Ik ben voor de grap ook nog eens de geschiedenis ingegaan om de parels van Vuurtje op te vissen. In de allereerste post die je maakte staan er een groot aantal (
http://freethinker.nl/forum/viewtopic.php?p=35610#35610 ) :
Je begint hiermee:
"Geloof je dat er iets kan zijn waar je met je verstand niet bij kan? Nee, dan geef ik toe dat je een goede reden hebt om atheist te zijn. Zo ja (en die optie lijkt me realistisch want er is niemand op de wereld die alles begrijpt), waarom kijk je dan raar op als iemand je verzekerd dat er een God bestaat?"
Een rare argumentatie. Ieder denkend mens weet dat er een hoop zaken zijn waar een mens niet bij kan. Hoe kan uit die gedachte nu volgen dat er mensen zijn die verzekerd zijn van het bestaan van God? Het tegendeel volgt er uiteraard uit: God is uiteraard een woord waaraan wij mensen volstrekt niets met zekerheid kunnen verbinden. Zelfs al zou er zoiets bestaan dat men 'God' moet noemen, dan nog kunnen wij mensen er absoluut niets zinnigs over zeggen.
Hiertoe behoort nog deze wet die ik tot de Wet van Rereformed gedoopt heb: Hoe minder ontwikkeld een mens is, des te meer denkt hij/zij te kunnen weten van en over God; hoe meer intellect en ontwikkeling een mens heeft, des te meer hij/zij zwijgt over God.
Op naar de volgende uitspraak van je:
"Mijn zwakke punt is dat ik altijd gelijk wil hebben in een discussie, maar de reden dat ik toch dit forum in duik is dat ik hoop door Gods hulp mensen aan het denken te kunnen zetten...". Aangezien deze uitspraak al 2½ jaar geleden gedaan werd wil ik Vuurtje enkele vragen stellen:
1. Heb je deze zwakheid inmiddels al overwonnen?
2. Is er al een vrijdenker op de goede weg beland dank zij Gods hulp die via jou komt?
Je begrijpt misschien wel waarom ik je deze vragen stel.
In dezelfde post schrijf je dit:
"Alwetendheid is iets anders dan je invloed gebruiken om het die kant op te sturen. Alwetendheid houdt in dat je al van tevoren weet dat iets gaat gebeuren, het kan makkelijk dat je echter dan helemaal niet wil dat dat ook gebeurd. En toch weet dat het gaat gebeuren."
Nu heb ik altijd gedacht dat God perfect was en almachtig, naast ook alwetend te zijn. Daarom weer een vraag aan jou: Waarom ging God toch aan het scheppen, wanneer zijn alwetendheid Hem al van tevoren vertelde dat er dingen zouden gebeuren die Hij beslist niet zou willen, anders gezegd, hoe kan Hij toch zijn perfectie behouden indien Hij van tevoren wist dat er imperfectie zou ontstaan en Hij er dus direct of indirect voor verantwoordelijk is?
Je schrijft in dezelfde post ook nog dit:
"De reden dat christenen zo trouw blijven aan hun geloof, is omdat God in ze werkt."
Laten we nu voor het gemak jouw persoon nemen als de persoon waar God in werkt, aangezien je een toonbeeld van trouw gelovige bent. Indien wij uit jouw persoon moeten kunnen opmaken dat God werkt, kun je het ons dan kwalijk nemen dat we niet onder de indruk zijn van jouw God? Ik zie jouw persoon eerder als
antireclame voor een God. Zoals ik in mijn vorige post naar voren bracht krijg ik bij het aanhoren van jou enkel gedachten aan een persoon die bang is voor het leven, een persoon die de wereld en het leven negatief beziet, een persoon die geen waarde schenkt aan de mens, maar uit is op een leger robots of slaven. Dus niets inspirerends, groots, verhevens, kortom
goddelijks, wat mij atheïst ten ene male ontbreekt.
Ik verwacht van een God die in iemand werkt dat zo'n persoon geen zwakheden heeft als die jij noemde, noch met redeneringen aankomt die scherp intellect doorzien als drogredenen of foutief. En dat is nog maar een
minimum vereiste. Van een persoon waar een almachtige, alwetende, alwijze, algoede God in
werkt verwacht ik vooral nog een hoop positiefs, hele skyscrapers met positieve zaken waar ik onder de indruk van raak, zoals buitengewoon scherpzinnige levenswijsheid, bijzonder intellect, onovertrefbare innemendheid, bruisende levenslust, enorm charisma, grote kennis van zaken en kunde op allerlei gebieden die de mijne -ik moet het tenslotte zonder die goddelijke werking doen-
veruit overtreft. Doet deze persoon dat niet dan zie ik er geen God in werken, maar enkel iemand zichzelf opblazen. Begrijp je dit denken?
Mijn volgende vraag is dus: Op welke basis neem jij aan dat God in
jou werkt, en op welke basis neem jij aan dat Hij
niet in een niet-christen, laten we voor het gemak een bekende niet-christen nemen, Gandhi, werkt(e)?
In weer dezelfde post zeg je als slotopmerking:
"Dat Jezus voor onze zonden gestorven is is misschien niet helemaal te begrijpen, maar dat is voor mij geen reden om er niet dankbaar voor te zijn!"
Waarom zou het eerste niet te begrijpen zijn? Het is zelfs heel gemakkelijk te begrijpen. Het doel van de godsdienst is altijd geweest macht uit te oefenen op de medemens. De priesters hebben het ziekmaken en temmen van de mens gekozen als handig middel. Jou is dus van kinds af aan verteld dat je
zondig bent, en dat God dus heel boos op je is, en Hij recht heeft om van alles wat je niet leuk vindt met jou te doen, daar heeft Hij zogenaamd recht op. Maaaar, zo zegt de priester met een innemende glimlach, Hij heeft voor een prachtige oplossing gezocht. Al je zonden zijn betaald (ja, ja, dat woord gebruiken ze inderdaad, priesters hebben nooit zoveel intellect dat ze begrijpen dat morele schuld, anders dan financiële schuld, niet door een ander kan worden voldaan), en jij hoeft enkel maar goedgelovig te zijn en dan zit je wel goed en word je heel gelukkig.
Wij begrijpen het dus maar al te goed. Wat we nu weer net
niet begrijpen is waarom jij voor een oplossing zo
dankbaar bent, want de God (of zijn zogenaamde spreekbuizen) geven de oplossing voor een probleem
dat ze eerst zelf creëerden.
Misschien helpt bovenstaande je een beetje in te zien hoe onzinnig je geloof overkomt voor iemand die niet in het bestaan van jouw God gelooft.
