Pagina 2 van 3

Geplaatst: 04 aug 2008 03:01
door Secularizer
Sararje schreef:Secularizer: Sinds wanneer waren Roza Luxemburg en Lenin lid van dezelfde partij? Bij mijn weten woonde RL in een ander land, en had niet de zelfde militante (wel extreme) idealen als Lenin die het Marxisme-Leninisme kenmerken.
Rosa Luxemburg groeide op in een deel van Polen dat deel uitmaakte van Rusland en ze maakte de ontwikkeling van het marxisme in Rusland in haar jeugd mee, waarbij ze uitkwam bij Bolsjewistische of daaraan verwante kringen.

Het is een eigenaardigheid van deze tijd dat we bij politieke betrokkenheid op de eerste plaats een binding verwachten aan het eigen landje, ook als de oriëntatie 'links' is, denk aan de SP.

Ook Jacques de Kadt die naast het geciteerde boek ook "Uit mijn communistentijd" schreef, was sinds 1919 deel van de revolutionair-marxistische richting, in de CPH.

Toendertijd was kennelijk juist de linkerkant van het politieke spectrum 'globaliserend' bezig, met denkbeelden over een 'Wereldrevolutie' zelfs.

Geplaatst: 04 aug 2008 03:47
door Secularizer
Theoloog schreef:"De beweging van Lenin, zo voer je aan, bestond uit types die zich in de marges van de samenleving bevonden, armen, criminelen. Die hadden geen 'bovengronds bestaan'. "
Dat is een ernstige misvorming van wat ik zei, het ging om beroepsrevolutionairen die uit intellectueel geschoolde kringen afkomstig waren.
Het aandringen op geschriften van Lenin zelf is niet zinvol omdat hij helemaal niet altijd zo open was over zijn plannen.

De "rode garde" werd op last van Lenin opgericht om zogenaamd de regering - Kerenski te beschermen, maar in feite om die gevangen te nemen en de macht naar zich toe te trekken.

Het spreekt vanzelf dat Lenin dat plan niet van te voren had gepubliceerd.
De geschiedenis van de Bolsjewieken is de vorming van een groep gewapende samenzweerders (oorspronkelijk, net als Lenin zelf, intellectuelen uit de middenklasse) die tot op heden zijn handlangers heeft en (mede daarom ?) niet online staat.

Geplaatst: 04 aug 2008 12:20
door Sararje
Secularizer schreef:
Sararje schreef:Secularizer: Sinds wanneer waren Roza Luxemburg en Lenin lid van dezelfde partij? Bij mijn weten woonde RL in een ander land, en had niet de zelfde militante (wel extreme) idealen als Lenin die het Marxisme-Leninisme kenmerken.
Rosa Luxemburg groeide op in een deel van Polen dat deel uitmaakte van Rusland en ze maakte de ontwikkeling van het marxisme in Rusland in haar jeugd mee, waarbij ze uitkwam bij Bolsjewistische of daaraan verwante kringen.

Het is een eigenaardigheid van deze tijd dat we bij politieke betrokkenheid op de eerste plaats een binding verwachten aan het eigen landje, ook als de oriëntatie 'links' is, denk aan de SP.

Ook Jacques de Kadt die naast het geciteerde boek ook "Uit mijn communistentijd" schreef, was sinds 1919 deel van de revolutionair-marxistische richting, in de CPH.

Toendertijd was kennelijk juist de linkerkant van het politieke spectrum 'globaliserend' bezig, met denkbeelden over een 'Wereldrevolutie' zelfs.
Zo, nu gooi je wel heel makkelijk alle mensen van 100 jaar geleden aan de linkerkant van het politieke spectrum op één hoop. Maar dat zijn we van je gewend. Als je een beetje de geschiedenis kent, dan weet je dat RL een radicale Sociaal-Democrate was, ze wilde de communistische idealen via democratische weg invoeren, Lenin was echter van mening dat het via een kleine militante groep ingevoerd moest worden, en zo zijn er nog behoorlijk wat verschillen. Al heel snel na de dood van Marx is het communistische ideaal gefragmenteerd zoals het elke "waere doctrine" betaamd....

