Geplaatst: 15 aug 2008 20:45
Wim, hier nog wat argumenten dan
- Het psychologisch effect van het prijskaartje van $6000. Als je zoveel hebt neergevorkt dan wil een mens simpelweg niet weten dat hij in de aap gelogeerd is. $6000 is simpelweg een exorbitant hoog bedrag om neer te vorken voor een lezing. Iemand die na de lezing van Taylor zou zijn opgestaan en harde kritiek zou hebben geuit zou weinig bijstand van de rest van het publiek genoten hebben vermoed ik.
- Ik moet me toch wel heel sterk vergissen als speakers zoals Taylor of Dawkins (en die wetenschapper van CERN waarschijnlijk ook) op een congres voor Technology, Entertainment & Design niet worden uitgenodigd vanwege hun verdiensten op dat terrein, maar omdat zij de "horizon-verbreders" zijn; een zeer populair verschijnsel waarvan de gedachte erachter is dat het wel eens goed is om over de grenzen van het eigen vakgebied te kijken en te luisteren. Dat is het ook, maar het betekent wel dat het onderwerp niet iets is waar het publiek kundig in is. Een andere mogelijkheid is, zeker bij iemand als Dawkins, dat de speaker een publiekstrekker is die het prijskaartje moet verantwoorden. Het is nl. helemaal niet nodig om $6000 neer te leggen om naar Dawkins te luisteren, voor $19,95 per stuk kun je zijn boeken kopen. Maar dan kun je hem niet persoonlijk ontmoeten.
- Ik weet heel goed dat er speakers zijn die 10000'en dollars voor een voordracht vragen, maar zulke mensen worden alleen uitgenodigd als de organisatie zeker weet dat de zalen vol zitten, wat de prijs per hoofd danig naar beneden haalt. Ik heb echter nog nooit meegemaakt dat zulke speakers kwamen om over het onderwerp te discussieren. Dat geldt trouwens ook voor de horizon-verbreders en publiekstrekkers. zulke speakers komen een verhaal vertellen. Na afloop beantwoorden ze wat vragen, maar de stroom van informatie is eenrichtingsverkeer.
De beste lezing waar ik de afgelopen jaren naar toe ben geweest was van Buzz Aldrin. Een zeer charismatisch man die ondanks het feit dat hij op de maan is geweest met twee benen op de aarde is blijven staan (wat niet van iedere maan-astronaut gezegd kan worden). Hij praatte over zijn ervaring op de maan en gaf zijn visie op de toekomst van de ruimtevaart. Na afloop beantwoorde hij veel vragen, maar van echte discussie was geen sprake. (NB. Aldrin zal ongetwijfeld goed betaald zijn voor zijn voordracht, maar die kosten werden door de universiteit betaald; toegang tot de lezing was gratis)
- En ten slotte: door een prijskaartje van $6000 aan een lezing te hangen ontstaat een zeer elitaire situatie, en i.t.t. tot wat jij denkt zijn het vaak juist de deskundigen die dit soort bedragen niet kunnen betalen. Het hoofd van mijn vakgroep ziet me al aankomen als ik met een aanvraag voor $6000 voor een lezing aan kom zetten, dat krijgt hij zelf bij financien er niet eens doorheen (een aanvraag om een lezing te geven waar ik $6000 voor zou ontvangen daarentegen...)
Nu mag je me weer bevooroordeeld noemen, want ik schaam me niet voor dit vooroordeel: als informatie-uitwisseling tot de rijke elite beperkt wordt dan kan daar weinig goeds uitkomen.
- Het psychologisch effect van het prijskaartje van $6000. Als je zoveel hebt neergevorkt dan wil een mens simpelweg niet weten dat hij in de aap gelogeerd is. $6000 is simpelweg een exorbitant hoog bedrag om neer te vorken voor een lezing. Iemand die na de lezing van Taylor zou zijn opgestaan en harde kritiek zou hebben geuit zou weinig bijstand van de rest van het publiek genoten hebben vermoed ik.
- Ik moet me toch wel heel sterk vergissen als speakers zoals Taylor of Dawkins (en die wetenschapper van CERN waarschijnlijk ook) op een congres voor Technology, Entertainment & Design niet worden uitgenodigd vanwege hun verdiensten op dat terrein, maar omdat zij de "horizon-verbreders" zijn; een zeer populair verschijnsel waarvan de gedachte erachter is dat het wel eens goed is om over de grenzen van het eigen vakgebied te kijken en te luisteren. Dat is het ook, maar het betekent wel dat het onderwerp niet iets is waar het publiek kundig in is. Een andere mogelijkheid is, zeker bij iemand als Dawkins, dat de speaker een publiekstrekker is die het prijskaartje moet verantwoorden. Het is nl. helemaal niet nodig om $6000 neer te leggen om naar Dawkins te luisteren, voor $19,95 per stuk kun je zijn boeken kopen. Maar dan kun je hem niet persoonlijk ontmoeten.
- Ik weet heel goed dat er speakers zijn die 10000'en dollars voor een voordracht vragen, maar zulke mensen worden alleen uitgenodigd als de organisatie zeker weet dat de zalen vol zitten, wat de prijs per hoofd danig naar beneden haalt. Ik heb echter nog nooit meegemaakt dat zulke speakers kwamen om over het onderwerp te discussieren. Dat geldt trouwens ook voor de horizon-verbreders en publiekstrekkers. zulke speakers komen een verhaal vertellen. Na afloop beantwoorden ze wat vragen, maar de stroom van informatie is eenrichtingsverkeer.
De beste lezing waar ik de afgelopen jaren naar toe ben geweest was van Buzz Aldrin. Een zeer charismatisch man die ondanks het feit dat hij op de maan is geweest met twee benen op de aarde is blijven staan (wat niet van iedere maan-astronaut gezegd kan worden). Hij praatte over zijn ervaring op de maan en gaf zijn visie op de toekomst van de ruimtevaart. Na afloop beantwoorde hij veel vragen, maar van echte discussie was geen sprake. (NB. Aldrin zal ongetwijfeld goed betaald zijn voor zijn voordracht, maar die kosten werden door de universiteit betaald; toegang tot de lezing was gratis)
- En ten slotte: door een prijskaartje van $6000 aan een lezing te hangen ontstaat een zeer elitaire situatie, en i.t.t. tot wat jij denkt zijn het vaak juist de deskundigen die dit soort bedragen niet kunnen betalen. Het hoofd van mijn vakgroep ziet me al aankomen als ik met een aanvraag voor $6000 voor een lezing aan kom zetten, dat krijgt hij zelf bij financien er niet eens doorheen (een aanvraag om een lezing te geven waar ik $6000 voor zou ontvangen daarentegen...)
Nu mag je me weer bevooroordeeld noemen, want ik schaam me niet voor dit vooroordeel: als informatie-uitwisseling tot de rijke elite beperkt wordt dan kan daar weinig goeds uitkomen.
