Hopper schreef: ↑03 mar 2019 11:52
Maria schreef: ↑03 mar 2019 09:51
Het gaat niet over bewust en onbewust, maar over gevoel en logica.
Misschien een misverstand mijnerzijds. Maar logica is het terrein van het denken met beweringen, gevolgtrekkingen, conclusies en bewijsvoering.
Dit is een bewuste actie van de mens.
Gevoel daarentegen kan alleen onbewust zijn: ik heb een gevoel ergens over en buiten logica en ratio om weet ik iets zonder dat ik weet waarom ik het weet. Bewust c.q. onbewust staat hier voor „weet van hebben” en „niet weet van hebben, maar het toch weten”. (Opmerking: het woord 'bewust’ wordt in diverse verbanden gebruikt)
Verwar je niet ook bewust en onbewust met willekeurig en onwillekeurig?
Eerder is al opgemerkt, dat logisch redeneren over een bepaald onderwerp al geconditioneerd kan zijn en zo onwillekeurig als gedachte bewust kan worden.
Maar dat maakt het niet een gevoel.
Op dat punt ben ik het niet eens. Een conditionering doet zich voor als een (onderbuik)gevoel.
Een gevoel kan primair opkomen samen met een gedachte, maar ook secundair na een corrigerende gedachte.
Je kunt een gevoel van boosheid, verdriet of blijdschap of verongelijktheid hebben over iets.
Of tevreden of niet over een conclusie in je denken.
Maar een gevoel zelf redeneert of oordeelt niet.
Gevoel kan wel opgeroepen worden door een gedachte en als het gevolg van eerdere beoordeling.
En dat kan dan ook onwillekeurig tot bewustzijn komen.
Het is mij gebleken dat er conditioneringen in mij aanwezig waren welke ik onschadelijk kon maken. Vooral op terrein van racisme, homofobie, en superioriteitsgevoelens jegens vrouwen waren deze conditioneringen in mij aanwezig. Conditionering is een gevoel, maar niet ieder gevoel is een conditionering. Als mens zijnde heb ik de vrijheid om wat aan conditioneringen te doen, voor zo ver ik ze onwenselijk acht.
Men krijgt de conditionering al naar gelang zijn aard en zijn omgeving.
Dus ook de gevoelens, die daarbij horen.
Nu moet je opnieuw niet opgedane kennis verwarren met conditionering in de zin van hoe je reageert op die kennis.
Snel reageren met conclusies op weinig gegevens bijvoorbeeld?
Kan een karaktertrek zijn gecombineerd met de behoefte aan zekerheden.
Maar wel ook weer met een sterk gevoel van rechtvaardigheid kan het zijn, dat je altijd weer iets zult overdenken en flexibel kunt zijn in eerder gevormde meningen als situaties veranderen.
Dat zegt verder weinig over de inhoudelijkheid van het onderwerp en hoe je daarover denkt.
Het mooie is dat je dat kunt leren veranderen, door vermeerdering van je kennis.
Het is de conditionering, die jou nu het gevoel geeft van onrechtvaardigheid en onvrede daarmee.
En de gedachte geeft van een onjuistheid van het vooroordeel.
Dat is bij jou nu duidelijk anders dan bij degene die discrimineert.
Die is waarschijnlijk langduriger en met andere waarden omgeven dan jij nu bent.
Het geweten als begrip is genetisch bepaald (soms afwezig), maar wordt inhoudelijk aangeleerd.
De basis daarvoor is invoelend vermogen of empathie.
Een "gevoel" van niet prettig vinden of onvrede hebben met of juist wel prima in relatie met "het andere" is dan aanwezig.
Maar wordt via de logica inhoudelijk ingevuld en aangeleerd als goed en slecht.
Mijn inziens is het geweten niet genetisch bepaald. We spreken dan ook over een ontwikkeld geweten of soms zelfs over afwezigheid van het geweten. Het geweten wordt in onze kinderjaren wel inhoudelijk aangeleerd. Of juist niet natuurlijk. Eenmaal volwassen dan kunnen we zelf het geweten ontwikkelen en eventuele aangeleerde conditioneringen opsporen en onschadelijk maken.
Ik had het dan ook over "het
begrip geweten"
Daar worden mensen en ook hoger ontwikkelde dieren mee geboren, als er geen defect is.
En dat het ingevuld wordt door een leerproces.
Schrijf jij nu niet grotendeels hetzelfde?
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
