ff voorstellen

[Samante]

Wees welkom.

Neem de raad van Apologetus ter harte! Realiseer je dat hier voornamelijk atheisten rondlopen, waardoor sommige zaken eenzijdig worden belicht. Een topic als 'waarom is de Bijbel een cool boek' zul je niet zo snel tegenkomen.

Bedankt voor deze waarschuwing vooraf. Mijn geloof in de Bijbel is echter allang verleden tijd. Toen ik de site las van rereformed kwam ik veel van mijn eigen vragen tegen. Ik ben vastgelopen op het punt dat ik God moet liefhebben om wie Hij is. Toen ik las in het oude testament dat God het hart van Farao verstokte om vervolgens de eerstgeborenen van alle Egyptenaren te doden kon dat voor mij 2 dingen betekenen.
1: die God kan ik nooit liefhebben
2: de bijbel geeft een onjuist beeld van God.
Ik heb voor het 2e gekozen en daarmee was mijn geloof in de bijbel ten einde. Er waren wel meer problemen die daarvoor zorgden (ik noem ff het probleem van het sterrenlicht en afstanden in ons universum, de ark en de termieten die er nu niet meer waren geweest als ze met z'n tweeen in de ark gingen omdat deze insecten een compleet nest nodig hebben om te overleven) maar dit was wel een erg belangrijke. Dit tast namelijk Gods goedheid aan, en dat is veel erger...

Wat ik op dit forum zoek is het 'hoe nu verder'. Volgens onze kerk ga ik als ik zo blijf denken toch naar de hel omdat ik de bijbel niet als onfeilbaar zie. Als ik dan kijk naar de discussies hier zie ik dat er hier mensen zijn die veel over dat 'hoe verder' hebben nagedacht. Ik hoop dan ook dat ik hier nog wat van jullie kan leren. Ik weet, nu ik niet meer van die bijbel uit kan gaan, helemaal niets meer over God en ik kan geen zinnig woord over Hem/Haar/Het zeggen. Ik weet het gewoon niet. Ik dacht als christen van alles te weten maar op dit moment weet ik echt HELEMAAL NIKS...

Het is echter verschrikkelijk moeilijk voor mij om de christelijke wereld achter mij te laten. Toen ik 9 was is mijn oudere zus overleden (15 jaar, kanker) Vlak voor haar dood zei ze nog tegen mijn moeder: "Mam, wat is het daar mooi, wat mooi wat mooi." Als ik vervolgens van mijn moeder de vraag krijg hoe ik daar dan tegenaan kijk als ik niks meer geloof, waar zij volgens mij nu is... Dan knaagt het van binnen: zou Hij er dan toch zijn??? Wat kan ik hier tegenin brengen zonder mijn ouders, die ik zo enorm waardeer, te kwetsen? Dat soort vragen houden mij enorm bezig. Ik moet gewoon weten hoe het zit, wat waar is. Ik weet niet eens wat ik geloof... Als ik het fout heb ga ik volgens mijn kerk naar de hel, en onbewust blijft die schim van angst in mijn onderbewuste. Ik hoop dat ik hier een manier kan vinden om dat te boven te komen, om verder te kunnen te gaan in mijn leven. Het goede te doen omdat ik dat wil en niet om de straf die anders volgt.

Het christendom heeft jou verteld over een God van liefde. En ze hebben erbij vermeld dat die God van liefde je eeuwig zou kunnen verbannen naar de hel met zijn likkende vlammen en een duivel die daar de scepter zwaait. Rechtvaardig als die zou zijn.
Vraag je zelf eens af: zou een God van liefde zoiets vreselijks kunnen doen?
Een hel scheppen en jou daar blootstellen aan eeuwige marteling?
Zou het kunnen zijn dat het christendom iets vertelt dat niet correct kan zijn?

Een God van liefde, en liefde in de meest zuivere en pure vorm, want daar gaan we wel van uit he? Een dergelijke God zou nooit zoiets scheppen als een hel.
Evenmin zou een dergelijke God voorwaarden stellen om in die liefde te worden ondergedompeld. Zuivere en pure liefde is onvoorwaardelijk. Dat is dus geen valse liefde die stelt: ik hou van je tenzij..... Ik hou van je mits....

