donkere materie blijkt een illusie

[Peter van Velzen]

Je blijft dus - Maarten - volhouden dat de seismograaf twee aarbevingen niet in de tijd kan plotten?
Daar zullen de wetenschappers die er mee werken van opkijken!

[MaartenV]

Jouw argumenten en die van Mullog en Pallieter zijn zeker wetenschappelijk, ik zeg dat niet.
Maar ik raak niet overtuigd, daar het argument dat enkel het bewustzijn tijd kan ervaren en een detector niet, mij tegenhoudt om mee te gaan met die denkwijze.

Ervaring van tijd is cruciaal volgens mij. De dingen manifesteren zich moment bij moment aan het bewustzijn, terwijl daarbuiten de ruimtetijd bestaat, die op zichzelf zich niet in die hoedanigheid voordoet.

Wij dichten tijdservaring aan de detector toe. Maar in werkelijkheid is de manifestatie van het doen van de experimenten aan ons bewustzijn 'moment bij moment', doorheen de tijd, een ervaring die enkel een bewustzijn kan beleven.

Ervaren van wat gebeurt in de werkelijkheid, als moment bij moment verschijnend aan het bewustzijn, is cruciaal volgens mij. Daar onderscheidt een bewustzijn zich van een detector of meetinstrument: het meetintrument ervaart helemaal niks, tenzij het bewustzijn heeft.

Maar wat voor massaloze deeltjes geldt, geldt niet voor deeltjes met een massa. Die kunnen de lichtsnelheid niet bereiken en zullen daarom altijd een tijdsverloop kennen/ervaren en daarmee een volgordelijkheid.

Een foton ervaart niks, (tenzij het bewustzijn heeft, wat mogelijk is) dus kan het in die hoedanigheid ook geen tijdservaring hebben, en daarin zit (volgens mij) het cruciale verschil met een bewustzijn.

Het zich uitvouwen van de fenomenen aan het bewustzijn van moment tot moment als ervaring van de fenomenen daarbuiten in de tijd is volgens mij uniek voor het bewustzijn.

[Mullog]

Maar wat voor massaloze deeltjes geldt, geldt niet voor deeltjes met een massa. Die kunnen de lichtsnelheid niet bereiken en zullen daarom altijd een tijdsverloop kennen/ervaren en daarmee een volgordelijkheid.

Een foton ervaart niks, (tenzij het bewustzijn heeft, wat mogelijk is) dus kan het in die hoedanigheid ook geen tijdservaring hebben, en daarin zit (volgens mij) het cruciale verschil met een bewustzijn.

Een foton ervaart en kent niks. Wat het verschil is met bijvoorbeeld een proton is dat voor het foton de tijd stilstaat of niet bestaat (ik weet niet of hier een wezenlijk verschil in zit) maar voor het proton een seconde gewoon één seconde duurt, ook al ervaart en kent een proton ook helemaal niks.

Als het gaat om het bewust zijn van tijdervaringen dan dan is de vraag volgens mij "wat is bewustzijn?" o.i.d. en is de hele bovenstaande paragraaf niet relevant.

[Peter van Velzen]

Beste Maarten,
HEt feit dat een machine de tijd niet bewust ervaart, neemt niet weg dat zijn werking ervan afhangt. De tijd bestaat daarom objectief, ook al begrijpen we soms niet goed wat ze eigenlijk is.

[MaartenV]

Als het gaat om het bewust zijn van tijdervaringen dan dan is de vraag volgens mij "wat is bewustzijn?" o.i.d. en is de hele bovenstaande paragraaf niet relevant.

Dat is een goede vraag. Dat kan noch in fysische termen, noch in wiskundige termen beschreven worden.
Alleen jij en ik weten (en alle anderen hier) dat het bestaat, aangezien wij allen 'bewustzijnden' zijn.

Cogito, ergo sum. Een betere verwoording: ik ervaar, dus ik besta. Dat is het enige wat je met zekerheid weet.

[MaartenV]

Een foton ervaart en kent niks. Wat het verschil is met bijvoorbeeld een proton is dat voor het foton de tijd stilstaat of niet bestaat (ik weet niet of hier een wezenlijk verschil in zit) maar voor het proton een seconde gewoon één seconde duurt, ook al ervaart en kent een proton ook helemaal niks.

Als het gaat om het bewust zijn van tijdervaringen dan dan is de vraag volgens mij "wat is bewustzijn?" o.i.d. en is de hele bovenstaande paragraaf niet relevant.

Inderdaad. En het is juist een foton (in vacuüm) dat ons absolute (niet-relatieve) uitspraken kan laten doen over het universum op zichzelf, zonder waarnemers. Een foton heeft absolute eigenschappen: het is massaloos, dimensieloos (aan die snelheid) en het heeft ten opzichte van elke waarnemer dezelfde snelheid.
Het heeft constante eigenschappen. Absolute eigenschappen met betrekking tot ruimte en tijd. Dus dit object kan ons iets vertellen over de absolute eigenschappen van het universum, waarnemersonafhankelijk (referenceframe onafankelijk). Als we het als het ultieme referentiekader nemen vertelt het ons over het universum op zichzelf, zonder waarnemers.
Het antwoord is dan dat niet alleen tijd niet bestaat, maar ruimte bestaat ook niet.

[dikkemick]

Waarom wordt alleen het foton bij z'n lurven gepakt? Waarom niet gluon, W-enZ boson en graviton?
En wat als alles inderdaad een illusie blijkt te zijn? Dat we in een hologram-universum leven? https://newscientist.nl/nieuws/nieuwe-a ... logram-is/" onclick="window.open(this.href);return false;

[MaartenV]

Ik ben het met je eens Dickkemick: alles wat lichtsnelheid heeft ten opzichte van alle waarnemers.

[Dat beloof ik]

Inderdaad. En het is juist een foton (in vacuüm) dat ons absolute (niet-relatieve) uitspraken kan laten doen over het universum op zichzelf, zonder waarnemers. Een foton heeft absolute eigenschappen: het is massaloos, dimensieloos (aan die snelheid) en het heeft ten opzichte van elke waarnemer dezelfde snelheid.
Het heeft constante eigenschappen. Absolute eigenschappen met betrekking tot ruimte en tijd. Dus dit object kan ons iets vertellen over de absolute eigenschappen van het universum, waarnemersonafhankelijk (referenceframe onafankelijk). Als we het als het ultieme referentiekader nemen vertelt het ons over het universum op zichzelf, zonder waarnemers.
Het antwoord is dan dat niet alleen tijd niet bestaat, maar ruimte bestaat ook niet.

Het is alsof ik naar Cheepak Dopra zit te kijken. Wat een onzin.
Een foton kan ons uitspraken laten doen zonder waarnemers, en vervolgens ga je uitspraken doen waarbij je er wél een waarnemer bij haalt, om vervolgens weer te herhalen dat dit toch wel het ultieme referentiekader zónder waarnemers is.

Ik kan het daarom niet anders kwalificeren als inconsequente, onsamenhangende nonsens.

[Peter van Velzen]

Het eigenaardige is juist dat - hoewel een foton geen rustmassa heeft - ze wel impulsmassa heeft. Ze bevat energie en energie heeft een massa-equivalentie (E=M*C kwadraat). Mogelijkerwijs is de hoeveelheid licht in het heelal wel net zo "zwaar" als de hoeveelheid rustmassa. Eigenlijk begrijpen we daar nog maar weinig van.

[MaartenV]

Inderdaad. En het is juist een foton (in vacuüm) dat ons absolute (niet-relatieve) uitspraken kan laten doen over het universum op zichzelf, zonder waarnemers. Een foton heeft absolute eigenschappen: het is massaloos, dimensieloos (aan die snelheid) en het heeft ten opzichte van elke waarnemer dezelfde snelheid.
Het heeft constante eigenschappen. Absolute eigenschappen met betrekking tot ruimte en tijd. Dus dit object kan ons iets vertellen over de absolute eigenschappen van het universum, waarnemersonafhankelijk (referenceframe onafankelijk). Als we het als het ultieme referentiekader nemen vertelt het ons over het universum op zichzelf, zonder waarnemers.
Het antwoord is dan dat niet alleen tijd niet bestaat, maar ruimte bestaat ook niet.

