Betrouwbaarheid van bronnen

[Samsa]

Een probleem dat door mij opgemerkt werd in het topic 'Temperatuur gemeten onder absolute nulpunt' maar ik veel vaker tegenkom:

Bij gebrek aan kennis en tijd moet je vaak vertrouwen op deskundigen. De keuze van deze deskundigen blijkt voor sommige mensen van buiten het specifieke vakgebied erg ingewikkeld. Om eerlijk te zijn is het voor mij vaak al volstrekt onmogelijk om een natuurkundig artikel uit een *ander* vakgebied dan het mijne te begrijpen; daarvoor moet ik dan collega's vragen. Voor de buitenstaander is dit mogelijk nog erger: als ik een artikel van mijn partner lees (biomedische richting) heb ik werkelijk geen idee wat erin staat. Ik moet dus alles wat ik lees voorleggen aan haar om de plausibiliteit te kunnen inschatten, en dan neem ik maar weer aan dat zij daartoe in staat is.

Ik merk dat bij veel mensen het precies misgaat op dit punt (het kiezen van deskundigen of de 'mainstream' wetenschappelijke opvattingen): zij trappen in de imitatietruuks van quasi-deskundigen. Die imitatie is (voor mijn gevoel althans) de laatste jaren steeds beter geworden: zo zijn er stapels 'nep'-universiteiten en instituten opgericht waar allerhande kul-onderzoek wordt gedaan, er zijn allerlei professioneel klinkende maar niet officiële titels die worden uitgegeven door deze nepinstituten (biofotonisch arts, stralingsdeskundige, etc), ze publiceren in online journals waarbij ze de logo's en het format kopiëren van bekende wetenschappelijke journals (inhoudelijk is het echter allemaal technologisch gebrabbel van het niveau star trek), ze gebruiken de schrijfstijl, opmaak, etc. die gebruikelijk is voor wetenschap en ze imiteren 'meetapparatuur' (die natuurlijk niks zinnigs meet maar het ziet er wel indrukwekkend uit zo'n lading piepende lampjes en grafiekjes in je huis natuurlijk. Vaak ontbreken zelfs de assen bij deze plaatjes nota bene dus wat ze gemeten hebben is niet eens duidelijk! ).

Ik heb eens wat van deze zaken (folders, websites, etc.) voorgelegd aan vrienden (academisch en niet-academisch) en het is opmerkelijk hoeveel erin trappen of het iig het voordeel van de twijfel geven. Een van de redenen hiervoor is dat de teksten en folders die het betrof zo overladen waren met technische termen die ze niet kenden, begeleid met foto's van onderzoekers en artsen met lange lijsten aan titels (Prof.dr.ir...dan móet het wel kloppen) die werkzaam waren bij 'grote instituten': al die zaken verleenden een zekere betrouwbaarheid aan wat in feite gewoon kwakzalverij was.

In een poging het fenomeen wat meer te bestuderen wou ik het maar in de groep gooien, wellicht dat er wat voorbeelden boven komen drijven. Enkele voorbeelden die ik zo bedenk:

- Michael Behe (scheikundige oid.. schrijft vrij onbegrijpelijke papers over irreducible complexity maar komt over voor buitenstaanders als een betrouwbaar wetenschapper)
- WEET Magazine (populair wetenschappelijk... imiteert andere popsci tijdschriften..)
- Keith Moore (die kerel met dat embryologie gezever in de koran)
- Hans Jansen (arabist... ik kan totaal niet beoordelen zelf of deze man betrouwbaar is, maar zijn collega's roepen graag van niet... op tv verschijnt hij regelmatig als deskundige)
- Andrea Rossi (natuurkundige.. wel eens ter sprake gekomen hier... publiceert op een zelfbedacht online journal waar verder allemaal kul staat)
- http://vixra.org/" onclick="window.open(this.href);return false; Een 'alternatief' voor arxiv maar dan zonder vermeende 'censuur'. Voor zover ik kon zien binnen mijn eigen vakgebied staat er een boel totale onzin op. Bij andere vakgebieden snap ik er al snel niks meer van dus dit is een goed voorbeeld (vergelijk de echte http://www.arxiv.org" onclick="window.open(this.href);return false; dat actief gemodereerd en gecontroleerd wordt door wetenschappers).

Een ander voorbeeld: http://www.denieuwereporter.nl/2012/06/ ... an-zembla/" onclick="window.open(this.href);return false;

[heeck]

Samsa,
Bronnen zijn nooit betrouwbaar.
De betrouwbaarheid wordt geleverd door replicatie van bevindingen.
Replicatie van bevindingen daar wordt al bewust mee gesjoemeld, uiteraard door hen die maar één betrouwbaarheid kennen en dat is genereerbare marktvraag. {denk aan power-balance, tens-apparatuur, farma- en andere omzetten, of winbare zielen.}
Op de voet gevolgd door uit ideologieën voortspruitend reli- of andersoortige geloven. {denk aan Templeton stichting, Linus Pauling of de genezende Levensstroom, 2012- annex UFO-overtuigingen en niet te stoppen PerpetuumMobile-vondsten.}

Ook dat repliceren, -zelfs het lezen en vinden en kunnen betalen van de verslagen-, gaat het gros van de mensheid, inclusief jou en mij ver buiten het praktische bevattingsvermogen en de besteedbare tijd.

Voor de onder- en gemiddeld ontwikkelde, maar ook de bovengemiddeld snuggere is het daarom van groot belang om uit te maken welke beweringen echt van belang zijn voor het eigen bestaan.

De rest is, voor iedereen op de eigen wijze, buiten bereik.

