Freethinker.nl

Geachte forumleden,

Zoals jullie wel zullen weten zijn er zowel exacte, natuurlijke wetenschappen (wiskunde, biologie, natuurkunde, scheikunde) en sociale wetenschappen (sociologie, psychologie, economie, politicologie). Zelf studeer ik geschiedenis, een kennisvorm die wel eens tot de sociale wetenschappen wordt gerekend (maar ook wel als geesteswetenschap, kunstvorm of 'wetenschap op zichzelf' wordt gezien).

Ik zou graag jullie mening willen horen over het volgende: Het is duidelijk dat de natuurlijke en sociale wetenschappen een verschillend onderzoeksobject hebben. De sociale wetenschappen lijken echter de natuurlijke wetenschappen verder in grote lijnen te willen nabootsen (dat wil zeggen: wetmatigheden ontdekken om te kunnen verklaren en voorspellen). Maar de vraag is natuurlijk of dit terecht is. Wat vinden jullie daarvan?

Om de discussie een beetje in te leiden:

"However, some social scientists strongly resist the suggestion that they should look up to the natural sciences in this way (...) They argue that the methods of natural science are not necessarily approriate for studying social phenomena (...) They often point out that the social sciences are younger than natural sciences, and that the complex nature of social phenomena makes succesful social science very hard to do."
- Samir Okasha, Philosophy of Science: A Very Short Introduction, p. 124.

Welkom op dit forum.


Dienstmededeling,
Deze link geeft in het kort het gedrag van het forum weer voor newbies.
De uitgebreide regels vind U hier

FreeThinker op Facebook

Collingwood schreef:Geachte forumleden,

Zoals jullie wel zullen weten zijn er zowel exacte, natuurlijke wetenschappen (wiskunde, biologie, natuurkunde, scheikunde) en sociale wetenschappen (sociologie, psychologie, economie, politicologie). Zelf studeer ik geschiedenis, een kennisvorm die wel eens tot de sociale wetenschappen wordt gerekend (maar ook wel als geesteswetenschap, kunstvorm of 'wetenschap op zichzelf' wordt gezien).

Ik zou graag jullie mening willen horen over het volgende: Het is duidelijk dat de natuurlijke en sociale wetenschappen een verschillend onderzoeksobject hebben. De sociale wetenschappen lijken echter de natuurlijke wetenschappen verder in grote lijnen te willen nabootsen (dat wil zeggen: wetmatigheden ontdekken om te kunnen verklaren en voorspellen). Maar de vraag is natuurlijk of dit terecht is. Wat vinden jullie daarvan?

Om de discussie een beetje in te leiden:

"However, some social scientists strongly resist the suggestion that they should look up to the natural sciences in this way (...) They argue that the methods of natural science are not necessarily approriate for studying social phenomena (...) They often point out that the social sciences are younger than natural sciences, and that the complex nature of social phenomena makes succesful social science very hard to do."
- Samir Okasha, Philosophy of Science: A Very Short Introduction, p. 124.

Ik denk dat in een aantal sociale wetenschappen er druk gewerkt wordt aan benaderingen, en bijvoorbeeld bijbehorende wiskunde. Ik denk dat de pluriformiteit in benaderen meer geschikt is dan dat de sociale wetenschappen zich gaan richten op het uitvechten van grondslagendiscussies (1), de vele modellen, voortkomend uit de vele paradigma's (1) moeten echter wel pas toegepast worden, indien deze "valide zijn". Juist door niet 1 nauw gedefinieerde grondslag van wat rationalistisch is, kunnen we datgene wat het volk overkomt in al zijn diversheid beschouwen, verklaren, voorspellen en beinvloeden. Demarcatie criteria zijn daarbij gericht op wat "nuttig is en wat niet". En wat nuttig is en wat niet... dat bepalen we dan weer zelf / samen.

Dus ja, ik denk dat natuurlijke en sociale wetenschappen wezenlijk verschillen, maar aan de andere kant is een natuurwetenschappelijke benadering (modellering, demarcatie, etc.) zeer zeker legitiem ook binnen de sociale wetenschappen. Maar sociale wetenschappers die zich puur richten op bijvoorbeeld kwalitatief niet hypothetisch deductief redeneren, hebben ook zo hun plek in het wereldje.

1. Thomas Kuhn - structures of scientific revolutions