baseert Dawkins zich in zijn nogal botte en rationele methode van het aanklagen van religie zich hier op wetenschappeiljk onderzoek naar gedragsverandering of onderzoek naar verandering van irrationele overtuigingen?
Ik betwijfel dit ten zeerste.
De wetenschappelijke discipline die zich immers bezighoudt met gedragsverandering is de wetenschappelijke psychologie, die nochtans nergens in haar theorieën melding maakt van skepticisme als meest efficiënte methode voor interventies, wanneer mensen irrationeel gedrag stellen of irrationele overtuigingen koesteren.
Daarnaast leert de praktijk ook dat de inhoud van een religieus geloof vaak irrationele componenten bevat, maar dat de gelovigen zelf daarom geen zelfde soort verdraaiing van de feiten aanvaarden wat hun dagelijkse leven betreft.
Vaak gaan deze mensen in hun eigen leven psychologisch gezond om met (tegen)bewijzen in die zin dat zij snel geneigd zijn hun overtuigingen bij te sturen.
Gelovigen en niet-gelovigen kennen geen significante verschillen in de mate van rationaliteit waarmee zij met niet-religieuze onderwerpen omgaan.
Vandaar dat ook een tweede vraag zich stelt:
is irrationaliteit of het wijzen op rationaliteit als methode tot kennisverwerving wel de cruciale factor waar verandering rond dient gebracht te worden, wil men mensen beschermen tegen theïsme?
Zijn er intussen statistieken bekend van mensen die gelovig waren, geconfronteerd werden met tegenbewijzen en vlak erna, louter als gevolg daarvan, hun kerk verlieten?
Ik denk het niet.
Toch blijven atheïsten halstarrig hun skeptische methode op theïsten toepassen, terwijl je de vraag kan stellen of deze methode wel rationeel (te onderbouwen) is.
Zo zijn er bijvoorbeeld ook heel wat vooraanstaande wetenschappers die gelovig zijn, wat er ook weer op wijst dat geïnformeerd zijn over hoe men dient om te gaan met overtuigingen, niet de cruciale factor blijkt die leidt tot atheïsme.
Vaak zijn gelovige wetenschappers zelfs meer toegewijd aan hun geloof en diepgeloviger omdat ze hun geloof meer cultiveren. (op literair vlak, opvlak van kunst, poëzie enz.)
Wat een goed tegenargument vormt tegen rationaliteit als rationele methode die succesvol zou moeten leiden tot atheïsme.
Bestaat er onderzoek naar het effect van skepticisme op geloof?
Waarom baseren atheïsten, die het geloof uit de wereld willen helpen, zich niet op wetenschappelijk onderzoek om uit te zoeken of hun methode van rationaliteit wel rationeel te onderbouwen valt?
Mvg
Maarten