Roeland

[Peter van Velzen]

Ik zie even niet wat de betrouwbaarheid van de bronnen met de problemen met betrekking tot "temperatuur gemeten onder het absolute nulpunt te maken heeft. Ik begon vooral te stijgeren omdat meer energie (hetgeen normaliter altijd hogere temperatuur betekent) ploseling tot een "lagere" temperatuur leidt. Dan raak ik totaal in de war. Hoe betrouwbaar de bronnen ook zijn, als ik hun begrippen niet begrijp, blijf ik verward en ook sceptisch. ("Wat willen ze me nu op de mouw spelden?")

Dat wil niet zeggen dat betrouwbaarheid van bronnen geen probleem is. Maar daar waar dat speelt, is het grootste probleem dat het publiek niet voldoende inzicht heeft om die betrouwbaarheid te beoordelen.
De waarheid krijgt dan alleen steun van degenen die het volledig begrijpen, en van sommigen van degenen die het niet eens proberen te begrijpen. Arme half-begrijpenden zoals ik, raken volstrekt in de war.

[Blues-Bob]

Samsa,
Bronnen zijn nooit betrouwbaar.
De betrouwbaarheid wordt geleverd door replicatie van bevindingen.
Replicatie van bevindingen daar wordt al bewust mee gesjoemeld, uiteraard door hen die maar één betrouwbaarheid kennen en dat is genereerbare marktvraag. {denk aan power-balance, tens-apparatuur, farma- en andere omzetten, of winbare zielen.}
Op de voet gevolgd door uit ideologieën voortspruitend reli- of andersoortige geloven. {denk aan Templeton stichting, Linus Pauling of de genezende Levensstroom, 2012- annex UFO-overtuigingen en niet te stoppen PerpetuumMobile-vondsten.}

Ook dat repliceren, -zelfs het lezen en vinden en kunnen betalen van de verslagen-, gaat het gros van de mensheid, inclusief jou en mij ver buiten het praktische bevattingsvermogen en de besteedbare tijd.

Voor de onder- en gemiddeld ontwikkelde, maar ook de bovengemiddeld snuggere is het daarom van groot belang om uit te maken welke beweringen echt van belang zijn voor het eigen bestaan.

De rest is, voor iedereen op de eigen wijze, buiten bereik.

Roeland

Eensch, reproductie van onderzoeken naar publicatie is belangrijk ding. Daarvoor moet de publicatie een goede beschrijving geven van wat er gedaan is. Echter er wordt ook belangrijk werk gedaan in de puur theoretische kant.

Betrouwbare wetenschap kent 2 sparringpartners. De toegepaste versie / lab-testen (beschrijvend, explorerend en experimenteel onderzoek) en de theorethische (formeel logische) kant. Deze kennen natuurlijk een grijs gebied. De wetenschappelijke methode hoef ik hier denk ik niet uit te leggen. Wat wel vaak zie bij onbetrouwbaar onderzoek, is dat het gevoel voor timing ontbreekt. De praktische wetenschapper, gaat gelijk over tot experimenteel onderzoek, waar het veel meer voor de hand zou liggen de hypothese eerst te gaan onderzoeken met explorerend onderzoek. Na een experimenteel onderzoek gaat de theorethisch wetenschapper soms over op het herformuleren van een oude hypothese, het stellen van een nieuwe hypothese, of het maken van brughypotheses. Waar beschrijvend onderzoek meer op zijn plek zou zijn, en als voorwaarde geldt om goed tot hypotheses te komen.

Dergelijk onbetrouwbaar onderzoek zie je natuurlijk met regelmaat in de pseudowetenschap zoals genoemd. En deze kenmerkt zich vaak door het gebruik van de verkeerde statistiek (beschrijvend bij experimenteel onderzoek e.d.) Maar komt zeer zeker ook voor in de reguliere tak. Daar zijn dan weer peers voor om te voorkomen dat het gepubliceerd wordt, of af te schieten als het gepubliceerd wordt.Dat proces kennen we denk ik hier allemaal wel.

Groet,

Bob

[vegan-revolution]

Er is nog een andere factor waardoor gedaan wetenschappelijk onderzoek, inclusief beschrijving hiervan met bevindingen, gefalsificeerd kan worden en dat is dat in het geval dat dit wetenschappelijk zeer duur is een herhaalexperiment moeilijk gefinancierd kan worden. Het bedrijfsleven wordt dan soms te hulp geroepen om dat herhaalexperiment te helpen financieren, maar daar kunnen uiteraard bedrijven bij zijn die belang hebben bij de uitkomst van het onderzoek.

Uiteraard kunnen ook overheden (of delen daarvan) belang hebben bij de uitslag van een onderzoek, dus ook door de overheid gefinancierde herhaalexperimenten zijn niet vrij van belangenverstrengeling.

[HenkM]

Boeiend.

Maar ik heb op al 'mijn' forums al ondervonden dat het meestal belangrijker is WIE wat zegt dan WAT er gezegd wordt. Wegens al dan niet erkende kundigheid.
Waarin dan ook direct het gevaar schuilt van het onvoldoende kritisch benaderen van diens 'bevindingen' of het door die persoon afgekeurde bevinding van een ander (omdat het gevondene in tegenspraak is met wat die persoon altijd ten berde bracht) - zie bv de Amsterdamse arts (Eugene Dubois)met zijn Java-mens.
Zie ook Darwin, natuurlijk.
Zie ook de geschiedenis van ons lage-landen gebied in het eerste millenium.

Zie ook, bijna altijd, de vraag naar onderzoeken op het gestelde. Alsof dat wat zegt (zie Diederik Stapel).

Juist hier, bij Vrijdenkers, zou je (kunnen) denken dat WAT er gezegd wordt van groter belang is.
Waarbij, natuurlijk, wel gebruik kan worden gemaakt van reeds gemaakte onderzoeken die al of niet positief waren.