Kerst voor alleenstaanden mogen ze nog alleen blijven?

[PietV.]

Slechts twee dagen maar als ik de media volg dan zou een alleenstaande nog een trauma oplopen in deze periode. De nog aanwezige familie waar de persoon dus een spaarzaam contact mee heeft en misschien tot wederzijds genoegen, wordt door middel van spotjes gemobiliseerd. In de kerk is iedereen welkom en ook hier zit men te azen op de alleenstaande. Alleen zijn is voor velen een kunst waar ze zich in kunnen berusten en men geeft hier vaak een eigen invulling aan. Deze rust wordt wreed verstoord door de media die de eenling als een zielig, wegkwijnend geval portretteert die in deze twee dagen speciale aandacht behoeft. Mijn oproep aan de alleenstaande hou je rug recht en laat je geen complex aan praten.

Zijn er nog bezwaren tegen deze kerstgedachte?

[axxyanus]

Ik vind dit een moeilijke evenwichtsoefening.

Langs de ene kant zijn er eenzame mensen die het echt wel extra moeilijk hebben tijdens de feestdagen en wel wat extra aandacht kunnen gebruiken. Langs de andere kant zijn er ook mensen die met rust gelaten willen worden en het laatste wat die willen is om onder druk gezet te worden om op een uitnodiging in te gaan.

Ik vrees dat het ego van de goed bedoelende medeburger hier maar al te vaak in de weg zit, dat gemakkelijke gekwetst raakt als blijkt dat zijn goedbedoeld gebaar niet naar waarde geschat wordt.

[Fenomeen]

Deze rust wordt wreed verstoord door de media die de eenling als een zielig, wegkwijnend geval portretteert die in deze twee dagen speciale aandacht behoeft.

Is het dit jaar erger, het lijkt er wel op.

[Samante]

https://www.youtube.com/watch?v=9ogVy1kzEfs

Het komt wel vaker voor dat je 2 dagen alleen bent, je kunt dan heerlijk in je neus peuteren (voor de liefhebber!), in je pyjama blijven zitten op de bank en een leuke film kijken. Lekker flesje wijn erbij en iets lekkers eten.

Het sentimentele gedoe van gemaakte gezelligheid met familie en vrienden is inderdaad hypocriet. Het erge is nog dat er inderdaad alleenstaanden zijn die denken dat ze de kerst niet in hun eentje kunnen overleven. Het is slechts 2 dagen. En wees blij dat je niet aan verplichte gezelligheid hoeft mee te doen.

Dit jaar ben ik 1 dag alleen met de kerst. Nou ja, met een kat op schoot dan. Ik overleef het wel.

[Samante]

Deze rust wordt wreed verstoord door de media die de eenling als een zielig, wegkwijnend geval portretteert die in deze twee dagen speciale aandacht behoeft.

Is het dit jaar erger, het lijkt er wel op.

Je had de afgelopen maanden een duits bedrijf dat een reclame had gemaakt met een bejaarde man die zijn eigen overlijden in scene zette om de familie met de kerst bij hem over de vloer te krijgen. En dat lukte in die reclame.

Met dat soort reclame wordt het wel erg dramatisch gemaakt:
https://www.youtube.com/watch?v=V6-0kYhqoRo

[PietV.]

Is het dit jaar erger, het lijkt er wel op.

Dat gevoel bekruipt mij als ik de reclame op me in laat werken. Volgens mij is het altijd erg met de kerst, en inmiddels zijn er miljoenen alleenstaanden in Nederland en er hangt steeds een vreemd opgefokt sfeertje rond dit gebeuren alsof er nog steeds meisjes met lucifers op straat rondlopen die zich proberen op te warmen en alleenstaanden twee dagen naar de telefoon kijken in afwachting van.

[PietV.]

Dit jaar ben ik 1 dag alleen met de kerst. Nou ja, met een kat op schoot dan. Ik overleef het wel.

Ik heb er goede hoop in het is je de 364 dagen ervoor ook gelukt.