Het is alsof ik naar Cheepak Dopra zit te kijken. Wat een onzin.
Een foton kan ons uitspraken laten doen zonder waarnemers, en vervolgens ga je uitspraken doen waarbij je er wél een waarnemer bij haalt, om vervolgens weer te herhalen dat dit toch wel het ultieme referentiekader zónder waarnemers is.


Ik kan het daarom niet anders kwalificeren als inconsequente, onsamenhangende nonsens.

Het is niet Deepak Chopra die zei dat tijd een illusie is. Zowel Einstein als fysicus Brian Greene (en heel wat andere fysici vandaag) zeiden dit.
De logische conclusie is dat onze waarneming/meting van ruimte dan ook een illusie moet zijn. Ik zie niet in wat daar onsamenhangend of inconsequent aan is.

[MaartenV]

Het eigenaardige is juist dat - hoewel een foton geen rustmassa heeft - ze wel impulsmassa heeft. Ze bevat energie en energie heeft een massa-equivalentie (E=M*C kwadraat). Mogelijkerwijs is de hoeveelheid licht in het heelal wel net zo "zwaar" als de hoeveelheid rustmassa. Eigenlijk begrijpen we daar nog maar weinig van.

Peter, als licht zich als een golf gedraagt (niet gemeten), dan is er geen sprake van een een impuls. (voor zover ik het begrijp)
deeltjes beschikken over een impuls p (momentum) en restmassa, terwijl golven een zekere golflengte λ hebben.

Dus momentum en restmassa zijn relativistisch, volgens mij. Als ik het goed begrijp.

[dikkemick]

Het eigenaardige is juist dat - hoewel een foton geen rustmassa heeft - ze wel impulsmassa heeft. Ze bevat energie en energie heeft een massa-equivalentie (E=M*C kwadraat). Mogelijkerwijs is de hoeveelheid licht in het heelal wel net zo "zwaar" als de hoeveelheid rustmassa. Eigenlijk begrijpen we daar nog maar weinig van.

Peter, als licht zich als een golf gedraagt (niet gemeten), dan is er geen sprake van een een impuls. (voor zover ik het begrijp)
deeltjes beschikken over een impuls p (momentum) en restmassa, terwijl golven een zekere golflengte λ hebben.

Dus momentum en restmassa zijn relativistisch, volgens mij. Als ik het goed begrijp.

Ik vrees dat alle begrippen op dit vlak ons verstand te boven gaan (en die van de fysici zelf). Deeltjes zijn concepten. Om ons een beeld te geven waar het over gaat.

[MaartenV]

En wat als alles inderdaad een illusie blijkt te zijn? Dat we in een hologram-universum leven? https://newscientist.nl/nieuws/nieuwe-a ... logram-is/" onclick="window.open(this.href);return false;

Als dat zo is wat deze wetenschappers zeggen, dat alles 'een hologram' is, dan dienen ze ook de bedenking te maken (volgens mij) dat hersenen eveneens illusie zijn. Want ook ons brein heeft ruimtelijke dimensies.

Wat blijft er dan over? Wij, als waarnemers en een platonische entiteit.

[pallieter]

Een Foton heeft geen (rust)massa en dus ook geen klassieke impuls. E=mc2 zegt hoe je massa omzet naar energie. Een foton heeft echter wel energie die kan worden overgedragen via compton scattering en zo zorgen voor een stuwkracht. Men stelt dus dat het foton een impuls heeft omdat er een relatie bestaat tussen energie en massa. Het foton zelf zal echter nooit zelf massa hebben maar kan wel energie overdragen.
http://www.nuclear-power.net/nuclear-po ... of-photon/

Een foton heeft wel tegelijk de eigenschappen van een golf als van een deeltje, net zoals andere elementaire deeltjes. Momentum en impuls zijn niet relativistisch zoals Maarten het bekijkt. Toch niet bij elementaire deeltjes. Een van de grote vraagstukken in de fysica is net waarom op kwantum niveau de relatviteitstheorie van Einstein niet van toepassing is.