The World As Hologram

[Peter van Velzen]

Leonard Susskind legt uit hoe het idee is ontstaan dat "de wereld" een hologram zou kunnen zijn.
Iemand heeft uitgerekend dat de hoeveelheid informatie die in een zwart gat verdwenen is proportioneel is met het oppervlakte van de waarnemingshorizon. Aangezien de radius van die horizon recht evenredig is met de massa, eist de wiskunde dat de hoeveelheid informatie dus evenredig is met het kwadraat van de massa. Daar zit een zekere logica in, aangezien elk elementair deeltje een verhouding moet hebben met elk ander deeltje, vormt dat bij grote aantallen in feite de bulk van de informatie.(maar dat zal wel een te simpele verklaring zijn) Aangezien de zwaartekracht ook evenredig is met het kwadraat van de radius; ergo het kwadraat van de massa neem ik aan dat dit ook iets te maken heeft met Erik Verlindes idee van de zwaartkracht een vorm van informatie is. Wederom kom ik een paralel tegen tussen het expanderend universum en het zwarte gat. Het is die paralel die uiteindelijk tot de veronderstelling uit de titel leidt, al krijg ik toch de indruk dat Susskind het niet zozeer over onze wereld heeft als wel de wereld die wij niet kunnen waarnemen. Ik ben benieuwd hoe men op het idee is gekomen dat die nog minstens 1000 keer groter is dan het zichtbare heelal.

[Klikzoi]

Expansie en zwaartekracht zijn inderdaad tegenovergestelde principes, maar behoort tegelijkertijd wel tot onze objectieve waarneming.

Wat wij waarnemers als een paradox beschouwen zou via een hypothetisch multidimensionaal perspectief verklaarbaar kunnen zijn. Alleen valt dat buiten onze waarnemingshorizon.

[heeck]

Peter,
S. heeft het wel degelijk over onze wereld en ik vind het een prestatie om zulke treffende gelijkenissen in een enkel verhaal te brengen.

Over het onmisbare kennen van een code nog het volgende praktijkvoorbeeld:
Vroeger in de tijd van morse en van telegrafisten barstte het van de afkortingen als bijv. S.O.S ---...--- of was het nu ...---... ?
Honderden afkortingen omdat een enkele lijn door een enkele telegrafist werd bezet en dus zend/ontvangsttijd duur was.
De telegrafist moest dus honderden, wel duizenden codes kennen en laatst zag ik nog zo een van de drie of vier centimeterdikke delen vol met al die afkortingen. Het kennen van de codering is dus deel van het totale info-pakket.

Mijn broer zal ik consulteren over de quantumzaken, want die is bedreven in meterijen nabij de absolute nul graden. En als het zo koud is dan zouden de infootjes stijf tegen elkaar aan moeten liggen voorspelt mijn lekenverstand.

Even de glimlachpraktijk: hoe zit het dat zeker de helft van de katten die we ooit hadden de aandrang bezat om achter de TV te gaan kijken naar de vogeltjes aan de voorkant?

Roeland

[Jinny]

Vroeger in de tijd van morse en van telegrafisten barstte het van de afkortingen als bijv. S.O.S ---...--- of was het nu ...---... ?

...---... en inderdaad in dit specifieke geval aaneengesloten geseind, zonder de spaties tussen de letters.
Als één teken dus...

BOT

[Peter van Velzen]

Peter,
S. heeft het wel degelijk over onze wereld en ik vind het een prestatie om zulke treffende gelijkenissen in een enkel verhaal te brengen.

De holografische informatie waar hij het over heeft zou de informatie zijn die voor ons verborgen is. ze betreft dus niet het zichtbare maar het onzichtbare heelal. Ik zie dat niet als "deze wereld" maar je mag er uiteraard anders over denken.

Het is inderdaad nogal een prestatie om dergelijke abstracte theorien begrijpelijk uit te leggen. Daar ben ik het volledig met je over eens.

[heeck]

De holografische informatie waar hij het over heeft zou de informatie zijn die voor ons verborgen is. ze betreft dus niet het zichtbare maar het onzichtbare heelal. Ik zie dat niet als "deze wereld" maar je mag er uiteraard anders over denken.

