Freethinker.nl

Dikwijls wordt er blijk gegeven van een zeer dualistisch idee van individualisme en collectivisme. Toch kan men serieus afvragen hoe dualistisch het collectivisme staat t.o.v. het individualisme. Men heeft er in het algemeen geen moeite mee om in te zien dat ieder individu uiteindelijk lid is van een collectief, in de breedste zin; de maatschappij.

In de moderne tijd is het individu een steeds belangrijker rol gaan spelen. Waar voorheen de authenticiteit van het individu aan rangen en standen gebonden was zien we dat dit aardig vervlakt is en dat de authenticiteit van het individu steeds meer afhankelijk is geworden van zijn of haar keuzen. Of misschien beter; zijn of haar zelfverwezenlijking. Kritiekasters van het individualisme maken verwijten dat de maatschappij aan het vervlakken is en egoïstischer wordt omdat iedereen keuzen maakt puur voor hun eigen zelfverwezenlijking. Is er wel degelijk een vervlakking gaande van een morele samenhorige maatschappij naar een meer egoïstische maatschappij?

Stel dat wij aan het individu het onvervreemdbaar recht toeschrijven om beslissingen te kunnen nemen om hun eigen zelfverwezenlijking tot stand te brengen dan waarborgen wij ook de authenticiteit van ieder individu. Het probleem doet zich voor dat vanuit het collectivistisch perspectief geen enkele persoonlijke beslissing van het individu bekritiseert kan worden Het zijn immers persoonlijke beslissingen in iemands persoonlijke beleveniswereld. Daarmee vervlakken dan ook alle waarden van iedere persoonlijke beslissing als een uiting van het individu waar iemand anders geen zeggenschap over heeft. Dit is en heel belangrijke kritiek op het groeiende individualisme, en inderdaad het zou steekhoudend kunnen zijn. Men ziet een vervlakking van het moreel, een toename van het egoïsme maar ook een vervlakking van iemands authenticiteit. Immers, iemands beslissingen krijgen alleen maar steeds meer betrekking op zichzelf.

Anderzijds, moeten we dan gaan twijfelen aan het recht tot zelfverwezenlijking puur omdat het kan leiden tot vervlakking van normen en waarden, egoïsme? Is het individualisme hier wel de schuldige van?

Nogmaals kritiekasters zullen onomwonden verklaren dat dit zo is terwijl vervente voorstanders altijd zullen hameren op het recht tot zelfverwezenlijking van het individu? Maar wat betreft authenticiteit zullen beide in de problemen komen. Stel dat we een moreel houden van puur individualisme zoals beschreven dan is feitelijk niemand meer authentiek. Maar als wij de kritiekasters moeten volgen dan zouden wij geen enkele beslissing meer kunnen nemen zonder het collectief te raadplegen?

Ik geloof niet dat individualisme voor afvlakking van normen en zeden door individualisme komt net zo min als dat ik geloof dat individualisme tot egoïsme lijd.

Toch ziet men in de maatschappij deze trend wel degelijk. Mensen hebben hun onvervreemdbaar recht tot zelfverwezenlijking, kunnen streven naar authenticiteit maar vervallen in een collectief van nietszeggendheid. Immers, iemands persoonlijke keuzen zijn iemands persoonlijke keuzen. We mogen niet meer twijfelen aan iemands authenticiteit maar tegelijkertijd ook geen eisen stellen aan het idee authenticiteit. Iedereen is een outcast of lid van de maatschappij, het verschil is zoek geraakt in de discussie. Het meest interessante, maar ook verontrustende, is dat kritiekasters van het individualisme anderen veroordelen omdat het vervlakking en egoïsme zou veroorzaken maar niet twijfelen aan hun eigen individuele waarden.

Op macro niveau ziet men met de opkomende globalisering dezelfde trend. Authenticiteit wordt bepaalt door logo's, de verdeling van de rijkdom wordt steeds meer aan het individu (of beter vrije marktwerking) overgelaten waardoor schijnbaar onoverbrugbare verschillen ontstaan in armoede en rijkdom.