En ook heeft het christendom je vertelt over God die almachtig is.
Denk je (sta hier echt even bij stil) dat het mogelijk is dat jij iets kunt doen tegen de wil van een almachtige God? Zou jij de wil van een almachtige God kunnen dwarsbomen?
Als dat namelijk zou kunnen, kan die God niet almachtig zijn. Snap je de consequentie?
Er geschiedt niets tegen de wil van een almachtige God.

Ook heeft een almachtige God niets nodig. Een almachtige God verlangt niets, laat staan dat die God iets zou vereisen.

Als er zoiets bestaat als een hemel, is dat voor jouw oudere zus de enige plek waar ze naar toe heeft kunnen gaan. En jij zult haar daar t.z.t. dan vergezellen.
Een God van liefde, als die bestaat, accepteert jou onvoorwaardelijk.

Het christendom beweert anders dan ik. Het christendom stelt dat je in Jezus moet geloven en ook dat je volgens regels (voorwaarden) moet leven.

Geloof gerust in een God van liefde, maar maak er geen sadist van. Maak er ook geen poppenspeler van die jou zogenaamd een vrije wil geeft maar je wél afrekent na het leven op wat je allemaal hebt gedaan met die vrije wil. (Die dus allesbehalve vrij bleek te zijn).

Ik hoop dat je wat zult hebben aan mijn bijdrage, en dat dit je helpt om het christendom achter je te laten.

[CXT]

Altijd dezelfde boodschap, maar toch altijd weer waar, Samante.

[Confused]

Beste Samante,

Ik ben blij dat je mij probeert te helpen met deze woorden en ik ben het met het meeste wat je zegt ook wel eens. Toch heb ik wel een paar punten waar ik wat problemen mee heb. (In blauw)

Het christendom heeft jou verteld over een God van liefde. En ze hebben erbij vermeld dat die God van liefde je eeuwig zou kunnen verbannen naar de hel met zijn likkende vlammen en een duivel die daar de scepter zwaait. Rechtvaardig als die zou zijn Hoezo rechtvaardig? Als iemand door rood licht rijdt geeft een rechtvaardige rechter diegene een andere straf dan wanneer iemand een ander vermoordt. Bij het geven van straf is het belangrijk dat deze straf in overeenstemming is met de misdaad die is begaan. De christelijke God geeft mensen voor het niet in het offer van Jezus geloven eeuwig straf (en omdat alleen het christelijk geloof waar is zijn dat er heeel erg voorzichtig gezegd zeker 5 miljard, waarvan toch zeker 4 miljard nooit de kans heeft gehad in Jezus te geloven. Mijns inziens is eeuwig branden voor dit 'vergrijp' (en voor welk vergrijp dan ook) per definitie buitenproportioneel. Dit is niks voor een rechtvaardige God en al helemaal niet voor een liefdevolle God. .
Vraag je zelf eens af: zou een God van liefde zoiets vreselijks kunnen doen?
Een hel scheppen en jou daar blootstellen aan eeuwige marteling?
Zou het kunnen zijn dat het christendom iets vertelt dat niet correct kan zijn?

Een God van liefde, en liefde in de meest zuivere en pure vorm, want daar gaan we wel van uit he? Een dergelijke God zou nooit zoiets scheppen als een hel.
Evenmin zou een dergelijke God voorwaarden stellen om in die liefde te worden ondergedompeld. Zuivere en pure liefde is onvoorwaardelijk. Dat is dus geen valse liefde die stelt: ik hou van je tenzij..... Ik hou van je mits.... dit vind ik een erg goed punt. Ik had er nog nooit zo over nagedacht en ik kan er geen speld tussen krijgen. Dit is in ieder geval een enorm geruststellende gedachte. Danke

