Leren ieder het zijne te laten is één van de belangrijkste dingen, die we moeten leren, denk ik.Ongeveer een op de negen leraren in het voortgezet onderwijs gaat naar eigen zeggen in de lessen moeilijke onderwerpen uit de weg. Het gaat om onderwerpen als terrorisme, homoseksualiteit, het slavernijverleden en de politieke situatie in Turkije en Rusland.
In een onderzoek van DUO Onderwijsonderzoek zegt 11 procent van de leraren op middelbare scholen dat ze dat soort onderwerpen niet meer kunnen bespreken. Twee derde zegt deze thema's wel te behandelen. De rest laat zich er niet over uit. Er is nauwelijks verschil tussen de grote steden en de rest van het land.
Docenten die gevoelige onderwerpen niet meer behandelen wijzen vooral op de toegenomen tegenstelling die wordt ervaren tussen westerse en niet-westerse normen en waarden.
Dekker
Staatssecretaris Dekker van Onderwijs zegt het niet normaal te vinden als een leraar op school niet durft te vertellen dat hij homo is, of bepaalde onderwerpen uit de weg gaat uit vrees voor gedoe in de klas. “"We herkennen het zorgelijke beeld dat leraren schetsen, ook uit eigen onderzoek.”
“Nederland is een land waar je kunt zijn wie je bent, ongeacht je geloof, je herkomst of je seksuele geaardheid”, vindt hij. “Het onderwijs is juist een belangrijke plek om die kernwaarden over te brengen op een nieuwe generatie.”
Is dat niet thuis, dan via scholing vanaf dat we kind zijn.
Ik denk dat je dat voorop moet stellen in onderwijs mn. in communicatie over verschillen en geschillen tgv. bijv. culturele verschillen en levensbeschouwing en dan pas kunt overgaan tot inhoudelijkheid.
Het blijkt noodzakelijk te zijn.
Eerst gesprekstechnieken, voor je iets inhoudelijk kunt bespreken dat gevoelig ligt.
Verschillende meningen hoeven niet onoverkomelijke problemen te zijn in leven en communicatie met elkaar.
Misschien zijn niet de verschillende problemen het probleem, maar de manier waarop wij erover willen en kunnen praten.
Het niet kunnen luisteren naar elkaar en het niet rationeel met goede argumenten kunnen overleggen en tot elkaar kunnen komen in de zin van het pogen elkaar te begrijpen.
Het emotioneel reageren te laten prevaleren.
Het leren, dat een mening slechts een stukje is, waar je het wel of niet over eens kunt zijn met de ander.
Het onderwerp misschien niet eens een essentieel stukje is om in vrede naast elkaar te leven zonder elkaar het leven zuur te maken.
