Vrijheid als dogma

Kritische maatschappij gerichte hersenspinselen...:)

Moderator: Moderators

Plaats reactie
Marc G
Forum fan
Berichten: 222
Lid geworden op: 29 aug 2010 13:17

Vrijheid als dogma

Bericht door Marc G » 01 jun 2011 10:22

Ik breek me het hoofd over ‘vrijheid’.
Wat is dat nou?
Naar mijn mening is vrijheid iets wat je een ander gunt en niet iets wat je als bezit kunt claimen. De discussie dat vrijheid een recht is, zorgt er uiteindelijk voor dat het een dogma wordt. Dat punt zal ik proberen uit te leggen .

Je kunt als individu nog zo hard schreeuwen dat je een recht op vrijheid hebt, maar vrijheid krijg je enkel als de mensen om je heen je dat gunnen (ik heb het nu even niet over politieke vrijheden).
Die gun factor is zeer belangrijk in de discussies over vrijheden, want het is essentieel voor het behoud van betrokkenheid bij de ander. Een maatschappij die niet betrokken is bij de ander, valt uit elkaar.

Door die gun factor komt de benadering tot moeilijke discussies, zoals bv. een rookverbod, in een ander licht te staan.
Moet vrijheid zo ver gaan dat je een ander een verslaving gunt? Of dat je een maatschappij laat overstromen met porno, asociaal gedrag en verslavende middelen onder het mom van vrijheid?
Leidt het dogma vrijheid dan niet tot onverschilligheid voor het wel en wee van de ander?
Hoeveel mensen durven zich niet meer te bemoeien met de levenskeuzes die andere mensen maken, omdat ze er een fout idee van vrijheden op na houden?

Vrijheid is niet dat een ander je koud laat. Vrijheid is geen verslaving, of afhankelijkheid, maar net iets wat we elkaar wél gunnen.
De maatschappelijke banden, de verhoudingen, verbrokkelen door een gebrek aan bemoeienis met de ander. ‘Laat me met rust’, wordt te letterlijk genomen en betrokkenheid wordt vaak afgestraft als inperking van iemands ‘recht’ op vrijheid.

Wij, als mensen, bepalen onderling hoe ver de vrijheden van de ander gaan. Als we onverschillig zijn over wat de ander zichzelf en zijn omgeving aandoet, dan leidt vrijheid tot verloedering, verslaving en een preoccupatie met het eigen egoïstische geluk als los staande van je omgeving. ‘Na mij de zondvloed’.
Noem het de kanker van de westerse samenlevingen.

We zijn niet vrij van elkaar.

In dat kader kan er ook weer wat begrip ontstaan over hoe niet-westerse culturen naar onze vrijheden kijken en ermee worstelen. Vaak is er een ander nodig om je op een blinde vlek te wijzen. Dat kan gewoon betrokkenheid zijn.
Uiteindelijk is het een voortdurend zoeken naar een balans tussen de vrijheden die je de ander gunt en de vrijheden waar je een ander voor wil beschermen. Zonder oprechte betrokkenheid komen we daar niet uit.

siger

Re: Vrijheid als dogma

Bericht door siger » 01 jun 2011 17:33

Marc G schreef:Wij, als mensen, bepalen onderling hoe ver de vrijheden van de ander gaan. Als we onverschillig zijn over wat de ander zichzelf en zijn omgeving aandoet, dan leidt vrijheid tot verloedering, verslaving en een preoccupatie met het eigen egoïstische geluk als los staande van je omgeving. ‘Na mij de zondvloed’.
Noem het de kanker van de westerse samenlevingen.
[...]
We zijn niet vrij van elkaar.

In dat kader kan er ook weer wat begrip ontstaan over hoe niet-westerse culturen naar onze vrijheden kijken en ermee worstelen. Vaak is er een ander nodig om je op een blinde vlek te wijzen. Dat kan gewoon betrokkenheid zijn.
Uiteindelijk is het een voortdurend zoeken naar een balans tussen de vrijheden die je de ander gunt en de vrijheden waar je een ander voor wil beschermen. Zonder oprechte betrokkenheid komen we daar niet uit.
In de grond begrijp ik je wel, maar je toch wel kras verwijt aan de westerse samenleving in het bijzonder lijkt me onterecht. Een beetje vreemd ook, want aan de andere kant hoor je aanhoudend klagen over te veel bemoeienis.

Je kan toch niet volhouden dat onze samenleving mensen aan hun lot overlaat? Denk aan onze hele gezondheidszorg tot en met ontwenningsklinieken, kinderbescherming, verplicht onderwijs etc....

Alles kan beter, maar als ik West-Europa in het bijzonder bekijk, dan denk ik nuchter dat er nooit een beschaving van zo'n omvang heeft bestaan waar persoonlijke vrijheid en wederzijdse zorg zo vervlochten zijn geweest.

Marc G
Forum fan
Berichten: 222
Lid geworden op: 29 aug 2010 13:17

Re: Vrijheid als dogma

Bericht door Marc G » 02 jun 2011 09:23

Siger schreef
In de grond begrijp ik je wel, maar je toch wel kras verwijt aan de westerse samenleving in het bijzonder lijkt me onterecht. Een beetje vreemd ook, want aan de andere kant hoor je aanhoudend klagen over te veel bemoeienis.
Ik heb het ook een beetje zwart-wit gesteld om mijn punt er goed uit te halen.
Het gaat niet om meer bemoeizucht van de overheid, maar om de houding van de burgers die, doordat alles geregeld is door instanties, geen rol meer voor zichzelf zien in hun omgeving. Men keert zich tot de politiek om verloedering tegen te gaan, maar haast niemand voelt zich geroepen om met een emmertje en spons op te ruimen wat hem stoort, kinderen aan te spreken op hun gedrag (uit angst om door de ouders afgestraft te worden voor hun bemoeizucht), zwerftroep op te rapen en anderen aan spreken om het niet neer te gooien, enz...