Net zoals het idee van de vrije markt wordt uitgedragen wordt het idee van individualisme ook dogmatisch aangehangen of bestreden door zijn kritiekasters zonder dat er een redelijk alternatief wordt genoemd, is collectivisme dan de enige uitweg?

Ik denk van niet, maar ik denk dat men in de discussie omtrent het toenemende individualisme iets belangrijks over het hoofd ziet. Zowel voorstanders als kritiekasters zien (maar al te graag) dat de waarden die worden vertegenwoordigt door het individualisme worden los staan van het maatschappelijk moreel. Kennelijk zijn individualistische waarden alleen maar afhankelijk van individuele normen en waarden.

Authenticiteit van onze beslissingen worden niet alleen gewaarborgd in onze eigen zelfverwezenlijking maar ook ten opzichte van een maatschappelijke horizon. Zo is uiteindelijk onze authenticiteit gewaarborgd ten opzichte van de maatschappelijke horizon. Onze individuele beslissingen winnen meer aan kracht al wij ze kunnen afspiegelen tegenover een maatschappelijke horizon zonder dat wij onze eigen belangen hoeven te verraden.

Individualisme en collectivisme zijn in mijn geen tegengestelden maar complementeren elkaar noodzakelijkerwijs, misschien dat dat verloren is gegaan in de maatschappelijke discussie omtrent normvervaging?

Het is de opkomst van de mores van de achterbuurt: Vloeken en schuttingwoorden zijn gemeengoed geworden op TV. Ik kan mijn kinderen niet meer naar Paul de Leeuw laten kijjken omdat ze het vrolijk napapagaaien.

Ik zeg wat ik wil....

Inderdaad is dit een mooi voorbeeld van individualisme die de maatschappij niet meer als de horizon gebruikt waartegen beslissingen worden genomen. Voor Paul de Leeuw zou gelden "ik zeg wat ik wil" om zijn authenticiteit te waarborgen. Maar aangezien dit gemeengoed is geworden is deze manier om je authenticiteit te waarborgen meer een afvlakking, een nivellering.

We kunnen het indivdu hierin niet tegenhouden maar we kunnen nog wel een oordeel geven hierover, bijv. over de extra waarde van schuttingtaal bijvoorbeeld.

Collectivisme is in veel gevallen niet meer dan individualisme dat door enkelingen aan de rest wordt opgedrongen. Is het eenmaal gemeengoed geworden, dan ontstaan er weer nieuwe vormen van individualisme.

Is het niet erg simplistisch om over individualisme en collectivisme te spreken als zwart/wit? Is een mening die niet overeenkomt met dat van de grote masse, per definitie onjuist of immoreel? Hebben grote massa's altijd gelijk?
Maoïsme, Stalinisme, Katholicisme, Islamisme & fascisme! Is het een deugd om mee te marcheren, als de meerderheid dat doet? Is collectivisme per definitie goed?
Of moeten we concluderen dat zowél het individu als de grote massa's er naast kunnen zitten?

Is het niet erg simplistisch om over individualisme en collectivisme te spreken als zwart/wit? Is een mening die niet overeenkomt met dat van de grote massa, per definitie onjuist of immoreel? Hebben grote massa's altijd gelijk?

Ja het is erg zwart/wit om collectivisme/individualisme dusdanig te zien daarom ageer ik hier ook tegen.

Maoïsme, Stalinisme, Katholicisme, Islamisme & fascisme! Is het een deugd om mee te marcheren, als de meerderheid dat doet? Is collectivisme per definitie goed?

Dit zijn mooie voorbeelden van enkele kritiekasters tegen het individualisme die geen rekening houden met het feit dat de voor het individu onvervreembare rechten ook een morele waarde is van het collectief. Om dan vervolgens terug te grijpen naar een fundamenteel; "alles was vroeger beter."

In deze groeperingen ziet men dit duidelijk, maar in Nederland ziet men dit ook onder de conservatieve groep christenen, teruggrijpen naar één collectief (onder leiding van de kerk) zou beter zijn als een open en reëel debat over de rol en het individu in de samenleving.