En ook heeft het christendom je vertelt over God die almachtig is.
Denk je (sta hier echt even bij stil) dat het mogelijk is dat jij iets kunt doen tegen de wil van een almachtige God? Zou jij de wil van een almachtige God kunnen dwarsbomen?
Als dat namelijk zou kunnen, kan die God niet almachtig zijn. Snap je de consequentie?
Er geschiedt niets tegen de wil van een almachtige God. Dat ben ik op zich met je eens, maar deze gedachte heeft ook een andere consequentie. De consequentie is dit: God wil ook het kwaad. Is dit niet een geweldig groot probleem? God is volgens jou ook deel van het Ebola virus en Hitler. Is het niet zo dat God het kwaad gedoogd ter wille van onze vrije wil? Ik geloof in een Algoede God, als God het kwaad wil is Hij niet algoed. Volgens mij kon God er echter niet omheen het kwaad te scheppen; anders kan het goede namelijk niet schitteren, dan kan het geen echte waarde krijgen. Sterrenlicht zien wij slechts als er genoeg duisternis is.

Ook heeft een almachtige God niets nodig. Een almachtige God verlangt niets, laat staan dat die God iets zou vereisen. Dit snap ik niet. Als God niks verlangt of nodig heeft, waarom zou Hij dan een wereld scheppen? Een almachtige God kan inderdaad ervoor KIEZEN meteen aan eigen wensen te voldoen. Hij (of Zij, voor het gemak vanaf nu Hij) kan er echter OOK voor kiezen zich van de mens afhankelijk op te stellen. Als de mens dan voor Hem kiest is dat voor Hem een eer. De mens had ook tegen Hem kunnen kiezen. Als een agent een dwangbevel heeft kan hij bij mensen gewoon naar binnen lopen. Als hij het echter voor elkaar weet te krijgen dat die mensen hem ook binnenlaten als hij het vriendelijk vraagt heeft hij blijkbaar respect van die mensen.


Als er zoiets bestaat als een hemel, is dat voor jouw oudere zus de enige plek waar ze naar toe heeft kunnen gaan. En jij zult haar daar t.z.t. dan vergezellen.
Een God van liefde, als die bestaat, accepteert jou onvoorwaardelijk.

Het christendom beweert anders dan ik. Het christendom stelt dat je in Jezus moet geloven en ook dat je volgens regels (voorwaarden) moet leven.

Geloof gerust in een God van liefde, maar maak er geen sadist van. Maak er ook geen poppenspeler van die jou zogenaamd een vrije wil geeft maar je wél afrekent na het leven op wat je allemaal hebt gedaan met die vrije wil. (Die dus allesbehalve vrij bleek te zijn). Volgens jou is er geen vrije wil als het maken van verkeerde keuzes wordt bestraft. Dat ben ik gedeeltelijk met je eens. Aan de ene kant is een straf op het maken van een keuze inderdaad inperking van de vrije keuze. Aan de andere kant: Volgens mij is het niet meer dan logisch dat keuzes ook gevolgen hebben. Als God mij na het leven laat voelen wat ik andere mensen heb laten voelen door mijn acties, als God mij laat voelen wat de gevolgen van mijn daden zijn geweest, dan vind ik dat rechtvaardig, eerlijk en ook leerzaam. Voor mensen die immoreel zijn is zo'n oordeel een onaangename consequentie van hun gedrag, maar volgens mij maakt dat niet dat hun keuzes niet vrij zijn. (Je kunt ervoor kiezen een bowlingbal vooruit te gooien maar je kunt hem ook tegen je gezicht aan slaan. Dat het tweede je pijn bezorgt verandert er niets aan dat je er vrij voor kunt kiezen) Dat mensen die immoreel zijn na hun leven leren waarom dat het verkeerd is wat ze in hun leven gedaan hebben is volgens mij ook noodzakelijk. Als Hitler in de hemel komt zonder dat hij zijn immorele gedrag heeft afgeleerd zou hij er voor de mensen om hem heen misschien alsnog een hel van weten te maken.

Ik hoop dat je wat zult hebben aan mijn bijdrage, en dat dit je helpt om het christendom achter je te laten.

[Samante]

Reactie op Confused (Zo Apr 13, 2008 1:40 pm )


Je ziet dus dat de liefde van de christelijke god eigenlijk niets met liefde te maken heeft, het is een soort van surrogaat of slap aftreksel van wat liefde zou moeten zijn. Is het geen verademing om die god ver achter je te laten?

