Diversiteit i.p.v. multiculturaliteit

[Maarten]

Globalisering kan van nature voor diversiteit zorgen, overal ter wereld, behalve in dictaturen. In dictaturen wordt uniformiteit opgelegd.
Mensen die zich hier verspreid vestigen (en niet als groep samengaan klieken) en de taal leren en met ons dagelijks omgaan zoals mulatten en geadopteerden dat doen in onze talen, brengen van nature diversiteit in de Europese samenlevingen.
Diversiteit is ook de opzet van Europa, in een Europees landschap. Een democratie, mensenrechten, een rechtstaat die de individuele vrijheden waarborgen. Vrije geesten, verschil in visies die naast elkaar en met elkaar kunnen samenleven.

Maar wat heb je nu: je hebt multiculturaliteit.
Groepen gebruiken de Europese idealen om als groepen hier naast elkaar te kunnen leven. Elk op hun eigen eilandje. Binnen hun gemeenschap behouden zij hun eigen niet-Europese regels van uniformiteit met daarbuiten de vrije mensen levend. Een land met eilandjes of mini-versies van landen in de wereld, en daartussen bewegen zich de vrije Europese mensen.

Zo heb je het recht op geloof.
Het is volgens mij bedoeld als een individueel recht. Het recht om zelf te geloven wat je wil of uit een geloof te stappen als je dat wil.
Het is geen groepsrecht. En daar zit het grote verschil met multiculturaliteit.
Bij diversiteit denk je zelf na en volg je je eigen pad en sluit je je uit vrije wil aan bij gelijkgezinden in je samenleving, en ga je er ook uit vrije wil weer weg.
Zo kan je in een diverse samenleving als Marokaan aan yoga doen, terwijl je broer meer door het boedhisme wordt aangesproken, maar Jamila eerder een vrijdenker wenst te zijn.
Dat is diversiteit zoals wij dat kennen en zoals Europa dat beoogt. Dat is de vrijheid van geloof, zoals bedoeld in de mensenrechten.

En de essentie van 'diversiteit' is dat ieder van ons dagelijks leert omgaan met diversiteit en het anderszijn van elke andere ok vind. Want bij gratie van die tolerantie en vrijelijke omgang met verschillen kan men zelf immers vrij zijn.

Dat dit mag behoren tot de gang van alledag en zou mogen horen in Europa.

Daar geven de mensenrechten en de Europese democratieën het juridische kader voor.

Maar wat gebeurt er nu?
je hebt 'gemeenschappen' naast elkaar als eilandjes in een land, en de vrije westerse mensen wonen daar ergens tussenin. Die gemeenschappen beroepen zich op 'het recht op hun eigen geloof'.
Terwijl 'geloven' een idividueel gegeven is, geen groepsgegeven. Want dan importeer je instituten ipv vrije zelfkiezende mensen.
Dat is geen diversiteit.
Zo laat je de mogelijkheid opdat mini-dictaturen in je eigen land zich in het slechtste geval kunnen vormen.
Naar buiten die gemeenschap bevecht men juridisch het bestaansrecht in Europa als groep, opdat men hier als gemeenschap met zijn vrije geloof kan aanwezig zijn, maar binnenin wordt uniformiteit geëist. Binnenin wordt de oorspronkelijke landstaal gesproken.
Zo heb je mini-versies van de oorspronkelijke landen binnen je land, waartussen vrije mensen laveren en als buitenstaanders worden aangesproken.
Bvb. Joodse gemeenschap, Islamitische gemeenschap.

Vrijheid van godsdienst zou dus een idividueel recht moeten blijven en geen recht waar 'een gemeenschap' zich op zou mogen beroepen.

Wat biedt diversiteit?
Diversiteit biedt de mogelijkheid tot individuele ontplooiing van elke mens, zonder af te hangen van de wil daarin van een ander mens.
Dit zorgt voor het waarderen van de uniekheid van elke persoon afzonderlijk.
Diversiteit vraagt wat de Europese waarden ook aanbevelen: de uniekheid en waarde van elk individuele mens onderstrepen.
Punkers, reggae-subculturen, moslims, enz... maar wel uit vrije individuele keuze. Niet vanuit een gemeenschap dat recht opgeëist, zoals nu het geval is.

Diversiteit doet ons elkaar leren respecteren als mensen met misschien totaal verschillende ideeën. Maar met gedeelde basisideeën over de afspraken die we allemaal zien zitten: die van het recht op individuele diversiteit binnen een groep (land, wereld,...).

