Maarten,
De lichtsnelheid is constant. Dat wil zeggen dat als je in een auto 200 000 km per seconde gaat en je koplampen aansteekt het licht uit die koplampen geen 200 000 km/s + 300 000 km/s (de lichtsnelheid) gaat maar gewoon 300 000 km/s.
Kan dus niet. Tenzij je tijdsdillatie en lengtecontractie hebt. Dat zijn de Lorentz transformaties die gewoon tijd en lengte aanpassen aan het feit dat de lichtsnelheid constant is ten opzichte van WELKE WAARNEMER DAN OOK.
Heeft niets te maken met donkere materie en slechts zijdelings met de relativiteitstheorie. En ook niet met symmetrie.
donkere materie blijkt een illusie
Moderator: Moderators
Re: donkere materie blijkt een illusie
"Anti-intellectualisme has been a constant thread winding its way through our political and cultural life, nurtured by the false notion that democracy means that my ignorance is just as good as your knowledge" - Isaac Asimov
Re: donkere materie blijkt een illusie
Pallieter,
Maar het is toch zo dat volgens de waarnemers in het snelle ruimteschip de tijd normaal loopt en de wetten van Newton normaal werken, hoe dicht ze de lichtsnelheid ook bereiken volgens de waarnemers op Aarde?
Waarnemers zien altijd de lengtecontractie van het andere schip dat relatief tot hen dicht de lichtsnelheid nadert.
De waarnemers van het snelle schip, relatief tot de Aarde, zien een lengtecontractie van de Aarde en van de ruimte voor hen in de richting van hun beweging.
Het patroon hier is dat de waarnemers de ruimtevervormingen niet in hun eigen schip (referentiekader) waarnemen, maar steeds ergens anders. (de lengte van het andere schip wordt korter, de Aarde wordt korter, de ruimte voor hun schip wordt korter...). Ook de Aardse waarnemers nemen de ruimtevervormingen ergens anders waar: er is de lengtecontractie van het snelle schip.
Dus als je het waarnemingsstandpunt inneemt van de waarnemers in het schip, dan nemen zij de relatieve ruimtevervormingen elders waar.
Als je het waarnemingsstandpunt inneemt van achtergebleven waarnemers op Aarde inneemt, dan nemen zij de lengtekrimp ergens anders waar.
En dat is mijn punt. Overal waar wij, als waarnemers gaan, ons idee van tijd zal hetzelfde blijven. Op de maan, hier op Aarde, buiten de Melkweg enzovoort.
Maar we weten dat in werkelijkheid, we een verschillend tijdsverloop moeten hebben van onze klokken, door de
invloed van gravitationele tijddilatatie.
Mijn these is: omdat we overal een zelfde 'ervaring' of observatie van tijd hebben, of omdat overal voor ons het actuele moment even groot is, als waarnemers, zullen wij, net zoals de waarnemers in het schip, relativistiche ruimtevevormingen ergens anders waarnemen.
We merken immers geen verandering van ons tijdsverloop waar. Daarom moet dat elders gecompenseerd worden door een vervormde ruimtewaarneming elders.
Mijn punt is ook: als je een ruimte-expansie waarneemt, bijvoorbeeld door het zien van de roodverschuiving van het uitgezonden licht van verre sterrenstelsels (Hubbles Law), dan zou je eerste gedachte kunnen zijn: er moet ook iets met tijd gebeuren dan.
Want als er iets met mijn waarnemingen van ruimte gaande is (de waarneming van uitdijing of contractie van lengtes of afstanden of ruimten), dan dient er ook iets gaande te zijn met de tijd. Beiden, tijd en ruimte, zijn verweven met elkaar (ruimtetijd).
Dus onze waarneming van ruimte-uitdijing zou wel eens te maken kunnen hebben met het 'normaal' ervaren van je eigen tijdsverloop in je eigen referentieframe, waar je ook bent. Begrijp je?
Als jouw ervaring van het actuele moment overal even groot is, waar je ook bent in het universum, dan moet jouw waarneming van ruimte elders vervormd zijn.