Geplaatst: 04 aug 2008 12:52
door bipolair
Luxemburg, Rosa
INLEIDING

Luxemburg, Rosa (Zamošč 5 maart 1870 – Berlijn 15 jan. 1919), socialistisch theoretica en politica, uit een welgestelde joodse koopmansfamilie in het toenmalige Russisch-Polen, nam reeds vroeg deel aan de revolutionaire organisaties die door de Russische regering bestreden werden, waarom zij in 1887 naar Zürich uitweek. Zij studeerde er aan de universiteit economie. In 1898 vestigde zij zich in Duitsland, waar zij een grote politieke activiteit ontwikkelde.

1. POLITIEKE ACTIVITEITEN

Internationaal trad zij sterk op de voorgrond als vertegenwoordigster van de radicaal-marxistische stroming in de sociaal-democratie. In Duitsland werkte zij mee aan verscheidene bladen, o.a. Die Neue Zeit, met welker hoofdredacteur Karl Johann Kautsky zij lange tijd zeer nauw bevriend was, en de Vorwärts. In 1903 en 1904 discussieerde zij met Lenin over de rol van de partij en de klasse, waarbij zij tegenover Lenins beklemtoning van de noodzaak van een hecht georganiseerde revolutionaire partij, die als de bewuste voorhoede van de arbeidersklasse functioneert, met nadruk wees op de revolutionaire potentie van die klasse, die haar bevrijding zelf ter hand moest en kon nemen (zie communisme). Eerst door de Russische revolutie van 1905/1906, waaraan zij in Polen deelnam, kwam zij tegenover Kautsky te staan. Zij schreef in 1906 Massenstreik, Partei und Gewerkschaften, waarin zij ook voor Duitsland de massa-actie aanbeval. In de campagne tegen het Pruisische kiesstelsel in 1910 propageerde zij de algemene staking; dit betekende de definitieve breuk met Kautsky.

De houding van de Duitse sociaal-democratie in de Eerste Wereldoorlog verwijdde de kloof tussen Rosa Luxemburg en de partijmeerderheid. In 1915, toen zij wegens majesteitsschennis in de gevangenis zat, schreef zij Die Krise der Sozialdemokratie, bekend onder de naam Junius-brochure, terwijl zij ook ging meewerken aan de Spartakusbriefe, waarin een radicaal standpunt tégen de oorlog en vóór de socialistische revolutie werd ingenomen. Hevig werd zij bewogen door de Russische Oktoberrevolutie, hoewel zij op een aantal punten kritiek had; o.m. op de terreur en de praktijk van de partijdictatuur van de bolsjeviki. Deze kritiek uitte zij in het postume geschrift Die russische Revolution (1922).

1.1 Oprichting KPD

Na de Novemberrevolutie in Duitsland (1918) nam Luxemburg met Karl Liebknecht de leiding op zich van de Spartakusbund, die zich op een congres in dec. 1918 omvormde tot Kommunistische Partei Deutschlands. Luxemburg nam een meer realistisch standpunt in dan de meerderheid van haar partijgenoten en was bijv. voorstandster van deelneming aan de verkiezingen voor de Nationale Vergadering. Tijdens het neerslaan van de revolutionaire beweging werd zij met Liebknecht door militairen vermoord.

