Kerkelijk gezinsmodel maakt het gelukkigst

[Maarten]

Inderdaad. Ik vraag me ook hetvolgende af:

Als je trouw zweerde te blijven voor het oog van een Almachtig toeziende God, zal bij het beantwoorden van een tevredenheidsonderzoek omwille van die trouwbelofte ook een God toekijken. Het zou van ontrouw getuigen om ontevredenheid aan te kruisen.

Trouw zweren is ook per definitie zweren dat je eeuwig tevreden zult zijn met de ander. Die trouw werkt dus ook door in een tevredenheidsonderzoek.
Eigenlijk heb je dus gezworen dat je bij een tevredenheidsonderzoek niet zult laten optekenen dat je ontevreden bent.

En misschien dat koppels die zonder dwang van buitenaf (trouw zweren) meer moeite doen om hun relatie te verbeteren, daarom niet zomaar tevreden zijn met hun relatie zoals ze is. Terwijl ik aanneem dat wanneer je trouw gezworen hebt, zich een soort gezapige berusting kan meester maken over je relatie zoals ze is, want er is toch een belofte gedaan, die de ander niet kan breken, wanneer je je al eens laat gaan als man bvb. (geweld bvb. in gezinnen).

[axxyanus]

k ga hier waarschijnlijk een knuppel in een hoenderhok gooien, maar af en toe mag dat wel eens.

Voor wetenschappers is het nu bevestigd:

Relgieus getrouwd zijn is het beste recept voor een gelukkig leven volgens recent wetenschappelijk onderzoek.

Ik heb de volgende opmerkingen.

AMSTERDAM - Wie een huwelijk aangaat, blijft de komende veertien jaar gelukkiger dan hij of zij normaal gesproken zou zijn. Wie gaat samenwonen, blijft acht jaar lang bovengemiddeld gelukkig. Wie trouwt en bovendien gelovig is, is het gelukkigst van allemaal.

Het probleem hier is over het algemeen dat alle ongelovigen over het algemeen bij elkaar gegooid worden. Als mijn geheugen mij niet in de steek laat, heeft het verschil minder te maken met gelovig zijn maar met ideologie. Mensen die zich sterk identificeren met het humanisme en die van daaruit belang hechten aan bepaalde waarden scoren over het algemeen evengoed als gelovigen. Maar als je alle onverschilligen bij de ongelovigen gaat rekenen dan komt dat er niet uit natuurlijk.

Elk stapje dat een relatie groeit, geeft een groter geluksgevoel. De stap van verkering naar samenwonen levert de grootste 'gelukssprong' op, maar een huwelijk vergroot dat geluk nog verder, ontdekte Soons. Kinderen zijn, ook gemeten aan het geluksgevoel, echt een 'kroon op het huwelijk': ze vergroten het geluksgevoel, zij het in relatief bescheiden mate. Trouwen maakt gelukkiger dan kinderen krijgen.

Wat is welbevinden juist? In "Meanings of Life" van Roy Baumeister wordt het verschil gemaakt tussen gelukkig zijn en betekenis vinden in je leven. Hij komt tot het besluit dat kinderen het geluk van de ouders vermindert maar wel voor meer betekenis in het leven zorgt, die wel voor extra geluk later in het leven kan zorgen. Ook hier lijkt het dus dat men belangrijke verschillen niet onderzocht heeft.

[siger]

Maarten,

Ik begrijp nog steeds niet waarom de topic heet zoals hij heet. Hoe ben je van de inhoud van die artikels gekomen tot een uitspraak over een "kerkelijk gezinsmodel"? Want ik heb het verband gemist.

[Maarten]

Wel, Siger, ik deed dat omdat 2 redenen:
Eén om een beetje te provoceren en twee omdat ik dacht dat het logisch gezien wel moet kloppen.
Uit dat onderzoek kwam naar voor dat 'trouwen voor het altaar' en religiositeit de kritische factoren zijn de gelukbepalend zijn. De onderzoekster leidde dit af uit de frequentie van de kerkgang ('kerkelijk zijn')
Maar waarschijnlijk kan je tegen zo'n logica wel bezwaren uiten.

[Devious]

Marinus, voor de duidelijkheid: ik ben atheïst en humanist en niet getrouwd. Ik hecht wel veel waarde aan wetenschappelijk onderzoek, en vooral dan wanneer het mij niet goed uitkomt. Omwille van het principe dat onderzoek boven geen onderzoek (of slecht onderzoek) staat.
En dus, had ik tegen dit artikel graag wat tegengewicht gelezen. Want als niet-getrouwde atheïst vind ik deze conclusie moeilijk te aanvaarden, want de ware atheïst legt zich neer bij conclusies uit onderzoek.

Maar de ware scepticus gaat ook niet meteen klakkeloos overstag na slechts één onderzoekje. De vraag is hoe het onderzoek is uitgevoerd. Hoe meet je geluk? Door een vragenlijst?
Ik geloof overigens best dat een stabiele relatie waarin beide partners monogaam leven, vooral op de lange duur (statistisch gezien) gelukkiger maakt; los van enige kerkelijke invloed.

[Joe Hn]

Volgens mij zag ik hier laatst iets over keuzevrijheid en geluksgevoel. Hoe minder keus, hoe gelukkiger. Twee van de drie deuren op slot gooien maakt de keuze voor de enige overgebleven deur fijner. Als je denkt dat er geen andere mogelijkheid was/is, voel je meer tevredenheid. Misschien was het een of andere TED talk ... als het me te binnen schiet, geef ik wel weer een gil. Verband met trouwen lijkt me duidelijk.

