jobhoppen & Flexparadox

[Petra]

In een vorige post ging het over flexplekken. (Al werd dat in het artikel flexwerken genoemd).
Ik had hier afgelopen week een gesprek over met mijn dochter. Die noemt flexplekken namelijk 'ouwe economie'.
Voor haar betekent flexwerken dat je overal op die aardbol flexibel kan werken. 'Location independent' noemt zij het. Het is nogal in opkomst als ik haar mag geloven. De wereld rondreizen en digitaal werken om aan de kost te komen.

Ik, als werkgever, sta niet te juichen om in jou te investeren' zei ik. 'Kleine kop-staart opdrachtjes misschien, maar verder, dus qua scholing en vorming ga je vastlopen".
Geen probleem, volgens haar. Er zijn online meer cursussen dan ik bij elkaar kan bedenken. En dan kan zij tenminste haar eigen vorming op maat snijden, i.p.v. verplichtte door de werkgever opgelegde opleidingen te moeten doen.

Dat wordt nog wat met dat prachtige NL sociale stelsel, zei ik. Als alle jongeren zo gaan leven kan dat hele stelsel op de schop.
En wat te zeggen over loyaliteit? Ook dat zal een uitstervende kwaliteit zijn.
Sja, was haar reactie, met al die 0-uren contracten is er toch ook al geen sprake van loyaliteit vanuit de werkgevers, dus hoe kun je dat dan terugverwachten?
Had ze natuurlijk een goed punt.
Is het de globalisatie? Is het een maatschappelijke verandering? Is dit de toekomst?
Ik vroeg me af óf het allemaal wel zo rooskleurig is, al die flexibele mensen.
In dit artikel in de Volkrant worden nogal wat nadelen genoemd: De flexparadox

Dat tijdelijke banen slechter betalen was al bekend. Een nieuwe studie toont de psychologische gevolgen: flex werkt verlammend. Ook voor werkgevers.

Flexparadox
Mensen met onzekere contracten voelen zich gevangen in het heden.

Noem het de flexparadox. 'Hoe meer zekerheid mensen hebben, hoe meer risico's ze durven nemen. En omgekeerd', zegt WRR-onderzoeker Monique Kremer, tevens bijzonder hoogleraar actief burgerschap. 'Ergens weten we dat allang. Dat is waarom we een verzorgingsstaat hebben opgericht.'

Op langere termijn leidt flexibilisering tot uitstelgedrag. Niet alleen is een huis kopen lastig zonder vast contract, mensen stichten ook later een gezin
Waarom de comeback van het vaste contract dan toch op zich laat wachten? Meer dan met ongrijpbare krachten als globalisering en technologie lijkt dat samen te hangen met specifieke Nederlandse regelgeving. Zo draaien werkgevers twee jaar financieel op voor zieke werknemers - veel langer dan elders in Europa. Dat is een glashelder prijskaartje. Helaas voor de critici is de prijs van de flexibilisering, van afnemende innovatie tot minder loyaliteit, heel wat moeilijker hard te maken.

Wat denken jullie? Is het een trend? Is dit de toekomst?
Voordelig of nadelig?

[Doppelgänger]

Nadelig natuurlijk. Onzekerheid leidt tot allerlei stressgerelateerde psychische en fysieke klachten.

Werkgevers en neoliberale politici zullen ongetwijfeld roeptoeteren dat het goed is voor 'de economie'. Alsof wij in dienst staan van de economie, in plaats van andersom. Bovendien merkt de gemiddelde burger in zijn of haar portemonnee niets van de economische groei die we momenteel schijnen door te maken.

Dat is meteen het probleem van de hedendaagse maatschappij: de economisering van alles. Alles is geoorloofd als het leidt tot financiële groei. Zolang geld de maatstaf voor succesvol beleid is, in plaats van persoonlijk welzijn, zullen onwenselijke verschijnselen zoals flexwerk alleen maar toenemen. Een trend dus, die alleen gekeerd wordt als we eens ophouden om 'de economie' als een goddelijke en zaligmakende entiteit buiten onszelf te zien. Wij maken de economie - en niet omgekeerd.

Wie wordt er trouwens beter van het matigen van loonkosten a.g.v. flexarbeid? Alleen de werkgevers. Wat doen ze met het geld dat ze daarmee besparen? Niets. Ze zitten slechts op een grotere berg geld dan voorheen. Bedrijven nemen geen extra mensen aan als ze die niet nodig hebben. Je vergroot de werkgelegenheid niet met flexwerk. Bovendien - en dit hoor je nooit in de standaard bespiegelingen op tv - draait driekwart van de Nederlandse economie op consumentenbestedingen. Meer geld in de portemonnee a.g.v. een goed loon en baanzekerheid is namelijk wél goed voor 'de economie'. Flexwerk is dat niet.

[Storm]

Misschien alleen aantrekkelijk voor (jongeren) die vrijheid blijheid willen. Even werken en dan evt reizen, geen vastigheid. Of zo eerst ervaring op willen doen.

[Doppelgänger]

Dat komt inderdaad aardig overeen met wat in dit artikel staat.

