Is het bewezen dat waarnemer golffunctie doet instorten?

[MaartenV]

Ik ben het ermee eens dat elke poging om bewustzijn mee in een heelalmodel te betrekken uitmondt in 'woo'.
Bewustzijn (consciousness) is 'woo'. Het past in geen enkel fysisch heelalmodel dat in de wetenschappen beschreven wordt.
Toch maakt het het meest essentiële onderdeel uit van onze existentie. Mijn optiek is dit element dus mee te betrekken in de beschrijvingen van het heelal.

'Ruimtetijd' is een door de relativiteitstheorie aangereikt concept dat de toets van de rede doorstaat.

Van zodra er een eerste waarnemer bestaat, lijkt het logisch dat er een eerste 'referentiekader' voor tijd- en ruimte 'werd geboren'. (a reference frame).
Dat lijkt me logisch verenigbaar met de gedachte dat tijd en ruimte relatief zijn.

We dienen een generatie filosofen en wetenschappers af te wachten die zullen pogen om bewustzijn mee in de heelalmodellen en de geheelbeschrijvingen van de natuur te betrekken. Waarbij zij in den beginne vaak op weerstand zullen stuiten omdat bewustzijn - door zijn aard - niet anders dan binnen de materialistische beschrijvingen als 'woo' gecategoriseerd kan worden.

[Peter van Velzen]

.
Van zodra er een eerste waarnemer bestaat, lijkt het logisch dat er een eerste 'referentiekader' voor tijd- en ruimte 'werd geboren'. (a reference frame).

Het is maar wat je onder een "waarnemer" verstaat. Laat alle leven "waarnemer" zijn en de tijd begon (hier op aarde) ongeveer 3,5 miljard jaar geleden. Wil je een bewuste waarnemer, dan is het misschien maar 6 miljoen jaar geleden pas gebeurd. WIl je traditionele materie waarnemers noemen, dan was het bijna 400.000 jaar na de big bang. (voor die tijd waren er geen atomen).

Maar het is niet de waarnemER die de functie doet instorten, maar de waarnemING. (een gebeurtenis).

[MaartenV]

Met waarnemer bedoel ik: gewaarworden van sensaties in de wereld via zintuigen.

[Peter van Velzen]

Met waarnemer bedoel ik: gewaarworden van sensaties in de wereld via zintuigen.

Dan zit je - afhankelijk van hoe je een zintuig defineerd toch al vrijwel in het cambrium (542 miljoen jaar geleden).
Volgens jou z ou het precambrium en ook de vorming van de aarde dus in de tijd niet bestaan! (want de tijd kan dan pas in het cambrium begonnen zijn)

[MaartenV]

De relativiteitstheorieën zeggen ons:

In tegenstelling tot wat onze zintuigen (en metingen) ons vertellen:
we leven niet in de gemeten ruimtelijke 3D-wereld,
maar in een - enkel mathematisch deduceerbare - 4D-wereld waar tijd en ruimte een geometrische manifold vormen, genaamd ruimtetijd. Zo is het universum waar wij deel van zijn.

Mijn idee is dat het onze existentie is als 'waarnemers' (dieren of mensen die een wereld gewaarworden vanaf onze geboorte) om niet die gehele ruimtetijd te kunnen ervaren, maar in tegenstelling daarvan enkel tot een actueel moment' toegang hebben, van moment tot moment. Dat is onze ervaring die ons bewustzijn van deze wereld geeft.

Om op uw vraag te antwoorden: de Eerste Waarnemer neemt een tijdschaal waar, ook naar het verleden toe.
Het is een ontstaan van een positie op een tijdlijn met enkel toegang tot het actueel moment. Het verleden bestond, de toekomst is er nog niet.
Terwijl de wereld an sich, zonder waarnemers een manifold is van een combinatie van tijd en ruimte, dat onzichtbaar is voor waarnemers en dat bestaat uit alle gebeurtenissen uit heden, verleden en toekomst tegelijk. (block universe)

[Peter van Velzen]

Beste Maarten,
ons wereldbeeld wordt niet gevormd door de input onze zintuigen, maar voornamelijk door wat onze hersenen ervan maken. de 3D-wereld en de tijd zijn het resultaat van de (visuele) cortex en ons geheugen. De 4D-wereld bijna geheel het resultaat van de wiskunde en voor een heel klein deel van een billiante inval. (zie de tijd als 4e dimensie).
Onze zintuigen nemen alleen gebeurtenissen waar. Daarvan wordt alleen de variatie doorgegeven aan de cortex, die er dan (blijkbaar) een 3D wereld mee bouwt. Hoeveel dimensies er in werkelijkheid zijn, weten we niet.