Zoals je zelf al aangeeft kan het goede in afwezigheid van het kwaad niet schitteren, net zo min als dat het vlammetje van een waxinelichtje wegvalt in het felle zonlicht. Heet kun je niet ervaren in afwezigheid van koud.
Inderdaad zie ik God als alles-dat-is. Ik zie God niet als een afstandelijke entiteit, maar als een wezen dat in jou en om jou heen is. Dus ook in een virus of in een persoon als Hitler. De vrije wil maakt mogelijk dat we ‘kwaad’ kunnen ervaren, wij scheppen dat soms zelf aangezien wij volgens mij zelf delen van God zijn.

Ik was niet helemaal zorgvuldig door te stellen dat God niets verlangt. God heeft slechts 1 verlangen, en dat is zichzelf empirisch ervaren. Als jou, als mij, als een ebolavirus en als Hitler.

Iedere oorzaak kan gevolgen hebben, dat ben ik met je eens. Dat is volgens mij niet omdat er zoiets als een oordeel is of karmisch rad. Er is geen oordeel. Als je van een gebouw afstapt val je te pletter en als je een tasje rooft loop je de kans gepakt te worden door omstanders of politie.
Ik vermoed dat er zoiets is als een hiernamaals waarin je een levensschouw krijgt. Je ervaart jouzelf dan door de ogen van anderen en je ziet welke gevolgen jouw keuzes hebben gehad. Het is echter een levensschouw (zonder oordeel) waarin je jezelf waarneemt en realiseert hoe anderen jou hebben ervaren. Hitler zal op die manier onnoemelijk veel ervaren hebben in een enorm lange levensschouw vermoed ik, aangezien hij de levens van miljoenen/miljarden mensen heeft beroerd.

[Erik]

Zullen we het dan gewoon geen "God" meer noemen Samante?!

[Samante]

Zullen we het dan gewoon geen "God" meer noemen Samante?!

Ik heb geen echt alternatief. Met "Natuur" wordt de lading niet geheel gedekt. Dit universum is deel van wat ik "God" noem.

[Erik]

Zullen we het dan gewoon geen "God" meer noemen Samante?!

Ik heb geen echt alternatief. Met "Natuur" wordt de lading niet geheel gedekt. Dit universum is deel van wat ik "God" noem.

Flapoezel iets??

[Kitty]

Toch vind ik het een contradictie om het over een onvoorwaardelijk liefhebbende God te hebben die zichzelf tegelijkertijd wil 'ervaren' in Hitler, moordenaars, verkrachters enz. Dit is namelijk niet te rijmen met liefde. God is dus tegelijkertijd liefdevol, rechtvaardig, sadistisch, meedogenloos, onrechtvaardig en gestoord. Het lijkt me dan eerder een geheel onverschillig wezen die in ieder geval niet bezig is met de ervaringen van mensen hier op aarde. Het zal hem dus een zorg zijn, hij is puur en alleen uit op eigen ervaren. Dus toch een puur egoïstische God.

[Erik]

Dus toch een puur egoïstische God.

Of nog simpeler ...... gewoon geen god.

Ockham's scheermes?

[Samante]

Toch vind ik het een contradictie om het over een onvoorwaardelijk liefhebbende God te hebben die zichzelf tegelijkertijd wil 'ervaren' in Hitler, moordenaars, verkrachters enz. Dit is namelijk niet te rijmen met liefde. God is dus tegelijkertijd liefdevol, rechtvaardig, sadistisch, meedogenloos, onrechtvaardig en gestoord. Het lijkt me dan eerder een geheel onverschillig wezen die in ieder geval niet bezig is met de ervaringen van mensen hier op aarde. Het zal hem dus een zorg zijn, hij is puur en alleen uit op eigen ervaren. Dus toch een puur egoïstische God.