2. PERSOONLIJKE THEORIE

Rosa Luxemburg heeft gepoogd het theoretische werk van Marx voort te zetten. In 1908 werd zij docente aan de partijschool te Berlijn; de op grond van haar aantekeningen later uitgegeven Einführung in die Volkswirtschaftslehre getuigt van haar pedagogische kwaliteiten. In 1912 verscheen Die Akkumulation des Kapitals, bedoeld als aanvulling op het tweede deel van Das Kapital van Marx, waarin zij een verklaring tracht te geven van het voortbestaan en de bloei van het kapitalisme, welks ondergang door Marx was voorspeld. Volgens haar zou het kapitalisme in theorie zo lang kunnen blijven bestaan als er nog niet- (of vóór-)kapitalistische productiewijzen op aarde over waren die het binnen zijn sfeer zou kunnen trekken. De verkleining van het nog te veroveren gebied zou echter tot een verscherping van de politieke tegenstellingen leiden en deze weer tot een versterking van het militarisme, die op haar beurt op oorlog en daarmee op een verhaasting van de sociale revolutie zou moeten uitlopen. Pacifistische opvattingen beschouwde zij als utopisch. Haar veelzijdigheid en warmvoelende persoonlijkheid blijken duidelijk uit haar correspondentie.

UITG: Gesammelte Werke in IX Bänden, uitg. d. C. Zetkin en A. Warski (slechts drie delen zijn verschenen); Briefe aus dem Gefängnis (1919; 21950); Briefe an Karl und Luise Kautsky (1924); Briefe an Freunde (1950); Schriften über Literatur und Kunst (1972); Briefe an Freunde, d. B. Kautsky (1976); Comrade and lover: Rosa Luxemburg's letters to Leo Jogiches, d. E. Ettinger (1979).

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

Geplaatst: 04 aug 2008 20:20
door Secularizer
Sararje schreef:Zo, nu gooi je wel heel makkelijk alle mensen van 100 jaar geleden aan de linkerkant van het politieke spectrum op één hoop. Maar dat zijn we van je gewend. Als je een beetje de geschiedenis kent, ...
Theoloog en jij kennen de geschiedenis van deze politieke stroming zelf blijkbaar niet.
Jullie kennen ook Nederlands grootste politiek denker, Jacques de Kadt niet.

Tot 1918 was er geen onderscheid tussen revolutionair-marxisme en sociaaldemocratie.
Toen er revolutie in Rusland kwam, meenden zelfs Nederlandse sociaaldemocraten, waaronder leider Troelstra, dat er ook hier een revolutie mogelijk was.
Deze episode ging de geschiedenis in als De Vergissing van Troelstra.
(De neerbuigende houding van Sararje op dit punt heb ik hier met veel genoegen in het citaat vastgelegd.
Haal er eens een deskundige bij, ik daag je uit.)


Bij alle revolutiepogingen van de tijd aan het einde van de eerste wereldoorlog stellen de geschiedschrijvers zich de vraag of, en zo ja wanneer, de rampen en de ontwrichting door oorlog en epidemieën ernstig genoeg werden om een politieke omwenteling mogelijk te maken ... voor diegenen die zaten te wachten op een mogelijkheid daartoe.
Een moderne term daarvoor is het door Theoloog eerder genoemde 'window of opportunity'.

Geplaatst: 04 aug 2008 21:17
door Theoloog
Secularizer schreef:
Sararje schreef:Zo, nu gooi je wel heel makkelijk alle mensen van 100 jaar geleden aan de linkerkant van het politieke spectrum op één hoop. Maar dat zijn we van je gewend. Als je een beetje de geschiedenis kent, ...
Theoloog en jij kennen de geschiedenis van deze politieke stroming zelf blijkbaar niet.
Jullie kennen ook Nederlands grootste politiek denker, Jacques de Kadt niet.
Ik weet niet hoe het met anderen zit, maar ik erger me meer en meer aan de wijze waarop je autoriteitsargumenten inzet alsof die jouw stellige gelijk beweren. Je strooit met vermaarde namen, zonder duidelijk te maken hoe deze namen jouw standpunt onderbouwen. Vaak heeft het zelfs geen relevantie voor de discussie.

De Kadt zegt X, en dat bewijst mijn stelling Y, omdat De Kadt geweldig is. Dat soort redeneringen.

Niet dat je De Kadt begrijpt als je hem leest (hm, had ik reeds opgemerkt dat je zo opgesloten bent in die meglomane fantasie van je eigen genaliteit dat je alleen leest wat je meent dat aansluit bij je eigen denkbeelden? - Da's geen ad hominem, dat is feedback. Zoek professionele hulp. Echt, ik meen het.).