Maar het is toch zo dat volgens de waarnemers in het snelle ruimteschip de tijd normaal loopt en de wetten van Newton normaal werken, hoe dicht ze de lichtsnelheid ook bereiken volgens de waarnemers op Aarde?
Waarnemers zien altijd de lengtecontractie van het andere schip dat relatief tot hen dicht de lichtsnelheid nadert.
De waarnemers van het snelle schip, relatief tot de Aarde, zien een lengtecontractie van de Aarde en van de ruimte voor hen in de richting van hun beweging.
Het patroon hier is dat de waarnemers de ruimtevervormingen niet in hun eigen schip (referentiekader) waarnemen, maar steeds ergens anders. (de lengte van het andere schip wordt korter, de Aarde wordt korter, de ruimte voor hun schip wordt korter...). Ook de Aardse waarnemers nemen de ruimtevervormingen ergens anders waar: er is de lengtecontractie van het snelle schip.
Dus als je het waarnemingsstandpunt inneemt van de waarnemers in het schip, dan nemen zij de relatieve ruimtevervormingen elders waar.
Als je het waarnemingsstandpunt inneemt van achtergebleven waarnemers op Aarde inneemt, dan nemen zij de lengtekrimp ergens anders waar.
En dat is mijn punt. Overal waar wij, als waarnemers gaan, ons idee van tijd zal hetzelfde blijven. Op de maan, hier op Aarde, buiten de Melkweg enzovoort.
Maar we weten dat in werkelijkheid, we een verschillend tijdsverloop moeten hebben van onze klokken, door de
invloed van gravitationele tijddilatatie.
Mijn these is: omdat we overal een zelfde 'ervaring' of observatie van tijd hebben, of omdat overal voor ons het actuele moment even groot is, als waarnemers, zullen wij, net zoals de waarnemers in het schip, relativistiche ruimtevevormingen ergens anders waarnemen.
We merken immers geen verandering van ons tijdsverloop waar. Daarom moet dat elders gecompenseerd worden door een vervormde ruimtewaarneming elders.
Mijn punt is ook: als je een ruimte-expansie waarneemt, bijvoorbeeld door het zien van de roodverschuiving van het uitgezonden licht van verre sterrenstelsels (Hubbles Law), dan zou je eerste gedachte kunnen zijn: er moet ook iets met tijd gebeuren dan.
Want als er iets met mijn waarnemingen van ruimte gaande is (de waarneming van uitdijing of contractie van lengtes of afstanden of ruimten), dan dient er ook iets gaande te zijn met de tijd. Beiden, tijd en ruimte, zijn verweven met elkaar (ruimtetijd).
Dus onze waarneming van ruimte-uitdijing zou wel eens te maken kunnen hebben met het 'normaal' ervaren van je eigen tijdsverloop in je eigen referentieframe, waar je ook bent. Begrijp je?
Als jouw ervaring van het actuele moment overal even groot is, waar je ook bent in het universum, dan moet jouw waarneming van ruimte elders vervormd zijn.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
Re: donkere materie blijkt een illusie
Maarten,
Licht, fotonen die gepaard zijn maken dat tijd en ruimte bestaan. Tijd en ruimte kunnen LETTERLIJK gekromd worden door gravitatievelden. Snelheid maakt dat tijd en ruimte veranderen voor diegene die sneller gaat. Stap je in een ruimtetuig tegen bijna de lichtsnelheid zal de tijd trager gaan en wordt de afstand die je aflegt korter. Ga je dat merken? Niet op het moment zelf, wel wanneer je ergens ander uitkomt of terug vertraagt.
Mensen in het snelle schip zien echter geen lengtecontractie van de aarde omdat die eenvoudig weg niet genoeg snelheid heeft. Zij kunnen wel (via redshift) de ruimtetijd kromming door het gravitatieveld van de aarde zien.
Een zwart gat zal de ruimtetijd zodanig krommen dat er in de singulariteit noch ruimte noch tijd bestaat.
En ruimte kan je niet los van tijd zien, daarom noemt men het ook ruimtetijd.
