Beste allemaal

[Atheo]

Ik ben Atheo. Ik ben 58 en lang geleden opgevoed in een christelijk gezin (Ned. Hervormd). Ik ging naar een christelijke school en op zondag naar de zondagschool. Mijn ouders hielden van uitslapen op zondag en daarom deden mijn broer en ik die ochtend altijd zo stilletjes mogelijk, opdat onze ouders niet wakker werden en zo lang mogelijk in bed bleven. Er was dan namelijk een goede kans dat ze zo laat opstonden, dat het niet meer lukte om ons nog op tijd naar de zondagschool te krijgen en dan hoefde het ook niet.
Na de 'zondagschool' kwam de 'jeugdkapel'. Ik was toen een jaar of twaalf, dertien. Die jeugdkapel vond ik ook niks. Ik ben er drie of vier keer geweest en de volgende keer ben ik een uurtje gaan wandelen in plaats van naar het Woord des Heren te gaan luisteren. Dat kwam uit en dat vonden mijn ouders niet leuk, maar ze beseften dat het kennelijk weinig zin had mij naar die jeugdkapel te blijven sturen. Ik hoefde niet meer. Ik mocht zelf bepalen wat ik deed. Mijn jongere broer moest nog wel de zondagschool 'afmaken', maar hoefde niet naar de jeugdkapel.
Ik was nog niet ongelovig en ging gewoon naar de christelijke school. Totdat ik boeken ging lezen als 'Waren de goden kosmonauten?' van Erich von Däniken. Toen was het gauw gedaan met het geloof. De christelijke school heb ik wel afgemaakt, maar tijdens het bidden 's ochtends voorafgaand aan de eerste les van de dag, deed ik niet meer mee, en aan de kerstvieringen ook niet.
Sindsdien ben ik steeds ongeloviger geworden en mij steeds meer gaan verbazen over het fenomeen godsdienst. Omdat het zo absurd is, maar zich wel ten onrechte met iedereen bemoeit, heeft het altijd mijn aandacht gehouden.

[Rereformed]

Hartelijk welkom Atheo.
Ik ben zelf 59 en herken een hoop van bovenstaande, tot aan von Däniken toe. Behalve dat er bij ons geen sprake was van uitslapen op zondag. Zelfs de schoenen moesten gepoetst worden voor het naar de kerk gaan.

[Waarom?]

Welkom!

[Maria]

Welkom Atheo
Wat heb jij een vrije opvoeding hierin gehad.
Ik wed dat jouw ouders ook niet zo sterk geloofden, iig. de dogmatiek ervan niet zo praktiseerden.
Wanneer gingen zij (jullie) dan naar de kerk?

Het lijkt alsof zij jullie alleen wilden laten "onderwijzen" in deze materie.
Heb je nog wat van hunzelf meegekregen?
Van hun persoonlijke geloof bedoel ik.

[Maria]

Zelfs de schoenen moesten gepoetst worden voor het naar de kerk gaan.

Op zondag?

[doctorwho]

welkom

[Storm]

Welkom Atheo.
En je ouders bleven lekker thuis, en jullie gingen naar de zondagsschool? Of begon de kerk op dezelfde tijd.

[Rereformed]

Zelfs de schoenen moesten gepoetst worden voor het naar de kerk gaan.

Op zondag?

Hahaha, ja dat mocht.
Maar we mochten niet naar het voetbalstadion op zondagmiddag, maar wel om half acht 's avonds Studio Sport op TV kijken. Ik herinner me dat ik dat schijnheilig vond toen ik ongeveer 14 was.

[Readburd]

Welkom hier Atheo.

Wat een herkenbaar verhaal! Alleen in mijn geval was de zondagsschool s'middags, s'ochtends gingen we naar de kerk. En net als Rereformed eerst de schoenen poetsen. Ja, op zondag, het was natuurlijk wel zaak om op z'n zondagse best naar de kerk te gaan.
Bedoel je met jeugdkapel de catechisatie? Als dat zo is dan is mijn ervaring daarmee bijna identiek, na drie of vier keer had ik er ook genoeg van en ging hier door het dorp rond fietsen.

[lost and not found yet!]