De Kadt schrijft namelijk volgens jouw zeggen:
Secularizer schreef:Volgens Lenin moest de macht zo spoedig mogelijk gegrepen worden door een partij die uitsluitend bestond uit mensen die in de illegaliteit hadden geleefd, zonder baan of overig bovengronds maatschappelijk functioneren, dus gewoonlijk in extreem gevaar en armoede. Zo werkte de partij van de Bolsjewieken. (Zoals op vele plaatsen uiteengezet, niet in de wikipedia, wel onder meer bij De Kadt, a.w., p. 60-67.)
Ik lees dat als: "De beweging van Lenin, zo voer je aan, bestond uit types die zich in de marges van de samenleving bevonden, armen, criminelen. Die hadden geen 'bovengronds bestaan'."

Waarop jij reageert:

"Dat is een ernstige misvorming van wat ik zei, het ging om beroepsrevolutionairen die uit intellectueel geschoolde kringen afkomstig waren."

Sorry? Dat is niet wat volgt uit het krooncitaat dat je van Jaques de Kadt aanvoert. Daar wordt met geen woord gerept over intellectuelen, maar over een keuze voor randfiguren, "mensen die in de illegaliteit hadden geleefd, zonder baan of overig bovengronds maatschappelijk functioneren, dus gewoonlijk in extreem gevaar en armoede."

Het wordt ineens zonneklaar waarom je niet begrijpt wat Naomi Klein beweert: je begrijpt niet eens wat je zelf beweert!

Ik vroeg om bewijs uit Lenins gedrag en zijn geschriften: waar kom je mee? Eén samenzwering en een lam excuus waarom Lenins 'shock doctrine' (dat je maatschappelijke crises moet gebruiken om heimelijk economische veranderingen door te drukken, weg van het gezichtsveld van de massa's) niet in zijn [url=htp://www.marxists.org/archive/lenin/works/cw/index.htm]omvangrijke oeuvre[/url] te vinden zou zijn. (En dat terwijl Lenin toch vrij duidelijk was over zaken als de noodzaak van terreur en het pletten van bourgeoisintellectuelen als insecten, heb ik me laten vertellen).

Je levert dus geen greintje bewijs, komt met irrelevante indirecte bronnen aanzetten die je iets anders laat zeggen dan ze zeggen terwijl je ze ook nog eens als autoriteitsargument gebruikt ('Jullie kennen de grote De Kadt niet!'). En dat alles dan ook nog met een air van zelfingenomen superioriteit :lol: . Wat mij betreft heb je jezelf in deze discussie definitief afgeserveerd als serieus te nemen gesprekspartner.

Geplaatst: 04 aug 2008 22:22
door bipolair
In Lenins belangrijkste werken komen de trekken naar voren waarin zijn meer naar een voluntarisme neigende opvattingen verschillen van het deterministisch marxisme, waarop overigens zijn ideologie (het leninisme) gegrondvest is. In Wat te doen? (1902) stelt Lenin, dat de partij een elite van beroepsrevolutionairen moet zijn, als voorhoede van het proletariaat, omdat de arbeiders zelf het socialistische en revolutionaire bewustzijn niet opbrengen. Aan de partij wordt een autoritaire rol toegekend, de organisatie moet hiërarchisch gecentraliseerd zijn en krachtens het democratisch centralisme onder ijzeren discipline staan.

In Het imperialisme als hoogste stadium van het kapitalisme (1917) verdedigt hij de stelling dat oorlogen om de koloniale marktgebieden onvermijdelijk zijn, welke imperialistische oorlogen door het proletariaat aangegrepen moeten worden om de burgeroorlog te ontketenen. In de brochure De linkse stroming, een kinderziekte van het communisme (1920) waarschuwt Lenin de communisten in het Westen tegen het gevaar voor een radicale partij om zich in steriele oppositie te begeven in plaats van met behulp van revolutionaire kernen de gevestigde organisaties te radicaliseren.