Licht, fotonen die gepaard zijn maken dat tijd en ruimte bestaan. Tijd en ruimte kunnen LETTERLIJK gekromd worden door gravitatievelden. Snelheid maakt dat tijd en ruimte veranderen voor diegene die sneller gaat. Stap je in een ruimtetuig tegen bijna de lichtsnelheid zal de tijd trager gaan en wordt de afstand die je aflegt korter. Ga je dat merken? Niet op het moment zelf, wel wanneer je ergens ander uitkomt of terug vertraagt.
Mensen in het snelle schip zien echter geen lengtecontractie van de aarde omdat die eenvoudig weg niet genoeg snelheid heeft. Zij kunnen wel (via redshift) de ruimtetijd kromming door het gravitatieveld van de aarde zien.
Een zwart gat zal de ruimtetijd zodanig krommen dat er in de singulariteit noch ruimte noch tijd bestaat.
En ruimte kan je niet los van tijd zien, daarom noemt men het ook ruimtetijd.
"Anti-intellectualisme has been a constant thread winding its way through our political and cultural life, nurtured by the false notion that democracy means that my ignorance is just as good as your knowledge" - Isaac Asimov
Re: donkere materie blijkt een illusie
Maar ik beaam ook wat je zegt he. Wat ik zeg doet helemaal niets teniet van de relativiteitstheorie. Er is ruimtetijdskromming. Wat ik zeg benadrukt juist de relativiteit van afstand of ruimte.
Wetenschappers zijn goed vertrouwd met experimenten met klokken: atoomklokken op grote hoogte vergelijken met atoomklokken op lage hoogte (gravitationele tijddilatatie) of experimenten met klokken in vliegtuigen en stilstaand op de grond (relativiteit van tijd door een verschil in snelheid).
Maar men heeft nog geen voeling of ervaring met het observeren van de relativiteit van expanderende of contraherende ruimte ten gevolge van relativiteit. Het lijkt alsof het niet bestaat in onze observaties en experimenten.
Daarom denk ik dat wanneer we ruimte zien expanderen (de wet van Hubble), dat dat juist een bevestigende waarneming voor de relativiteit van ruimte, eerder dan dat men daar een bevestiging in moet zien van een heelal dat op zichzelf zou uitdijen.
Ik geloof trouwens, dat omdat de relativiteitstheorie waar is, en omdat tijd en ruimte dus relatief zijn, afhankelijk van waarnemers, dat men niet kan spreken van een heelal op zichzelf met een zekere tijdschaal en een zekere hoeveelheid uitgedijde ruimte op een bepaald moment in de tijd (volgens wiens klok?). Dat is in strijd met het principe van de relativiteit van tijd en de relativiteit van hoeveelheid ruimte.
Wat is de hoeveelheid verstreken tijd van het heelal vanaf de zogenaamde Big Bang volgens een waarnemer in de buurt van een zwart gat?
Wat is de hoeveelheid verstreken tijd vanaf de zogenaamde Big Bang voor een waarnemer die een aantal keren dicht bij de lichtsnelheid is geweest relatief tot de Aarde?
Een zwaar persoon dicht het heelal een andere leeftijd toe dan een licht persoon. (ookal is het verschil in dit geval klein, het is maar om duidelijk te maken dat er een verschil is).
Een vaste leeftijd van het heelal valt toch niet te rijmen met de postulaten van de relativiteitstheorie die stellen dat tijd en ruimte relatief zijn. Van zodra je beweegt ten opzichte van iets anders heb je al een ander idee over de verstreken tijd.
Ik denk dat het heelal an sich een wiskundige platonische figuur is, maar meer absoluut en meer 'werkelijk' dan onze relatieve tijds- en ruimte-observaties die wij hier doen. Maar dat is misschien eerder filosofie dan natuurkunde, natuurlijk.
Wetenschappers zijn goed vertrouwd met experimenten met klokken: atoomklokken op grote hoogte vergelijken met atoomklokken op lage hoogte (gravitationele tijddilatatie) of experimenten met klokken in vliegtuigen en stilstaand op de grond (relativiteit van tijd door een verschil in snelheid).