Welkom Atheo. Ook voor mij een heel herkenbaar verhaal, al moesten wij 2 keer per zondag naar de kerk. Maar jah.... ex oudgereformeerd hè?

[Peter van Velzen]

Welkom Atheo, Overigens waren de goden ook geen kosmonauten. Jupiter en Mars reisden wel door de ruimte, maar zonder vaartuig. . .

[PietV.]

Welkom afvallig geworden door von daniken de wonderen zijn de wereld nog niet uit .

[Atheo]

Dank voor de vriendelijke welkomstwoorden.
De jeugdkapel was een soort voorportaal van de catechisatie, zo heb ik het altijd begrepen.
Mijn ouders waren inderdaad niet zo streng. Mijn vader ging wel regelmatig naar de kerk, niet iedere week en dat was vroeg in de avond, om half zeven meen ik. Mijn moeder ging maar af en toe mee, zij verveelde zich altijd enorm bij de preek.
Mijn broer en ik gingen en hoefden maar af en toe mee naar de kerk. Omdat we al naar de zondagschool gingen, vonden ze de kerk niet zo hard nodig voor ons, dat was meer iets voor volwassenen.
Ik ben mijn ouders wel altijd zeer dankbaar gebleven dat ze die jeugdkapel niet hebben doorgezet. Als ik de verhalen uit de grefo-sfeer hoor en lees, dan ben ik er inderdaad genadig van af gekomen. Ik moet er niet aan denken: twee keer per dag naar de kerk. Maar toch heb ik mij altijd bedrogen gevoeld. De kerk heeft voor zijn beurt gesproken en zich aan mij opgedrongen met een gammel onzinverhaal. En ik kan slecht tegen zaken die mij worden opgedrongen. Geldt bijvoorbeeld ook voor reclame.

Wat de kosmonauten betreft. Ik nam een keer een boek mee uit de openbare bibliotheek, waarvan ik dacht dat het over astronomie ging, maar het bleek te gaan over het idee van goddelijke kosmonauten. De titel weet ik niet meer, maar ik heb vervolgens een hele stapel boeken in die sfeer gelezen, waaronder die van Von Däniken. Ik was toen een jaar of veertien en ze maakten een enorme indruk. Voor mij was er tot dan toe nooit anders geweest dan wat het geloof beweerde en dat maakte al snel geen sterkere indruk meer dan wat Von Däniken schreef. Ik heb nu nog één Von Dänikenboek op de plank staan, als aandenken. Wat je ook van hem vindt, hij heeft mij enorm op weg geholpen.

Atheo

[lost and not found yet!]

Atheo schreef:

Ik moet er niet aan denken: twee keer per dag naar de kerk. Maar toch heb ik mij altijd bedrogen gevoeld. De kerk heeft voor zijn beurt gesproken en zich aan mij opgedrongen met een gammel onzinverhaal. En ik kan slecht tegen zaken die mij worden opgedrongen.

Heel apart, ik heb me in mijn jeugd nog nooit bedrogen gevoeld, misschien wel door de warme deken van de christelijke totaliteit. Je ging naar de kerk, je vrienden ook, je was op zaterdagavond om 11 uur thuis, je vrienden ook, je deed geloofsbelijdenis toen je 20 of 21 was, je vrienden ook. Het zat er vanaf het begin in, en twijfel was er niet, totaal niet! In discussies, en OMG, ik heb er wat gevoerd, was je het altijd eens met je ouders. Kortom, mijn jeugd was echt fantastisch en ik kijk er met een grote glimlach op terug, had het niet wiilen missen. Totdat je dan in het echte realistische leven staat, voor de kerk en de gemeente gtrouwd bent, en je gaat scheiden. Dan verwacht je tegengas, God heeft jullie toch samengebracht? Maar dat was er totaal niet, hoe gelovig ook, realistisch nadenken was mijn super gelovige familie blijkbaar niet vreemd. Het zij zo, mijn jeugd was fantastisch en ik ben er trots op dat mijn ouders 12 kinderen super goed op de wereld gezet hebben! En binnenkort hun 56e kleinkind verwelkomen!

[Fish]

Welkom Atheo.