Freethinker.nl

Kitty schreef:Dat herken ik wel ja, voortdurende dialogen met je zelf in gedachte. Heb ik ook wel. Vaak bij twijfel wat te beslissen of bij gedachtes die onzinnig zijn dat je jezelf tot de orde roept. Geen stemmen inderdaad, maar zeker een soort van een gedachtegesprek.

Ik vind het niet onprettig, dat gebabbel met me zelf in mijn brein. En als ik alleen ben lul ik ook hardop met mezelf btw (Maar dat schijnt iets te zijn wat kinderen uit grote gezinnen sowieso hebben. Dat hardop denken....) Ik snap dat het enigzins gestoord is dus ik heb ziekteinzicht

Ach, wat is normaal, zijn we daar al achter dan?

Marinus schreef:

Kitty schreef:Dat herken ik wel ja, voortdurende dialogen met je zelf in gedachte. Heb ik ook wel. Vaak bij twijfel wat te beslissen of bij gedachtes die onzinnig zijn dat je jezelf tot de orde roept. Geen stemmen inderdaad, maar zeker een soort van een gedachtegesprek.

Ik vind het niet onprettig, dat gebabbel met me zelf in mijn brein. En als ik alleen ben lul ik ook hardop met mezelf btw (Maar dat schijnt iets te zijn wat kinderen uit grote gezinnen sowieso hebben. Dat hardop denken....) Ik snap dat het enigzins gestoord is dus ik heb ziekteinzicht

Maar dankzij de moderne wetenschap weten we waar gedachten zitten in
onze hersenen en waar het gehoor zit in de hersenen.

Het bijzondere wat de scans nu te zien geven is, dat het niet om gedachtendialogen
in jezelf? met jezelf? gaat maar om stemmen want het auditieve centrum in de hersenen
is actief. M.a.w. deze mensen horen stemmen die met hun in dialoog gaan.
Het kunnen positieve prettige opbouwende stemmen zijn, maar helaas ook
negatieve destruktieve stemmen die mensen angst inboezemen, en soms zelf
tot moord / zelfmoord etc. oproepen.
Zo nam de dochter van de bekende duitse volkszanger Heino zich het leven,
omdat ze haar kinderen wilde beschermen. Zij hoorde een stem? stemmen?
die haar vroegen? opdroegen? haar kinderen te vermoorden.
Ze had lang tegen deze stemmen gevochten. In haar vertwijfeling, angst en
niet begrepen worden, waarschijnlijk geen hulp gevonden, heeft zij toen
zichzelf het leven ontnomen, om haar kinderen te beschermen.

http://stemmenhoren.nl/

.

Kitty schreef:Dat herken ik wel ja, voortdurende dialogen met je zelf in gedachte. Heb ik ook wel. Vaak bij twijfel wat te beslissen of bij gedachtes die onzinnig zijn dat je jezelf tot de orde roept. Geen stemmen inderdaad, maar zeker een soort van een gedachtegesprek.

Hier nog één. Idd gedachtendialogen met mijzelf is zeer herkenbaar.

Easy Rider schreef:

Kochimodo schreef: OMG hopelijk was ik niet schizofreen toen ik in tongen sprak. Oh, toch wel eigenlijk. Want er leefde een geestelijke mens in mij en een vleselijke, een oude mens en een nieuwe mens, die voortdurend streden om de macht over mij.

Hallo Kochimodo,

Interessante tekst die je plaatste over mogelijk verband met zgn. stemmen horen.

Er zijn stemmenhoorders, en ik ken een vrouw persoonlijk zeer goed
die stemmen in verschillende talen hoort.
Sterker nog ze hoort er soms zelf vertalingen bij.
Dus wat ligt voor de hand bij praten in verschillende talen,
stemmen horen in verschillende talen.
Overigens is d.m.v. scans aangetoond dat het gehoorcentrum in
de hersenen net zo actief is bij zgn. stemmen horen als bij
het horen van " gewone " stemmen.

.