Later toegevoegd; Er zijn dus nog steeds kringen waar het maoïsme, stalinisme ook aanbeden worden tegen al het beter weten in. In deze kringen wordt individualisme zoals wij het kennen (in al zijn facetten en verschijningsvormen) verketterd omdat dit voor een egoïstische wereld zou zorgen. Onbegrijpelijk na de inmiddels al bekende geschiedenis van deze "arbeiders paradijzen". Over het khatolicisme en islam fascisme nog maar te zwijgen. Kennelijk is de wereld onder één god en één sectarische kliek beter af dan in een wereld waarin men zich als individu mag ontplooien.....

Individualisme is een filosofisch standpunt waarbij het belang van het individu boven dat van de gemeenschap worden geplaatst; daarmee is het tegengesteld aan collectivisme.

Poneert Wikipedia. WIE dat dan poneerde is een raadsel. (Dat is altijd een raadsel bij Wiki, in die anonieme soep.)
In elk geval is wel duidelijk dat als je over zoiets spreekt, je de begripsinhoud moet DEFINIEREN, alvorens je er iets mee kan.
Deze Wiki definitie is "werkbaar" omdat ze helder is.
Als je in je brein een ANDERE inhoud aan individualisme wil geven, prima !
Maar dan ook éérst definieren voor je ermee goochelt.

Bipolair:

Ik geloof niet dat individualisme voor afvlakking van normen en zeden door individualisme komt net zo min als dat ik geloof dat individualisme tot egoïsme lijd.

(Ik probeer je gebrekkige zin correct te verstaan... en lijden zal je wel niet doen?? )
1/ Op basis van hogergenoemde definitie bewerkstelligt individualisme niet speciaal enige vorm van afvlakking van waarden en normen, omdat waarden en normen voortkomen uit ethisch besef, en dat is principieel persoonsgebonden. De moraal die het voortbrengsel is van primair ethisch besef (hetzij de leer der ethische waarden) krijgt pas collectiviteitswaarde door hetzij gezagvoerende, hetzij onderlinge aanvaarding.
2/ Op basis van hogergenoemde definitie zou individualisme echter wel tot egoisme kunnen leiden. Er staat immers: het belang van het individu boven dat van de gemeenschap. Maar dit kan je nog bekijken vanuit het perspectiek "IK, het individu", dan wel "WIJ allemaal, individuen". Het laatste geval geeft consensus.

Dit zijn mooie voorbeelden van enkele kritiekasters tegen het individualisme die geen rekening houden met het feit dat de voor het individu onvervreembare rechten ook een morele waarde is van het collectief.

(NOG een gebrekkige zin...)
Voor het individu onvervreemdbare rechten ....... = morele waarde v/h collectief ??? Pardon ?? Ik vrees hier wel dat je de betekenis van "rechten" en "morele waarden" door mekaar slaat. Orde op zaken houden.
Maar kijk daarom nog eens bij 1/ hierboven.

bipolair schreef: [...] dat de voor het individu onvervreembare rechten ook een morele waarde is van het collectief.

Ik zou liever zeggen dat de voor het individu onvervreembare rechten ook een culturele en politieke verworvenheid zijn
van een samenleving (dus een collectief).

Zoals mensenrechten in een land dat die goed handhaaft.
Dat is een vorm van sociaal kapitaal.

Willem_B schreef:

Individualisme is een filosofisch standpunt waarbij het belang van het individu boven dat van de gemeenschap worden geplaatst; daarmee is het tegengesteld aan collectivisme.

Poneert Wikipedia. WIE dat dan poneerde is een raadsel. (Dat is altijd een raadsel bij Wiki, in die anonieme soep.)

Is het terecht dat ik uit jouw reactie kan opmaken dat deze definitie voor jouw ook niet helemaal de meest betrouwbare is?

In elk geval is wel duidelijk dat als je over zoiets spreekt, je de begripsinhoud moet DEFINIEREN, alvorens je er iets mee kan.