Eén taal, Eén wereld, een diversiteit aan mensen, meningen, opvattingen, kledij, enz. elkaar daarin respecterend zonder landsgrenzen.
Dat zal de wereldlijke opzet worden de komende decennia volgens mij.
Daarom zou ik de multiculturen als een overgangsvorm kunnen zien naar meer diversiteit. Naar het loskomen van je subcultuur, van je eigen land en deel uitmaken van een vrije wereld.
Men zou mensen die naar hier komen kunnen verplichten zich te verspreiden en actief mee te doen en de taal te spreken van de omgeving waar ze in terecht komen.
Een soort meterschap door een vrijdenker geven ipv een maatschappelijk werker en hen de Europese diversiteitsgedachte doen eigen maken.
Geen geïnstitutionaliseerde godsdiensten, maar vrij ontstane clubjes van gelijkgezinden die weer even vrij kunnen weggaan.
Zodat daadwerkelijke vermenging en uitwisseling van gedachten ontstaat.
En dat is volgens mij ook de Europese droom.

Mvg
Maarten

[Uncle Rat]

Een goede posting, Maarten.

Het streven naar diversiteit ipv multiculturaliteit lijkt echter geblokkeerd te worden door de bestaande wetgeving.

Dat denkt tenminste Gerard Spong, die in een speech verwees naar artikel 27 uit het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten:

Rechten van minderheden
Volgens Spong zou Nederland gebaat zijn bij een toenemend globaal bewustzijn. Dat tegenwoordig het grootste deel van Europoort Rotterdam eigendom is van China, illustreert wat hem betreft genoeg. 'Rotterdam is financieel economisch ver-Chineesd.'
Hij citeerde en benadrukte verder het toenemende belang van artikel 27 uit het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten voor onze samenleving. Dit artikel zal in zijn ogen zo veel aan belang winnen, dat hij het graag integraal aan het publiek voorlas:
'In those States in which ethnic, religious or linguistic minorities exist, persons belonging to such minorities shall not be denied the right, in community with the other members of their group, to enjoy their own culture, to profess and practise their own religion, or to use their own language.'

Spong vindt (of denkt) dat bestaande minderheden niet beperkt mogen worden in hun rechten op een eigen cultuur, religie of taal.

Het gaat er natuurlijk om wat er met het woord 'exist' wordt bedoeld. Zijn dat bestaande minderheden die oorspronkelijk in een land aanwezig waren (zoals Friezen, die je volgens dit wetsartikel niet mag verbieden om - ook - Fries te blijven spreken)? Of zijn dat alle minderheden? Dus ook minderheden die zich als groep in een land gevestigd hebben en individuen die zich in een land gehergroepeerd hebben?

Volgens Spong vallen dus alle minderheden onder dit artikel. Volgens mij alleen autochtone minderheden. Maar het artikel 27 is daar niet duidelijk over.

[The Prophet]

Volgens mij is dat stuk helder. Het gaat erom of een minderheid bestaat, niet over hoe lang die al bestaat.
Dat eenieder zijn eigen cultuur, religie, taal etc. mag uitoefenen, is 1 van de peilers van de westerse democratie. Het valt onder vrijheid van meningsuiting.

[Maarten]

Dat eenieder zijn eigen cultuur, religie, taal etc. mag uitoefenen, is 1 van de peilers van de westerse democratie. Het valt onder vrijheid van meningsuiting.

The Prophet,

Ik ben het met je eens, alleen vind ik dat het een individueel recht is van een vrijdenkend mens. Geen groepsrecht, waarbij binnen die groep die vrijheden (van meningsuiting) plots niet meer kunnen bestaan.
Een Europa van eilandjes die konden ontstaan dankzij die vrijheden, maar op het eiland zelf uniformiteit eisen van hun leden, is uiteindelijk een Europa van mini-dictatuurtjes.

Vrijheden, ja, maar van vrijdenkende en vrij beslissende lieden.

[Maarten]

Een goede posting, Maarten.

Het streven naar diversiteit ipv multiculturaliteit lijkt echter geblokkeerd te worden door de bestaande wetgeving.

Dat denkt tenminste Gerard Spong, die in een speech verwees naar artikel 27 uit het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten:

Rechten van minderheden
Volgens Spong zou Nederland gebaat zijn bij een toenemend globaal bewustzijn. Dat tegenwoordig het grootste deel van Europoort Rotterdam eigendom is van China, illustreert wat hem betreft genoeg. 'Rotterdam is financieel economisch ver-Chineesd.'
Hij citeerde en benadrukte verder het toenemende belang van artikel 27 uit het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten voor onze samenleving. Dit artikel zal in zijn ogen zo veel aan belang winnen, dat hij het graag integraal aan het publiek voorlas:
'In those States in which ethnic, religious or linguistic minorities exist, persons belonging to such minorities shall not be denied the right, in community with the other members of their group, to enjoy their own culture, to profess and practise their own religion, or to use their own language.'