[Maria]

Ik wil nu niets zeggen over het uitnodigen van opa's en oma's, die sinds een aantal jaren alleen zijn.
Maar dan niet alleen met de Kerst maar als één van de zoveel keren door het jaar door dat je met z'n allen gezellig samen bent, zoals je ook deed toen ze nog samen waren.
Is dat niet omdat je ook het gezellig vindt, maar omdat je je verplicht voelt, doe het dan niet.
Dat wordt ook zo gevoeld.
Dan zal het de eenzaamheid ook niet oplossen, misschien alleen maar vergroten.

Gaat het erom dat je om wat voor reden dan ook, alleen woont, geen gezin hebt, geen partner en geen hechte familie, dan is het verhaal heel anders.
Je bent als alleenstaande nergens zo eenzaam in deze tijd van het jaar als uitgenodigd bij complete families, omdat ze denken dat je wel eenzaam zult zijn.
Vooral zoals mij wel overkwam, dat er gevraagd werd waar ik was met de kerstdagen.
Met andere woorden: of ik al onder de pannen was.
Waar zijn ze al die andere dagen en weekenden het hele jaar door?

Ik ben 15 jaar alleengaander geweest na mijn scheiding, dus gepokt en gemazeld in alle vormen.
Het beste wat je mensen kunt raden is net geschreven.
Doe net alsof je heerlijk een paar dagen vrij hebt, net als de meeste weekenden.
Een kerstdag is alleen anders in je eigen denken.

Tenzij je lastiggevallen wordt natuurlijk.

[appelfflap]

Doe net alsof je heerlijk een paar dagen vrij hebt, net als de meeste weekenden.
Een kerstdag is alleen anders in je eigen denken.
:

je kunt rationaliseren zoveel je wil maar de meerderheid mensen die de feestdagen alleen moeten doorbrengen doen dit niet graag en zijn eenzaam, vereenzaamd,...
er is een klein percentage voor wie 24/12 net hetzlefde is als 3 februari, maar dit jezelf wijsmaken zal heel moeilijk zijn.

of dergelijke reclame's zinvol zijn is natuurlijk een andere discussie

[PietV.]

je kunt rationaliseren zoveel je wil maar de meerderheid mensen die de feestdagen alleen moeten doorbrengen doen dit niet graag en zijn eenzaam, vereenzaamd,...

De kranten lopen over van eenzaamheid alles draait om eenzame mensen met de kerst. Vrijdag en zaterdag zijn schijnbaar de eenzaamste dagen van het jaar waarbij het nodig is om extra aandacht te schenken aan de alleenstaanden die vereenzaamd zijn. Als je al eenzaam zou zijn dan word je nog een keer met de neus op de feiten gedrukt, kerst het feest van de eenzaamheid.

[axxyanus]

je kunt rationaliseren zoveel je wil maar de meerderheid mensen die de feestdagen alleen moeten doorbrengen doen dit niet graag en zijn eenzaam, vereenzaamd,...

De kranten lopen over van eenzaamheid alles draait om eenzame mensen met de kerst. Vrijdag en zaterdag zijn schijnbaar de eenzaamste dagen van het jaar waarbij het nodig is om extra aandacht te schenken aan de alleenstaanden die vereenzaamd zijn. Als je al eenzaam zou zijn dan word je nog een keer met de neus op de feiten gedrukt, kerst het feest van de eenzaamheid.

Ja, er is geen perfecte oplossing om dit probleem onder de aandacht te brengen. Vrijdag en zaterdag zijn niet schijnbaar de eenzaamste dagen van het jaar maar zijn voor heel wat mensen werkelijk de eenzaamste dagen van het jaar.

Ik kan aannemen dat voor mensen die er geen probleem mee hebben om hun tijd alleen door te brengen dat zo'n campagne vervelende neveneffecten kan hebben, zoals ongewenste uitnodigingen en onder druk gezet worden om op een uitnodiging in te gaan waarin je geen zin hebt. Dat je daar hier over wil klagen, dat kan ik best begrijpen. Maar dat men het eigen aanvoelen veralgemeent en de zaken wil voorstellen alsof het probleem een maaksel van de media zou zijn, dat lijkt me een stap te ver.