Hoi Easy Rider,

Ik hoor geen stemmen hoor. Toen ik zgn. in tongen sprak was het niet zo dat ik eerst iets in mij hoofd 'hoorde' en het dan uitsprak. Ws heb ik al dat gebrabbel tijdens de diensten bij elkaar gegooid en er zelf wat van gemaakt. Ook is mijn eigen analyse dat je hersens ook kennelijk zelf aan de gang gaan en wanneer je je gedachten erop richt om 'in tongen te gaan spreken' en allerlei nieuwe klanken uit je mond laat komen. Het menselijk brein en de werking blijft verbazing wekken.

Deze zin: "Want er leefde een geestelijke mens in mij en een vleselijke, een oude mens en een nieuwe mens, die voortdurend streden om de macht over mij", was een beetje spottend bedoeld nav de de christelijke doctrines, dat er een strijd is tussen de 'geest' en het 'vlees' en tussen de 'oude' (=niet wedergeboren) mens en de 'nieuwe' (=wedergeboren) mens.

* Edit

Wat ik ook zo aardig vond aan het stukje over tongentaal van Wikipedia, is dat andere volkeren ook in 'tongen kunnen spreken.' Daar werd in mijn voormalige pinkstergemeente ook voor gewaarschuwd. Dat de duivel een leugenaar is en een dief en dat hij een na-aper van god. Maar gode zij dank waren wij kinderen gods en hadden wij de heilige geest om onderscheid te kunnen maken tussen wat van god en wat van de duivel is............

Wiki schreef:Glossolalie komt verder onder andere voor bij de Inuit, Saami...

Marinus schreef:

Kitty schreef:En nu kappen met dat gezwets over paddestoelen en weer back on topic!

Schat ik babbel dit hele topic al in tongen. Jij mag dingen over paddo's lezen, maar in laag-seraphemisch is het wel degelijk on topic....

Inderdaad, het Saamivolk betekent Laplanders, en dat zijn tenslotte de specialisten op het gebied van rendieren en vliegenzwammen...

Zouden het daarom zwammen heten, omdat je er van gaat zwammen.

Easy Rider schreef:

Marinus schreef:

Kitty schreef:Dat herken ik wel ja, voortdurende dialogen met je zelf in gedachte. Heb ik ook wel. Vaak bij twijfel wat te beslissen of bij gedachtes die onzinnig zijn dat je jezelf tot de orde roept. Geen stemmen inderdaad, maar zeker een soort van een gedachtegesprek.

Ik vind het niet onprettig, dat gebabbel met me zelf in mijn brein. En als ik alleen ben lul ik ook hardop met mezelf btw (Maar dat schijnt iets te zijn wat kinderen uit grote gezinnen sowieso hebben. Dat hardop denken....) Ik snap dat het enigzins gestoord is dus ik heb ziekteinzicht

Maar dankzij de moderne wetenschap weten we waar gedachten zitten in
onze hersenen en waar het gehoor zit in de hersenen.

Het bijzondere wat de scans nu te zien geven is, dat het niet om gedachtendialogen
in jezelf? met jezelf? gaat maar om stemmen want het auditieve centrum in de hersenen
is actief. M.a.w. deze mensen horen stemmen die met hun in dialoog gaan.
Het kunnen positieve prettige opbouwende stemmen zijn, maar helaas ook
negatieve destruktieve stemmen die mensen angst inboezemen, en soms zelf
tot moord / zelfmoord etc. oproepen.
Zo nam de dochter van de bekende duitse volkszanger Heino zich het leven,
omdat ze haar kinderen wilde beschermen. Zij hoorde een stem? stemmen?
die haar vroegen? opdroegen? haar kinderen te vermoorden.
Ze had lang tegen deze stemmen gevochten. In haar vertwijfeling, angst en
niet begrepen worden, waarschijnlijk geen hulp gevonden, heeft zij toen
zichzelf het leven ontnomen, om haar kinderen te beschermen.

http://stemmenhoren.nl/

.

Ik heb een grote verbeeldingskracht en mss hangt het daar mee samen. Ik hoor de stemmen niet echt het zijn meer aspecten van mezelf die commentaar op me leveren. Het is ook niet de hele tijd of vervelend of zo. Ik zie het als nuttig. Het laat me meer objectief naar mezelf kijken vermoed ik. Maar is zeker sprake van een dialoog. Het is idd praten met mezelf.

