Dat men iets zoekt waaraan men zich kan vasthouden, kan ik mij voorstellen. Ik zoek en heb veel gezocht, maar het lijkt juist of er elke keer minder is om aan vast te houden. Dit op meerdere vlakken van mijn leven.Kasper_JopiN schreef:Betreft de zekerheid; je weet toch wel dat sinds de verlichting mensen structureel in hun denken aan vanalles zijn gaan twijfelen. Het idee hierachter is om antwoorden te krijgen. Maar jongeren ervaren dit tegenwoordig vaak niet als iets positiefs, ze zoeken iets waar ze aan kunnen vasthouden. Dit hoeft niet altijd religie of geloof te zijn.
Ik moet nu aan mijn vader denken in de laatste dagen van zijn leven. Hij werd wakker, bekeek zijn hand aandachtig en deed de volgende uitspraak: "I can see my hand, I'm alive!"
Maar door de morfine zag hij ook grappige filmpjes op het plafond, waardoor hij moest lachen. Ondertussen was "God zo groot, daar konden we geen voorstelling van maken."
Dat laatste klopt; ik kan mij er geen voorstelling van maken. Misschien zijn er uiteindelijk geen zekerheden?