Je ziet kennelijk de voorbeelden die ik aanhaalde niet als illustratie van de manier waarop je zelf op je omringende wereld reageert?!
Het hele breinwerk dat de input van je ogen omwerkt tot een bruikbaar ervaren van de omgeving ervan IS net zo een codeboek als voor de telegrafist.
Nog een voorbeeld dan:
Ken je dit soort "ontdek-plaatjes"?
http://www.tweedehands.nl/boeken/boeken ... 86032.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Pas met een bepaalde manier van kijken -de code- valt de info waar te nemen.
Maar misschien bega ik de zonde dat ik zijn gelijkenis oppak in plaats van wat de spreker bedoelt. Alhoewel ik die zonde betwijfel.

Voor de rest houd ik het erop dat voor cosmologische discussies een bij mij volkomen versleten stoot wiskunde nodig is.
Dus haak ik af.

Roeland

[heeck]

Vroeger in de tijd van morse en van telegrafisten barstte het van de afkortingen als bijv. S.O.S ---...--- of was het nu ...---... ?

...---... en inderdaad in dit specifieke geval aaneengesloten geseind, zonder de spaties tussen de letters.

Net als hier?!
http://www.youtube.com/watch?v=qw4u1p41fIk" onclick="window.open(this.href);return false; Redt Jezus Redt Jezus Redt
R.

[Jinny]

Hij blijft geniaal......

[Kevin]

Ik ben het filmpje aan het kijken.... Ik ben nu op 12:49, en ik irriteer me mateloos aan de inderdaad defecte analogieën die deze beste man gebruikt. "Your computer has to be cooled because it ejects bits of imformation".

Je kan je voorstellen dat het bloed uit m'n oren spuit op het moment dat hij deze zin in de mond nam. Wat een totale onzin! Een bit gaat niet verloren het gaat om de CONTEXT van de verschillende bits die de INFORMATIE vormen.

INFORMATIE is bruikbare DATA. DATA die niet bruikbaar is is dát: DATA. Als je iets wil verwijderen verander je de onderlinge relatie van de bits, niet de staat van het hele groepje "bits", of een "bit" zelf. Een bit (of een kleinste vorm informatie) is niets op zichzelf.

Ik vind het geneuzel ook veel te abstract. Een uitleg die zoveel abstracte lagen nodig heeft is géén uitleg maar een semantische puzzel waarin het eigenlijke idee een schaduw is van al die tientallen zo niet honderden abstracties die hij maakt. Goh, zijn eigenlijke idee is een hologram!! (See what I did there?)

Maar goed, hij is nog niet klaar. Dus ik ga geduldig verder kijken en misschien vind ik het op het eind wel helemaal geniaal. We zullen zien.

[Kevin]

ok ik zit nu op 16:31 en ik snap niet waarom deze man een professor is.. Gaat vast nog komen, ben ik zeker van, maar ik zie zijn probleem niet.

Hij begrijpt duidelijk niet wat een zwart gat is, en heeft duidelijk geen grip op de wet van behoud van energie.

Zijn "tegenstrijdigheid" komt voort uit een verkeerd begrip, waarbij hij de singulariteit als belangrijkste sleutelstuk bewust negeert (want niets blijft voor eeuwig aan de event-horizon, maar gaat ALTIJD, 100% van de tijd door naar de kern) en de informatie van "Alice" wordt dus nooit "verstopt" of "niet-vernietigd", want Alice wordt tot haar basisdeeltjes uiteen gereten en als Gamma straling weer het universum in geslingerd bij het uitstoten van energie door het zwarte gat.

Tot nu toe zie ik dus totaal geen probleem, behalve dan het onbegrip van deze beste man. Hij ziet niet in dat een zwart gat een galactische blender is en dat is zijn probleem.

[Kevin]

Ik zit op 32 minuten (ben gerust gesteld want uiteindelijk kwam stringtheorie om de hoek en al hoewel ik van de details niets weet begrijp ik een klein beetje het principe en dus bekend terein) en misschien kan iemand me uitleggen hoe het idee tot stand komt dat er een "veilige" event-horizon bestaat bij een ietsje wat zoveel massa bezit, daardoor zoveel zwaartekracht heeft en daardoor zo héét is dat het eigenlijk praktisch niet te meten valt?

Want dat begrijp ik niet.

[Peter van Velzen]

Ik zit op 32 minuten (ben gerust gesteld want uiteindelijk kwam stringtheorie om de hoek en al hoewel ik van de details niets weet begrijp ik een klein beetje het principe en dus bekend terein) en misschien kan iemand me uitleggen hoe het idee tot stand komt dat er een "veilige" event-horizon bestaat bij een ietsje wat zoveel massa bezit, daardoor zoveel zwaartekracht heeft en daardoor zo héét is dat het eigenlijk praktisch niet te meten valt?