Punt is dat sommige begrippen zich wel laten omschrijven maar dat de aard van deze begrippen niet tot een echte definitie kan leiden. Toch heb ik wel degelijk omschreven wat in met individualisme bedoelt;

Stel dat wij aan het individu het onvervreemdbaar recht toeschrijven om beslissingen te kunnen nemen om hun eigen zelfverwezenlijking tot stand te brengen dan waarborgen wij ook de authenticiteit van ieder individu.

Deze Wiki definitie is "werkbaar" omdat ze helder is.
Als je in je brein een ANDERE inhoud aan individualisme wil geven, prima !
Maar dan ook éérst definieren voor je ermee goochelt.

Ik heb hier niet echt gechoochelt, misschien heb ik verzuimt om definitie te geven omdat de aard van het artikel ook niet is om een scherpe scheiding te maken van het individualisme m.b.t. het collectief (of maatschappij).

Ik heb namelijk geprobeerd in mijn artikel aan te tonen dat men individualisme en zelfverwezenljiking niet los hoeft te zien van de maatschappij of het collectief. Maar dat beide ideeën een grote overlap hebben waardoor een al te vaste definitie juist voor nog meer problemen zorgt.

Is nu een vaste definitie zoals gegeven in de wikipedia werkbaar?

Als men het heeft over individualisme dan geef ik liever de ruimte aan ieder individu om dit zelf in te vullen, dat hier dan discussie over ontstaat is zeer wenselijk. Namelijk de "persoonlijke invulling om te komen zelfverwezenlijking" geeft het indivdu de meeste vrijheid hoe men zijn of haar leven kan invullen. Een definitie waarin men het individualisme omschrijft als "een filosofisch standpunt waar het eigenbelang boven het collectief" wordt geplaatst laat geen enkele ruimte over voor individuën die daar anders over denken. Een al te vaste definitie over het indivdualisme is in feite een contradictie. Vandaar dat ik me genoodzaakt voel om deze definitie zo open mogelijk te houden en het risico wil lopen dat mensen dit "vaag" noemen.

Bipolair:

Ik geloof niet dat individualisme voor afvlakking van normen en zeden door individualisme komt net zo min als dat ik geloof dat individualisme tot egoïsme lijd.

(Ik probeer je gebrekkige zin correct te verstaan... en lijden zal je wel niet doen?? )

Soory tik foutje lijd = leid

1/ Op basis van hogergenoemde definitie bewerkstelligt individualisme niet speciaal enige vorm van afvlakking van waarden en normen, omdat waarden en normen voortkomen uit ethisch besef, en dat is principieel persoonsgebonden. De moraal die het voortbrengsel is van primair ethisch besef (hetzij de leer der ethische waarden) krijgt pas collectiviteitswaarde door hetzij gezagvoerende, hetzij onderlinge aanvaarding.

De bovenstaande definitie (wikipedia definitie neem ik aan) zal altijd voor afvlakking van normen en waarden zorgen. Hoewel het indivdu zijn aanvankelijke normen en waarden uit de maatschappij betrekt kan het individu altijd stellen dat deze aangeleerde normen en waarden ondergeschikt zijn aan zijn belang en zijn nieuw gevonden normen en waarden.

Tevens gaat deze wikipedia definitie voorbij aan het feit dat individualisme een morele basis heeft in de maatschappij. Voor mensen die zo aan een dergelijke (nogal onwrikbare definitie van individualisme vasthouden) geld niet meer dat "het onvervreembaar recht tot zelfverwezenlijking" zijn morele wordtels vind in de maatschappij. De eigen invulling van normen en waarden zullen bij deze individualisten altijd boventoon vormen.

2/ Op basis van hogergenoemde definitie zou individualisme echter wel tot egoisme kunnen leiden. Er staat immers: het belang van het individu boven dat van de gemeenschap. Maar dit kan je nog bekijken vanuit het perspectiek "IK, het individu", dan wel "WIJ allemaal, individuen". Het laatste geval geeft consensus.