Maar men heeft nog geen voeling of ervaring met het observeren van de relativiteit van expanderende of contraherende ruimte ten gevolge van relativiteit. Het lijkt alsof het niet bestaat in onze observaties en experimenten.
Daarom denk ik dat wanneer we ruimte zien expanderen (de wet van Hubble), dat dat juist een bevestigende waarneming voor de relativiteit van ruimte, eerder dan dat men daar een bevestiging in moet zien van een heelal dat op zichzelf zou uitdijen.
Ik geloof trouwens, dat omdat de relativiteitstheorie waar is, en omdat tijd en ruimte dus relatief zijn, afhankelijk van waarnemers, dat men niet kan spreken van een heelal op zichzelf met een zekere tijdschaal en een zekere hoeveelheid uitgedijde ruimte op een bepaald moment in de tijd (volgens wiens klok?). Dat is in strijd met het principe van de relativiteit van tijd en de relativiteit van hoeveelheid ruimte.
Wat is de hoeveelheid verstreken tijd van het heelal vanaf de zogenaamde Big Bang volgens een waarnemer in de buurt van een zwart gat?
Wat is de hoeveelheid verstreken tijd vanaf de zogenaamde Big Bang voor een waarnemer die een aantal keren dicht bij de lichtsnelheid is geweest relatief tot de Aarde?
Een zwaar persoon dicht het heelal een andere leeftijd toe dan een licht persoon. (ookal is het verschil in dit geval klein, het is maar om duidelijk te maken dat er een verschil is).
Een vaste leeftijd van het heelal valt toch niet te rijmen met de postulaten van de relativiteitstheorie die stellen dat tijd en ruimte relatief zijn. Van zodra je beweegt ten opzichte van iets anders heb je al een ander idee over de verstreken tijd.
Ik denk dat het heelal an sich een wiskundige platonische figuur is, maar meer absoluut en meer 'werkelijk' dan onze relatieve tijds- en ruimte-observaties die wij hier doen. Maar dat is misschien eerder filosofie dan natuurkunde, natuurlijk.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
-
Peter van Velzen
- Moderator
- Berichten: 16534
- Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
- Locatie: ampre muang trang thailand
Re: donkere materie blijkt een illusie
In tegenstelling tot wat Pallieter zegt, is het niet zo dat de aarde ten opzichte van het snelle ruimtevaartuig onvoldoende snelheid heeft. De snelheid is volkomen relatief, dus de aarde verwijdert zich even snel van het ruimtvaartuig, als het ruimtevaartuig zichh van de aarde verwijderd.
In de praktijk zijn er geen snelle ruimtevaartuigen. En zijn slechts sterrenstelsels die roodverschuiving vertonen. Aangenomen wordt dat dit betekent dat ze zich van ons verwijderen. Maar er valt geen onderscheid te maken tussen een sterrestelsel dat zich van ons verwijdert, en een sterrestelsel waarvan wij ons verwijderen.
Men beweert tegenwoordig dat niet de sterrenstelsels zich van elkaar verwijderen, maar dat de ruimte uitdijt. Wat het verschil is, is wederom niet te bepalen. WIj kennen lokaal geen verschijnsel dat zoiets zou kunnen veroorzaken. Daarom zijn er twee theoriën geweesr. De oude die stelt dat dit een gegeven was in de oorspronkelijke big-bang. De nieuwe die dit wijt aan donkere enerigie. Beiden zijn natuurlijk niet te verifiëren.
De idee die ik erover heb is dat de roodverschuiving ook geldt voor de bewegingen van de sterren, en dat dus snelheid weg van het gravitationeel centrum, wordt omgebogen, door deze universele kracht. (wat haar oorzaak ook moge zijn) Er is dan geen donkere materie nodig om de waarnemingen te verklaren.
Ik weet niet in hoeverre dit overeenkomt met de theorie van Erik Verlinde, of met de denkbeelden van Maarten. Feit is dat Verlinde wél over de benodigde wiskundige capaciteiten beschikt om het te beschrijven en wij niet.
