Bericht
door Maria » 20 jul 2018 13:00
Afgewezen worden op je gevoel als teener/jong volwassene.
Afgewezen op wat je het diepste roert.
De jong adolescent heeft daar het meeste moeite mee.
Zie deze leeftijdsgroep, waar de meeste zelfmoord pogingen worden gedaan.
Velen komen hieruit door te luisteren naar hun omgeving, dat gevoelsuitingen iets is voor slappelingen.
Je verstand gebruiken, want met alleen je gevoel komt er geen brood op de plank.
Leren dat opzij te zetten, maar dat gebeurt dan vaak uitsluitend door verdringing en niet door te leren er mee om te gaan voor meer gepaste momenten, geeft de grootst mogelijke frustraties.
Dat laatste is vaak alleen mogelijk bij levende wezens, die geen weerwoord geven.
Waar je wel mag zijn, wie je bent.
De eerste de beste keer dat jouw rationele uitingen door andere mensen herkend worden en gewaardeerd is een vrijbrief om daar in te gaan. Dan is de stap niet zo groot meer naar extremisme.
Al naar gelang het tijdsbeeld en de omgeving waarin je leeft kan dat escaleren,waar iedereen bij staat.
Een herkenning in de oorzaken van de frustraties en het daarin kunnen (af)reageren, doet de rest.
Krijg je daar een groep in mee, dan is het resultaat bekend.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."