Wat een interessant topic weer!
En uiteraard vind ik er ook het nodige van. Van die vergeetpil en van wat er hier zoal over geschreven is.
Ik denk dat Maria (niet voor niets een professional) er heel zinnige dingen over zegt. En ik kan wat zij beschrijft omschrijven, voor een groot deel uit eigen ervaring. Ervaringsdeskundig heet dat dan...
Ik lijdt al heel lang aan angsten, die via een ernstige paniekstoornis uitmondden in een gegeneraliseerde angststoornis met paniek. Ook PTSS staat in mijn diagnose. Ik heb al heel veel remedies geprobeerd; agesprekstherapie, cognitieve gedragstherapie, systeemtherapie enz. enz. En medicatie: eerst heeft een onoplettende huisarts mij verslaafd laten worden aan Xanax, vervolgens gingen de oxazepammetjes er in, en toen de SSRI's. Op die laatste heb ik ruim 10 jaar lang 'geleefd' en dan met een 3x te hoge dosering. Weer zo'n slordigheidje met desastreuze gevolgen. Toen kwamen de Clonazepammetjes 'zo nodig' erbij, vervolgens de Propranolol, de Metropolol Succinaat... En toen vond ik het genoeg. Ik heb de hele boel afgebouwd en was op zeker moment 'clean' m.u.v. de Clonezepam 'zo nodig', maar in de laagst verkrijgbare dosis, en die brak ik dan nog doormidden.
Inmiddels heb ik er weer vele jaren gesprekstherapie op zitten en ben ik, toen het desondanks weer slechter ging, toch weer begonnen met SSRI's, maar nu in de juiste dosering voor mijn stoornis. En zie, het gaat psychisch best goed met me. Ik kan weer naar de AH, heb zelfs al gevlogen (al is dat niet mijn hobby) en ik durf weer te 'leven'. Maar de bijwerkingen zijn niet bepaald prettig, hoewel in de huidige dosering alleszins aanvaardbaar, zéker in vergelijking met 'geen pillen'.
Als ik hier zo lees, dan zijn de meesten het er aardig eens over het achterliggende mechanisme van paniek en PTSS. En ik wil de uitleg van Maria nog wel even kracht bijzetten vanuit een ander perspectief (de patiënt) en vanuit mijn eigen denken.
Ik heb ergens op dit forum al eens verwezen naar de werking van de amygdala in onze hersenen. Zie:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Amygdala De Amygdala reageert op (o.a.) angstprikkels puur reflexmatig. D.w.z. dat er geen cognitie aan te pas komt. Strikt genomen zou je daaruit kunnen opmaken dat het moeilijk is om die reflexen 'om te buigen'. En dat was het tot recent ook. Inmiddels echter heeft o.a. de proef met Propranolol uitgewezen dat het in zekere zin juist heel makkelijk zou moeten/kunnen zijn, juist omdat er geen cognitie aan te pas hoeft te komen.
In de NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren) doen ze dat ook al jaren, maar helaas is het niet voor iedereen effectief. Maar hun uitleg van het procedé is wél heel simpel:
Bij een emotionele (traumatische) ervaring wordt een bepaald pad in de hersenen aangelegd. In het geval van, bijvoorbeeld, een grote hond die je bijt, leidt dat pad naar een angst/paniekreactie. Als een vergelijkbare gebeurtenis zich opnieuw voordoet, neemt het brein het reeds aangelegde pad, want dat is er immers al. Wat NLP (en bijv. ook Cognitieve Gedragstherapie) probeert te doen is een nieuw pad aanleggen (of een afslag in het bestaande pad) dat niet naar angst/paniek leidt. Wanneer vervolgens de situatie zich opnieuw voordoet, is er om te beginnen al een keuze, nl. wel of geen paniek. En de ervaring leert dat herhaling de amygdala 'leert' dat het meer oplevert om het 'veilige' pad te kiezen. Klaar is Kees.
Helaas, ik noemde het al, is niet iedereen geschikt voor NLP of Cognitieve Gedragstherapie. Maar het is een begin. En als ik het onderzoek over de proef met Propranolol lees, dan doet het beoogde mechanisme me sterk denken aan de 'logica' die ik al kende van NLP en Cognitieve Gedragstherapie.
En ik kan jullie vanuit mijn eigen ervaringen zeggen: als die proef voor mij beschikbaar komt, doe ik ogenblikkelijk mee. Wat een verbetering van mijn levenskwaliteit zal dat met zich meebrengen! Ik doe zélfs mee als ik onverhoopt toch nog wat meer herinneringen verlies dan alleen de traumatische.
...denk aan iets willekeurig in het dagelijkse leven..Een weg afsluiten of juist het verkeer in zijn geheel wegnemen....heel iets anders.... 