Een individu dat zijn belangen boven die van de gemeenschap stelt zal misschien alleen maar tot de laatstgenoemde concensus komen als alle andere optie schadelijk zijn voor hemzelf. De concensus wordt niet meer dan een rekensom waarbij empathie voor een ander het minst belangrijk is. Men kan zich afvragen of een dergelijke vorm van concensus wel iets met een morele overweging te maken heeft.....

Sterker nog, een dergelijke definitie ontslaat het individu om zijn eigen ontwikkelde normen en waarden te spiegelen aan een horizon van normen en waarden in de maatschappij. Verder zal voor ieder indivdu het zelfde uitgangspunt gelden waardoor morele normen en waarden steeds meer in de persoonlijke sfeer wordt weggedrongen en waarbij iedereen op een eiland zijn of haar zelfverwezenlijking nastreeft.

Dit zijn mooie voorbeelden van enkele kritiekasters tegen het individualisme die geen rekening houden met het feit dat de voor het individu onvervreembare rechten ook een morele waarde is van het collectief.

(NOG een gebrekkige zin...)

Dit is alleen maar een gebrekkige zin als individualisme de wikipedia definitie volgt. Wat is hier nu zo gebrekkig aan. Het feit dat de individuele waarden de laatste eeuw(-en) steeds belangrijker zijn geworden is mede dankzij veranderende normen en waarden van het collectief (maatschappij). Of nog stelliger gezegd; Individualisme kan alleen een levensvatbaar idee zijn vanuit de morele overtuiging van het collectief. Ik wijk dus heel erg af van de wikipedia "definitie" omdat ik juist wil aantonen dat collectivisme en individualisme niet alleen afhankelijk van elkaar zijn maar ook een grote overlap hebben t.a.v. morele besluiten van het indivdu.

Kritiekasters zien dan ook enkel maar individualisme als gegeven in de wikipedia vorm, individualisme zou geen enkele morele grond hebben binnen het collectief (van individuën). Zo zou individualisme dan leiden tot afvlakking en egoïsme. Hierbij wordt voorbij gegaan in het vermogen tot empathie van het indivdu en de geworteldheid van het individu (maar ook het indivdualisme) in het collectief (de maatschappij).

Voor het individu onvervreemdbare rechten ....... = morele waarde v/h collectief ??? Pardon ?? Ik vrees hier wel dat je de betekenis van "rechten" en "morele waarden" door mekaar slaat. Orde op zaken houden.

Nou ik hou orde op zaken, "rechten" kunnen alleen maar ontstaan wanneer het collectief zijn morele goedkeuring voor iets heeft. Veel mensen hebben moeten strijden om hun iedeëen voor individuele vrijheden grond te doen krijgen in de maatschappij. Het "idee van "zelfverwezenljiking" heeft in de maatschappij moeten groeien tot een "onvervreembaar recht" . Het "idee" heeft eerst een morele grond in de maatschappij moeten krijgen alvorens het een vanzelfsprekend "recht" is geworden.

Als men het heeft over individualisme dan geef ik liever de ruimte aan ieder individu om dit zelf in te vullen, dat hier dan discussie over ontstaat is zeer wenselijk.

Dan kan je net zo goed helemaal niets zeggen.
Definitie, is in de eerste plaats een zuiver TAALKUNDIGE kwestie.
Spreek, NADAT je hebt vastgelegd (definitie) wat je ZELF inhoudelijk bedoelt.
We hebben hier niets aan café-gezwam, daarvoor ga ik wel naar het echte café. (Met bier )
Een woord is geen zweverig discussiepunt, een woord is een communicatieinstrument. De discussie zal wel ontstaaan, nadat je duidelijk was.

Baken dus af van in de oorsprong.
Wat ik met Wiki opmerkte was precies DAT. Een heldere definitie, die als je ze gebruikt, voor iedereen dezelfde omkadering aanbrengt. De definitie van Wiki is (dit staat er klaar en duidelijk), gehanteerd in de filosofische context, en stelt dat het de aanduiding is van een gestelde PRIORITEIT.
Feit is, dat er in die context effectief mensen zijn die het individualisme aanhangen, en anderen die het collectivisme aanhangen. Dit levensbeschouwelijk standpunt zegt niets over het in beide gevallen feitelijk bestaan van zowel individuen als collectieven. Het zegt echter wel alles over de door jou gekozen prioriteit. En binnen die keuze zijn alle onderlinge relaties verschillend !! Daar is niks "dualistisch" aan.

