Soms heb ik het idee dat je iets eerder hebt gezien, of gehoord. Kan zijn dat je met iemand praat en opeens het idee krijgt dat je weet wat die persoon gaat zeggen, of dit al eerder hebt gehoord.
Bij mij gaat een Déjà vu soms ook gepaard met een gevoel van 'impending doom', op handen zijnde rampen. Je bevind je in een situatie die je opeens bekend voorkomt en waarvan je het gevoel krijgt dat de afloop slecht zal zijn. Gelukkig duurt dit gevoel maar even, want de Déjà vu is binnen enkele seconden voorbij.
Wikipedia biedt 2 mogelijke verklaringen. De eerste wordt een kortsluiting in de hersenen genoemd, waarbij een beeld dat je ziet zich eerst in de hersens opslaat alvorens je het echte beeld bewust ziet, zodat je denkt het al eens gezien te hebben. Een kwestie van perceptie.
De tweede is een uitleg van Daniel Dennett, die het als een stoornis in de hersens zelf ziet en niet in de perceptie van iets dat je ziet/hoort. De hersenen zelf zijn door vermoeidheid, of een aandoening in de war en de hippocampus produceert onnodig een bekendheidsgevoel.