Doordat er zoveel instanties zijn die de makkelijk vermijdbare troep opruimen die gemaakt wordt door burgers, voelen burgers niet meer dat ze ook een rol hebben bij die schone en veilige straten en de gezamelijke omgangsvormen. Ze leven achter deuren en muren en niemand durft zich ermee te bemoeien, omdat ze vinden dat één of andere instantie dat beter kan doen, of omdat ze bang zijn.
Als de mensen in grote getale de verantwoordelijkheid voor hun buurt en leefwereld terug nemen, dan zouden de meeste problemen waar we nu mee kampen al opgelost zijn.
Er is tijd en mankracht genoeg, maar de mens is lamgeslagen en heeft zich opgesloten in zijn eigen kleine individuele wereldje waar niemand hem storen moet met zaken die gedaan kunnen/moeten worden, maar waar geen rechtstreekse betaling tegenover staat.
Men leeft steeds meer in de geest, dan in de wereld. De geest is vrij en kan overal naar toe, terwijl de wereld toch zijn begrenzingen, kringlopen en regels kent. We weten zowat alles en kunnen intellectueel die vrijheid grandioos verdedigen, terwijl men de wortels en de grond waarin die gevestigd is, verwaarloost en vrijheid voor sommigen verworden is tot het opsnoepen van alles wat voorhanden is, omdat het er is, zonder een moment wakker te liggen voor de gevolgen van die houding.
Als de problemen van die houding dan naar boven komen, zoekt men een makkelijk aanwijsbare schuldige en spreekt een overheid erop aan, terwijl die overheid zich niet te veel met de privacy van de burgers mag bemoeien en niet moet betuttelen (m.b.t. de verslavingen en losbandigheden die we als vrijheid hebben leren zien) , maar hard moet straffen.

Het gevolg van de foute vrijheid.

siger

Re: Vrijheid als dogma

Bericht door siger » 02 jun 2011 09:52

Hier ben ik het volledig mee eens. Maar het gaat dan om een onbehagen, niet om feitelijke wederzijdse hulp.

De collectieve, hooggeorganizeerde aard van onze zorg voor individuen geeft wie aan de kant staat een (onterecht) gevoel van sociale machteloosheid. En vrijwilligerswerk is nooit een algemene oplossing: daartoe zijn ze met te weinig, en de overigen voelen zich nog minder betrokken.

Een oplossing zou een verregaande burgerplicht moeten zijn, in allerlei formules.

Het kan er bij mij niet in dat hele gesubsidieerd bewoonde blokken en wijken verloederen terwijl het grootste gedeelte van de inwoners niets om handen heeft, om maar een voorbeeldje te noemen.

MNb
Diehard
Berichten: 1308
Lid geworden op: 23 mei 2010 14:17

Re: Vrijheid als dogma

Bericht door MNb » 14 jun 2011 18:25

siger schreef:Alles kan beter, maar als ik West-Europa in het bijzonder bekijk, dan denk ik nuchter dat er nooit een beschaving van zo'n omvang heeft bestaan waar persoonlijke vrijheid en wederzijdse zorg zo vervlochten zijn geweest.
Dat lijkt me onbetwistbaar. Deze indruk wordt bevestigd door het feit, dat in elk land waar de bevolking iets in de melk te brokkelen heeft op de één of andere manier geprobeerd wordt een soortgelijke vervlechting tot stand te brengen.
Marc G schreef:Als we onverschillig zijn over wat de ander zichzelf en zijn omgeving aandoet, dan leidt vrijheid tot verloedering, verslaving en een preoccupatie met het eigen egoïstische geluk als los staande van je omgeving. ‘Na mij de zondvloed’.
Noem het de kanker van de westerse samenlevingen.
Dit is het product van die typisch menselijke neiging tot overdrijven, waar ik me overigens evenzeer aan schuldig heb gemaakt. Een paar duiten minder naar de gezondheidszorg en links (waar ik ook toe behoor) schreeuwt over gebrek aan solidariteit, terwijl rechts brult over individuele verantwoordelijkheid en vrijheid. Het is gerommel in de marge vergeleken met de sloppenwijken in de Derde Wereld. En het moet gerommel in de marge blijven ook.
Marc G schreef:Het gaat niet om meer bemoeizucht van de overheid, maar om de houding van de burgers die, doordat alles geregeld is door instanties, geen rol meer voor zichzelf zien in hun omgeving. Men keert zich tot de politiek om verloedering tegen te gaan, maar haast niemand voelt zich geroepen om met een emmertje en spons op te ruimen wat hem stoort, kinderen aan te spreken op hun gedrag (uit angst om door de ouders afgestraft te worden voor hun bemoeizucht), zwerftroep op te rapen en anderen aan spreken om het niet neer te gooien, enz....
Kom eens in Suriname kijken. Instanties voor zover ze er zijn regelen zulks op zeer onregelmatige wijze. Denk echter niet dat de inwoners hier emmertje en spons ter hand nemen om de openbare ruimte op te schonen. Surinamers zijn veel en veel individualistischer dan Nederlanders, tenzij het hun onmiddellijke naasten betreft. Dat leidt af en toe tot een onvoorstelbare onverschilligheid.
Zoals ik al schreef ben ik links, maar een westers uitkeringsstelsel hier zal rampzalige, zeg maar Griekse gevolgen hebben.
Trek dus niet al te gemakkelijk conclusies.
Ik geloof niet. In Spanje slaan alle 22 spelers een kruisje voordat ze het veld opkomen, als het werkt, zal het dus altijd een gelijkspel worden.

Johan Cruijff

Plaats reactie