Spong vindt (of denkt) dat bestaande minderheden niet beperkt mogen worden in hun rechten op een eigen cultuur, religie of taal.

Het gaat er natuurlijk om wat er met het woord 'exist' wordt bedoeld. Zijn dat bestaande minderheden die oorspronkelijk in een land aanwezig waren (zoals Friezen, die je volgens dit wetsartikel niet mag verbieden om - ook - Fries te blijven spreken)? Of zijn dat alle minderheden? Dus ook minderheden die zich als groep in een land gevestigd hebben en individuen die zich in een land gehergroepeerd hebben?

Volgens Spong vallen dus alle minderheden onder dit artikel. Volgens mij alleen autochtone minderheden. Maar het artikel 27 is daar niet duidelijk over.

Uncle rat,
Ik geloof dat we automatisch, als wereld, zullen moeten evolueren naar dat globaal bewustzijn, waar Spong het over heeft. We zijn één aardvolkje dat dankzij wetenschap en technologie via communicatie (internet) en betere vervoersmogelijkheden meer en beter op elkaar afgestemd geraakt. Internationale uitwisseling gebeurt meer en frequenter door meer mensen tegelijk dan ooit het geval was.
Het Engels raakt overal ingeburgerd en mensen scharen zich meer en meer onder de vlag van mensenrechten in hun landen.
Dat globaal bewustzijn, daarvan is internet bvb. al een voorbode van.

Nu nog die oude nationalistische (religieuze) reflexen uit de wereld helpen en dan kan dat globaal bewustzijn overal ingang vinden.

[The Prophet]

Ik ben het met je eens, alleen vind ik dat het een individueel recht is van een vrijdenkend mens. Geen groepsrecht, waarbij binnen die groep die vrijheden (van meningsuiting) plots niet meer kunnen bestaan. Een Europa van eilandjes die konden ontstaan dankzij die vrijheden, maar op het eiland zelf uniformiteit eisen van hun leden, is uiteindelijk een Europa van mini-dictatuurtjes.

Vrijheden, ja, maar van vrijdenkende en vrij beslissende lieden.

Mini-dictatuurtjes is wel erg overdreven. Een groep is een verzameling individuen.

Het idee achter multiculturaliteit is m.i. dat als ieder zijn cultuur aanhoudt en zich daarbinnen lekker voelt, de integratie vanzelf wel goed komt. Dat laatste blijkt dus niet vanzelfsprekend op te gaan en het idee is naief.

De vraag is: hoe krijg je het zo dat ieders individuele rechten gewaarborgd blijven, maar dat je niet eilandjes krijgt die zich afsluiten van de rest van de samenleving?

[Maarten]

De vraag is: hoe krijg je het zo dat ieders individuele rechten gewaarborgd blijven, maar dat je niet eilandjes krijgt die zich afsluiten van de rest van de samenleving?

Goeie vraag en inderdaad realistischer.

[Jagang]

Mini-dictatuurtjes is wel erg overdreven. Een groep is een verzameling individuen.

Ja, een heel land vol mensen ook.
Is bijv. Noord Korea derhalve geen dictatuur meer?
Een dictatuur is een constructie van opleggingen, waarbij men elkaar met behulp van sociale controle "onder schot" houdt.
Een web tussen mensen.

Het idee achter multiculturaliteit is m.i. dat als ieder zijn cultuur aanhoudt en zich daarbinnen lekker voelt, de integratie vanzelf wel goed komt. Dat laatste blijkt dus niet vanzelfsprekend op te gaan en het idee is naief.

De vraag is: hoe krijg je het zo dat ieders individuele rechten gewaarborgd blijven, maar dat je niet eilandjes krijgt die zich afsluiten van de rest van de samenleving?

Niet.

Sommige religie's vereisen nu eenmaal een afzondering van de samenleving, en propageren nu eenmaal een afkeer van datgene wat anders is.
De individualiseringsdroom is mooi, maar je kan individualisme puur technisch gesproken niet afdwingen.
Waar mensen in groepjes samendrommen, ontstaat er al snel iets van een gezagsstructuur.
De mens is nu eenmaal onverbeterlijk hiërarchisch aangelegd, en er zullen binnen elke beweging "autoriteiten" en volgelingen zijn.