Als jij nu je artikel met wat anders had geopend dan met:

Toch kan men serieus afvragen hoe dualistisch het collectivisme staat t.o.v. het individualisme.

Het enige dat je bewerkstelligd hebt, is dat je een woorden-spielerei hebt opgestart die klinkt als een grap. ZUCHT

Toch kan men serieus afvragen hoe dualistisch het collectivisme staat t.o.v. het individualisme.

Het is een evolutionair opgelegde dualiteit. Een individueel mens heeft zijn leven te danken aan de broedzorg van zijn soort. Maar als een individu nooit voor zichelf opkomt dan gaat hij ook onder. Ik zie het bij mijn kinderen, Ik hoor continu het verwijt:"maar dat is niet eerlijk"

Homo Sapiens is een kuddedier.

Willem_B schreef:

Als men het heeft over individualisme dan geef ik liever de ruimte aan ieder individu om dit zelf in te vullen, dat hier dan discussie over ontstaat is zeer wenselijk.

Dan kan je net zo goed helemaal niets zeggen.
Definitie, is in de eerste plaats een zuiver TAALKUNDIGE kwestie.
Spreek, NADAT je hebt vastgelegd (definitie) wat je ZELF inhoudelijk bedoelt.
We hebben hier niets aan café-gezwam, daarvoor ga ik wel naar het echte café. (Met bier )
Een woord is geen zweverig discussiepunt, een woord is een communicatieinstrument. De discussie zal wel ontstaaan, nadat je duidelijk was.

Als men het heeft over individualisme dan geef ik liever de ruimte aan ieder individu om dit zelf in te vullen, dat hier dan discussie over ontstaat is zeer wenselijk. Namelijk de "persoonlijke invulling om te komen tot zelfverwezenlijking" geeft het indivdu de meeste vrijheid hoe men zijn of haar leven kan invullen. Een definitie waarin men het individualisme omschrijft als "een filosofisch standpunt waar het eigenbelang boven het collectief" wordt geplaatst laat geen enkele ruimte over voor individuën die daar anders over denken. Een al te vaste definitie over het indivdualisme is in feite een contradictie. Vandaar dat ik me genoodzaakt voel om deze definitie zo open mogelijk te houden en het risico wil lopen dat mensen dit "vaag" noemen.

Beste Willem_B, een zin uit z'n context grijpen is wel erg leuk maar in deze draagt het niet bij tot de discussie. Meerdere malen heb je mij horen beweren dat ik een zo ruim mogelijke definitie geeft aan individualisme. Dit is een zeer open definitie die misschien vaag is maar wel degelijk.

Zeker in de context tegenover zeer collectivistische samenlevingen die geen persoonlijke invulling dulden tot zelfverwezenlijking maar waar theoriën, geloofsystemen, zouden moeten bepalen hoe een indivdu komt tot zelfverwezenlijking .

Overbodig om te zeggen is dat dergelijke theoriën of geloofsystemen die pretenderen dat ze een persoon helpen tot zelfverwezenlijking dikwijls niet het gewenste resultaat behalen.

Willem_B schreef: Het enige dat je bewerkstelligd hebt, is dat je een woorden-spielerei hebt opgestart die klinkt als een grap. ZUCHT

Iedereen zijn mening daargelaten. Ik denk dat ik vrij helder ben geweest en bij navraag ook veel moeite heb gedaan om mijn standpunten toe te lichten. Als jij dit verder opvat als woorden spielerei d.m.v. een hoop woorden spielerei dan kaats ik de bal. 8) Ook ga ik niet verder in een eindeloze "definitie kwestie".

collegavanerik schreef:Homo Sapiens is een kuddedier.

Laat ieder voor zichzelf spreken, zou ik zeggen.

De Homo sapiens sapiens is naar mijn mening een (menselijk) gemeenschapsdier.

