Sociale wijkteams werken integraal in de buurt

[Maria]

Discussies met positieve en negatieve kritiek op het multicultibeleid genoemd hier .
Sociale wijkteams werken integraal in de buurt

Buurtbewoners hebben vaak vragen op meerdere leefgebieden: over schulden, gezondheid en relatieproblemen bijvoorbeeld. Het oplossen van het ene probleem heeft effect op het andere.
Minder instanties over vloer

Integraal werken zorgt voor minder verschillende hulpverleners en instanties over de vloer. Van der Ven: ‘De hulpverlening kan beter op elkaar worden afgestemd. Je wilt niet dat er voor iedere vraag weer een andere professional bij de cliënt aanklopt.’ Christa Smit, bijstandsconsulent van de Sociale Dienst en medewerker in het sociaal wijkteam in Beijum (Groningen) vertelt in Aan de slag met sociale wijkteams (Movisie, 2014) over hun nieuwe werkwijze: ‘Een voorbeeld van wat we nu anders doen is de aanpak van jeugdoverlast. We werken in de nieuwe aanpak veel collectiever en meer integraal. We houden bijvoorbeeld gezinsgesprekken met ouders in plaats van dat we alleen de jongeren betrekken in onze aanpak. Door een goede mix van individueel en collectief en het beter benutten van het opbouwwerk, worden problemen veel meer bij de wortel en minder verkokerd aangepakt en daardoor sneller opgelost.

Hoe integraal samen te werken en in verschillende soorten problematiek en vanuit verschillende disciplines.
Praktisch bezien:
- Voors - waarom?
Hoe verder te ondersteunen, innoverend en stimulerend?
- Tegens - waarom?
Hoe zou het beter kunnen, innoverend en vernieuwend?

[Dat beloof ik]

Het is een goede zaak, maar je zou je ook kunnen afvragen waarom we er toe zijn gekomen om bij lastige jeugd de ouders niet aan te spreken.
Wat nu heet 'het betrekken van de ouders in de problematiek' heette vroeger gewoon 'de ouders aanspreken op het gedrag van hun kind'.
Ik werk nu niet meer in Den Haag, maar lang geleden....., ik weet nog dat ik wel eens lastige jongeren thuis bracht. Die valLEN in de categorie die nu veel klaagt over het discriminerende gedrag van de politIIe in die stad. Die zette ik niet af voor de deur, maar ik haalde vader er bij, die legde ik uit wat zijn zoon had uitgevreten en niet zelden hoorde ik dan, als ik wegliep, achter de deur de bom barsten en het jong kreeg klappen van zijn vader, dat wil je niet weten.
Probleem over.
En als ik dan de jeugdwerker sprak, of de trainer van de voetbalclub, dan was het geen enkel probleem als ik met hen deelde dat Pietje voor problemen zorgt.

Sindsdien is er veel veranderd, ik heb gehoord dat er tegenwoordig 'samenwerkingsconvenanten' moeten zijn om info te delen, want vanwege privacywetgeving mag dat allemaal niet meer. Onder zo'n convenant mag dan wel over de zaak worden gesproken, maar o wee als er namen worden uitgewisseld. Op dat gebied zijn we dus het spoor bijster, het middel is erger geworden dan de kwaal.
De bedoeling van sociale wijkteams zoals in het stukje hierboven is goed, maar ik lees nog teveel management termen en die termen zorgen er juist voor dat alles in het honderd loopt.