Wanneer je de rechten op een "individueel geloof" waarborgt, faciliteer je ook automatisch de mogelijkheid tot een groepsreligie.
"It just comes with the package."

Men heeft de keuze uit twee afslagen: Of men probeert met alle middelen om (bij)geloof zo ver mogelijk terug te dringen, óf we moeten leren leven met het feit dat eilandjes nou eenmaal een bijprodukt zijn van vrijheden.

[Uncle Rat]

Uncle rat,
Ik geloof dat we automatisch, als wereld, zullen moeten evolueren naar dat globaal bewustzijn, waar Spong het over heeft. We zijn één aardvolkje dat dankzij wetenschap en technologie via communicatie (internet) en betere vervoersmogelijkheden meer en beter op elkaar afgestemd geraakt. Internationale uitwisseling gebeurt meer en frequenter door meer mensen tegelijk dan ooit het geval was.
Het Engels raakt overal ingeburgerd en mensen scharen zich meer en meer onder de vlag van mensenrechten in hun landen.
Dat globaal bewustzijn, daarvan is internet bvb. al een voorbode van.

Nu nog die oude nationalistische (religieuze) reflexen uit de wereld helpen en dan kan dat globaal bewustzijn overal ingang vinden.

Het internet als middel om een globaal bewustzijn te ontwikkelen? En dan nog wel automatisch?

Dat idee bestond in de begintijd van het internet maar is inmiddels wel achterhaald.

Het internet is bij uitstek een omgeving waar men zich kan afzonderen en terugtrekken in een gemeenschap van gelijkgestemden.

Het zou leuk zijn als er één aardvolkje zou ontstaan dat meer en beter op elkaar afgestemd geraakt, maar het is volkomen tegennatuurlijk.

[Nietweten en Geweten]

Een belangrijke vraagstelling, Maarten!

Alternatieve titel hadden mi ook kunnen zijn:
-individuele diversiteit ipv (ethnische of) groeps-multiculturaliteit
-de overgang van groepsmulticulturaliteit naar individuele diversiteit

Deze probleemstelling roept desondanks toch de nodige vragen bij mij op.

Globalisering kan van nature voor diversiteit zorgen, overal ter wereld, behalve in dictaturen. In dictaturen wordt uniformiteit opgelegd. ... Eén taal, Eén wereld, een diversiteit aan mensen, meningen, opvattingen, kledij, enz. elkaar daarin respecterend zonder landsgrenzen. Dat zal de wereldlijke opzet worden de komende decennia volgens mij. Daarom zou ik de multiculturen als een overgangsvorm kunnen zien naar meer diversiteit. Naar het loskomen van je subcultuur, van je eigen land en deel uitmaken van een vrije wereld.

Over globalisering heb ik ook al veel horen zeggen, niet alleen door kritici, dat het een uniformerende werking heeft in de zin dat iedereen wereldwijd deelgenoot wordt van de popcultuur van Hollywood, MacDonalds, Coca Cola, Nike, Xfactor, ect en gaat delen in oppervlakkigheid, materiële hebberigheid, roemzucht en allerlei andere ondeugden. En dat deze uniforme decadente afvlakking van de globalisering precies de aanleiding is dat mensen zich in versterkte mate gaan identificeren met hun locale (sub)cultuur, als een tegenreactie dus op de voortschreidende globalisering van de populaire cultuur. Vanuit dit gezichtspunt (b)lijkt er een spanningsverhouding te zijn tussen 'diepe' localiteit en 'oppervlakkige' globaliteit.

Ik vraag me echter af of het kwestie is van kiezen voor het ene en strijden tegen het andere. Is het wel nodig om 'los te komen van de eigen subcultuur' om deel te gaan uit maken van de globale cultuur in de vrije wereld?

De globalisering, zo wordt eveneens betoogd, is uit balans en dient in balans te worden gebracht door democratie, mensenrechten en (naast en na de ondeugden ook) deugden als het respecteren van verschillen en tolerantie wereldwijd te verspreiden. Is het niet eerder nodig om los te komen van de spanning tussen (sub)culturele localiteit en (pop)culturele globaliteit door een wereldburgerlijke identiteit voor individuen uit te denken waarin de verschillen in locale afkomst worden gerespecteerd en mogen bijdragen aan de rijkdom der diversiteit?
Een vereiste voor zulke respectabele locale culturele identeiten van wereldburgerlijke individuen is dan wel dat dan de navelstarende blik naar binnen wordt losgelaten omdat globaliteit vraagt om een open blik naar buiten die over locale verschillen weet heen te kijken vanuit respect en tolerantie.

