Nu 30 jaar oud, kan ik met meer kalmte en evenwichtigheid terugkijken naar de laatste 15-20 jaar, waar ik vanuit een christelijke opvoeding (maar ook veel mooie boeken thuis, zoals De Verbeelding van het Denken en een oud Pools zelfhulp/therapie boek met quotes naar filosofen en pioniers van humanistische psychologie), meer ben gaan ontdekken. Gedreven door enerzijds nieuwsgierigheid naar oude wijsheid, maar tegelijkertijd ook hulpzoekende in een stressvolle thuis en school situatie, ging ik me aan het einde van de middelbare school verdiepen in vooral het stoicisme, en ook de concurrerende stromingen epicurisme, skepticisme en cynicisme.
(de meeste aansluiting voor levenswijze, ethiek en metaphysische cosmologie vond ik bij de stoicijnen, maar het meest logisch/intellectueel prikkelend vond ik de oud griekse skeptici)
Fast forward: af en aan geflirt met New Age, daarna strikt atheist, 2 jaar Filosofie gestudeerd aan de uni en uiteindelijk een bachelor gehaald in (biologische/cognitieve) psychologie. Door stress, uitputting, verhuizing, slaaploosheid heb ik uiteindelijk 2 zenuwinzinkingen meegemaakt, die mijn kritische en gezonde denkvermogens een tijd omver hebben gegooid. Ik leefde een beetje in fantasieland, niet perse een prettige versie daarva. Maar nu 2 jaar na mijn laatste opname ben ik voor een goed deel hersteld, en verder herstellende.
Ik vind het grappig dat mijn persoonlijke tijdelijke waantjes reden waren voor gedwongen opname en medicatie, maar mensen met veel gekkere ideeen vrij rondlopen. Zolang ze maar beetje meedraaien in de maatschappij en niet te erg opvallen of voor openbare overlast zorgen, right? (Flat earth, wij zijn allemaal dezelfde entiteit, de (insert random Holy Book) is letterlijke waarheid, kristallen genezen, ik ben eigenlijk een draak/engel/demoon etc etc))
Voordeel: na dit alles ken ik beter de beperkingen van mijn eigen geest en ben ik erg voorzichtig om een standpunt in te nemen of een ideologie aan te hangen, want er zitten altijd wel wat haken en ogen aan. Duidelijke nonsense kan ik makkelijker van me afwerpen, en maak het me steeds meer de gewoonte logica en reality checks te doen voordat ik ergens van uit ga. Maargoed, om te functioneren in het alledaagse leven moet je ook uitgaan van het één en ander. Dat is nu voor mij veel vloeiender geworden ipv het beeld dat ik vroeger had, dat maar 1 enkel wereldbeeld uiteindelijk klopt of het meest klopt en ik een soort van morele of intellectuele plicht heb het te kennen, verdedigen en verspreiden (als activist, ideoloog of een positie vanuit mijn universitaire studies).
TL:DR: hoi, ben minder dogmatisch geworden en meer skeptisch/pragmatisch, hoop hier weer te kunnen oefenen in nadenken, schrijven en leren. Bedankt voor de eigenaren en mods etc. dat ze deze site nog draaiend houden.
Tot spreeks.