Staat en revolutie (1917) poneert dat de burgerlijke staat alleen door een gewelddadige revolutie opgeruimd kan worden, waarna het volk algehele controle moet uitoefenen, onder afschaffing van bureaucratie en leger. Deze opvatting ontstond onder invloed van de praktijk die het verloop van de revolutie te zien gaf, waaruit bleek dat de proletarische massa wél het socialistische bewustzijn had. Dit was in Wat te doen? ontkend, zodat Staat en revolutie enigszins apart staat.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

Geplaatst: 04 aug 2008 22:53
door Theoloog
bipolair schreef:In Lenins belangrijkste werken komen de trekken naar voren waarin zijn meer naar een voluntarisme neigende opvattingen verschillen van het deterministisch marxisme, waarop overigens zijn ideologie (het leninisme) gegrondvest is. In Wat te doen? (1902) stelt Lenin, dat de partij een elite van beroepsrevolutionairen moet zijn, als voorhoede van het proletariaat, omdat de arbeiders zelf het socialistische en revolutionaire bewustzijn niet opbrengen. Aan de partij wordt een autoritaire rol toegekend, de organisatie moet hiërarchisch gecentraliseerd zijn en krachtens het democratisch centralisme onder ijzeren discipline staan.

In Het imperialisme als hoogste stadium van het kapitalisme (1917) verdedigt hij de stelling dat oorlogen om de koloniale marktgebieden onvermijdelijk zijn, welke imperialistische oorlogen door het proletariaat aangegrepen moeten worden om de burgeroorlog te ontketenen. In de brochure De linkse stroming, een kinderziekte van het communisme (1920) waarschuwt Lenin de communisten in het Westen tegen het gevaar voor een radicale partij om zich in steriele oppositie te begeven in plaats van met behulp van revolutionaire kernen de gevestigde organisaties te radicaliseren.

Staat en revolutie (1917) poneert dat de burgerlijke staat alleen door een gewelddadige revolutie opgeruimd kan worden, waarna het volk algehele controle moet uitoefenen, onder afschaffing van bureaucratie en leger. Deze opvatting ontstond onder invloed van de praktijk die het verloop van de revolutie te zien gaf, waaruit bleek dat de proletarische massa wél het socialistische bewustzijn had. Dit was in Wat te doen? ontkend, zodat Staat en revolutie enigszins apart staat.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.
Dank, Bipolair, voor het aanbrengen van deze interessante informatie. Het blijkt hieruit zonneklaar dat Lenins program zich allesbehalve richtte op het heimelijk, buiten het gezichtsveld van de massa's veranderen van economische kwesties. Terwijl dat nu juist de hoofdthese van Naomi Kleins 'shock doctrine' is, die zij de econoom Milton Friedman aanwrijft.

Het blijkt inmiddels wel klip en klaar dat Secularizers stelling dat Lenin er precies zo'n shock doctrine op nahield een onhoudbare vergelijking tussen appels en peren is.

Geplaatst: 05 aug 2008 00:13
door Secularizer
Theoloog verwart Lenins geschriften met het beleid dat deze dictator uitvoerde.
Lenin was geen theoloog.

Wat Lenin concreet deed, bijvoorbeeld
-het gevangen nemen van een zittende regering door de Rode Garde die de regering zogenaamd had moeten beschermen,
-het blijvend versterken van het eigen staatsgezag, willekeurige arrestaties en militaire operaties in het land,
-het afkondigen van de NEP- politiek,

Het zijn allemaal voorbeelden van heimelijk voorbereide machtspolitiek in crisissituaties waarmee de maatschappij voor voldongen feiten werd gesteld.
Tevoren was meer dan tien jaar lang een sectarische organisatie van gewapende mensen opgebouwd waarmee dit mogelijk was.

De perfecte shock doctrine dus !