Volgens Walsch (en ik vat de oorspronkelijke uiitleg drastisch samen) is de God in het absolute rijk liefde. In het relatieve rijk, waarin wij leven, werd de polariteit angst geschapen. Zonder angst namelijk, kun je jezelf niet als liefde ervaren.
In het absolute rijk was er slechts één die zichzelf conceptueel kende als zuivere, pure onvoorwaardelijke liefde. Maar zich empirisch kennen als liefde was niet mogelijk in het absolute rijk. Het bleef bij een concept.
Dus werd het relatieve rijk geschapen, dat waarin wij thans leven. Waarin wij ons, als delen (individuaties) van God, empirisch ervaren. Als dat wat-wij-zijn en dat-wat-wij-niet-zijn. Dit empirisch ervaren kunnen wij alleen doen als wij geen kennis hebben van Wat en Wie wij zijn. Bij het betreden van het relatieve rijk kozen wij ervoor dit blanco, zonder herinnering te doen.
In het leven, het empirisch ervaren, herinneren wij uiteindelijk Wie en Wat wij zijn.
We kunnen ervoor kiezen liefde te zijn en we kunnen ervoor kiezen angst te zijn.
Uit liefde en angst maken wij onze keuzes, van wie we wensen te zijn in ons meest verheven visioen van onszelf.
Wij kiezen/scheppen middels gedachte, woord en daad. Dit doen we individueel en ook collectief.
Zo is het mogelijk dat delen van God zich ervaren als verkrachter, anderen als slachtoffer, als Hitler. Andere delen ervaren zich als weldoeners, helden, etc.

Er zijn delen die egoïstisch zijn inderdaad. Er zijn delen die sadistisch zijn en gestoord.
Een wereld waarin alles volmaakt zou zijn, zou niet kunnen bestaan. Vandaar dat er ook aspecten zijn die we als minder volmaakt of onvolmaakt zien.

[Kitty]

Toch heb je hele dikke pech als jij precies die doodgemartelde ervaring van God bent, of je dan ook zo gek bent op die boeken in die hoedanigheid betwijfel ik. Ik heb hier totaal niets mee, het lijkt me onverteerbaar dat 'iets' zich wil ervaren in de lijdende mens die ik als gemartelde zou zijn. Dan ben ik dus lijdende door de wil van iets buiten mij. Waanzinnig akelig idee.

[Samante]

Toch heb je hele dikke pech als jij precies die doodgemartelde ervaring van God bent, of je dan ook zo gek bent op die boeken in die hoedanigheid betwijfel ik. Ik heb hier totaal niets mee, het lijkt me onverteerbaar dat 'iets' zich wil ervaren in de lijdende mens die ik als gemartelde zou zijn. Dan ben ik dus lijdende door de wil van iets buiten mij. Waanzinnig akelig idee.

Volgens mij is het juist zo dat er niet iets is 'buiten' jou die dat zou willen. Je zou een deel zijn, een individuatie van dat 'iets'. Zoals een deel van een lichaam.

[Erik]

Samante,

Waarom moet het zo ingewikkeld gemaakt worden?

[CXT]

In het absolute rijk was er slechts één die zichzelf conceptueel kende als zuivere, pure onvoorwaardelijke liefde. Maar zich empirisch kennen als liefde was niet mogelijk in het absolute rijk. Het bleef bij een concept. Dus werd het relatieve rijk geschapen, dat waarin wij thans leven. Dus werd het relatieve rijk geschapen, dat waarin wij thans leven. Waarin wij ons, als delen (individuaties) van God, empirisch ervaren.

Dus wij zijn ontstaan met de reden om de liefde empirisch te ervaren? Hoe is dit dan doorontwikkeld volgens jou? Volgens mij impliceert dit nl. een god met een vrije wil (die m.i. niet mogelijk is zonder hersenen).

[Lucas]

Beste Samante,

Ik ben blij dat je mij probeert te helpen met deze woorden en ik ben het met het meeste wat je zegt ook wel eens. Toch heb ik wel een paar punten waar ik wat problemen mee heb. (In blauw)

Het christendom heeft jou verteld

Ja ja. Je speelt hier slinks in op het gevoel van Confused. Niet zo netjes. Verder is 'het christendom' een naam, een etiket voor een bepaalde geloofsovertuiging. Etiketten kunnen niet praten, dus doe ook niet alsof.

over een God van liefde. En ze hebben erbij vermeld dat die God van liefde je eeuwig zou kunnen verbannen naar de hel met zijn likkende vlammen en een duivel die daar de scepter zwaait. Rechtvaardig als die zou zijn Hoezo rechtvaardig? Als iemand door rood licht rijdt geeft een rechtvaardige rechter diegene een andere straf dan wanneer iemand een ander vermoordt. Bij het geven van straf is het belangrijk dat deze straf in overeenstemming is met de misdaad die is begaan.