In de praktijk zijn er geen snelle ruimtevaartuigen. En zijn slechts sterrenstelsels die roodverschuiving vertonen. Aangenomen wordt dat dit betekent dat ze zich van ons verwijderen. Maar er valt geen onderscheid te maken tussen een sterrestelsel dat zich van ons verwijdert, en een sterrestelsel waarvan wij ons verwijderen.
Men beweert tegenwoordig dat niet de sterrenstelsels zich van elkaar verwijderen, maar dat de ruimte uitdijt. Wat het verschil is, is wederom niet te bepalen. WIj kennen lokaal geen verschijnsel dat zoiets zou kunnen veroorzaken. Daarom zijn er twee theoriën geweesr. De oude die stelt dat dit een gegeven was in de oorspronkelijke big-bang. De nieuwe die dit wijt aan donkere enerigie. Beiden zijn natuurlijk niet te verifiëren.
De idee die ik erover heb is dat de roodverschuiving ook geldt voor de bewegingen van de sterren, en dat dus snelheid weg van het gravitationeel centrum, wordt omgebogen, door deze universele kracht. (wat haar oorzaak ook moge zijn) Er is dan geen donkere materie nodig om de waarnemingen te verklaren.
Ik weet niet in hoeverre dit overeenkomt met de theorie van Erik Verlinde, of met de denkbeelden van Maarten. Feit is dat Verlinde wél over de benodigde wiskundige capaciteiten beschikt om het te beschrijven en wij niet.
Ik wens u alle goeds
Re: donkere materie blijkt een illusie
Peter, maar zou het niet kunnen, dat wanneer voor jou de tijd voor jou als waarnemer overal normaal loopt, waar je ook bent, dat voor jou de ruimte waarin je beweegt (door de zwaartekracht) overal lokaal ongekromd of recht is voor jou.
Zoals Pallieter zei:
Ook de baan die je volgt is voor jou om die reden recht.
En het is die lokale meetlat die bepaalt hoe jij verder weg, in de ruimte, vervormingen van ruimte ziet.
De ruimte ginds is niet vervormd an sich. Jouw rechte meetlat hier ziet er ginds vervormd uit, vanuit jouw lokaal idee op Aarde van wat recht en krom is.
Zoals Pallieter zei:
Niet enkel de tijd loop volgens jou normaal in een zwaartekrachtsveldPallieter schreef:Ruimtekromming merk je niet als je er zelf in zit, jij gaat gewoon in een rechte lijn. Je merkt dus absoluut niet dat je een bocht aan het nemen bent. Je kan dus een bocht nemen tegen een ongelooflijke snelheid zonder dat je iets zal merken van de middelpuntvliedende kracht.Toch zal je merken dat je ruimtetuig ergens anders zal toekomen dan wat je zou verwachten wanneer je in een rechte lijn reist.
Ook de baan die je volgt is voor jou om die reden recht.
En het is die lokale meetlat die bepaalt hoe jij verder weg, in de ruimte, vervormingen van ruimte ziet.
De ruimte ginds is niet vervormd an sich. Jouw rechte meetlat hier ziet er ginds vervormd uit, vanuit jouw lokaal idee op Aarde van wat recht en krom is.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
Re: donkere materie blijkt een illusie
Toch niet Peter,
De Lorentztransformaties gaan niet over snelheden relatief tov een waarnemer maar tov de lichtsnelheid. De uitdeining van het heelal mag je niet in rekening brengen.
De Lorentztransformaties gaan niet over snelheden relatief tov een waarnemer maar tov de lichtsnelheid. De uitdeining van het heelal mag je niet in rekening brengen.
"Anti-intellectualisme has been a constant thread winding its way through our political and cultural life, nurtured by the false notion that democracy means that my ignorance is just as good as your knowledge" - Isaac Asimov
Re: donkere materie blijkt een illusie
Maar ten opzichte van licht (in vacuum) staat alles toch stil? Of anders gezegd: licht heeft altijd een snelheid van 299 792 458 m/s ten opzichte van alles en iedereen in vacuüm. Of als je een foton in vacuüm als absoluut referentiekader neemt, dan is er geen tijd is er ook geen ruimte, volgens mij.
Volgens mij kan je een foton in vacuüm als het ultieme absolute referentiekader nemen voor tijd en ruimte van het heelal an sich. Daar licht in vacuüm tegenover alles en iedereen dezelfde snelheid heeft. Het heeft constante eigenschappen, die niet relatief zijn. Licht kan ons vertellen wat de ruimtelijke en tijdseigenschappen zijn van het universum op zichzelf, zonder waarnemers.
Volgens mij kan je een foton in vacuüm als het ultieme absolute referentiekader nemen voor tijd en ruimte van het heelal an sich. Daar licht in vacuüm tegenover alles en iedereen dezelfde snelheid heeft. Het heeft constante eigenschappen, die niet relatief zijn. Licht kan ons vertellen wat de ruimtelijke en tijdseigenschappen zijn van het universum op zichzelf, zonder waarnemers.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
Re: donkere materie blijkt een illusie
Ik wil toch nog iets, in antwoord op Ianier, stellen. Mijn idee is gebaseerd op reeds bestaande fysica en wiskunde.
Er is geen extra wiskunde nodig of extra fysica om mijn idee aan te tonen:
Wat is zeg ik dat de gekromde ruimtetijd veroorzaakt door een zwaar hemellichaam bepaalt wat de waarnemer zal waarnemen als een rechte lijn door de ruimte vanuit diens referentiekader.
Dat is eigenlijk anders gezegd wat Einstein's algemene relativiteitstheorie zegt.
Deze stelt dat je een recht pad in de ruimte volgt door een gekromde ruimtetijd.
Ik zeg alleen: jouw idee van een recht pad wordt bepaald door de mate van kromming van de ruimtetijd door een zwaar hemellichaam.
Dus, elke waarnemer die door de zwaartekracht rond een zwaar object door de ruimte reist ten gevolge van de ruimtetijdskromming, heeft een particulier idee van wat een recht pad is door ruimte, bepaald door de mate van kromming van de ruimtetijd door dat zware object.
Daar is geen extra wiskunde of extra fysica voor nodig, volgens mij. Dat is een logisch doorredeneren vanuit het uitgangspunt dat volgens de waarnemers die rond zo'n zwaar lichaam draaien ten gevolge van de kromming van de ruimtetijd, volgens hen een recht pad door de ruimte volgen.
Daarop doorredenerend kan je zeggen:
wat deze waarnemers verder weg in de ruimte voor gekromde ruimte of expanderende ruimte zullen houden, wordt bepaald door hun particulier idee van een recht pad in de ruimte dat ze hebben in hun gekromde ruimtetijd.
Hier is volgens mij geen extra wiskunde of extra fysica voor nodig. Maar enkel een logisch doorredeneren vanuit bestaande uitgangspunten in de algemene relativiteitstheorie.
Er is geen extra wiskunde nodig of extra fysica om mijn idee aan te tonen:
Wat is zeg ik dat de gekromde ruimtetijd veroorzaakt door een zwaar hemellichaam bepaalt wat de waarnemer zal waarnemen als een rechte lijn door de ruimte vanuit diens referentiekader.
Dat is eigenlijk anders gezegd wat Einstein's algemene relativiteitstheorie zegt.
Deze stelt dat je een recht pad in de ruimte volgt door een gekromde ruimtetijd.
Ik zeg alleen: jouw idee van een recht pad wordt bepaald door de mate van kromming van de ruimtetijd door een zwaar hemellichaam.
Dus, elke waarnemer die door de zwaartekracht rond een zwaar object door de ruimte reist ten gevolge van de ruimtetijdskromming, heeft een particulier idee van wat een recht pad is door ruimte, bepaald door de mate van kromming van de ruimtetijd door dat zware object.