Want dat begrijp ik niet.

Volgens mij legt Susskind dat uit: De persoon die zich aan de waarnemingshorizon bevindt neemt zelf noch hitte noch zwaartekracht waar, Ik weet niet of het theoretisch klopt, maar zelfd het veronderstelde verscheurende getijden-effect is wellicht niet waarneembaar voor iemand die verkort is in de lengterichting (in de richting van de zwaartekracht) en waarvoor de tijd stilstaat. (zie mijn fictieve val in het "oneindige" zwarte gat hier.)

[Kevin]

Ah die discussie heb ik inderdaad gevolgd maar kon ik niet compleet begrijpen... De vraag over bijv. roodverschuiving staat nog steeds onbeantwoord. Ik ben niet zo'n vragen-jager als sommige dus bij deze verwoord ik hem anders:

Stel, bij je fictieve val in het zwarte gat (wat ik steeds meer en meer een bedrieglijke term begin te vinden, ik stap over op singulariteit) dan zou je naarmate je sneller richting de kern valt, een verbuiging moeten zien van het universum om je heen in tegenovergestelde richting van de kern, aangezien het licht wat jouw ogen raakt verbogen raakt door de geleidelijke invloed van de singulariteit, zoals een vis in een steeds kleiner wordende vissenkom zeg maar (of een vis in een vissenkom met een steeds grotere dichtheid van water, in principe hetzelfde).

Ik ben wel benieuwd naar de theorie er achter want ik kan me zoiets wat deze man beschrijft nauwelijks voorstellen als een reëel bestaand iets.

Ook het fantasie achtige 2d doek die buiten het meetbare universum (de rand t.o.v. onze huidige positie, waar het universum sneller groeit dan het licht van de ruimte daarachter onze kant op komt) snap ik niet.

Voor mij is het perfect logisch dat de ruimte "buiten" die bubbel net zo is zoals onze ruimte, alleen verwijderen we onszelf van het "nu" van dat specifieke stukje ruimte.

Ik moet wel zeggen dat ik een vrij groot ruimtelijk inzicht heb en het me dus allemaal kan voorstellen, letterlijk. En tot nu toe klopt alles prima, behalve stukjes van zijn verhaal waarin hij opmerkelijk vreemde conclusies trekt, zoals dat de mantel van een singulariteit bij het benaderen ervan er plotseling niets meer toe zou doen...

In mijn hoofd: Hoe kleiner de afstand is die je aflegt richting een object met haast onmeetbare hoge dichtheid zoals een singulariteit, hoe groter de invloed van zwaartekracht wordt en hoe méér de samenstelling van dat object er toe gaat doen op kleine afstanden. Het is dus totáál onmogelijk te ontsnappen aan de mantel van een singulariteit, welke kant je ook op gaat want achter de mantel wordt je vanzelf terug naar buiten geduwd, op de mantel (er is geen "kern", de mantel, is de "kern").

[Peter van Velzen]

In mijn hoofd: Hoe kleiner de afstand is die je aflegt richting een object met haast onmeetbare hoge dichtheid zoals een singulariteit, hoe groter de invloed van zwaartekracht wordt en hoe méér de samenstelling van dat object er toe gaat doen op kleine afstanden. Het is dus totáál onmogelijk te ontsnappen aan de mantel van een singulariteit, welke kant je ook op gaat want achter de mantel wordt je vanzelf terug naar buiten geduwd, op de mantel (er is geen "kern", de mantel, is de "kern").

Volgens mij bedoel naar binnen getrokken. maar van een mantel die tevens de kern is heb ik nog nooit gehoord. Er is de singulariteit zelf die geen afmetingen heeft en daarom oneindig zwaar is en oneindig veel energie zou hebben (wat natuurlijk ook weer niet mogelijk is). Verder is er de waarnemingshorizon waar het licht niet meer kan ontsnappen. de straal daarvan is recht evenredig met de massa. Een zwart gat met een massa die 10 x zo groot is als het zichtbare heelal heeft een waarnemingshorizon met een ("schwarschild")radius die groter is dan de radius van dat zichtbare heelal.

Verder heeft alles wat naar een zwart gat toevalt relativistische snelheden, met allerlei eigenaardige gevolgen vanuit ons oogpunt, die weer niet kunnen worden waargenomen door iets dat zich daar bevindt. Het zou me verbazen als er veel mensen zijn die zich daarbij iets kunnen voorstellen.