Kronos schreef:

collegavanerik schreef:Homo Sapiens is een kuddedier.

Laat ieder voor zichzelf spreken, zou ik zeggen.

De Homo sapiens sapiens is naar mijn mening een (menselijk) gemeenschapsdier.

Inderdaad lijken we meer op hyena's dan op gnoes

Meerdere malen heb je mij horen beweren dat ik een zo ruim mogelijke definitie geeft aan individualisme. Dit is een zeer open definitie die misschien vaag is maar wel degelijk.

Ik heb jouw eigen, persoonlijke definitie tot nu toe nog steeds niet gelezen.
Het enige wat je herhaalt is dat ze ruim en open is of zou moeten zijn, maar WAAR IS ZE DAN ???

Durfde je ze niet neerschrijven soms ??
Begrijp je nu nog steeds niet dat mijn basiscritiek is, dat je ze in je openingsartikel gewoon niet gaf ? !
Vanuit JOUW persoonlijke definitie, in hoofding van je artikel, die ik graag had willen lezen als startpunt, had ik geen probleem gehad. Maar ze staat er gewoon niet.
Draai daar nu toch niet omheen.

Overigens: Je hebt een topic-titel met een duidelijke vraag. Vervolgens ga je in verschillende etappes veralgemenend praten over "kritikasters van het individualisme" zonder één keer concreet te duiden. (Het is zoals een gelovig betoog tegen 'het kwaad'.)
Wie precies zijn die kritikasters die je meent te kennen en waar je naar refereert zonder naam? En wat zeggen die dan precies? In welke context?
Ik vind daar niets van terug in jouw artikel.
Zijn "die kritikasters" er wel? En als ze er zijn, welke definitie hanteren DIE dan, want je zal wel begrijpen dat het dan plots van het grootste belang is om HUN definitie te kennen ! Als zulk een kritikaster het dan over iets totaal anders heeft dan waar jijzelf aan denkt, hoe ga jij dan vanuit een andere context zeggen dat zij ernaast zitten??

Acht jij het een feit dat het individualisme toeneemt !? Nu, vandaag de dag?? Ben je toevallig geen 30 à 40 jaar achter, dan ? Ik zie dit proces van toename niet (meer). Integendeel. Ik kan evengoed poneren dat het afneemt. En mijn gevoel is dat het al hele lange jaren gewoon niet meer evolueert. Ik zie wel toenemend egoisme. Maar jij stelt zelf dat je geen oorzakelijk verband ziet tussen egoisme en individualisme.

Ik lees meerdere loze beweringen die je nooit concreet onderbouwt.
Voorbeeld:
- Iedereen is een outcast of lid van de maatschappij, het verschil is zoek geraakt in de discussie. Is dat zo ? Hoezo 'het verschil is zoek geraakt? En in welke discussie? (VOID)
- Net zoals het idee van de vrije markt wordt uitgedragen wordt het idee van individualisme ook dogmatisch aangehangen of bestreden door zijn kritiekasters zonder dat er een redelijk alternatief wordt genoemd, is collectivisme dan de enige uitweg? Waar is je onderbouwing met concrete werkelijkheid hier? Is een levenskeuze maken synoniem van 'dogmatisch aanhangen'? Wat kort door de bocht ! Wie, hoe en waarom stelt dat collectivisme dan de enige uitweg is ? (VOID)
- Maar wat betreft authenticiteit zullen beide in de problemen komen. Geponeerd. Waar haal je dit ? Welke toekomst wetenschap zegt jou zo onomwonden dat dat "ZAL" ? En weerom, wat voor concreets heb je dan voor ogen? (VOID)

Tenslote:

Individualisme en collectivisme zijn in mijn geen tegengestelden maar complementeren elkaar noodzakelijkerwijs..........