Geplaatst: 05 aug 2008 00:30
door Secularizer
De Encarta is overigens een sterk verkorte versie van de Winkler Prins, die op zich al geen goed verslag geeft van wat er in die revolutie allemaal gebeurde.

Het is een beetje vreemd om de Encarta (een korte samenvatting, bedoeld voor schoolkinderen)
hoger te achten dan de internationaal hoog aangeslagen en gedetailleerde insiders informatie die Jacques de Kadt kon geven als voormalig lid van die internationale revolutionair marxistische stroming.

Geplaatst: 05 aug 2008 00:30
door Theoloog
Secularizer schreef:Theoloog verwart Lenins geschriften met het beleid dat deze dictator uitvoerde. Lenin was geen theoloog.
Nee inderdaad, Lenin was een ideoloog die een boekenkast vol heeft geschreven met strategieeen hoe de communistische arbeidersrevolutie gestalte zou moeten krijgen.

Het lijkt me dat in die boeken en traktaten het recept voor de omverwerping van de bestaande orde via heimelijke 'moves' in crisistijden wel te vinden zou moeten zijn, maar jij Secje, blijft maar uitvluchten verzinnen waarom je niet hoeft te lezen.

In plaats daarvan trek je liever citaatjes van een Nederlands politiek denker uit hun verband.

Geef je verlies nu maar gewoon toe. Het wordt al een beschamende vertoning zo.

Geplaatst: 05 aug 2008 03:13
door Secularizer
Theoloog schreef:"Het lijkt me dat in die boeken en traktaten het recept voor de omverwerping van de bestaande orde via heimelijke 'moves' in crisistijden wel te vinden zou moeten zijn,"
Die veronderstelling klopt niet, omdat Lenin improviseerde met zijn mogelijkheden als leider van de meest extreme gewapende voorhoede die zich tot de macht geroepen voelde.
Aan zijn eigen theoretische overwegingen van de jaren daarvoor voelde hij zich blijkbaar helemaal niet gebonden. De situatie was ook erg veranderd.
Tijdens het Kerenski-regime sinds de Februari-revolutie waren de gebruikelijke 'socialistische' actiepunten zoals de acht-urige werkdag en politieke rechten voor arbeiders en boeren al lang binnengehaald zelfs voordat Lenin weer Rusland terug was.
Door de chaotische oorlogssituatie, honger, gebrek aan alles, was dit niet geschikt om de mensen gelukkig te maken.
Waar Lenin eerder, voor 1917, had gezegd en geschreven dat zijn partij niet geschikt was om alle bedrijven, de economie als geheel in handen te nemen, deed hij dit na oktober 1917 toch, zo een schijn-oplossing biedend.

Lenins schijn-oplossing was het plaatsen van zijn partij (en dus zichzelf) in het centrum van de macht, met welke leuzen daar ook maar voor konden dienen.
In hun radeloosheid steunden veel arme mensen hem daarbij.
De tragische geschiedenis van Rusland sindsdien was het gevolg van deze 'shock-doctrine'.

Geplaatst: 05 aug 2008 03:54
door Secularizer
Theoloog schreef:"Het wordt al een beschamende vertoning zo."
Misschien, maar voor wie eigenlijk ?

Jij denkt blijkbaar dat het communisme zich bij haar ontstaan in 1917 zich heeft gedragen zoals Lenin had voorzien, wat helemaal niet zo is.
Wanneer ik de naam van Jacques de Kadt noem, vind je de Encarta kennelijk toch meer informatief.


De Kadt heeft in het politiek-correcte wereldje te veel vijanden en is nog nauwelijks op het internet in te zien, hoewel hij daar zeker geen bezwaar tegen zou hebben gehad.

Geplaatst: 05 aug 2008 07:53
door bipolair
Secularizer schreef:De Encarta is overigens een sterk verkorte versie van de Winkler Prins, die op zich al geen goed verslag geeft van wat er in die revolutie allemaal gebeurde.
Ja als het securalizers ideeën tegenspreekt.......