Daar is geen extra wiskunde of extra fysica voor nodig, volgens mij. Dat is een logisch doorredeneren vanuit het uitgangspunt dat volgens de waarnemers die rond zo'n zwaar lichaam draaien ten gevolge van de kromming van de ruimtetijd, volgens hen een recht pad door de ruimte volgen.
Daarop doorredenerend kan je zeggen:
wat deze waarnemers verder weg in de ruimte voor gekromde ruimte of expanderende ruimte zullen houden, wordt bepaald door hun particulier idee van een recht pad in de ruimte dat ze hebben in hun gekromde ruimtetijd.
Hier is volgens mij geen extra wiskunde of extra fysica voor nodig. Maar enkel een logisch doorredeneren vanuit bestaande uitgangspunten in de algemene relativiteitstheorie.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
-
Peter van Velzen
- Moderator
- Berichten: 16534
- Lid geworden op: 02 mei 2010 10:51
- Locatie: ampre muang trang thailand
Re: donkere materie blijkt een illusie
Sorry maar élke gemeten snelheid is er een tussen de waarnemer en hetgeen dat wordt waargenomen. Het is een vectorsnelheid. De berekende tijdsdilletatie en objectverkorting, gelden dan ook alleen in de waarnemingsrichting. Waarom je de uitdijing van het heelal niet zou mogen meerekenen, daarvoor ken ik geen enkel argument. Roodverschuiving is roodverschuiving, en alleen roodverschuivng meerekenen, die jij niet beschouwt als het gevolg van die uitdijing is een subjectieve keuze. (wij nemen aan dat het door de uitdijing komt, de geobserveerde roodverschuiving, bevat daar echter geen informatie over)pallieter schreef:Toch niet Peter,
De Lorentztransformaties gaan niet over snelheden relatief tov een waarnemer maar tov de lichtsnelheid. De uitdeining van het heelal mag je niet in rekening brengen.
Ik wens u alle goeds
Re: donkere materie blijkt een illusie
Uitdeining geeft natuurlijk wel redshift.
Wat ik zei was dat de lorentz transformatie, zijnde de lengte contractie en tijddillitatie als gevolg van snelheid niets met relatieviteit te maken heeft. Dat gaat enkel over hoe snel je gaat in vergelijking met de lichtsnelheid, zonder dat je daar de snelheid van de uitdijing van het heelal mag bijtellen.
http://wibnet.nl/heelal/ruimtevaart/hoe ... het-heelal
Wij gaan tegen ongeveer 2000 000 km per uur door het heelal. Dat is 555 km per seconde en dus verwaarloosbaar tov de lichtsnelheid die 300 000 km per seconde is.
De uitdijing van het heelal is zelfs groter dan de lichtsnelheid. En die mag je dus echt niet bij lorentz bijtellen.
http://www.astroblogs.nl/2014/06/02/het ... tsnelheid/
Edit: moest je dus de uitdijing van het heelal in de formules van Lorentz steken trek je de wortel van een negatief getal en krijg je een imaginair getal als uitkomst.
Wat ik zei was dat de lorentz transformatie, zijnde de lengte contractie en tijddillitatie als gevolg van snelheid niets met relatieviteit te maken heeft. Dat gaat enkel over hoe snel je gaat in vergelijking met de lichtsnelheid, zonder dat je daar de snelheid van de uitdijing van het heelal mag bijtellen.
http://wibnet.nl/heelal/ruimtevaart/hoe ... het-heelal
Wij gaan tegen ongeveer 2000 000 km per uur door het heelal. Dat is 555 km per seconde en dus verwaarloosbaar tov de lichtsnelheid die 300 000 km per seconde is.
De uitdijing van het heelal is zelfs groter dan de lichtsnelheid. En die mag je dus echt niet bij lorentz bijtellen.
http://www.astroblogs.nl/2014/06/02/het ... tsnelheid/
Edit: moest je dus de uitdijing van het heelal in de formules van Lorentz steken trek je de wortel van een negatief getal en krijg je een imaginair getal als uitkomst.
