Peter van Velzen schreef: ↑05 feb 2020 16:11
The Science of the Voices in your Head – with Charles Fernyhough
(Engels 1 uur)
Is denken praten tegen jezelf?
Soms wel, meen ik. Maar als ik zie dat mijn jongste achterkleindochter (15 maanden oud) iets engs zie doen-zoals van een tafel af stappen (klimmen vertorue ik haar wel toe), denk ik alleen in handelingen en beelden, (of liever, een plek in het beeld dat ik zie waar ik mijn handen moet plaatsen) niet in woorden.
Maar hoe werkt praten tegen mijzelf en hoe kan hjet mis gaan?
Ik heb deze video niet gezien, kon er niet toe komen, maar wil nu wel reageren op jouw woorden.
Sommige handelingen zijn reflexmatig of ze nu ingebakken zijn of aangeleerd.
Soms niet eens via de hersenen verlopend, maar direct en alleen via het ruggenmerg.
Zo zijn er ook onwillekeurige reacties, die pas bewust worden, als ze voorbij zijn.
Vergelijk het terugtrekken van je hand bij voelen van gevaarlijke hitte.
Woorden en beelden bestaan alleen in het bewustzijn.
Ik denk, dat het zien van gevaar en haar beschermen tegen een val, een automatisch aangeleerde vorm van deze reflex is, door de onbewuste ingebakken alertheid voor gevaar. Dit vanwege een noodzakelijk snelle handeling.
Bij het zien van klimmen heb je geleerd, dat dit niet per definitie een groot gevaar is, maar wel dat je er alert voor moet zijn en zul je er bewust naar kijken en het dus beoordelen, voordat je in actie komt. Of niet.
Dat zou je dan idd. ook overleg of praten met jezelf kunnen noemen.
De meeste handelingen, die je doet zijn onwillekeurig en onbewust.
Voor en tijdens een reflex is er geen bewustzijn, dus ook geen gedachten of verwoording erbij.
Alleen de handeling kan later in een fractie van tijd bewust worden of niet.
Daarna, dus na de bewustwording kan er pas over gedacht worden
Het kan mis gaan als er fouten optreden in het uitvoeren van hersenfuncties, maar ook bij een foute inschatting.
Zo moet je het mi. ook zien bij het reageren, ook in gedachten en het uiten ervan in situaties, als in het leerproces in je leven soortgelijke belevingen eerder zijn geweest.
Maar met verschillende aanleidingen en dus ook verschillende uitkomsten.
Ze blijven aangetekend in je leerboekje.
En vaak is het de ingeboren actie en die van de eerste voorvallen in je leven hetgeen er het hardste ingebrand zit en de eerste reflexmatige actie veroorzaken.
Als er tijd is, en ook andere ervaringen zijn, dan kun je nog met jezelf "overleggen en praten" welke de beste reactie kan zijn.
Ook dat kan bloedsnel gaan en automatisch, maar zal wel weer meer bewust zijn.
Of een meer langzaam proces met veel meer overwegingen.