Geplaatst: 05 aug 2008 08:05
door bipolair
Na de revolutie van 1905 keerde Lenin terug naar Rusland. Onder zijn leiding propageerden de bolsjeviki het boycotten van de doema (volksvertegenwoordiging) en het voorbereiden van de gewapende opstand. Toen na de ontbinding van de tweede doema de reactie stevig het roer in handen nam, verliep de revolutionaire beweging. In afwachting van gunstiger tijden ging Lenin weer in ballingschap (1907). In de hierop volgende periode bestreed hij fel de zijns inziens rechtse tendensen en idealistische afwijkingen in de sociaal-democratie, o.a. in zijn tijdschrift Proletarii, culminerend in de volledige breuk met de niet-bolsjevistische vleugel van de RSDAP op de partijconferentie te Praag (1912), waar ook de Pravda werd gesticht.

Vanuit Kraków leidde Lenin de partij, tot hij door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog genoodzaakt werd zich weer in Zwitserland te vestigen. De oorlogsjaren brachten hem ernstige problemen: de communicatie met Rusland was slecht, er waren financiële zorgen en ideologisch stond hij geïsoleerd. Lenins ideeën over de oorlog, die hij zag als een imperialistische strijd die in een burgeroorlog omgezet moest worden, vonden weinig weerklank op de links-socialistische conferenties in Zimmerwald en Kienthal, waar hij ook de vorming van een nieuwe, Derde Internationale bepleitte.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

Oh wat heimelijk, en ook hier wordt weer duidelijk dat alle "links socialisten" samen met de bolsjewieken, mensjewieken, sociaal revolutionairen etc. op een hoop geveegd kunnen worden.

Maar natuurlijk is dit maar een nep encyclopedietje want wederom wordt securalizer tegengesproken....

En het zal natuurlijk ook niet waar zijn dat in het boek "Van rebel tot rode tsaar" Stalin met de bolsjewieken (soms tezamen met de menjewieken) allang bezig waren met "confiscatie", "moordaanslagen", "geweldadige protesten", "roofovervallen" etc. etc.


Nieuwe Economische Politiek (Russisch: Novaja Ekonomitsjeskaja Politika; afk.: NEP), nieuwe economische beleidslijn die Lenin op het tiende partijcongres, maart 1921, aankondigde te zullen gaan voeren. Doel ervan was een eind te maken aan de sociale, politieke en economische desintegratie die in de loop der voorafgaande jaren sterk om zich heen had gegrepen en tot uiting gekomen was in verschillende boerenoproeren en in de opstand te Kronsjtadt (Kroonstad). Lenin trachtte dit te bereiken door via ‘gedeeltelijke terugkeer naar het kapitalisme’ opnieuw ruimte te scheppen voor het ‘privé-ondernemerschap’, speciaal in de landbouwsector, waar prikkels tot productieverhoging nodig waren.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

------ oh wat een heimelijke doorvoering van het economsich plan ------

In de ontwikkeling van de Sovjet-Unie kan de Nieuwe Economische Politiek gezien worden als de fase tussen het oorlogscommunisme en de vijfjarenplannen, waarin het nieuwe bewind door concessies op economisch gebied zijn politieke positie trachtte te consolideren. Met de in 1927 door Stalin aangekondigde massale collectivisatie van de landbouw en de invoering in 1928 van de vijfjarenplannen ter geforceerde versnelling van de industrialisatie werd het aandeel van het particulier ondernemerschap in de Russische economie weer tot een minimum teruggebracht. In 1931 werd de particuliere handel tot ‘economische misdaad’ verklaard.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.

---- Allemaal zeer "heimelijk" doorgevoerde plannetjes hè securalizer....


Nee ze wachten alemaal (die linkse bende) keurig af totdat rusland eerst gedestabiliseerd was en namen "heimelijk"de macht over......ja hoor securalizer....foutje van de geschiedschrijving...slechte encyclopediën....we wachten wel totdat jij een nieuw toonaagevend boek schrijft..."De wereldgeschiedenis volgens securalizer".... :lol: :lol: :lol: