Vrijwel elke politieke discussie op het internet raakt vroeg of laat verstrikt in de wet van Godwin: ‘Naarmate een discussie op het internet langer voortduurt, nadert de kans dat iemand verwijst naar Hitler of de nazi’s één.’
De laatste jaren uitgebreid door de typering "fascist"
Is het woord fascist verworden tot een scheldwoord, waarmee een radicaal, zijn radicale tegenstander politiek verbaal probeert neer te sabelen?Want wie vormen precies het nieuwe gevaar? Ter linkerzijde bevinden zich ‘anti-fascisten’, die menen dat het een potentiële misdaad tegen de menselijkheid is om een zaal aan Thierry Baudet te verhuren. Vandalen gooiden daarom de ruiten van het Amsterdamse debatcentrum De Rode Hoed in en bekladden de muren. Aan de andere kant vinden we de rechtse blog GeenStijl, die op de vernielingen reageerde door de daders zelf als fascisten af te schilderen, via een zeer misplaatste vergelijking met de Kristallnacht. Baudet en Geert Wilders worden dagelijks voor fascist uitgemaakt; op zijn beurt vindt Wilders de koran weer een ‘fascistisch boek’.
Niet gezegd wel gesuggereerd.......fascisme-vergelijkingen vrijwel altijd oneerlijk: ze suggereren - op grond van een vaak nogal aspecifieke overeenkomst - dat de vermeende fascist het kwaad zelf verpersoonlijkt.
Was dat wel of niet een rake uitspraak?Zoals Job Cohen eens stelde: ‘Iedereen die een ander ervan beticht fascist te zijn, doet zijn best om de andere partij een negatieve collectieve identiteit aan te praten.’ En, zou ik daaraan toe willen voegen, om zijn eigen partij een positieve collectieve identiteit aan te praten. Deze strategie maakt inhoudelijk debat praktisch onmogelijk.
Al lang de opzet, het doel en het middel van Freethinker.nlOok extreme standpunten moeten tegengesproken worden in dialoog en debat, dat bovendien veel effectiever zal zijn als geen van de deelnemers zich persoonlijk afgewezen voelt. De Amerikaanse juriste Nadine Strossen weet het treffend te verwoorden: ‘Leren om weerwoord te bieden, is in alle opzichten het beste antwoord op de haat.’
Maar ook hier loop je kans nog wel eens als wegkijker of naïeveling gekwalificeerd te worden als je een zaak van alle kanten wil belichten.
Fabels van Aesopus: De jongen die ‘wolf’ riep.Misschien vindt u mij nu wel een wegkijker, die het linkse/rechtse/islamitische (doorhalen wat niet van toepassing is) fascisme niet wil zien. Een collaborateur dus, eigenlijk. In dat geval een laatste advies: haal diep adem, tel tot tien en houd de Godwin nog even binnen. Tien seconden zijn precies lang genoeg om uzelf te herinneren aan de fabel over de jongen die ‘wolf’ riep.