Het heeft ook niets te maken met heilige geest of God of wat dan ook. Dat hebben ze er gewoon weer aangehangen.

IMO is dat de kern van de zaak. Is allemaal volstrekt psychologisch en neurologisch te verklaren natuurlijk. Ik zag zelf onlangs een docu op, al s ik me niet vergis- national geographic; een serie over mensen die heftige gebeurtenissen overleefd hebben. Een voorbeeld was een groepje vrienden die op de oceaan in een rubberbootje een week in de brandende zon aan het dobberen bleven. (2 van de 5 overleefden het) Twee werden uiteindelijk delirious en sprongen in het water -letterlijk als voedsel voor de, al dagen hen omringende cirkel van haaien. Een vrouw, voordat ze stierf (volkomen fysiek en mentaal uitgeput) hallicuneerde en sprak, jawel, in tongen. Bij een van die twee die pardoes in het water sprong gebeurde dat ook.

Het schijnt gewoon een vaardigheid te zijn die iedereen zou kunnen.Je kan je natuurlijk afvragen waarom je zoiets zou willen doen

Ontdaan van alles wat me er aan hangt (voor mij hangt er iig niets aan) , dat beheersen lijkt mij machtig ja, ik wou dat ik het kon. In die zin, omdat ik zangeres ben en veel met stem en klank werk- ben ik er heel nieuwgierig naar. Klank en (durven) zingen kan ongelooflijk veel teweegbrengen (diepe emoties/bevrijdend e.d) -en mijn ervaring is dat als je zgnmd 'oerklanken' oproept/laat komen die heel dicht tegen 'arabische' klanken aanliggen of andersom gezegd dat arabisch-achtige klanken heel dicht tegen 'oerklanken' aanliggen. En ik vraag mij af tav 'tongentaal' of eea iets met elkaar te maken heeft.

Mijn vraag aan marinus en kochimodo: als je even dus (als dat mogelijk is) al die heiligegeest-pinksternonsens-er-aan-geplak loslaat, lees ik bij jullie a. dat het een prettige aangelegenheid is. kan je omschrijven hoe je dat ervaart en wat het maakt dat je je daaraan kan overgeven? Wat maakt bijv. dat 'stronken' wel 'lukt'? (Marinus)


[hoi trouwens allen, tijd niet geweest]

Hypatia schreef: Mijn vraag aan marinus en kochimodo: als je even dus (als dat mogelijk is) al die heiligegeest-pinksternonsens-er-aan-geplak loslaat, lees ik bij jullie a. dat het een prettige aangelegenheid is. kan je omschrijven hoe je dat ervaart en wat het maakt dat je je daaraan kan overgeven? Wat maakt bijv. dat 'stronken' wel 'lukt'? (Marinus)

Ik ben nooit een fervent tongenspreker geweest omdat ik altijd een gezond schaamtegevoel heb gehad en ergens ook wel wist dat het in mijn geval niets goddelijks was. Oiv van met name alcohol ben je minder geremd dus dan doe je sneller gekke dingen. Maar het is niet onprettig om te doen.

Ik denk ook graag hardop, en qua gevoel lijkt dat wel wat op in tongen spreken. Daar geef ik tegenwoordig dan ook de voorkeur aan. Doe ik het overigens alleen als ik alleen ben.

Ik denk ook graag hardop, en qua gevoel lijkt dat wel wat op in tongen spreken. Daar geef ik tegenwoordig dan ook de voorkeur aan.

) (je schrijft trouwens uberhaupt erg leuk)

'in mijn geval niets goddelijks' - zie je dat in anderen gevallen wel als 'goddelijk'?

grappig, ik zie er vanuit mijn perspectief niks geks aan, nogmaals, ik wou dat ik het kon

..zing je trouwens ook (makkelijk)? -ik bedoel, kom je -al dan niet met schaamtegevoelens- makkelijk tot klank? (ik heb het dus niet over 'goed'/'slecht' zingen)

gr. Hyp

Hypatia schreef: Mijn vraag aan marinus en kochimodo: als je even dus (als dat mogelijk is) al die heiligegeest-pinksternonsens-er-aan-geplak loslaat, lees ik bij jullie a. dat het een prettige aangelegenheid is. kan je omschrijven hoe je dat ervaart en wat het maakt dat je je daaraan kan overgeven? Wat maakt bijv. dat 'stronken' wel 'lukt'? (Marinus)

Allereerst welkom terug.

Ik heb het toendertijd ervaren als iets machtigs, geweldigs en bijzonder. Wat ik tijdens het spreken in tongen heb ervaren was heel wisselend. Soms diep verdriet, boosheid, blijdschap, geluk en het allermeest: niets. Was vaak net een grammofonplaat die steeds werd afgespeeld. Wat maakte dat ik mij er aan kon overgeven is moeilijk aan te geven.

Hier hoe het is begonnen. Op een woensdagavonddienst werd er gebeden voor de zogenaamde doop in de heilige Geest. Ik dus vol goede moed en met blijde verwachting naar voren gegaan. Daar werd voor mij gebeden (net als op de videop van You Tube waarnaar ik een linkje een paar berichten eerder had gesplaatst) en mij de handen opgelegd. Aangezien daarbij de mensen zoals dat zo mooi heette "in de Geest vielen" liet ik mij ook vallen. Ff op de grond gelegen zoals dat hoorde en toen opgestaan. Toen werd mij gevraagd mijn mond te openen en in nieuwe tongen te gaan spreken. Je raadt het al: niets dus! Thuis gekomen nog een keer geprobeerd en toen 'lukte' het wel.

Nu achteraf redenerend denk ik dat het gewoon proberen heeft geleid tot het produceren van zoals jij dat noemt oerklanken dan wel oerachtige klanken. Mss zitten in onze hersens nog wel de eerste pogingen van onze verre voorouders tot het vormen van woorden opgeslagen, wie zal het zeggen?

Hopelijk beantwoord dit je vragen een beetje.

Mvg.

Kochimodo schreef:Hier nog één. Idd gedachtendialogen met mijzelf is zeer herkenbaar.

Heb ik ook wel eens, maar ik weet dat ik het zelf ben.

Hypatia schreef:

Ik denk ook graag hardop, en qua gevoel lijkt dat wel wat op in tongen spreken. Daar geef ik tegenwoordig dan ook de voorkeur aan.

) (je schrijft trouwens uberhaupt erg leuk)

'in mijn geval niets goddelijks' - zie je dat in anderen gevallen wel als 'goddelijk'?

grappig, ik zie er vanuit mijn perspectief niks geks aan, nogmaals, ik wou dat ik het kon

..zing je trouwens ook (makkelijk)? -ik bedoel, kom je -al dan niet met schaamtegevoelens- makkelijk tot klank? (ik heb het dus niet over 'goed'/'slecht' zingen)

gr. Hyp

Ik ben meervoudig muzikaal gehandicapt. Geen rytmegevoel, toondoof etc. maar ik zing wel graag. Ik zal het enkel nooit doen waar anderen bij zijn normaalgesproken. Dat is ook ter bescherming vh gehoor van anderen, maar in de auto bler ik lekker met de radio mee. Dan heb ik er totaal geen moeite mee...

Hardop denken zie ik zelf niet als vreemd, het hoort gewoon bij me. En als ik op mijn werk "betrapt" word schaam ik me er niet voor. En volgens mij vinden ze het alleeen maar grappig en hooguit een beetje maf. Nu ja ik ben ook gewoon een beetje maf en ik ben er trots op.... En ik denk ook best grappige dingen hardop vaak. Tenminste er word een kantoor verderop best wel eens meegegrinnikt als ik de computer uitfoeter of zo...

Hypatia schreef:
'in mijn geval niets goddelijks' - zie je dat in anderen gevallen wel als 'goddelijk'?

grappig, ik zie er vanuit mijn perspectief niks geks aan, nogmaals, ik wou dat ik het kon

Toen met moeite, nu zie ik het als een lage vorm van gedrag. Niet dat dat slecht is hoor, ik ga als ik een kuttijd heb wel eens (erg ver) het bos in en dan schreeuw ik alle frustratie van me af. Erg laag gedrag, maar het lucht enorm op. Ja ja ik ben een beetje tarzan soms.

You toevallig Jane?