[Maarten]

Wat heet dat woord 'locale culturaliteit' of 'culturele localiteit' in een vrije en globale wereld?
Zo'n locale identiteit is in een vrije wereld in hoge mate aan verandering onderhevig. Verandering door individuen, wat individuen van nature immers steeds opzoeken, leidt tot verandering van dat locale systeem naar iets onvoorspelbaar nieuws. Dat is een continue veranderlijk proces dat een niet-voorspelbare richting uitgaat. Tenzij behoudsgezinde krachten met angst voor dergelijke veranderingen op een gegeven plaats en een gegeven moment persé de toestand van het moment willen behouden. Omdat bepaalde lieden daar voordeel bij hebben.
Dat is een gesloten gemeenschap.

Volgens mij is 'locale culturaliteit' voortdurend dynamisch en veranderlijk. Indien niet, is het opgelegd of een gesloten gemeenschap dat stict aan informele regels vasthoudt, die niet mogen veranderen.

Kijk naar de veranderende subculturen van jongeren. Dat is een eigenschap van 'het leven'. Dynamisme tegenover het statische.

'Locale culturaliteit' moet een open systeem zijn waar individuen of 'leden' een Mac donalds moeten kunnen opzetten tegen de geest van anderen in die 'locale gemeenschap' in. Generatiewissels, migraties vormen en hervormen die locale culturaliteit continu doorheen de tijd. Dat zou toch moeten kunnen. Dat is de natuurlijke loop der dingen respecteren. Dat is vrijheid.

De tegenpool is angst voor het onbekende. De eigen gemeenschap als iets statisch definiëren tegenover de oppervlakkige buitenwereld.

Het is de wereld buiten je kleine gemeenschap houden en doen alsof je gemeenschap de wereld is.

Nieuwigheden als bedreigingen van je identiteit ervaren en buiten je gezichtsveld houden, terwijl het wel realiteit is.

[Nietweten en Geweten]

Maarten's mooie typering van de statische locale (groeps)culturen:

Het is de wereld buiten je kleine gemeenschap houden en doen alsof je gemeenschap de wereld is

Die statische locale gemeenschappen hebben de blik naar binnen gericht - op een soort 'zuivere' monoculturele kern - en sluiten zich af voor de 'decadente' buitenwereld en weigeren zo wereldburgerschap.

Dynamische locale gemeenschappen hebben de open blik naar buiten gericht - vanuit een soort verrijkende smeltkroes identiteit - en accepteren zo wereldburgerschap.

[siger]

Misschien toch allemaal wat theoretisch. In een open samenleving kunnen allerlei subculturen ontstaan of niet ontstaan. Subcultuur kan vanalles betekenen, maar de samenleving moet de veiligheid blind garanderen voor alle individuele leden van elke subcultuur. Net daarom is het nodig dat de overgrote meerderheid van de burgers voorstander moet zijn en blijven van universele individuele mensenrechten.

[vegan-revolution]

Net daarom is het nodig dat de overgrote meerderheid van de burgers voorstander moet zijn en blijven van universele individuele mensenrechten.

En daaraan zou ik toe willen voegen dat universele individuele mensenrechten in de hiërarchie altijd boven de meerderheid van stemmen (democratie) geplaatst dient te worden. En daar waar universele individuele mensenrechten door machthebbers worden geschonden (regeerders, rechters, enzovoort) is burgerlijke ongehoorzaamheid altijd gerechtvaardigd, zelfs als die machthebbers democratisch gekozen zijn.

[justme1234]

[quote="vegan-revolution"]En daaraan zou ik toe willen voegen dat universele individuele mensenrechten in de hiërarchie altijd boven de meerderheid van stemmen (democratie) geplaatst dient te worden. En daar waar universele individuele mensenrechten door machthebbers worden geschonden (regeerders, rechters, enzovoort) is burgerlijke ongehoorzaamheid altijd gerechtvaardigd, zelfs als die machthebbers democratisch gekozen zijn.[/}

OT: Dit is een Is/ought probleem (iets wat zou moeten zijn is nog niet iets dat is) en dan heb je nog niet beargumenteerd waarom universele individuele mensenrechten in de hierarchie daar altijd boven de meerderheid van stemmen geplaatst dient te worden. Bv. wanneer individuele mensenrechten zoals recht op vrijheid van meningsuiting door mensen gebruikt worden om te schelden met dodelijke ziektes waardoor zij bij anderen psychologische schade veroorzaken of door individuen om te pesten en iemands reputatie binnen een groep voor een lange tijd ongestraft aan te tasten.