"Anti-intellectualisme has been a constant thread winding its way through our political and cultural life, nurtured by the false notion that democracy means that my ignorance is just as good as your knowledge" - Isaac Asimov
Re: donkere materie blijkt een illusie
Pallieter, Peter en anderen,
Einstein zei: tijd is een illusie (zich baserend op zijn theorieën)
Natuurkundige Brian Greene zegt ook dat tijd een illusie is.
De logische conclusie moet dan zijn:
wat wij observeren aan ruimte, moet dan ook illusie zijn.
Ik geloof niet dat tijd en ruimte ontstaan bij een Big Bang (Big Bang theorie)
Ik geloof dat tijd en ruimte ontstaan in de interactie van een waarnemer met de ruimtetijd.
Ik denk ook dat 'our mind' enkel toegang heeft tot 'het actuele moment'. Als waarnemer van een observeerbaar universum hebben we enkel toegang tot het heden. Daarom meten wij tijd en ervaren wij ruimte.
Maar het blokuniversum (Brian Greene) of 'de ruimtetijd' of 'het universum an sich' is zowel verleden, heden als toekomst.
Einstein zei: tijd is een illusie (zich baserend op zijn theorieën)
Natuurkundige Brian Greene zegt ook dat tijd een illusie is.
De logische conclusie moet dan zijn:
wat wij observeren aan ruimte, moet dan ook illusie zijn.
Ik geloof niet dat tijd en ruimte ontstaan bij een Big Bang (Big Bang theorie)
Ik geloof dat tijd en ruimte ontstaan in de interactie van een waarnemer met de ruimtetijd.
Ik denk ook dat 'our mind' enkel toegang heeft tot 'het actuele moment'. Als waarnemer van een observeerbaar universum hebben we enkel toegang tot het heden. Daarom meten wij tijd en ervaren wij ruimte.
Maar het blokuniversum (Brian Greene) of 'de ruimtetijd' of 'het universum an sich' is zowel verleden, heden als toekomst.
"Over het ruimteobject Oumuamua: 'maar wat mij overtuigde (dat het buitenaardse technologie betrof), was dat het zich van de zon weg bewoog en er niet door werd aangetrokken: het werd voortgestuwd." (Harvard professor Avi Loub in een interview met De Morgen)
Re: donkere materie blijkt een illusie
En dus...?
Reality is that which, when you stop believing in it, doesn't go away.
Philip K. Dick
Philip K. Dick
Re: donkere materie blijkt een illusie
Je staat altijd stil ten opzichte van de lichtsnelheid vanuit je eigen referentiekader.pallieter schreef:Uitdeining geeft natuurlijk wel redshift.
Wat ik zei was dat de lorentz transformatie, zijnde de lengte contractie en tijddillitatie als gevolg van snelheid niets met relatieviteit te maken heeft. Dat gaat enkel over hoe snel je gaat in vergelijking met de lichtsnelheid, zonder dat je daar de snelheid van de uitdijing van het heelal mag mag bijtellen .
Zo moet ge dat zien, we worden geboren en we gaan dood, daar tussendoor begaan we stommiteiten (hoofdinspecteur van In, Aspe)
Re: donkere materie blijkt een illusie
Dat heeft te maken met de golffunctie maarten. Zo is de vraag waar een electron zich bevindt voor je meet onzinnig. Dat electron is tegelijk overal en nergens, tot je meet. Dan pas is het ergens. Alles bestaat tegelijk overal en niet tot het elementaire deeltje een interactie heeft en de golffunctie dichtklapt, tot het deeltje een deeltje wordt ipv een vergelijking. Daarvoor doen concepten als tijd, ruimte of plaats er niet toe. Waarom een stoel (of welk macroscopisch object dan ook) niet constant verdwijnt en een miljard lichtjaar verder terug te voorschijn komt is omdat door de Plack constante zo klein is, die kans is dus quasi oneindig klein. Doch niet nul!
"Anti-intellectualisme has been a constant thread winding its way through our political and cultural life, nurtured by the false notion that democracy means that my ignorance is just as good as your knowledge" - Isaac Asimov