Zover kom je dus met slordig woordgebruik. Individuën en collectieven (= de bestaansvormen, het zijn object-aanduidende zelfstandige naamwoorden) complementeren elkaar noodzakelijkerwijs, jawel. Echter Individualisme en collectivisme (= ideële concepten, levensbeschouwelijke keuzen) zijn tegengestelden, en dat kunnen ze zelfs absoluut-rabiaat zijn.
Maar bestaan er gradaties tussen beiden in ? Uiteraard bestaan die. Er bestaat zoveel binnen de levensbeschouwing....

(Offtopic: Ik begrijp niet waarom je in dit zelfgeopend topic zo veralgemenend, vaag, slordig, definitie- en bronnen-loos met alles omspringt terwijl je in bijvoorbeeld "Is liegen over ethische vraagstukken geoorloofd ?" zeer accuraat, to-the-point discussieert !? Het ligt dus niet aan je redeneer capaciteiten, bipolair ! Gewoon een dipje bij de start ??? )

"Eendracht maakt macht" is het leitmotiv voor collectivisme en was (ooit) de reden voor een stel (door egoisme gemotiveerde) individuen om dat collectief te laten ontstaan!
Een vorm van dualisme terwille van 'meerdere eer en glorie'(eufemisme) dat een collectief bood, bóven het als individu doorscharrelen in een machtigere leefomgeving die het individuele bestaan ernstig bedreigde
versus
Het inleveren van een gedeelte van die individualiteit om door soortgenoten niet als bedreigende concurrent (v.v!!) te worden gezien en geaccepteerd te kunnen worden(of te veinzen dat ik een gedeelte van mijn wensen inleverde!)
Het heeft tot ethiek geleid die het handelen ging bepalen in de diverse ontstane gemeenschappen en is in millioenen jaren meegeëvolueerd tot de huidige maatschappijvormen.(inclusief het algemene veinzen!)

Verschillende mensen die op verschillende idealen uitkomen vanuit individueel egoisme menen dat hún ideaal de beste basis vormt om een maatschappij op te gronden.
Hopend op quantitatieve meerderheden om er de kracht aan te ontlenen die nodig is om er een collectief op te kunnen vestigen!

Een collectief bestaande uit egoisten die e.e.a. steunen op grond van (bv) meer welvaart (oid.), maar gonzend van de individuele (egoistisch) ingestelde individuen die hún denkwerk nóg beter vinden dan.....! (en aan de poten van het collectief zagen om het te vervangen door het collectief dat hén voor ogen staat en eventueel hun kans zien in pech en armoede van het collectief, om hún slag te slaan)

Denk daarbij bijv. aan Pol. Partijen die ieder weer een aantal individuen om zich heen proberen te verzamelen om daarmee het collectief een (door hen gewenste richting in te sturen etc. [en bekijk de redenen waarom een stel individuen inderdaad op elkaar klitten om zo'n quantiteit te vormen!]

Individualisme een oorzaak voor normvervaging?

Ik denk dat het een zwaktebod is van een collectief dat alleen op idealen berust, maar niét de middelen heeft om ze om te zetten in welvaart en welstand!

Als je (als collectief!) niet meer in staat bent om publieke instellingen te financieren, en dan in arremoede besluit om ze te privatiseren zodat ze niet meer op de begroting van dat collectief drukken!
Als je terwille van een ideaal de realiteit van een ecologisch evenwicht uit het oog verliest en eenvoudig niet meer over de middelen beschikt om het collectief adequaat te besturen met gezag omdat de financiën ontbreken daarvoor!
Dan is de algemene tendens (als individu) om eerst wat beter voor jezelf en je naasten te gaan zorgen en komt het 'collectief' ergens achteraan te staan in het individuele rijtje!

Rangen en standen? Ze zijn er in dezelfde mate als in de oudheid, vrees ik.
Alleen bestaat de adel tegenwoordig uit topmanagers en investeerders in Mozambique of zo
Waarom worden investeerders niet gedwongen om i.p.v. in 'moskeeën' daarentegen in hele woonwijken hun geld te stoppen.
Het collectief zou daartoe in staat kunnen zijn, maar doet het niét!
(En ben ik als individualist geneigd om de normen wat 'aan te passen' al [bestaande] normen vervagende! haha)
Zoekend naar quantitatieve meerderheden