Dat is zeker waar, maar de overeenstemming heeft z'n grenzen. Zit er verschil in straf in Nederland tussen iemand die 250 moorden heeft gepleegd en iemand die 345 moorden heeft gepleegd? Nee, beide krijgen levenslang.

De christelijke God geeft mensen voor het niet in het offer van Jezus geloven eeuwig straf (en omdat alleen het christelijk geloof waar is zijn dat er heeel erg voorzichtig gezegd zeker 5 miljard, waarvan toch zeker 4 miljard nooit de kans heeft gehad in Jezus te geloven. Mijns inziens is eeuwig branden voor dit 'vergrijp' (en voor welk vergrijp dan ook) per definitie buitenproportioneel. Dit is niks voor een rechtvaardige God en al helemaal niet voor een liefdevolle God. .

Hmm, mijns inziens bekijk je het nu achterstevoren. De christelijke God heeft mensen een vrije wil gegeven. Hierdoor kunnen mensen voor of tegen Hem kiezen. Omdat God rechtvaardig is zal Hij oordelen over mensen die kiezen voor het kwaad. Omdat God een liefdevolle God is heeft Hij het offer van Jezus gegeven, zodat Hij mensen die ondanks dat ze hebben gekozen voor het kwaad toch vrij kan spreken.

Vraag je zelf eens af: zou een God van liefde zoiets vreselijks kunnen doen?
Een hel scheppen en jou daar blootstellen aan eeuwige marteling?

Schiep God de hel dan? Als niemand tegen God zou hebben gekozen, was de hel er niet geweest.

Zou het kunnen zijn dat het christendom iets vertelt dat niet correct kan zijn?

Wederom inspelen op gevoelens. Het intuïtieve antwoord is namelijk: natuurlijk kan dit zo zijn; niets op aarde is immers perfect.

Een God van liefde, en liefde in de meest zuivere en pure vorm, want daar gaan we wel van uit he? Een dergelijke God zou nooit zoiets scheppen als een hel.
Evenmin zou een dergelijke God voorwaarden stellen om in die liefde te worden ondergedompeld. Zuivere en pure liefde is onvoorwaardelijk. Dat is dus geen valse liefde die stelt: ik hou van je tenzij..... Ik hou van je mits.... dit vind ik een erg goed punt. Ik had er nog nooit zo over nagedacht en ik kan er geen speld tussen krijgen. Dit is in ieder geval een enorm geruststellende gedachte. Danke

Ik niet. Ten eerste betwijfel ik of God de hel schiep. Ten tweede stelt God geen voorwaarde om in liefde te worden ondergedompeld. De mens krijgt Zijn liefde onvoorwaardelijk aangeboden. Ten derde: zuivere liefde, hoe puur ook, kun je niet opdwingen. De mens heeft de keuze om de pure liefde van God te aanvaarden of niet.

En ook heeft het christendom je vertelt over God die almachtig is.
Denk je (sta hier echt even bij stil) dat het mogelijk is dat jij iets kunt doen tegen de wil van een almachtige God? Zou jij de wil van een almachtige God kunnen dwarsbomen?
Als dat namelijk zou kunnen, kan die God niet almachtig zijn. Snap je de consequentie?
Er geschiedt niets tegen de wil van een almachtige God. Dat ben ik op zich met je eens, maar deze gedachte heeft ook een andere consequentie. De consequentie is dit: God wil ook het kwaad. Is dit niet een geweldig groot probleem? God is volgens jou ook deel van het Ebola virus en Hitler. Is het niet zo dat God het kwaad gedoogd ter wille van onze vrije wil? Ik geloof in een Algoede God, als God het kwaad wil is Hij niet algoed. Volgens mij kon God er echter niet omheen het kwaad te scheppen; anders kan het goede namelijk niet schitteren, dan kan het geen echte waarde krijgen. Sterrenlicht zien wij slechts als er genoeg duisternis is.

