Zeker doet men aan analyses van die gegevens. Probleem is echter dat het lastig is hieruit objectieve gegevens te halen, omdat elke casus zijn specificiteit kent die je moeilijk naar populatieniveau kunt brengen. Daarbij zijn die lijsten vaak wel goed bruikbaar bij syndromale stoornissen, maar niet in geval van comorbiditeit met vooral persoonlijkheidsproblematiek - en die hebben we in de GGZ volop. De lijsten die men dan nu maar pakt zijn vaak 'kwaliteit van leven- lijsten' maar het probleem daarvan is weer dat je geen controle hebt waardoor die kwaliteit van leven wel of niet veranderd is. Voor hetzelfde geld ligt dat aan iets anders dan de behandeling.siger schreef:Van een volslagen leek: doet men aan voldoende analyse van de bestaande gegevens? In Belgë zijn minstens bekend welke arts wat voorschrijft aan welke patient, welke instellingen de patient hebben behandeld met welke methodes, wie wanneer geboren wordt en overlijdt etc....
Ik zou denken dat hieruit nuttige objectieve gegevens kunnen gehaald worden.
Vragenlijstjes geven persoonlijke ervaringen weer. Maar is dat wel altijd objectief? misschien ga je net zo snel dood met een lieve verpleegster naast je bed....
Vragenlijstonderzoek an sich is daarbij inderdaad een aparte tak van sport. Veel vragenlijsten die nu gebruikt worden zijn ontwikkeld op de universiteiten voor wetenschappelijk onderzoek en zijn niet ontwikkeld voor het doel van effectmeting; zijn vaak ook niet genormeerd voor alle patientgroepen waardoor niet per sé bruikbaar. Wil je het echt goed doen - en dat is vast mogelijk - dan is het weer zo duur dat je beter gewoon de behandeling kunt betalen.