[Kochimodo]

Om er iets zinnigs over te kunnen zeggen zou ik het hele onderzoeksrapport van Judith Soons moeten lezen. De drie links die je gaf interpreteren het onderzoek imo naar eigen inzicht, zonder dat ik kan nagaan waarop die bevindingen zijn gebaseerd. Geen Stijl en het Nederlands Dagblad zijn ook niet de meest betrouwbare bronnen.

[Maarten]

Je hebt gelijk. Ik zal, als ik tijd vind, wat opzoekingswerk doen. Ik vermoed dat het eigenlijke onderzoek misschien nergens uitgebreid op het net terug te vinden is.

[sarnian]

Dat een huwelijkse staat voor de meeste mensen gelukkiger maakt is niets nieuws.
Maar voor de claim "Religie vergroot het huwelijksgeluk" zie ik geen enkele ondersteuning.

Soons zegt dan wel dat te hebben gemeten aan de hand van een vraag naar de regelmaat van de kerkgang. Maar hoe luidde precies die gestelde vraag, wat was de inhoud en het percentage van de gegeven antwoorden, en hoe duidelijk is dus die invloed van religie op huwelijks geluk?

Wonend in de Nederlandse "biblebelt" zie ik wel veel christelijke gezinnen die bij elkaar blijven, maar of ze dat nu gelukkiger maakt betwijfel ik toch zeer. Velen weten dat blijkbaar erg goed te verbergen ....

.

[PietV.]

Dat een huwelijkse staat voor de meeste mensen gelukkiger maakt is niets nieuws.
Maar voor de claim "Religie vergroot het huwelijksgeluk" zie ik geen enkele ondersteuning.

Wordt er minder gescheiden door religieuze stellen? Als we deze graadmeter eens gaan toepassen. Nu richt het onderzoek zich op getrouwde stellen die religieus zijn. Geluk is een vorm van subjectiviteit. Religie is een vorm van subjectiviteit. Krijg je dan een objectieve uitkomst? Is de cohesie gebaseerd op een extern vertrouwen waardoor men een geluksfactor toevoegt die niet gelijk gepaard gaat met het geluk tussen twee individuen.
Maar het totaalbeeld krijgt dan een dikke voldoende. Maar haal je deze religieuze ondertoon weg dan is de kwaliteit van een relatie hetzelfde of minder dan bij seculiere stellen. Voorzichtig gesteld.

[sarnian]

Maar haal je deze religieuze ondertoon weg dan is de kwaliteit van een relatie hetzelfde of minder dan bij seculiere stellen. Voorzichtig gesteld.

Waar baseer je dat "of minder" op? Afgaande op de realiteit hier in de "biblebelt" is de kwaliteit van de relatie voor beide groepen min of meer het zelfde, maar kan je minder van "gelukkig zijn" spreken voor streng religieuze paren. Voor hen schijnt het leven bedoeld te zijn als voorbereiding op het hiernamaals, en het huwelijk om veel nakomelingen te verwekken, en niet om erg gelukkig te zijn/worden.

.

[Devious]

Nogmaals, ik zou graag meer specifieke info willen hebben. De opgegeven bronnen stellen niets voor. Hoe zijn de onderzoeken uitgevoerd? Kun je geluk meten? Met een vragenlijst?

[axxyanus]

Nogmaals, ik zou graag meer specifieke info willen hebben. De opgegeven bronnen stellen niets voor. Hoe zijn de onderzoeken uitgevoerd? Kun je geluk meten? Met een vragenlijst?

Voor de twee laatsten vragen, zou ik verwijzen naar: "Stuiten op geluk" van Daniel Gilbert. Zijn eerste hoofdstuk gaat dieper in over hoe zoiets als geluk gemeten wordt.

[Joe Hn]

Volgens mij zag ik hier laatst iets over keuzevrijheid en geluksgevoel. Hoe minder keus, hoe gelukkiger. ......... Misschien was het een of andere TED talk ... als het me te binnen schiet, geef ik wel weer een gil.

*GIL*

Barry Schwartz on the paradox of choice
http://www.ted.com/index.php/talks/barr ... hoice.html

[PietV.]

Waar baseer je dat "of minder" op? Afgaande op de realiteit hier in de "biblebelt" is de kwaliteit van de relatie voor beide groepen min of meer het zelfde, maar kan je minder van "gelukkig zijn" spreken voor streng religieuze paren. Voor hen schijnt het leven bedoeld te zijn als voorbereiding op het hiernamaals, en het huwelijk om veel nakomelingen te verwekken, en niet om erg gelukkig te zijn/worden.

In bepaalde kringen heeft de vrouw nog steeds een dienende rol t.o.v. man. Men leeft dus conform bijbelteksten. Die spreken van de man die het hoofd van het gezin is. Hiernaast wordt het huwelijk ook gezien als een verbond. Is de informatie die je krijgt van deze stellen betrouwbaar genoeg. Durfen ze spanningen op te biechten en het cijfer wat ze geven voor hun relatie tot reele proporties te brengen. Of voldoet het op religieuze gronden aan een bepaald verwachtingspatroon. Misschien van jongs af aan meegekregen. Dus ik draai het even om. Houden ze evenveel van elkaar als een seculier stel!! Als ik dus alle toegevoegde aspecten wegcijfer. Wat is dan het netto resultaat. En deze uitkomst zou weleens anders kunnen zijn dan deze momentopname. Mijn andere suggestie was, kijk naar het aantal echtscheidingen. Als er een zware religieuze claim op een huwelijk ligt, die veel problemen verdoezelt. Dan zouden christelijke stellen minder scheiden. Want tenslotte rust er een zegen op (volgens hun).
Ik heb de informatie niet bij de hand. Maar ergens kwam ik tegen dat het aantal echtscheidingen in Amerika onder christenen hoger is dan bij atheisten. Dit kan ik niet gelijk natrekken. Als dit echt zo is, wat is dan de waarde van dit onderzoek.