[Peter van Velzen]

Een van de grootste gevaren van de korte dagen op hoge breedtegraden is de toename van depressivieteit. Deze is rechtstreeks gerelateerd aan de hoeveelheid zonlicht. Eenzaamheid kan daar ook een bijdrage aan leveren. Waar voor de meeste mensen in deze tijd van het jaar in het teken staat van familie-bijeenkomsten is het besef van eenzaamheid des te groter, en het is dus logisch dat daar aandacht aan wordt besteed.

In onze moderne maatschappij is eenzaamheid niet zo desastreus als in het verleden. Wij zijn meer afhankelijk van de maatschappij als geheel dan van onze directe familieleden. Maar wij niet geëvolueerd om in deze situatie te overleven en dus hechten velen van ons nog altijd sterk aan directe banden met medemensen.

Die directe banden zijn ook zinvol om onze empathie te oefenen. Die berust niet op gevoelens ten opzichte van naamloze miljoenen, maar op wat er in het hoofd van een enkel medemens omgaat. Dat is óók een reden waarom we behoefte hebben aan individuele medemensen in onze omgeving.

Maar wie die behoefte niet heeft, kan zich uiteraard afzonderen. Dat mag ook. Maar wie gezelschap zoekt, moeten wij het niet ontzeggen. In welke tijd van het jaar dan ook.

Het is overigens interessant hoe dit zit in landen als Nieuw Zeeland. Is er daar een soortgelijke beleving rond 25 juni. Of is men meer ingesteld op de kalender dan op de zon?

[Maria]

Ik kan aannemen dat voor mensen die er geen probleem mee hebben om hun tijd alleen door te brengen dat zo'n campagne vervelende neveneffecten kan hebben, zoals ongewenste uitnodigingen en onder druk gezet worden om op een uitnodiging in te gaan waarin je geen zin hebt. Dat je daar hier over wil klagen, dat kan ik best begrijpen. Maar dat men het eigen aanvoelen veralgemeent en de zaken wil voorstellen alsof het probleem een maaksel van de media zou zijn, dat lijkt me een stap te ver.

Natuurlijk is dat probleem niet een maaksel van de media.
Die springt hier alleen maar op in.
En misschien ook nog wel met een beetje goede wil, zoals zovelen die rond deze dagen eigenlijk allemaal een beetje gezelligheid zouden willen, niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen.
En dat is alleen maar prima, ook al zou het nog beter zijn als daar het jaar door ook wat meer aan gedacht zou worden.

Wat het zo moeilijk maakt is dat men niet in het hoofd kan kijken van anderen.
Dat mensen hun zijn eigen gevoel projecteren op de ander, zonder werkelijk in die ene mens geïnteresseerd te zijn en daadwerkelijk vragen naar de gevoelens en de behoeften van die ene mens.

[Jagang]

Het sentimentele gedoe van gemaakte gezelligheid met familie en vrienden is inderdaad hypocriet.

Waarom zou het altijd gemaakt en hypocriet moeten zijn?

Wat een chagrijn allemaal, zeg..

[appelfflap]

De kranten lopen over van eenzaamheid alles draait om eenzame mensen met de kerst.

Ik krijg die indruk toch echt niet, er is nog een verschil tussen een problematiek negeren, het vermelden of het tot middelpunt vd aandacht promoveren.

Vrijdag en zaterdag zijn schijnbaar de eenzaamste dagen van het jaar

voor de eenzame heb je ook nog de verjaardag en 31/12. dat zijn ook klassiekers waar het pijn doet als je vereenzaamd bent

Als je al eenzaam zou zijn dan word je nog een keer met de neus op de feiten gedrukt, kerst het feest van de eenzaamheid.

tot een paar aar geleden werd er nooit aandacht aan dit soort groepen geschonken, ik vind het goed dat het gebeurd (oud, ziek, eenzaam, arm,...) die mensen bestaan nu ook eenmaal.