[MaartenV]

Dat is inderdaad, vanuit onderzoek van de meetbare wereld, de juiste verklaring die je geeft.
Maar wat nu als de 4D-world een block universum is zoals filosoof Bradley Skow stelt? Dat 'alle tijden en plaatsen' reeds aanwezig zijn. Dat er geen tijdslijn is maar alles tegelijk aanwezig is in dat block universum dat ruimtetijd wordt genoemd. Wat niet geobserveerd kan worden.
Dan is ook de verklaring dat hersenen de oorzaak zijn van onze waarnemingen' een lineaire oorzaak-effect verklaring die in de werkelheid (ruimtetijd) zich eigenlijk niet op die wijze voordoet.

[Dat beloof ik]

Ik vraag me af of jij op quantum existenseel level dezelfde waarnemingsperceptie als ik determineer, namelijk een persistentie in het exponentieel imploderend recessieniveau van de kritische succes actoren, ik noem dat het 'eirksa' effect, aangaande de credibiliteit van je stellingen.

[HankS]

zoals filosoof Bradley Skow stelt?

De man heet Bradford of Brad maar niet Bradley, als je dan toch aan namedropping doet vermeld dan je bron dan kom je er ook zelf achter hoe de goede man heet.

[MaartenV]

Feitelijk heet de visie die bewustzijn betrekt in quantumfysica de "von Neumann–Wigner interpretation of quantummechanics". Het gaat erom dat zelfs een apparaat bestaat uit atomen en electronen die zich in een staat van 'probabiliteit' bevinden (Copenhagen interpretatie). De finale waarnemer in deze wereld is geen apparaat dat zich zelf in een probability-state bevindt, maar een menselijk bewustzijn dat zelfs de positie van een elektronen in een meetinstrument constitueert.

[MaartenV]

Ik vraag me af of jij op quantum existenseel level dezelfde waarnemingsperceptie als ik determineer, namelijk een persistentie in het exponentieel imploderend recessieniveau van de kritische succes actoren, ik noem dat het 'eirksa' effect, aangaande de credibiliteit van je stellingen.

Interessant.

[MaartenV]

zoals filosoof Bradley Skow stelt?

De man heet Bradford of Brad maar niet Bradley, als je dan toch aan namedropping doet vermeld dan je bron dan kom je er ook zelf achter hoe de goede man heet.

Het was enkel mijn bedoeling Bradford Skow van MIT te citeren (wiens naam ik inderdaad fout schreef) m.b.t. zijn concept over het block universum. Ik wilde niet aan 'namedropping' doen.

[Peter van Velzen]

De finale waarnemer in deze wereld is geen apparaat dat zich zelf in een probability-state bevindt, maar een menselijk bewustzijn dat zelfs de positie van een elektronen in een meetinstrument constitueert.

Finale waarnemer? Dat is nog maar de vraag1

[MaartenV]

Kijk, ik heb een voorkeur voor hypotheses die bewustzijn betrekken in de beschrijvingen van de wereld, omdat bewustzijn ook deel uitmaakt van de werkelijkheid. I experience, therefore I am, is feitelijk het enige waar we echt zeker van kunnen zijn volgens mij. Vandaar dat ik de von Neumann–Wigner interpretatie van de quantummechanica meer genegen ben dan andere interpretaties.

[Peter van Velzen]

Ikwijs de Neumann–Wigner interpretatie af. Het menselijk bewustzijn veroorzaak de golf-functie. Het is omdat dit bewustzijn helemaal niet nodig is voor de waarneming (die kan ook door een Robot geschieden), terwijl de golf-functie afhankelijk is van ons idee over de werkeliikheid.