De meeste mensen hebben daarom een voorkeur voor een vaste baan. Daarbij maakt het niet zozeer uit hoe oud ze zijn. Jongeren verschillen in hun wensen over werk niet zo gek veel van ouderen, merkt het Verwey-Jonker Instituut op. Jongeren komen wel veel vaker dan 30-plussers terecht in een flexibele baan, maar dat is niet hun eigen keuze. Het is meer noodgedwongen; ze zoeken eigenlijk een vaste baan maar die is er niet.

Uitgezonderd de jongeren met een bijbaantje. Zij nemen wel bewust een tijdelijke krantenwijk naast hun school. En dan zijn er nog enkele zelfbewuste hoogopgeleide tevreden flexers. Maar verder geven maar weinig mensen aan een tijdelijk contract, een oproepcontract, uitzendwerk of een freelance contract te ambiëren.

De vraag dringt zich op waarom er zoveel vaste banen zijn vervangen door flexwerk. Vrijwel niemand zit erop te wachten. Tel daarbij op dat de kerntaak van de overheid 'het beschermen van burgers tegen het eigenbelang van derden' (in dit geval werkgevers) is, en je vraagt je af waar het zo ontzettend is misgegaan. Blijkbaar is er uitsluitend naar de argumenten van werkgevers geluisterd. Hetgeen nogal merkwaardig is voor een volksvertegenwoordiging.

[Gerard R.]

De 'volksvertegenwoordiging' luistert altijd zeer goed naar het bedrijfsleven = weer die economie.
Vaak of door de tijd heen wordt té goed geluisterd.
Zeker in een wat neo-liberale setting.

[appelfflap]

Werkgevers en neoliberale politici zullen ongetwijfeld roeptoeteren dat het goed is voor 'de economie'.

zulke uitspraken wijzen nog steeds op een conflictmodel tussen werknemer en werkgever. volgens mij moet men uit die redenering stappen want alles draait om evenwichten.

zekerheden voor werknemers zijn belangrijk maar als dit tot een verstarde arbeidsmarkt leidt waar bedrijven amper nog kunnen bewegen dan is dat op den duur nefast. teveel vrijheid leidt tot neoiberlisme en dat ontaardt in working poor waar bedrijven ook geen baat bij hebben. Hun werknemers zijn tenslotte ook hun klanten

bij het 1e denk ik aan Frankrijk, bij het 2e aan de vs en vandaag neigt de slinger inderdaad eerder naar het 2e.

het gaat om de gulden middenweg maar 90% vd bedrijven zijn kleine en middelgrote bedrijven waar de bazen en werknemers mekaar nodig hebben.
de baas wil een extra mannetje als het druk is de werknemer een extra dag thuis as 'm pa geworden is.

[Peter van Velzen]

"Gemiddeld merkt wel degelijk iets van de economische groei. Als 0,1% er een miljoen op vooruit gaat en de rest gaat er 10 Euro op achteruit, dan merkt men gemiddeld een vooruitgang van 990 Euro. De denkfout is dat men het overgrote deel van de bevolking met het gemiddelde verwart. Er zijn geen "gemiddelde burgers". Er is slechts een gemiddelde van alle burgers.

Dat de meeste werknemers de voorkeur geven aan en vaste baan, komt omdat men geacht wordt met de inkomsten die men daaruit ontvangt in zijn levensonderhoud te voorzien. Dat zal zo blijven totdat er een afdoende basisinkomen wordt ingevoerd. Dit zal in de toekomst vrijwel zeker gaan gebeuren, aangezien uiteindelijk bijna al het productieve werk door intelligente machines gaat worden verricht. *duurt nog wel even. Maar het gaat vrijwel zeker gebeuren) Wanneer dat moment dicterbij komt is een basisinkomen de enige oplossing, die ik kan bedenken. Als dat basisinkomen er eenmaal is, zal eenieder de voorkeur geven aan flexwerken. Vakbonden zullen niet meer nodig zijn en ook geen minimumloon, aangezien eenieder zelf kan kiezen om wel of niet te werken tegen het aangeboden loon. Men is dan immers niet meer afhankelijk van zijn baan.

[Petra]

Kleine overwinning voor de flexwerkers/ZZPers;

https://www.volkskrant.nl/columns-opini ... ~b931478d/

...Dat krijg je dus als de wetgever draalt en de polder er een potje van maakt. Dan zoekt de vakbond andere wegen en wordt de rechter ingeschakeld om de arbeidsmarkt te reguleren en om de collectieve afspraken over een fatsoenlijke minimumbehandeling van werkenden te beschermen.

Het vonnis raakt nog geen tweeduizend, veelal in deeltijd rondtoerende Deliveroo-werknemers. Een fractie van de meer dan 1 miljoen zzp’ers voor wie al een jaar of vijf – de vorige minister kwam er ook al niet uit – geen duidelijkheid is over regels en wetgeving. Zo blijft de situatie voortduren dat zekerheid en bescherming gekoppeld zijn aan het type contract (vast of niet) en niet aan het type werkende (hoogbetaald en zelfredzaam of niet). Waardoor laagbetaalde maaltijdbezorgers die niet in vaste dienst zijn weinig hebben om op terug te vallen wanneer ze door een ongeluk niet meer kunnen werken. En duurbetaalde, van het geld bulkende werknemers in vaste dienst zich op goedkope, collectieve zekerheden kunnen beroepen.