Het is inderdaad niet mogelijk om de wil van de almachtige God te dwarsbomen. Tenzij de almachtige God er zelf voor kiest. De almachtige God koos ervoor om de mens de ruimte te geven om zowel voor als tegen Hem te kiezen. Dit weerspiegelt gelijk het liefdevolle van God: Hij houdt zoveel van jou dat Hij je zelfs de gelegenheid geeft tegen Hem in te gaan.

Ook heeft een almachtige God niets nodig. Een almachtige God verlangt niets, laat staan dat die God iets zou vereisen. Dit snap ik niet. Als God niks verlangt of nodig heeft, waarom zou Hij dan een wereld scheppen? Een almachtige God kan inderdaad ervoor KIEZEN meteen aan eigen wensen te voldoen. Hij (of Zij, voor het gemak vanaf nu Hij) kan er echter OOK voor kiezen zich van de mens afhankelijk op te stellen. Als de mens dan voor Hem kiest is dat voor Hem een eer. De mens had ook tegen Hem kunnen kiezen. Als een agent een dwangbevel heeft kan hij bij mensen gewoon naar binnen lopen. Als hij het echter voor elkaar weet te krijgen dat die mensen hem ook binnenlaten als hij het vriendelijk vraagt heeft hij blijkbaar respect van die mensen.

Confused heeft gelijk als hij zegt dat een almachtige God ervoor kan kiezen om zich afhankelijk van mensen op te stellen, ook al zou Hij dat niet nodig hebben vanwege zijn almachtigheid.

Als er zoiets bestaat als een hemel, is dat voor jouw oudere zus de enige plek waar ze naar toe heeft kunnen gaan. En jij zult haar daar t.z.t. dan vergezellen.
Een God van liefde, als die bestaat, accepteert jou onvoorwaardelijk.

Een God van liefde accepteert je inderdaad onvoorwaardelijk. Dit houdt echter niet in dat Hij al je daden accepteert en blij is met alles wat je doet.

Het christendom beweert anders dan ik. Het christendom stelt dat je in Jezus moet geloven en ook dat je volgens regels (voorwaarden) moet leven.

Typisch geval van cirkelredenering. Als je niet in Jezus gelooft, ben je geen christen en valt je geloofsovertuiging dus niet onder het christendom.
Verder is het zo dat als je Jezus aanneemt als De Weg, dan wil je leven volgens Zijn leer, ook al gaat dit niet altijd van harte.

Geloof gerust in een God van liefde, maar maak er geen sadist van. Maak er ook geen poppenspeler van die jou zogenaamd een vrije wil geeft maar je wél afrekent na het leven op wat je allemaal hebt gedaan met die vrije wil. (Die dus allesbehalve vrij bleek te zijn). Volgens jou is er geen vrije wil als het maken van verkeerde keuzes wordt bestraft. Dat ben ik gedeeltelijk met je eens. Aan de ene kant is een straf op het maken van een keuze inderdaad inperking van de vrije keuze. Aan de andere kant: Volgens mij is het niet meer dan logisch dat keuzes ook gevolgen hebben. Als God mij na het leven laat voelen wat ik andere mensen heb laten voelen door mijn acties, als God mij laat voelen wat de gevolgen van mijn daden zijn geweest, dan vind ik dat rechtvaardig, eerlijk en ook leerzaam. Voor mensen die immoreel zijn is zo'n oordeel een onaangename consequentie van hun gedrag, maar volgens mij maakt dat niet dat hun keuzes niet vrij zijn. (Je kunt ervoor kiezen een bowlingbal vooruit te gooien maar je kunt hem ook tegen je gezicht aan slaan. Dat het tweede je pijn bezorgt verandert er niets aan dat je er vrij voor kunt kiezen) Dat mensen die immoreel zijn na hun leven leren waarom dat het verkeerd is wat ze in hun leven gedaan hebben is volgens mij ook noodzakelijk. Als Hitler in de hemel komt zonder dat hij zijn immorele gedrag heeft afgeleerd zou hij er voor de mensen om hem heen misschien alsnog een hel van weten te maken.

Ik hoop dat je wat zult hebben aan mijn bijdrage, en dat dit je helpt om het christendom achter je te laten.

Liefde, rechtvaardigheid en vrije wil gaan dus wel degelijk samen door 1 deur.