Ik ben op gegroeid in een fijne protestantse gemeente waar geloof hoop en liefde hoog in het
vaandel stond! Een vader niet nooit oordeelde over anderen en iedereen in zijn/haar waarde liet!
En dat vormt je!! Maar mijn moeder kwam uit "'strengere kring en gaf mij weinig ruimte!
Ten diepste angst voor oordeel en denken alleen het ware in pacht te hebben!! Dus slachtoffer van een kerkelijk
traditie en predikers,die ook weer slachtoffer zijn van!
En daarom begrijp ik heel veel reacties op dit forum ...veel frustraties en kappen met alles wat christelijk is!
De afgelopen jaren ben ik me veel bezig gaan houden met dierenwelzijn! We hebben 2 hondjes uit Spanje
die een rotleven hebben gehad en wat is het fijn deze diertjes weer wat liefde te geven!!
Voor mij zijn 3 dingen belangrijk nl, a,je hebt geloof nodig in jezelf,je bent de moeite waard ondanks
dat je ook fouten maakt! b geloof in het leven,ook al kan dat leven heel oneerlijk zijn!
En voor mij als laatste, ik geloof in God, die van je houdt en je vergeeft,ook al is dat ongrijpbaar!!
Het laatste punt zal een heikel punt
en niet gebonden!.. ik ga met iedereen om en niet alleen met eigen pappemheimers! Liefde verbindt ons allen!
Verder mijn leeftijd; 63 jaar, getrouwd en 5 kleinkids!
Fijne zondag!
